Menu
A+ A A-

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Η Ελλάς δεν είναι μόνη!"

real

Μάξιμος Χαρακοπουλος new

Η Ελλάς δεν είναι μόνη!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ο εξ ανατολών γείτονάς μας, αν και στο παρελθόν σπάνια απείχε από προκλήσεις, το τελευταίο διάστημα έχει αποδυθεί κυριολεκτικά σε κρεσέντο πρωτοφανούς επιθετικότητας και επίδειξης μεγαλομανίας.
Η Τουρκία συνεχίζει ακάθεκτη την παραλαβή από τη Ρωσία των S-400, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψη της τις αμερικανικές αντιδράσεις, όπως την προσωρινή ακύρωση της παραγγελίας των αεροσκαφών F-35. Ζητά μετ’ επιτάσεως τη δημιουργία μιας πλατιάς ζώνης ασφαλείας στην βόρεια Συρία, όπου θα εγκατασταθούν πάνω από ένα εκατομμύριο Σύριοι πρόσφυγες, αλλά και τουρκικός στρατός. Ο Ερντογάν έκανε λόγο ακόμη για το δικαίωμα της Τουρκίας να αποκτήσει πυρηνικά όπλα.
Απέναντι σε Ελλάδα και Κύπρο, η Άγκυρα φαίνεται να έχει βάλει στο τραπέζι σχεδόν όλη την γκάμα των αυθαίρετων διεκδικήσεών της, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο εκβιασμού. Ήδη, τα πλοία της, σεισμογραφικά και γεωτρητικά, συνεχίζουν ανενόχλητα τη δράση τους εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Ο Τούρκος πρόεδρος εμφανίζεται αγέρωχος μπροστά από το χάρτη της «Γαλάζιας Πατρίδας», που, εκτός των άλλων, χωρίζει το Αιγαίο στη μέση, «καταπίνοντας» όλα τα νησιά που βρίσκονται ανατολικά του 25ου μεσημβρινού. Οι απειλές για την έναρξη τουρκικών ερευνών εντός και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας πολλαπλασιάζονται, και στοχεύουν τις περιοχές μεταξύ της Ρόδου και του Καστελόριζου και νοτιοανατολικά της Κρήτης. Στην Κύπρο ξεκίνησε και επισήμως, με την επίσκεψη Τσαβούσογλου, το πρόγραμμα της εκμετάλλευσης από τουρκικής πλευράς της περιοχής της Αμμοχώστου, συμπεριλαμβανομένης και της περίκλειστης, από το 1974, πόλης.
Στην τουρκική φαρέτρα ξεχωριστό όπλο αποτελεί το μεταναστευτικό. Ενώ καθημερινά καταφθάνουν καραβιές με μετανάστες και πρόσφυγες από τα μικρασιατικά παράλια, που έχουν δημιουργήσει ασφυξία στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, ο Ερντογάν απειλεί ότι θα ανοίξει τη «βάνα» στέλνοντας εκατομμύρια ανθρώπους στα δυτικά. Για να μη συμβεί αυτό έβαλε ως προϋπόθεση να αυξηθεί η χρηματοδότηση που λαμβάνει η χώρα του από την ΕΕ, αν και μέχρι τώρα έχουν εκταμιευθεί -σύμφωνα με τα στοιχεία των Βρυξελλών- 5,6 δις ευρώ από το σύνολο των 6 που είχαν συμφωνηθεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πέραν των αντικειμενικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Τουρκία στο εσωτερικό της από την αύξηση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών, το ζήτημα αυτό χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης και προς την Ελλάδα.
Η Άγκυρα, ως γνωστόν, δεν κάνει εκπλήξεις. Ανέκαθεν προαναγγέλλει όσα θα κάνει. Και εργάζεται συστηματικά για να τα πετύχει, συνήθως με την μέθοδο του «σαλαμιού», κομμάτι-κομμάτι, μετρώντας ταυτόχρονα τις αντιδράσεις των άλλων. Η στάση της αυτή, που βρίσκεται σε ευθεία αντίθεση με το διεθνές δίκαιο, βρίσκει, δυστυχώς χώρο για να εκδηλωθεί εκμεταλλευόμενη επιδέξια τις γεωπολιτικές αντιθέσεις. Οι Τούρκοι γνωρίζουν πολύ καλά την ιδιαίτερη γεωπολιτική, οικονομική και πολιτισμική αξία της χώρας τους. Προχωρούν στις ενέργειές τους, θεωρώντας ότι τελικώς δεν θα αντιμετωπίσουν ρήξη των σχέσεων τους με τη Δύση, που δεν θα ήθελε μια Τουρκία απόλυτα εξαρτημένη από τη Μόσχα. Το πρόβλημα, επομένως, που έχουμε ως ελληνισμός είναι μεγάλο και σύνθετο, και πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να μην ζήσουμε μια όξυνση της κατάστασης.
Στο πλαίσιο αυτό είναι σημαντικό ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα συναντήσει τον Ταγίπ Ερντογάν στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, γιατί οι δίαυλοι επικοινωνίας πρέπει να μένουν ανοιχτοί. Ταυτόχρονα, όμως, σημαντική είναι και η ενότητα του ελληνισμού απέναντι στους τουρκικούς σχεδιασμούς σε Ελλάδα και Κύπρο. Η πρόσφατη συνάντησή Μητσοτάκη-Αναστασιάδη, όσον αφορά το κυπριακό, δείχνει προς τη σωστή κατεύθυνση. Σε κάθε περίπτωση, λύση, με την πολιτική των κανονιοφόρων, όπως θέλουν οι Τούρκοι, δεν μπορεί να υπάρξει, ούτε, βεβαίως, με τη συνέχιση των παρωχημένων «εγγυήσεων» και την παραμονή του στρατού κατοχής. Όσο για το Αιγαίο, η ετοιμότητα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων συνιστά σοβαρό λόγο για δεύτερες σκέψης από πλευρά των νεο-οθωμανών της Άγκυρας. Επιπλέον, μετά τις ανακατατάξεις στην ευρύτερη περιοχή, η αναγνώριση της Ελλάδας ως προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης, τόσο από την ΕΕ όσο και από την υπερατλαντική δύναμη, πρέπει να αξιοποιηθεί στο έπακρο. Αυτή τη φορά, η Ελλάς δεν είναι μόνη!

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

 Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Realnews την Κυριακή 15.09.19

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στην εφημερίδα Νέα Σελίδα: «Αφύπνιση τώρα!»

