Menu
A+ A A-

larissa press

Αθήνα, 7 Ιουνίου 2020

Συνέντευξη
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Larissapress και τον Λευτέρη Παπαστεργίου

Κύριε Χαρακόπουλε, από τη μια το «μέτωπο με την Τουρκία» και από την άλλη το «μέτωπο με την πανδημία» ορίζουν ένα πλαίσιο εντελώς διαφορετικό από αυτό που ο Κυριάκος Μητσοτάκης όρισε τις προτεραιότητες της κυβέρνησης του, πριν ένα περίπου χρόνο. Δεν πιστεύετε πως χρειάζεται πλέον νέα εντολή διακυβέρνησης;

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήλθε, πράγματι, αντιμέτωπη με μείζονες και αναπάντεχες προκλήσεις. Η μία ήταν από την συνεχώς πιο επιθετική Τουρκία που δεν δίστασε να εργαλειοποιήσει τους μετανάστες, επιχειρώντας μια ευθεία εισβολή στα σύνορά μας στον Έβρο. Η θρασεία αυτή απόπειρα αποκρούστηκε επιτυχώς από τις δυνάμεις ασφαλείας. Ταυτόχρονα αναδύθηκε ένα αρραγές μέτωπο της ελληνικής κοινωνίας, ενώ κερδίσαμε και την αναγνώριση από την Ευρώπη ότι υπερασπιζόμαστε μαζί με τα εθνικά και τα ευρωπαϊκά σύνορα. Η δεύτερη ήταν η πανδημία που προκάλεσε ο COVID-19. Και σ’ αυτήν την περίπτωση, επιλέγοντας να ακολουθήσει τις συμβουλές των διακεκριμένων λοιμωξιολόγων, με επικεφαλής τον κ. Τσιόδρα, η κυβέρνηση πήρε τις κατάλληλες αποφάσεις. Το αποτέλεσμα ήταν η χώρα μας να περάσει απ’ αυτήν την λαίλαπα με τις λιγότερες δυνατές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Παρά τις επιτυχίες του προηγούμενου διαστήματος, τίποτε δεν έχει τελειώσει.
Όσον αφορά την Τουρκία συνεχίζει το κρεσέντο επιθετικότητας κατά της Ελλάδας, με αποκορύφωμα την ευθεία αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της πατρίδας μας στην υφαλοκρηπίδα των νησιών του Αιγαίου και στην Κρήτη. Στο θέμα της πανδημίας, ο κίνδυνος καιροφυλακτεί, και πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα. Παράλληλα, όμως, πρέπει να μπει μπροστά η μηχανή της οικονομίας. Πρωτίστως, ο τουρισμός, που, καλώς κακώς, είναι το μεγαλύτερο κομμάτι στην πίτα του ΑΕΠ. Πρέπει να μειωθούν οι προβλεπόμενες απώλειες. Και επιπλέον, να μπει στα σκαριά το σχέδιο για την ανασυγκρότηση της οικονομίας, με την βοήθεια του τεράστιου πακέτου οικονομικής ενίσχυσης που περιμένουμε από την ΕΕ.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, λοιπόν, ότι το πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον είναι διαφορετικό απ’ αυτό του περασμένου θέρους. Υπ’ αυτό το πρίσμα ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να πάει σε εκλογές, ώστε να λάβει τη στήριξη των πολιτών για το νέο πρόγραμμά του. Όμως, όπως κι ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκαθάρισε, αυτό δεν είναι στις προθέσεις του. Η κοινωνία, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις τον στηρίζει με τεράστια ποσοστά αλλά και η δουλειά που έχει να γίνει δεν επιδέχεται καθυστερήσεις και αναβολές.