Νέα Σελίδα

Μάξιμος Χαρακοπουλος new

Αφύπνιση τώρα!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Έστω και με μεγάλη καθυστέρηση έχει γίνει, επιτέλους, αντιληπτή η πρωτοφανής δημογραφική κατάρρευση της χώρας, με όλες τις δυσμενείς, και απρόβλεπτες στις πραγματικές τους διαστάσεις, συνέπειες που αυτή συνεπάγεται. Ρόλο στη μερική αφύπνιση έπαιξαν και οι εργασίες που διεξήγαγε η Διακομματική Επιτροπή της Βουλής για το Δημογραφικό. Σε αυτήν, για ενάμιση έτος, εξετάσθηκαν όλες οι παράμετροι του ζητήματος από τους εμπλεκόμενους φορείς, εξειδικευμένους επιστήμονες εντός και εκτός Ελλάδος και μελετήθηκαν βέλτιστες πρακτικές άλλων χωρών. Επιστέγασμα αυτού του γόνιμου και δημιουργικού διαλόγου υπήρξε ένα ολοκληρωμένο πόρισμα, που εμπεριέχει σημαντικές προτάσεις επίλυσης του δημογραφικού σε άμεσο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Δυστυχώς, έως πρόσφατα, ένα μέρος του πολιτικού κόσμου, ιδιαιτέρως των προερχομένων από την αριστερά, λοιδορούσε όσους μιλούσαν για το δημογραφικό πρόβλημα ως κινδυνολογούντες υπερσυντηρητικούς. Επειδή, όμως, οι αριθμοί έχουν το ελάττωμα να μη ψεύδονται ποτέ, οι αμφισβητήσεις αυτού του τύπου έχουν κοπάσει. Και πώς θα γινόταν διαφορετικά, όταν:
• Σταθερά τα τελευταία έτη οι θάνατοι υπερβαίνουν τις γεννήσεις. Ενώ το 1980 είχαμε 148.134 γεννήσεις και 87.282 θανάτους, το 2017 οι γεννήσεις συρρικνώθηκαν στις 88.132 όταν οι θάνατοι έφτασαν στους 123.079 -δηλαδή, 34.947 παραπάνω θάνατοι.
• Οι Έλληνες είναι από τους πιο γηρασμένους λαούς στον κόσμο. Ο μέσος ηλικιακός όρος από τα 26 έτη το 1951,είναι σήμερα κοντά στα 44 έτη.
• Το 1980 η μέση ηλικία της μητέρας κατά τη γέννηση ήταν τα 26,1 έτη και η κάθε γυναίκα γεννούσε 2,23 παιδιά. Σήμερα, η μέση ηλικία της μητέρας κατά τη γέννηση είναι πλέον κοντά στα 31 έτη και η κάθε γυναίκα γεννάει 1,3 παιδιά -πολύ κάτω από το «όριο αναπλήρωσης» που είναι τα 2,1 παιδιά.
• Οι νέοι μας, στην πλέον παραγωγική αλλά και αναπαραγωγική ηλικία μεταναστεύουν για ένα καλύτερο αύριο, κατά εκατοντάδες χιλιάδες, και είναι άγνωστο αν, πότε και πόσοι από αυτούς θα επιστρέψουν.
Σύμφωνα, μάλιστα, με τις προβλέψεις, το 2050 ο πληθυσμός της Ελλάδας θα είναι μειωμένος έως και 2,5 εκατομμύρια σε απόλυτες τιμές σε σχέση με το 2015, όπου ο πληθυσμός ήταν 10,9 εκατομμύρια.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εικόνα που αναδεικνύεται από τα προαναφερόμενα στοιχεία είναι εφιαλτική. Τι μέλλον μπορεί να έχει μια χώρα με περισσότερους παππούδες από εγγόνια, με περισσότερους συνταξιούχους από εργαζόμενους; Οι επιπτώσεις είναι ήδη βαριές, και θα γίνουν βαρύτερες, σε όλους τους τομείς του βίου μας, από το ασφαλιστικό και το σύστημα υγείας έως και την εθνική ασφάλεια. Η σύγκριση με τη γείτονα Τουρκία προκαλεί κυριολεκτικά ίλιγγο. Το σημαντικότερο, όμως, όλων είναι ότι με γηρασμένο πληθυσμό χάνεται η ζωτικότητα της κοινωνίας. Κάποιοι εμφανίζουν ως λύση την «μετάγγιση» νέου πληθυσμού με μετανάστες. Η πείρα έχει αποδείξει, όμως, ότι τέτοιες τεχνητές «συνθέσεις» συνήθως δεν οδηγούν σε επιθυμητά αποτελέσματα, λόγω των εντελώς διαφορετικών πολιτισμικών προτύπων. Πολλώ δε μάλλον, που η Ελλάδα βρίσκεται κυριολεκτικά στη γραμμή των πολιτισμικών συνόρων δύσης και ανατολής, με γείτονες με αναθεωρητική ατζέντα, η οποία περιλαμβάνει και την προστασία των ομοθρήσκων τους.
Επομένως, υπάρχει άραγε ελπίδα αυτό το ζοφερό τοπίο να ανατραπεί; Η Επιτροπή της Βουλής και οι επιστημονικοί φορείς που την συνέδραμαν θεωρούν ότι όντως υπάρχει, με την προϋπόθεση να κινηθούμε ταχύτατα, αποφασιστικά και με πολιτικές οριζόντιας κλίμακας.
Βασική προϋπόθεση είναι να δημιουργηθεί ένα γενικότερο ευνοϊκό περιβάλλον, που θα επιτρέψει την αύξηση των γεννήσεων. Τα σχετικά επιδόματα, όπως και οι ανάλογες φοροαπαλλαγές, χωρίς να αποτελούν την απόλυτη πανάκεια έχουν αποδείξει και στο παρελθόν (θυμίζουμε την περίοδο Κώστα Καραμανλή 2004-2009) ότι έχουν αποτελέσματα. Ταυτόχρονα, η οικονομική ανάπτυξη και η δημιουργία θέσεων εργασίας καλά αμειβόμενων είναι το καλύτερο φάρμακο για να σταματήσουμε το καταστροφικό brain drain, να κρατήσουμε τους νέους στον τόπο μας και να επιστρέψει στην πατρίδα μια ολόκληρη γενιά που έφυγε στα χρόνια της κρίσης.
Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη από τα πρώτα της βήματα έχει ήδη δείξει ότι αντιλαμβάνεται την κρισιμότητα του προβλήματος. Τα 2.000 ευρώ για το κάθε παιδί που γεννιέται είναι ένα πρώτο καλό μέτρο προς αυτήν την κατεύθυνση. Το κυριότερο είναι, βεβαίως, το ότι αλλάζει το οικονομικό κλίμα, που θα επιτρέψει, ελπίζουμε, και την ευκολότερη δημιουργία οικογένειας και την απόκτηση παιδιών.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για το Δημογραφικό.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρκόπουλου "Αφύπνιση τώρα!" δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Νεά Σελίδα την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2019

Read more...

Άρθρο Μ.Χαρακόπουλου στα ΝΕΑ: “Το στοίχημα του ασύλου...”

ΝΕΑ logo

Μάξιμος Χαρακοπουλος new

Το στοίχημα του ασύλου...