Μαξιμος σπιτι1

Ποιος ο απολογισμός του πρώτου χρόνου της κυβέρνησης;

Νομίζω ότι είναι απόλυτα θετικός, ειδικά συγκρινόμενος με τα όσα απίστευτα ζήσαμε στα προηγούμενα χρόνια της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Έγιναν σημαντικές τομές σε πολλούς τομείς του δημόσιου βίου. Σημειώνω ενδεικτικά τις παρεμβάσεις στην οικονομία με τις μειώσεις φόρων, τη δημιουργία ενός ευνοϊκότερου επενδυτικού περιβάλλοντος, τη μείωση της γραφειοκρατίας -ιδιαίτερα ο άθλος του ψηφιακού εκσυγχρονισμού που επετεύχθη σε συντομότατο χρόνο το διάστημα της καραντίνας. Βέβαια, θα μετρούσαμε διαφορετικά τα αποτελέσματα της προσπάθειας, αν δεν είχε προκύψει η πανδημία και τα μέτρα που ελήφθησαν για την αντιμετώπισή της. Τώρα, πλέον κάνουμε απολογισμό για το πώς στάθηκαν όρθιες οι επιχειρήσεις αλλά και οι εργαζόμενοι στους μήνες που ήμασταν σε περιορισμό, και πώς προγραμματίζονται τα επόμενα βήματα. Σημαντικά, ωστόσο, ήταν και όσα έγιναν στον τομέα της ασφάλειας, με επιχειρήσεις εκεί που πρώτα θεωρούνταν άβατα, όπως στα Εξάρχεια, οι εκκενώσεις πολλών καταλήψεων, η ενίσχυση της αστυνόμευσης αλλά και της ίδιας της αστυνομίας, οι αλλαγές του ποινικού κώδικα και του νόμου Παρασκευόπουλου που είχαν ανοίξει τις φυλακές σε εγκληματίες πάσης φύσεως. Στην εκπαίδευση, είχαμε την επιστροφή σε μια κανονικότητα, αρχικώς με την κατάργηση του ασύλου της ανομίας, και τώρα με την προώθηση των νομοθετικών πρωτοβουλιών, που επαναφέρουν την αξιοκρατία, την αξία της μάθησης.
Θεωρώ, όμως, ότι το σημαντικότερο όλων είναι η αποκατάσταση της εικόνας της χώρας. Το άλλοτε «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης, εμφανίζεται πλέον σε όλα τα ΜΜΕ ως μια χώρα «success story», ιδίως μετά την πρώτη φάση της πανδημίας. Επιπλέον, η σοβαρότητα της κυβερνητικής πολιτικής έχει εμφυσήσει στους πολίτες μια εμπιστοσύνη για το αύριο, κάτι που μας έλειψε την προηγούμενη δεκαετία. Ασφαλώς είναι πολλά αυτά που πρέπει ακόμη να γίνουν, αλλά πιστεύω ότι η καλή αρχή είναι το ήμισυ του παντός.

Πού θεωρείτε πως υστερεί και τι αλλαγές θα θέλατε να δείτε;

Θα έλεγα -με αφορμή και το μάθημα που πήραμε κατά την περίοδο της καραντίνας- ότι οφείλουμε να αναπροσανατολίσουμε την οικονομία της χώρας σε πιο παραγωγικούς τομείς. Είδαμε το πόσο ευάλωτος είναι ο τουρισμός από εξωγενείς αιτίες. Και επίσης διαπιστώσαμε, όλες οι χώρες, την ανάγκη της τροφικής επάρκειας. Για τούτο πρέπει να επιμείνουμε στην αναδιάταξη της πρωτογενούς παραγωγής. Ο αγροτικός τομέας δεν μπορεί να είναι το αποπαίδι, που ζει με κάποιες επιδοτήσεις. Χρειάζεται ανασύνταξη της γεωργικής παραγωγή και της κτηνοτροφίας, ώστε να αυξηθεί το αγροτικό προϊόν και να ανανεωθεί ο αγροτικός πληθυσμός που είναι δυστυχώς γηρασμένος. Άλλος τομέας που πρέπει να ενισχυθεί είναι αυτός της βιομηχανίας, και ιδιαιτέρως των τεχνολογιών αιχμής. Και βεβαίως η αμυντική μας βιομηχανία, που δυστυχώς, αφέθηκε να πέσει σε παρακμή, σε αντίθεση με αυτό που έκανε η Τουρκία, και το συνειδητοποιούν έκπληκτοι κάποιοι τώρα.