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Το πανεπιστημιακό άσυλο λειτούργησε επί δεκαετίες ως ιερό τοτέμ για σύμπασα την αριστερά. Η βασική λειτουργία του ήταν η υπενθύμιση του αντιστασιακού της παρελθόντος, η διαρκής ηρωοποίηση των στελεχών της. Αυτός ήταν άλλωστε κι ο λόγος που ο «μάγος» της πολιτικής σημειολογίας Ανδρέας Παπανδρέου έσπευσε να κατοχυρώσει ως θεσμό, κάτι που ήταν ήδη ξεπερασμένο από την εξέλιξη των γεγονότων. Η Ελλάδα της δεκαετίας του 1980 είχε αφήσει μακράν πίσω της τα μαύρα χρόνια της δικτατορίας των συνταγματαρχών, το αστυνομοκρατούμενο κράτος, τις διώξεις για ιδεολογικούς λόγους. Η μεταπολίτευση, με πρωτοπόρο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, είχε θεσμικά κατοχυρώσει τις συνταγματικές ελευθερίες και το δημοκρατικό πολίτευμα, σε τέτοιο σημείο μάλιστα που η χώρα μπόρεσε με το «σπαθί» της να εισέλθει στην ευρωπαϊκή ελίτ της εποχής, στην ΕΟΚ.
Ωστόσο, η αριστερή «μυθολογία», που τρέφεται από την αναπαραγωγή των συμβολισμών της, συνέχισε να αναφέρεται στο πανεπιστημιακό άσυλο ωσάν να βρισκόμαστε σε ένα αυταρχικό κράτος διώξεων και καταπίεσης. Πολύ γρήγορα, ο θεσμός του πανεπιστημιακού ασύλου μεταμορφώθηκε στο αντίθετο αυτού για το οποίο υποτίθεται ότι δημιουργήθηκε. Αντί της απρόσκοπτης διακίνησης των ιδεών εντός των ακαδημαϊκών χώρων, γιγαντώθηκαν εστίες αυταρχισμού και επιβολής απόψεων και συμπεριφορών. Οργανωμένες ομάδες, ασκώντας ανοιχτά τραμπουκισμό και πρακτικές βίας, κανόνιζαν αυθαίρετα τι επιτρέπεται να ειπωθεί και τι όχι στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, ποιες αποφάσεις έπρεπε να πάρει η σύγκλητος, ποιοι θα προσκαλούνταν ως ομιλητές, σε ποιους θα απονέμετο ο τίτλος του επίτιμου καθηγητού. Άπειρα τα τραγελαφικά φαινόμενα των προηγούμενων ετών στα ανά την επικράτεια πανεπιστήμιά μας: κτίσιμο των γραφείων καθηγητών, προπηλακισμοί και βίαιες επιθέσεις σε μέλη της ακαδημαϊκής κοινότητας, βίαιες παρεμβάσεις σε εκδηλώσεις εντός των Πανεπιστημίων, που οδήγησαν ακόμη και στην ματαίωσή τους, τρομοκράτηση φοιτητών και υπαλλήλων, μετατροπή πανεπιστημιακών χώρων σε ορμητήρια πάσης φύσεως μπαχαλάκηδων. Κι αυτά πάντοτε υπό το προοδευτικό κάλυμμα, που προφανώς όλα τα επιτρέπει!
Παράλληλα, όμως, το νοσηρό αυτό περιβάλλον επέτρεψε μοιραία και την ανεμπόδιστη δράση εντός των Πανεπιστημίων κάθε είδους παραβατικών στοιχείων, που σχετίζονται για παράδειγμα με το εμπόριο ναρκωτικών ή το παρεμπόριο. Ως εκ τούτου, το περιβόητο άσυλο των ιδεών κατέστη άσυλο ανομίας και παρανομίας, μια χαίνουσα πληγή για ένα ευνομούμενο πολιτισμένο κράτος. Η κατάργησή του, επομένως, ιδιαίτερα με την μορφή που έλαβε από τον πρώην υπουργό Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Γαβρόγλου, ήταν ένα, σχεδόν, καθολικό κοινωνικό αίτημα. Κι αυτό έπραξε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, από τον πρώτο μήνα που ανέλαβε την εξουσία, όπως ακριβώς είχε δεσμευτεί προεκλογικά.
Ωστόσο, το στοίχημα να αποκατασταθεί η ελευθερία και η νομιμότητα στα Πανεπιστήμια δεν έχει ακόμη κερδηθεί. Ο νόμος δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να περάσουμε στην ομαλότητα, αλλά θα πρέπει να εφαρμοστεί απαρέγκλιτα. Γιατί είναι βέβαιο ότι όσοι βολεύονταν με την προηγούμενη νοσηρή κατάσταση θα αντιδράσουν, έχοντας και τις «πλάτες» όσων συνεχίζουν να ποντάρουν στις παλιές μικροκομματικές συνταγές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η οριστική νίκη της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη στο μέτωπο του ασύλου θα έχει όχι μόνον ουσιαστική αλλά και μεγάλη συμβολική αξία.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “Τα ΝΕΑ” στις 21/08/19

 

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου «Επιστροφή στην κοινή λογική»

ant1

MAXIMOS NEW

Επιστροφή στην κοινή λογική

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Συγκρίνοντας την πολιτική ατμόσφαιρα που επικρατούσε το 2015 με αυτή του 2019, διαπιστώνουμε αμέσως μια κολοσσιαία διαφορά. Ενώ τότε επικρατούσε έντονος συναισθηματισμός, οργή, αγανάκτηση, κραυγές, απειλές, σήμερα στην ελληνική κοινωνία τον πρώτο λόγο έχει η λογική, η αυτοσυγκράτηση, η περίσκεψη. Θεωρώ ότι το γεγονός αυτό συνιστά την μεγαλύτερη, ίσως και την μοναδική, θετική κληρονομιά που μας αφήνει η «πρώτη φορά αριστερά».
Μετά από 4,5 χρόνια διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, που κατέλαβε την εξουσία με καντάρια ψεύδους και έναν πρωτοφανή διχαστικό λόγο, που παρέπεμπε σε θαμμένα εμφυλιακά πάθη, οι πολίτες αντιλήφθηκαν το πόσο κενά και αδιέξοδα ήταν τα όσα έφερνε μαζί του αυτός ο πολιτικός χώρος. Όλο αυτό το διάστημα, αντί για την επιστροφή στα χρόνια των «παχιών αγελάδων» με δανεικά, που υπονοούσε ο κ. Τσίπρας μιμούμενος τον Ανδρέα Παπανδρέου, είδαμε μια οικονομία σε στασιμότητα, με υπέρογκη φορολογία που στράγγιξε κάθε ικμάδα του παραγωγικού δυναμικού της χώρας, χωρίς επενδύσεις, με επιδόματα φτώχειας και στρατιές νέων που κατέφυγαν στο εξωτερικό προς άγραν εργασίας.
Ταυτόχρονα, οι επαναστατικές κραυγές κατά των κακών ξένων, που θα τους κατατρόπωνε το δίδυμο Τσίπρα-Καμμένου, μετατράπηκαν σε ένα συνεχές «γιες μεν» σε κάθε απαίτηση που ερχόταν από τους ισχυρούς. Έτσι, είδαμε να ψηφίζονται 3ο και οιονεί 4ο μνημόνιο, να μπαίνει σε υποθήκη η δημόσια περιουσία για 99 χρόνια, να συμφωνούνται υψηλά πλεονάσματα μέχρι και το 2060. Αλλά ακόμη, και στα λεγόμενα εθνικά ζητήματα, παρακολουθήσαμε την ίδια πειθήνια στα διάφορα κελεύσματα συμπεριφορά των πρώην αγανακτισμένων της πλατείας, με αποκορύφωμα την αχαρακτήριστη συμφωνία των Πρεσπών.
Παράλληλα, η αποτυχία χαρακτήρισε και κάθε άλλο τομέα της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Στη δημόσια ασφάλεια η ανομία εκτινάχθηκε στα ύψη, το περιθώριο κάνει κυριολεκτικά πάρτι, η εγκληματικότητα αυξήθηκε, οι φυλακές άνοιξαν ακόμη και για τους πιο σκληρούς κακοποιούς, το έργο της αστυνομίας βασίζεται μόνον στην αυταπάρνηση και την αυτοθυσία των ίδιων των αστυνομικών. Στην εκπαίδευση εφαρμόστηκαν ένα σωρό πειραματισμοί που μείωσαν το επίπεδό της, ενώ με στοχευμένες παρεμβάσεις επιδιώχθηκε η υπονόμευση της εθνικής ταυτότητας. Οι θεσμοί ταλαιπωρήθηκαν όσο ποτέ άλλοτε την περίοδο της μεταπολίτευσης, και τα όσα πληροφορούμαστε από δικαστές για την υπόθεση της Νοβάρτις καταδεικνύουν πρωτοφανείς κυβερνητικές παρεμβάσεις από δολοπλόκους Ρασπούτιν στο χώρο της δικαιοσύνης.
Κοντολογίς, τα χρόνια εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ κατέδειξαν το πραγματικό περιεχόμενο και τις δυνατότητες του λαϊκισμού. Πλέον, η γοητεία που ασκούσαν τα πομπώδη συνθήματα αλλά και το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα έχουν γίνει συντρίμμια. Η νίκη επομένως της ΝΔ στις ευρωεκλογές, που αναμένεται να επαναληφθεί ακόμη ισχυρότερη στις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου, δεν είναι συγκυριακή. Αποτυπώνει τη στροφή των πολιτών στον οραματικό ρεαλισμό και τον γνήσιο πατριωτισμό, των στοιχείων δηλαδή που εκφράζει διαχρονικά η μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή μέχρι τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

 Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου «Επιστροφή στην κοινή λογική» δημοσιεύθηκε στο ant1news.gr στις 17.06.19

Read more...

Άρθρο Μ.Χαρακόπουλου, Αποκατάσταση αξιοκρατίας και κύρους στην ΕΛ.ΑΣ.

MAXIMOS NEW

Αποκατάσταση αξιοκρατίας και κύρους στην ΕΛ.ΑΣ.

του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Τα έργα και οι ημέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα της δημόσιας τάξης κατατάσσονται στις μελανότερες των τελευταίων δεκαετιών.
Επί 4 έτη επικράτησε το «δόγμα Τόσκα», αυτό της ανοχής στην ανομία και της «στοργής» σε παραβατικές ομάδες του περιθωρίου, καταδεικνύοντας, στην ουσία, τις προϋπάρχουσες εκλεκτικές συγγένειες. Οι Έλληνες αστυνομικοί, βρέθηκαν να πολεμούν με αυταπάρνηση μόνοι τους το ογκούμενο έγκλημα και τις αυθαιρεσίες των κουκουλοφόρων βανδάλων, στερούμενοι ακόμη και αυτού του απαραίτητου τεχνικού εξοπλισμού.
Παράλληλα, στην Ελληνική Αστυνομία οργίασε ένας παρωχημένος επιθετικός κομματισμός, θέτοντας σε δεύτερη μοίρα κάθε αξιοκρατικό κριτήριο. Καθόλου τυχαία, ο νυν αρχηγός της ΕΛΑΣ θα μείνει στην μνήμη μας ως μεταφερόμενος οπαδός-χειροκροτητής σε κομματικές συγκεντρώσεις του ΣΥΡΙΖΑ -συμπεριφορά που απαξιώνει και σίγουρα αδικεί την εικόνα της αστυνομίας. Η πολιτική και φυσική ηγεσία της ΕΛΑΣ γύρισε τους δείχτες του ρολογιού στη δεκαετία του 1990, καθώς προχώρησε σε έκτακτες κρίσεις για το βόλεμα «ημετέρων». Όλοι είχαμε πιστέψει ότι, τέλος πάντων, είχε μπει μια οριστική τελεία στα κομματικά πάθη και τις εντάσεις, που καθόριζαν τις τοποθετήσεις στο αστυνομικό σώμα, και είχαμε εισέλθει σε έναν πιο ευρωπαϊκό τρόπο λειτουργίας. Φευ, η «πρώτη φορά αριστερά» ήλθε να μας διαψεύσει και σ’ αυτό. Οι δήθεν «προοδευτικοί» αποδείχθηκαν οι πιο κυνικοί μαυρογυαλούροι και γκρούεζες, ό,τι πιο παλιό είχε να παρουσιάσει η πολιτική ζωή της χώρας.
Κορύφωση αυτής της απαράδεκτης πρακτικής υπήρξε η σύγκλιση του Ανώτερου Συμβουλίου Μεταθέσεων Αξιωματικών (ΑΣΜΑ) ένα 24ωρο πριν και επισήμως προκηρυχθούν οι εκλογές της 7ης Ιουλίου – και λέμε επισήμως, καθώς ήδη από το βράδυ των ευρωεκλογών η χώρα είχε εισέλθει σε προεκλογική τροχιά, και μόνον η ρουσφετολογική βουλιμία της κυβέρνησης κράτησε τη βουλή ανοιχτή επί μια εβδομάδα, έξω από κάθε θεσμική και λογική δικαιολόγηση. Το ΑΣΜΑ δεν είχε καταστεί δυνατό να συγκληθεί στα τέλη Μαΐου, όπως είχε προγραμματιστεί, λόγω των ευρωεκλογών, αλλά για την νέα του σύγκλιση απαιτείτο και νέο ΠΔ. Παρ’ όλα αυτά, και ενώπιον του «κινδύνου» τα ρουσφέτια να μείνουν αμανάτι, μιας και ο κ. Τσίπρας εκών άκων σύρθηκε σε εθνικές εκλογές, το ΑΣΜΑ συγκλήθηκε, προκειμένου να τακτοποιήθηκαν οι «ημέτεροι», όπως κατήγγειλαν οι ομοσπονδίες Αξιωματικών (ΠΟΑΞΙΑ) και αστυνομικών υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ).
Δυστυχώς, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώνει τη θλιβερή της θητεία αποκαλύπτοντας το πραγματικό της πρόσωπο, αυτό που με τόσο κυνισμό μας περιέγραψε και η κα Χριστοδουλοπούλου. Ευτυχώς, αυτές οι πρακτικές λαμβάνουν οριστικό τέλος στις 7 Ιουλίου. Η κυβέρνηση της ΝΔ που θα προκύψει με την ψήφο του ελληνικού λαού, είναι αποφασισμένη να κάνει τη μεγάλη αλλαγή και στη δημόσια τάξη. Κι αυτό προϋποθέτει μια ΕΛΑΣ, στην οποία θα αποκατασταθεί η αξιοκρατία και το κύρος του Έλληνα αστυνομικού, ώστε να επιτελέσει αποτελεσματικά το έργο του.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου «Αποκατάσταση αξιοκρατίας και κύρους στην ΕΛ.ΑΣ.» δημοσιεύθηκε στο lawandorder.gr στις 12.06.19

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: “Στεντόρειο μήνυμα...”

eleytheros typos kyriakis full

MAXIMOS NEW

Στεντόρειο μήνυμα

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ο κ. Τσίπρας όταν ερωτάτο για την λαϊκή αντίθεση στις πολιτικές του, απαντούσε, γεμάτος με την γνωστή του οίηση, πως πλέον κανείς δεν κατεβαίνει να διαμαρτυρηθεί στα πεζοδρόμια. Ακόμα κι όταν είχε να αντιμετωπίσει τους δεκάδες χιλιάδες πολίτες των συλλαλητηρίων για την Μακεδονία, τους βάπτιζε με απαξίωση «όχλους» και «ακροδεξιούς», και ξεμπέρδευε. Μέχρι την προηγούμενη Κυριακή, ήταν πεπεισμένος ότι «μας είχε», κατά την περιβόητη έκφραση του πρωθυπουργικού alter ego κ. Πολάκη. Γι’ αυτό και υπέστη σοκ, όταν είδε το εκλογικό αποτέλεσμα που τον έριχνε 10 σχεδόν μονάδες πίσω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Προφανώς, ο κ. Τσίπρας δεν έχει μελετήσει αρχαία ελληνική τραγωδία. Διότι εκεί θα γνώριζε τι σημαίνει Νέμεσις και θα αντιλαμβανόταν ποια είναι η τύχη των ηγετών που συμπεριφέρονται με αλαζονεία, τυφλωμένοι από τη δίψα τους για την εξουσία.
Ο ελληνικός λαός, λοιπόν, δεν έβγαζε κραυγές, δεν προπηλάκισε, δεν ύβρισε, δεν έκανε ασχήμιες, όπως έκαναν απέναντι μας πολλοί από τους υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τον Ιανουάριο του 2015. Περίμενε υπομονετικά, για να εκφράσει την αποδοκιμασία του, με τον πλέον δημοκρατικό τρόπο, στην κυβέρνηση.
Πράγματι, η ψήφος των ευρωεκλογών είχε χαρακτήρα εθνικής εκλογικής αναμέτρησης, γι’ αυτό δεν ήταν χαλαρή και δεν επικεντρώθηκε στα ευρωπαϊκά θέματα. Ήταν η πρώτη φορά, από τον Σεπτέμβριο του 2015, που η ελληνική κοινωνία είχε τη δυνατότητα να πει ευθέως την γνώμη της για τα όσα συνέβησαν στο μεσοδιάστημα αυτό. Να δηλώσει την αγανάκτησή της, για τον όγκο των ψεμάτων, με τα οποία παραπλάνησαν οι λαϊκιστές δημαγωγοί τους πολίτες, αλλά και για την άσκηση μιας οικονομικής πολιτικής χωρίς κανένα σχέδιο ουσιαστικής ανάπτυξης. Να απορρίψει στην κάλπη τη συμφωνία υποθήκευσης της δημόσιας περιουσίας για έναν αιώνα, τον αφελληνισμό των τραπεζών, τη δέσμευση της χώρας με πλεονάσματα μέχρι το 2060. Και επιπλέον, να καταδικάσει την αφόρητη φορολόγηση που αποθάρρυνε κάθε ελπιδοφόρα παραγωγική προσπάθεια, κάθε επιθυμία προσέλκυσης επενδύσεων, στερώντας οξυγόνο από την ελληνική οικονομία, και σπρώχνοντας τα νιάτα μας στο δρόμο της ξενιτιάς.
Οι πολίτες έστειλαν ακόμη ένα στεντόρειο μήνυμα ότι πρέπει η χώρα να γυρίσει στην κανονικότητα. Να τελειώνουμε με τα φαινόμενα της ανομίας, της ασυδοσίας, των Εξαρχείων και του Ρουβίκωνα, του άσυλου των μπαχαλάκηδων, της διόγκωσης της εγκληματικότητας. Να αποκτήσουμε και πάλι ένα εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεσματικό, λειτουργικό, που θα κάνει τους νέους και τις νέες μας ολοκληρωμένους πολίτες με στέρεη παιδεία. Να αποκατασταθεί το κύρος των θεσμών, που δοκιμάζονται από τους τυχοδιωκτισμούς των κυβερνώντων.
Επιπλέον, ο ελληνικός λαός εξέφρασε απερίφραστα την αντίθεσή του στην εξωτερική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, πρωτίστως στη συμφωνία των Πρεσπών. Κατέδειξε ότι έχει και μνήμη και θέληση να υπερασπιστεί την ταυτότητα και την ιστορία του, απέναντι σε ιδεοληπτικές μειοψηφίες, που συγκυριακά βρέθηκαν στο τιμόνι της εξουσίας.
Ωστόσο, η ψήφος στις Ευρωεκλογές ήταν και ψήφος θετική. Η ραγδαία άνοδος της ΝΔ αντανακλά την απαίτηση των πολιτών να αναλάβει άμεσα το έργο της οικονομικής και κοινωνικής ανόρθωσης. Είναι ψήφος ώριμη και στοχευμένη. Και είναι βέβαιο ότι θα επαναληφθεί, ίσως ακόμη πιο ισχυρή, δίνοντας κι αυτήν την αυτοδυναμία, την 7η Ιουλίου.
Στην ΝΔ έχουμε συνείδηση του δύσκολου έργου που μας περιμένει. Είμαστε, όμως, βέβαιοι ότι, με την δύναμη των πολιτών, το πρόγραμμά και την αποφασιστικότητά μας, θα τα καταφέρουμε.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

 Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον «Ελεύθερο Τύπο» της Κυριακής 2 Ιουνίου 2019.

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: «Το τέλος των ψευδαισθήσεων»

thepresident

MAXIMOS NEW

Το τέλος των ψευδαισθήσεων...