Ο Πρωθυπουργός στο πλαίσιο του «επιτελικού κράτους» που ο ίδιος όρισε νομοθετικά φαίνεται πως εμπιστεύεται πολύ τους ειδικούς. Το είδαμε με την περίπτωση του κυρίου Τσιόδρα, θα το δούμε, μάλλον, και με τον κ. Πισσαρίδη. Οσμίζομαι μια «παράκαμψη» των υπουργών και ένα εντελώς νέο μοντέλο διακυβέρνησης. Διακρίνεται κάποιον κίνδυνο; Ποια η λεπτή γραμμή;

Γιατί κίνδυνο; Για φανταστείτε τις ιατρικές οδηγίες για την αντιμετώπιση της πανδημίας να τις έδινε ένας πολιτικός, άσχετος με την ιατρική. Ο κ. Τσιόδρας ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι τις πολιτικές αποφάσεις τις έπαιρνε ο κ. Τσιόδρας ή οι γιατροί. Αυτές είναι ευθύνη της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού. Το ίδιο και με την επιτροπή για την Οικονομία. Ο κ. Πισσαρίδης, και οι συνάδελφοί του θα συμβουλεύσουν, θα υποδείξουν, θα συνδράμουν. Γιατί γνωρίζουν το αντικείμενο. Την τελική απόφαση κι εδώ, όμως, αξιολογώντας όλα τα δεδομένα, θα την λάβει ο πρωθυπουργός και οι καθ’ ύλην υπουργοί του. Άρα εδώ μιλάμε για μια ισορροπία πολιτικής και τεχνοκρατικής γνώσης, που η κάθε μια συνεισφέρει το δικό της μερίδιο στις τελικές αποφάσεις. Σε κάθε περίπτωση, οι πολιτικοί θα συνεχίσουν να έχουν βασικό ρόλο στα κυβερνητικά σχήματα, γιατί, αυτό επιτάσσει και η δημοκρατία, τουλάχιστον στο κοινοβουλευτικό μας σύστημα. Είναι η ευθύνη που έχει κάποιος όταν εκλέγεται από τους πολίτες, και εν τέλει απαντά, λογοδοτεί μόνον σε αυτούς.

Μαξιμος σπιτι2

Οι προβλέψεις για την πορεία της οικονομίας είναι δυσοίωνες σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι Έλληνες ήδη κουβαλάνε δέκα χρόνια καταστροφής στην πλάτη τους. Υπάρχει κάτι που σας ανησυχεί και ποια πιστεύετε πως θα είναι η πορεία της ελληνικής οικονομίας;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η παγκόσμια οικονομία περνά μια κρίση, που έχει αναλογίες με το κραχ του 1929. Ωστόσο, βλέπω ότι υπάρχουν και θετικά αντανακλαστικά. Κι αυτό φάνηκε με το πακέτο του μισού τρισεκατομμυρίου, που προωθεί η ΕΕ για το ξεπέρασμα των συνεπειών της κρίσης. Πρόκειται για ένα ευρωπαϊκό σχέδιο Μάρσαλ. Και ελπίζω ότι η Ελλάδα θα αξιοποιήσει αυτά τα κονδύλια για την ανασύνταξη της παραγωγικής μας δομής. Το μόνο σίγουρο είναι πάντως ότι αυτή τη φορά δεν θα έχουμε επανάληψη της σπατάλης των πακέτων Ντελόρ, και όλων των ευρωπαϊκών προγραμμάτων που έγιναν κατανάλωση, χωρίς να αφήσουν πίσω τους παρά ελάχιστα στην πραγματική οικονομία. Είμαι αισιόδοξος ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τη σοβαρότητα που τον διακρίνει, και ακούγοντας τους ειδήμονες, θα πράξει ότι χρειάζεται προς την σωστή κατεύθυνση. Αρχικώς, βέβαια, το ζητούμενο είναι να έχουμε τις λιγότερες απώλειες σε θέσεις εργασίες και σε κλείσιμο επιχειρήσεων. Και τα όσα έχουν δοθεί ως σήμερα είναι ένα πρώτο βήμα που μπορεί να μας κάνει αισιόδοξους ότι θα τα καταφέρουμε.