του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Οι ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου θα καταγραφούν ως η πρώτη συντριπτική ήττα του λαϊκισμού στην Ελλάδα. Άρκεσαν 4,5 χρόνια καταστροφικής πολιτικής, από τις δυνάμεις που ανέλαβαν την εξουσία, χρησιμοποιώντας το ψεύδος και την κοινωνική οργή, για να καταρρεύσουν οι κάποτε παντοδύναμες συλλογικές ψευδαισθήσεις. Η τεράστια διαρροή ψηφοφόρων από τον ΣΥΡΙΖΑ αποδεικνύει την σημαντική ωρίμανση του εκλογικού σώματος. Γεγονός καθοριστικής σημασίας, αν λάβουμε υπόψη μας ότι το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση επιχείρησε, χωρίς αιδώ, να εξαγοράσει την ψήφο των πολιτών. Η βροχή των επιδομάτων και οι κάθε είδους ευνοϊκές ρυθμίσεις ήταν κάτι το πρωτοφανές, ακόμη και στην εθισμένη στον ‘‘μαυρογυαλουρισμό’’ Ελλάδα. Οι πολίτες, ωστόσο, δεν υπέκυψαν στις κυβερνητικές σειρήνες, γιατί αντιλήφθηκαν την απαξιωτική απόπειρα εξαγοράς τους. Το αποτέλεσμα ήταν να “μαυρίσουν” το κυβερνητικό κόμμα, όπως καταδεικνύουν τα ποιοτικά στοιχεία των εκλογικών αναλύσεων, όπου φαίνεται πως τόσο οι νέοι όσο και οι συνταξιούχοι επέλεξαν να στηρίξουν, κατά μεγάλη πλειοψηφία, τη ΝΔ.
Ωστόσο, η μαζική αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ είχε αρχίσει να συντελείται εδώ και καιρό. Κι οι αιτίες ήταν πολλές, ξεκινώντας από την άθλια και ανερμάτιστη οικονομική πολιτική, που στραγγάλισε τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις με την ανελέητη φοροαφαίμαξη. Το αποτέλεσμα ήταν η μεσαία τάξη να αγκομαχά οικονομικά, οι δουλειές που εμφανίζονται να κινούνται στα όρια του χαρτζιλικιού και οι νέοι μας να παίρνουν των ομματιών τους για τα ξένα. Ταυτοχρόνως, και σε κάθε άλλο τομέα της διακυβέρνησης καταγράφονται επίσης αποκαρδιωτικά αποτελέσματα. Από τη δημόσια ασφάλεια μέχρι το μεταναστευτικό, κι από την υγεία μέχρι την δύσμοιρη εκπαίδευση. Η σταγόνα, βέβαια, που ξεχείλισε το ποτήρι υπήρξε η υπογραφή της απαράδεκτης συμφωνίας των Πρεσπών. Τόσο το περιεχόμενο της συμφωνίας, που δίνει ταυτότητα, γλώσσα και ιστορία στους Σκοπιανούς, όσο και η αλαζονική και υβριστική συμπεριφορά του κ. Τσίπρα και των στελεχών του προς τους διαφωνούντες έδωσαν την χαριστική βολή σε μια κυβέρνηση-αχταρμά, δημιούργημα παρασκηνιακών συναλλαγών και παζαριού.
Την περασμένη Κυριακή, ο λαός, όντως, μίλησε. Και η φωνή του ήταν τόσο καθαρή και δυνατή που έσυρε τον ΣΥΡΙΖΑ σε εκλογές, ανατρέποντας τα σχέδιά του για εκλογές τον Οκτώβριο, εν αναμονή των Νόμπελ… Όπως όλα δείχνουν, η ΝΔ μπορεί να επαναλάβει και στις εθνικές εκλογές τον θρίαμβο των ευρωεκλογών. Ο πανικός της κυβέρνησης και του ίδιου του κ. Τσίπρα δύσκολα κρύβονται. Δείγμα αυτού του πανικού και η επιχείρηση επιλογής -εν μέσω προεκλογικής περιόδου- της ηγεσίας της δικαιοσύνης, γεγονός που συνιστά θεσμική απρέπεια. Γνωρίζουν, όμως, κι αυτοί πως είναι οι τελευταίοι σπασμοί πριν το τέλος. Στις 7 Ιουλίου ξεκινά μια νέα εποχή για την χώρα με τη ΝΔ στην κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη πρωθυπουργό.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου «Το τέλος των ψευδαισθήσεων» δημοσιεύθηκε στο thepresident.gr στις 02.06.19

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου «Ο γολγοθάς της παιδείας...»

eleytheros typos kyriakis full

ΜΑΞΙΜΟΣ ΑΡΘΡΟ

Ο γολγοθάς της παιδείας...

του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Καθώς η χώρα βυθίζεται στον βόρβορο του αποκρουστικού πρωτογονισμού του Πολάκη, που χαίρει ακόμη της φανατικής στήριξης του κ. Τσίπρα, σύμπας ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να έχει προσβληθεί από την ηροστράτειο μανία διάλυσης. Συναισθανόμενος το αναπόφευκτο τέλος της διακυβέρνησής του καταγίνεται να γκρεμίσει ό,τι άφησε όρθιο το πέρασμά του από την εξουσία.
Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα το νομοσχέδιο για την παιδεία, που ψηφίστηκε Μεγαλοβδόμαδα, και το οποίο κατεδαφίζει βασικούς πυλώνες του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Μάλιστα, ο υπουργός που το φέρνει θα έχει την ευκαιρία, κάτι μοναδικό στα πολιτικά χρονικά, να συνδέσει ιστορικά το όνομά του με δύο καταστροφικούς νόμους. Μετά τον νόμο Γαβρόγλου για το άσυλο της ανομίας στα Πανεπιστήμια τώρα έχουμε και νόμο-σκούπα Γαβρόγλου για την παιδεία.
Αυτό, όμως, συμβαίνει διότι το πρίσμα υπό το οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις είναι οι αναχρονιστικές ιδεοληψίες και οι μικροκομματικές σκοπιμότητες που χαρακτηρίζουν τους κυβερνώντες. Ιδιαιτέρως στην παιδεία, όπως και στα ζητήματα δημόσιας τάξης, το κυβερνών κόμμα παρέμεινε ο αμετανόητος ΣΥΡΙΖΑ του 3%, αυτός του περιθωρίου και της παραδοξότητας. Το απέδειξε επανειλημμένως και το βροντοφώναξε με το «η αριστεία είναι ρετσινιά», με το «η καριέρα είναι χολέρα», με τις μειώσεις ωρών στη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών, την κατάργηση των λατινικών, τις παρεμβάσεις στο μάθημα της ιστορίας και των θρησκευτικών. Κατέδειξε ότι εντέλει εκπροσωπεί τις αναχρονιστικότερες πλευρές της μεταπολίτευσης, αυτές της επιβράβευσης της ήσσονος προσπάθειας και της ισοπέδωσης, της απουσίας κάθε αξιολόγησης και αξιοκρατίας, των παρασκηνιακών συναλλαγών, των αφειδών υποσχέσεων χωρίς αντίκρισμα, και σε τελική ανάλυση της πιο υπονομευτικής συντήρησης. Ακολούθησε με ιδιαίτερη επιμονή μια πολιτική απαξίωσης του εκπαιδευτικού συστήματος, που αντί να το μετατρέπει σε ατμομηχανή της ανάπτυξης και θεμέλιο της ελπίδας -όπως σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο- το διαμορφώνει σε οχυρό υπεράσπισης χρόνιων παθογενειών.
Με τον νέο νόμο σαρώνεται ό,τι είχε απομείνει από τα πρότυπα σχολεία, έναν δημοκρατικότατο θεσμό, όπου τα ικανότερα παιδιά των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων είχαν τη δυνατότητα να διαπρέψουν, χαράζοντας το δρόμο για την αναβάθμιση ολόκληρης της δημόσιας εκπαίδευσης.
Επιπλέον, με γραφειοκρατικές διαδικασίες, καταργείται η τριτοβάθμια τεχνολογική εκπαίδευση, όταν σε όλο τον κόσμο, αναγνωρίζοντας την καίρια σημασία της για την ανάπτυξη, είναι ξεχωριστή, αλλά ασύγκριτα αναβαθμισμένη.
Προτάσσοντας το “τυράκι” της ελεύθερης πρόσβασης στα ΑΕΙ, με σκοπό την ψηφοθηρική κολακεία, δημιουργούνται σχολές δύο ταχυτήτων, σχολές που δεν θα δίνουν καμία επαγγελματική προοπτική. Ασφαλώς, αυτά είναι ψιλά γράμματα για όσους πιστεύουν ότι οι σπουδές γίνονται από χόμπι ή απλή περιέργεια, κι όχι για να προετοιμαστούν οι νέοι για να βρουν εργασία σε ένα άκρως ανταγωνιστικό εργασιακό περιβάλλον.
Κι αυτή τη λογική ο ΣΥΡΙΖΑ την υπερασπίζεται με συνέπεια, επιδεικνύοντας εμμονική αντίθεση σε κάθε είδους ιδιωτική τριτοβάθμια εκπαίδευση, αποσιωπώντας ότι πάμπολλα στελέχη του έχουν σπουδάσει ή και έχουν διδάξει σε ιδιωτικά πανεπιστήμια του εξωτερικού. Πρόσφατα, άλλωστε αρνήθηκε να ψηφίσει την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, ώστε επιτέλους η Ελλάδα να αποκτήσει τη δυνατότητα που έχει ακόμη και η, άκουσον άκουσον, Βόρειος Κορέα, για την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων για να μην φεύγουν οι νέοι μας στις τέσσερεις άκρες του ορίζοντα για σπουδές.
Ωστόσο, είμαι βέβαιος ότι όσα προβλέπει ο νέος νόμος Γαβρόγλου δεν θα μακροημερεύουν. Το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον. Οι εκλογές, σε κάθε περίπτωση, θα γίνουν μέχρι τον Οκτώβριο. Και την επόμενη μέρα, θα έχουμε ένα άλλο πολιτικό τοπίο. Όλα θα τοποθετούν σε νέα βάση και νέα αφετηρία. Και σε αυτά συμπεριλαμβάνεται πρωτίστως η ανοικοδόμηση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, στο οποίο δεν θα έχουν θέση πλέον οι κακοτεχνίες που μας αφήνουν κληρονομιά ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ιδεοληψίες του.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο του Μ. Χαρακόπουλου «Ο γολγοθάς της παιδείας...» δημοσιεύθηκε στον Πασχαλινό Ελεύθερο Τύπο 27-28 Απριλίου 2019.

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: «Η οπτασία της Μονμάρτρης...»

thepresident

MAXIMOS NEW

Η οπτασία της Μονμάρτρης...

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Οι καρέκλες της εξουσίας συχνά μεταλλάσσουν καταλυτικά τους ανθρώπους και τις ιδέες τους. Η αναπάντεχη σύγκριση της Μονμάρτρης με την πολύπαθη συνοικία των Αθηνών, στην οποία προέβη η κ. Παπακώστα, ξεφεύγει από κάθε λογική. Ο επισκέπτης της παρισινής συνοικίας θα βρει εκεί οποιαδήποτε στιγμή του 24ώρου μια ατμόσφαιρα ασφάλειας, ελευθερίας και δημιουργικότητας από καλλιτέχνες και διανοούμενους. Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί και καθαροί, όπως και οι τοίχοι των σπιτιών, που ανήκουν μόνον στους ιδιοκτήτες τους. Γι’ αυτό και συρρέουν πλήθη τουριστών από κάθε σημείο του πλανήτη.
Η δήλωση της υφυπουργού Προστασίας του Πολίτη, που δείχνει να τελεί εν αγνοία της πραγματικής κατάστασης των Εξαρχείων, δεν ξέρω αν είχε ως στόχο την κολακεία του συριζαϊκού ακροατηρίου, το οποίο έχει μια δική του οπτική για τα πράγματα. Αυτή, όμως, η προσέγγιση ήταν που σφράγισε την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για πάνω από μια τετραετία στα ζητήματα του νόμου και της τάξης, και η οποία ακολουθείται κατά πόδας από το παρόν υπουργικό δίδυμο. Διότι, παρά τις πομπώδεις διαβεβαιώσεις των αρμοδίων, η αλήθεια είναι ότι πότε δεν υπήρξε η παραμικρή διάθεση να δοθεί λύση στο πρόβλημα της βίας και της ασυδοσίας των ποικίλων περιθωριακών ομάδων. Αντιθέτως, μια σειρά αποφάσεων, πράξεων και επιλογών των κυβερνώντων μαρτυρά τις εκλεκτικές συγγένειες τους με το περιθώριο, με τα «δικά τους παιδιά».
Ειδικότερα για τα Εξάρχεια ακολουθήθηκε κατά γράμμα η πολιτική της ανοχής στην ανομία, παραχωρώντας έτσι τη συνοικία defacto σε ομάδες αναρχικών και συμμορίες ποινικών. Στο φαντασιακό των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ και, προφανώς, της εκ μεταγραφής υφυπουργού, το περιβάλλον αυτό είναι γόνιμο προς την καλλιτεχνική αναζήτηση. Ας απαντήσουν, όμως, πρώτα, πώς είναι δυνατόν να είναι δημιουργικό το περιβάλλον σε μια περιοχή που οι κάτοικοί της, με αλλεπάλληλες επιστολές απόγνωσης προς την κωφεύουσα ηγεσία του κατ’ επίφασιν υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, καταγγέλλουν ότι βρίσκονται υπό ομηρία; Όσοι τολμούν να μιλήσουν το κάνουν με την πλάτη στον φακό της τηλεόρασης, διότι φοβούνται ότι θα δεχθούν επιθέσεις από τους τραμπούκους της πλατείας. Ακόμη και η συγκέντρωση διαμαρτυρίας των κατοίκων, προκειμένου να διαδηλώσουν για την αδιαφορία της πολιτείας που τους έχει παραδώσει βορά στις διαθέσεις των περιθωριακών, διαλύθηκε από τις επιθέσεις κουκουλοφόρων!
Οι επαγγελματίες της συνοικίας βάζουν σιδεριές στα μαγαζιά τους, γιατί ληστεύονται συνεχώς από κακοποιά στοιχεία. Το ένα μετά το άλλο κλείνουν τα καταστήματα γιατί δεν μπορούν να αντέξουν την αφόρητη κατάσταση που έχει δημιουργηθεί.
Την ίδια ώρα το κράτος δείχνει να υποχωρεί, καθώς ακυρώνονται διαδρομές τρόλεϊ και λεωφορείων, λόγω των επιθέσεων και της πυρπόλησης που υπέστησαν οχήματα από τους μπαχαλάκηδες! Δεκάδες σπίτια βρίσκονται υπό κατάληψη από γνωστούς αγνώστους, οι οποίοι στη συνέχεια εγκαθιστούν εντός τους μετανάστες ή άλλους -με το αζημίωτο;- χωρίς να τηρούνται ούτε οι ελάχιστοι κανόνες υγιεινής. Και φυσικά σε ένα τέτοιο περιβάλλον απουσίας αστυνόμευσης γίνεται μαζική διακίνηση ναρκωτικών και λαθραίων τσιγάρων. Η ιστορική γειτονιά των Αθηνών έχει γίνει μαγνήτης για οπαδούς της βίας και του χάους, από κάθε μέρος της Ευρώπης, κι όχι μόνον, που ασκούνται, σχεδόν μέρα παρά μέρα, σε επιθέσεις με μολότοφ και πέτρες σε αστυνομικούς, που παίζουν το ρόλο των ζωντανών στόχων. Ακόμη και “παρελάσεις” οπλοφορούντων αναρχικών σε κοινή θέα έχουν λάβει χώρα στη συνοικία, όπου λειτουργεί παρανόμως ΚΕΠ αναρχικών, το οποίο καμία αρχή δεν τολμά να απομακρύνει...
Όλα αυτά σκιαγραφούν τη ζωή που έχει γίνει αβίωτη για τους κατοίκους των Εξαρχείων, οι οποίοι εύλογα εξοργίζονται με απόψεις, όπως αυτή της κ. υφυπουργού. Δεν γνωρίζω αν τα Εξάρχεια θα μπορούσαν να ενταχθούν στο χάρτη των τουριστικών αξιοθέατων της Αθήνας, ως εξωτικό θέαμα ενός άβατου ανομίας εντός της ΕΕ. Σε κάθε περίπτωση, κάτι τέτοιο, θα απείχε πολύ από την οπτασία της Μονμάρτρης...
Ας προσγειωθούμε, επομένως, στην πραγματικότητα για να δούμε τι πρέπει να γίνει ώστε να αποκατασταθεί η νομιμότητα στο κέντρο της Αθήνας. Είναι βέβαιο ότι για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος απαιτείται ένας γενικότερος σχεδιασμός παρεμβάσεων, περιβαλλοντικών, οικιστικών, πολιτιστικών. Δυστυχώς, όμως, πριν φθάσουμε εκεί, απαιτούνται οι παρεμβάσεις της αστυνομίας. Η ΕΛΑΣ έχει την τεχνογνωσία και την ικανότητα να φέρει σε πέρας το έργο της. Αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση. Άρα δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια, αλλά κρίσιμες αποφάσεις, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με τους πρόθυμους συνοδοιπόρους της, δεν έχει καμία διάθεση να λάβει. Γι’ αυτό προτιμά να ονειρεύεται Μονμάρτρες…