Από την άλλη έχουμε τη διαρκώς απειλητική Τουρκία. Ποιοι είναι οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν στα εθνικά μας θέματα και ποια θα πρέπει να είναι η εθνική γραμμή της χώρας;

Η Τουρκία υλοποιεί σταθερά το νέο-οθωμανικό της όραμα. Γι’ αυτό έχει στρατό και κατεχόμενα εδάφη στη Συρία, στρατό στην Λιβύη, πλοία επί της κυπριακής ΑΟΖ. Τώρα στοχεύει και σε ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Ήδη έχει ξεκινήσει έναν υβριδικό πόλεμο με τη χρησιμοποίηση των μεταναστών και των προσφύγων στα σύνορα. Το επόμενο διάστημα είναι εξαιρετικά κρίσιμο. Οι Τούρκοι, σε αντίθεση με εμάς, ό,τι λένε το κάνουν. Δεν το κάνουν για λόγους εντυπώσεων και επικοινωνίας. Άρα, καθήκον μας είναι η αποτροπή της απειλής, με κάθε μέσο. Και ήδη ο υπουργός Άμυνας το ξεκαθάρισε, ότι αν η Τουρκία προχωρήσει, θα αναγκαστούμε, όσο και να μην το επιθυμούμε, να καταφύγουμε και σε στρατιωτική λύση. Όταν απειλείται η ανεξαρτησία σου, τα κυριαρχικά σου δικαιώματα, όταν καταπατάται έτσι βάναυσα το διεθνές δίκαιο, τότε δεν έχεις άλλη επιλογή. Ταυτόχρονα, βέβαια, θα δυναμώσουμε έτι περαιτέρω το πλέγμα των συμμαχιών μας, και ήδη έχουμε τις σαφέστατες δηλώσεις τόσο από πλευράς της ΕΕ όσο και από το αμερικανικό υπουργείο των εξωτερικών. Το σημαντικότερο όλων είναι βέβαια να συνεχίσουμε απέναντι σε αυτές τις προκλήσεις να διατηρούμε ένα αρραγές μέτωπο, όπως έγινε και στην περίπτωση της εισβολής στον Έβρο.

Φοβάστε ένα «ρήγμα» στα δεξιά της κυβέρνησης;

Όπως φαίνεται, και η «πάνω πλατεία» των «αγανακτισμένων» έχει ξεφουσκώσει. Οι κραυγές και οι κουτσαβακισμοί έχουν κουράσει. Το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής έχει γίνει χίλια κομμάτια, και οι διάφοροι επίγονοι στήνουν τα μαγαζάκια τους. Οι διάφοροι παράγοντες που εμφανίζονται ότι θέλουν να την βγουν από τα δεξιά στην κυβέρνηση δεν νομίζω ότι θα έχουν καμία τύχη, καθώς κινούνται μεταξύ κηραλοιφών και συνωμοσιολογίας. Η ελληνική κοινωνία έχει πλέον εισέλθει σε άλλη φάση, θέλει έργο και λίγα λόγια. Και γι’ αυτό και τα ποσοστά της ΝΔ στις σφυγμομετρήσεις είναι τόσο μεγάλα.

Είστε ο παλαιότερος κοινοβουλευτικός του νομού Λάρισας και από τους παλαιότερους, πλέον, στο εθνικό κοινοβούλιο. Τα προηγούμενα χρόνια είδαμε στη Βουλή φαινόμενα τα οποία δεν είχαμε δει ποτέ στο παρελθόν. Με το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών πιστεύετε πως έχουμε επανέλθει στην «κανονικότητα» και ποιοι είναι οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν;

Πολλά πράγματα αγοράζονται στη ζωή. Για κάποιους ακόμη και η ανθρώπινη τιμή έχει… τιμή εξαγοράς. Ένα από αυτά, πάντως, που δεν αγοράζονται είναι η εμπειρία που αποκτάται μέσα από τη διαδρομή, τις δυσκολίες, τις επιτυχίες και τα λάθη. Υπό αυτή την έννοια, η πολιτική και η κοινοβουλευτική εμπειρία είναι κάτι πολύτιμο, τόσο για τον ίδιο τον κοινοβουλευτικό όσο και για τους πολίτες που εκπροσωπεί. Όλα αυτά τα χρόνια της παρουσίας μου στα βουλευτικά έδρανα –όπως ξέρετε εκλέχθηκα νεώτατος μαζί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που με περνά ηλικιακά μερικούς μήνες, είμαστε και οι δύο παιδία του 1968- είδα να εκλέγονται πολλοί βουλευτές. Αρκετοί ήταν αξιόλογοι, άλλοι υπήρξαν αλεξιπτωτιστές ή διάττοντες αστέρες. Όχι μόνον γιατί δεν επανεξελέγησαν, αλλά και γιατί δεν προσπάθησαν να αφομοιώσουν το κοινοβουλευτικό ήθος, που είναι θεμέλιο της δημοκρατικής λειτουργίας. Δυστυχώς, στα χρόνια των μνημονίων, είχαμε και θλιβερά φαινόμενα, εξαλλοσύνες, κουβέντες πεζοδρομιακές, απειλές σωματικής βίας, καταστάσεις πρωτόγνωρες και απογοητευτικές. Την ίδια εποχή κυριάρχησε μια απαξιωτική και ισοπεδωτική ρητορική για τους πολιτικούς, που ήταν νερό στο μύλο διαφόρων αντιδημοκρατικών κύκλων. Ελπίζω ότι όλα αυτά τα αφήσαμε πίσω μας οριστικά. Τώρα οι πολίτες είναι πιο ώριμοι πολιτικά, πιο «ψαγμένοι», δεν πείθονται από τις μεγαλοστομίες, και εντέλει έχουν μάθει στην πράξη ποιος είναι ποιος.

Ποιες θα είναι οι επόμενες πρωτοβουλίες σας για τον νομό της Λάρισας και πως θα χαρακτηρίζατε τις σχέσεις σας με τον περιφερειάρχη, τον δήμαρχο και τους έτερους βουλευτές του νομού;

Ξέρω ότι σε κάποιους… ξενίζει κυβερνητικός βουλευτής να ασκεί κοινοβουλευτικό έλεγχο και μάλιστα να κατατάσσεται και ψηλά μεταξύ των βουλευτών που καταθέτουν ερωτήσεις. Πιστεύω, όμως ότι ο ρόλος του βουλευτή, όπως τουλάχιστον εγώ τον αντιλαμβάνομαι και προσπαθώ να ανταποκρίνομαι στην ευθύνη αυτή, είναι να αναδεικνύει προβλήματα των πολιτών που εκπροσωπεί και να αγωνίζεται για την επίλυσή τους.
Θα σας έλεγα, επίσης ότι πιστεύω πως η πολιτική πρέπει να έχει και παιδευτικό χαρακτήρα. Ο πολιτικός με τη στάση ζωής του πρέπει να αποτελεί υπόδειγμα και όχι παράδειγμα προς αποφυγήν! Δυστυχώς, συχνά τα μεγάλα λόγια και η επίκληση της ηθικής δεν συνάδουν με τη ζωή όσων τα επικαλούνται. Θα συνεχίσω, λοιπόν, να παλεύω για τα προβλήματα του τόπου –ενίοτε γενόμενος δυσάρεστος ακόμη και σε συμφέροντα- και βεβαίως για τα πιστεύω μου και τις κοινές αξίες που μοιράζομαι με όσους με τιμούν με την εμπιστοσύνη τους.
Τώρα, όσον αφορά τις σχέσεις μου με τους αιρετούς. Με τον μεν περιφερειάρχη έχουμε μια κοινή πορεία εδώ και χρόνια και μια σχέση που νομίζω χαρακτηρίζεται από αλληλοεκτίμηση. Με τον δήμαρχο αν και έχουμε διαφορετική ιδεολογική αφετηρία μπορώ να πω ότι θεσμικά έχουμε καλή συνεργασία.
Με τους συναδέλφους στη βουλή, παρά τα κατά καιρούς παραπολιτικά σχόλια, η σχέση μας δεν είναι τυπική αλλά ανθρώπινη. Κι αυτό έχει αξία αν σκεφτείτε ότι αλλού, συνάδελφοι της ίδια περιφέρειας δεν ανταλλάσουν ούτε καλημέρα!

 Μαξιμος σπιτι3

 

back to top