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο site thepresident.gr στις 19.4.2019

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://www.thepresident.gr/2019/04/19/%CE%B7-%CE%BF%CF%80%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%BC%CE%AC%CF%81%CF%84%CF%81%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CE%BC%CE%AC%CE%BE%CE%B9%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CF%87%CE%B1/

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου στη “Μακεδονία” της Κυριακής: “Εξομολογήσεις για τη δημόσια παιδεία…”

MAXIMOS NEW

Εξομολογήσεις για τη δημόσια παιδεία…


του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η παρουσίαση του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας για την παιδεία, ήταν αφορμή να ανατρέξω στην περίοδο που διέτελεσα τομεάρχης Παιδείας της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όταν με τους συνεργάτες μου αρχικά συγκροτήσαμε εκ του μηδενός τον Τομέα και, εν συνεχεία, εργαστήκαμε για την διαμόρφωση του κυβερνητικού μας προγράμματος.
Θυμούμαι τι απήντησα στον πρόεδρο Κυριάκο Μητσοτάκη όταν, στην πρώτη μας συνάντηση μετά τον ορισμό μου ως τομεάρχη Παιδείας, μου ζήτησε να του εκθέσω πώς ιεραρχώ τα ζητήματα στην παιδεία, αλλά και πώς αντέδρασα όταν 1,5 χρόνο μετά μου ζήτησε να μεταπηδήσω στον Τομέα Προστασίας του Πολίτη.
Α) Πιστεύω ότι καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να γίνει στην παιδεία εάν πρώτα δεν εμφυσήσουμε αίσθημα ασφάλειας στους εκπαιδευτικούς. Γιατί, δυστυχώς, η προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την αξιολόγηση, έχει δημιουργήσει ένα κλίμα φόβου αν όχι τρομοκρατίας ότι επίκεινται απολύσεις εάν ο Κυριάκος Μητσοτάκης γίνει πρωθυπουργός. Χαίρομαι, γιατί ο πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι η αξιολόγηση δεν έχει τιμωρητικό χαρακτήρα, αλλά στόχο την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, έτσι ώστε να στέκονται με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στην αίθουσα και, βεβαίως, δεν έχει καμία σχέση με απολύσεις!
Β) Στην Ελλάδα οι εκάστοτε υπουργοί Παιδείας θέλουν να ενδυθούν το μανδύα του μεταρρυθμιστή και οι όποιες μεταρρυθμίσεις περιορίζονται συνήθως στον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Μάλιστα, οι “μεταρρυθμίσεις” δεν διαφέρουν μόνο από κόμμα σε κόμμα, αλλά και από υπουργό σε υπουργό του ιδίου κόμματος! Οι βέλτιστες πρακτικές διεθνώς δείχνουν ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερο βάρος στην προσχολική αγωγή, στο υποχρεωτικό διετές νηπιαγωγείο και το πραγματικά ολοήμερο σχολείο, εκεί όπου χτίζονται χαρακτήρες και διαμορφώνεται ουσιαστικά η επόμενη γενιά πολιτών. Επιπλέον, θα πρέπει να πάψει η τεχνική εκπαίδευση να αποτελεί τον “φτωχό συγγενή” στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, με αποτέλεσμα το χαμηλό ενδιαφέρον μαθητών προς αυτήν. Τέλος, πολλά πρέπει να γίνουν έτσι ώστε η παρεχόμενη ειδική αγωγή να ανταποκριθεί στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο.
Όταν, πλέον, ολοκληρώθηκε αυτή η διαδρομή του 1,5 έτους και ο πρόεδρος προχώρησε στον “ανασχηματισμό” του σκιώδους υπουργικού του συμβουλίου, ζητώντας μου να αναλάβω τον Τομέα Προστασίας του Πολίτη, σκεπτόμενος φωναχτά είπα ότι “ενάμισι χρόνο τώρα ένιωθα σαν να δίνω κάθε μέρα πανελλήνιες εξετάσεις”! Ο όγκος δουλειάς του Τομέα Παιδείας είναι τόσο μεγάλος που απαιτεί διάβασμα και διαρκή εγρήγορση.
Το πρόγραμμα της ΝΔ για την παιδεία επιβεβαιώνει ότι είμαστε ένα φιλελεύθερο, πατριωτικό και λαϊκό κόμμα. Η δημόσια παιδεία είναι το όχημα κοινωνικής κινητικότητας. Το δημόσιο σχολείο είναι αυτό που δίνει τη δυνατότητα στον γιο του αγρότη από τη Θεσσαλία και τη Μακεδονία, στην κόρη του κτηνοτρόφου από την Ήπειρο και την Κρήτη, στον γιο του εργάτη από τη Θράκη και την Πελοπόννησο, στην κόρη του βιοπαλαιστή από τη Ρούμελη, στο παιδί του ψαρά από τα νησιά, να έχει ευκαιρίες για μία καλύτερη ζωή. Γι’ αυτό και έμπρακτα στηρίζουμε το δημόσιο σχολείο. Η επιμονή μας στην αριστεία, στη δημιουργία πρότυπων σχολείων στην έδρα κάθε νομού, στη λειτουργία πραγματικά ολοήμερων σχολείων και στην πιστοποίηση της ξένης γλώσσας εντός του δημόσιου σχολείου, υπηρετεί αυτόν τον στόχο. Την παροχή υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης σε όλα τα παιδιά.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης

Το άρθρο του Μ. Χαρακόπουλου “Εξομολογήσεις για τη δημόσια παιδεία…” δημοσιεύθηκε στη “Μακεδονία” της Κυριακής 14/04/19

 

Read more...