Menu
A+ A A-

Ομιλία εισηγητή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συνεδρίαση της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ στο Κάιρο.

ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙΡΟ 4

Κάιρο Αιγύπτου, 17 Νοεμβρίου 2018

 

Ομιλία
εισηγητή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συνεδρίαση της Διεθνούς Γραμματείας της ΔΣΟ στο Κάιρο.

Θέλω καταρχήν να εκφράσω τη χαρά μου που οι εργασίες της Γραμματείας της ΔΣΟ πραγματοποιούνται στην φιλόξενη χώρα της Αιγύπτου, λίκνο ενός από τους μεγαλύτερους πολιτισμούς της ανθρωπότητας, που ακόμη από τα σπλάχνα της γης έρχονται στο φως περικαλλή δείγματά του.
Μια χώρα που από την αρχαιότητα είχε στενές σχέσεις με την πατρίδα μου, την Ελλάδα. Από τα λαμπρά ελληνιστικά χρόνια που ακολούθησαν την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η πόλη του, η Αλεξάνδρεια στέκει μέχρι σήμερα ως ανάμνηση αυτής της εποχής.
Η Αίγυπτος, όμως, είναι και ένας χώρος που ο χριστιανισμός βρήκε εύφορο έδαφος από τα πρώτα χρόνια που ακολούθησαν τη διδασκαλία του Χριστού, που ως βρέφος βρήκε εδώ καταφύγιο. Είναι η χώρα που γεννήθηκε ο υγιής μοναχισμός από τον Άγιο Αντώνιο, εδώ που τον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξανδρείας λάμπρυναν άνδρες όπως ο Μέγας Αθανάσιος, και πάνω από 100 Άγιοι αναγνωρισμένοι από την Εκκλησία μας, που έζησαν στη χώρα του Νείλου.
Και σήμερα ακόμη ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος ο Β΄ συνεχίζει μια μακρά και πλούσια παράδοση, και υπό τη σοφή ποιμαντορία του πραγματοποιείται ένα μακρόπνοο ιεραποστολικό έργο σε όλη την αφρικανική ήπειρο, για το οποίο χθες μας μίλησε ιδιαίτερα συγκινητικά. Και θέλω στο σημείο αυτό να εξάρω την πρωτοβουλία που ανακοίνωσε ο Γραμματέας της ΔΣΟ για την στήριξη του ιεραποστολικό έργου του Πατριαρχείου Αλεξάνδρειας.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Είναι εξαιρετικά σημαντικό ότι αυτή η συνάντησή μας πραγματοποιείται στην Αίγυπτο, στην πολύπαθη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια, η ευρύτερη αυτή περιοχή έχει καταστεί εκ νέου το θέατρο σκληρών πολεμικών συγκρούσεων, αναζωπύρωσης της μισαλλοδοξίας και των εμφύλιων παθών.
Χώρες, όπως το Ιράκ, η Συρία και η Λιβύη, οδηγήθηκαν σχεδόν στο χάος, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και τραυματίες, κατεστραμμένες τις παραγωγικές δομές, με εκατομμύρια πρόσφυγες που μεγάλο μέρος τους έχει καταφύγει σε άλλες γειτονικές χώρες ή ακόμη και στην Ευρώπη.
Εν γένει, ο χριστιανισμός στην αρχαία κοιτίδα του, τίθεται υπό διωγμό και απειλή ολοκληρωτικής εξαφάνισης.
Σήμερα, ευτυχώς, βρισκόμαστε σε ένα καλύτερο σχετικά σημείο, και στη Συρία και στο Ιράκ, καθώς έχει εξαλειφθεί ο κίνδυνος του Ισλαμικού Κράτους, και σταδιακά ανασυγκροτούνται εκ νέου οι χριστιανικές κοινότητες των χωρών αυτών. Ο δρόμος, όμως, για την τελική επίλυση είναι ακόμη μακρύς.
Αλλά και εκτός της Συρίας και του Ιράκ, υπάρχουν χώρες που οι χριστιανοί υποφέρουν από τον θρησκευτικό φανατισμό, που φθάνει στην καταστροφή των ναών τους ακόμη και στη φυσική τους ακόμη εξόντωση.
Και ανάμεσα σε αυτούς, δυστυχώς, είναι και οι αδελφοί μας Χριστιανοί κόπτες της Αιγύπτου, που εδώ και χρόνια έχουν καταστεί στόχος φανατικών κύκλων, που με ένδυμα τη θρησκεία κηρύσσουν το μίσος και προβαίνουν σε φονικές επιθέσεις χωρίς να διακρίνουν αν τα θύματά τους είναι μεγάλοι ή παιδιά, άνδρες ή γυναίκες, λίγοι ή πολλοί. Και πρόσφατα, δυστυχώς, υπήρξαν χριστιανοί προσκυνητές στο Μοναστήρι του Αγίου Σαμουήλ που δολοφονήθηκαν από εξτρεμιστές.

Παρά, λοιπόν, τις αισιόδοξες προβλέψεις που είχαν επικρατήσει στις αρχές της παρούσας χιλιετίας, ότι ο αιώνας μας θα ήταν αυτός της ανεμπόδιστης ανάπτυξης και ειρήνης, πολύ σύντομα όλ’ αυτά διαψεύστηκαν.
Αντιθέτως, τα προβλήματα συσσωρεύονται με ανησυχητική ταχύτητα. Στην πραγματικότητα, ένας νέος ιδιόμορφος παγκόσμιος ψυχρός πόλεμος έχει ξεκινήσει, με νέες αντιπαραθέσεις και νέους διαχωρισμούς, πολλές φορές με φόντο τον ανταγωνισμό για τις ενεργειακές πηγές και τις διαδρομές που θα ακολουθήσουν για την εξαγωγή και την πώλησή τους.
Στην Ευρώπη ένα νέο τείχος κατασκευάζεται, ερήμην των λαών. Δυνάμεις με ακραίο λόγο βγαίνουν στην επιφάνεια και να απειλούν να δυναμιτίσουν το ευρωπαϊκό όραμα.
Στην ανατολική Μεσόγειο παρακολουθούμε απειλές πολέμου, κυρίως από την Τουρκία, εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους, όπως είναι η Κύπρος, με αφορμή τις έρευνες για κοιτάσματα φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της.
Έχουμε, επιπλέον, μια ανησυχητική αναζωπύρωση στη λωρίδα της Γάζας, που απειλεί έναν ακόμη γύρο αιματηρών συγκρούσεων μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων.
Η πληγή της Ουκρανίας εξακολουθεί να υφίσταται, και μάλιστα προσφάτως πήρε και εκκλησιαστική διάσταση –που ευχόμαστε και προσευχόμαστε να μην οδηγηθεί σε περαιτέρω ρήξη εντός της Ορθοδοξίας, αλλά να επικρατήσει η σωφροσύνη και η καταλλαγή, προς όφελος της Ορθοδοξίας και της Ειρήνης.
Επειδή, όμως, με περισσή ευκολία γίνεται λόγος για σχίσμα, να θυμίσω ότι σχίσμα προκαλείται όταν υπάρχουν δογματικά ζητήματα και όχι ζητήματα διοίκησης της εκκλησίας, όπως το ανακύψαν με την εκκλησία της Ουκρανίας. Επιπλέον, εμείς είμαστε ένας πολιτικός οργανισμός και αρμοδιότητά μας δεν είναι η επίλυση ούτε δογματικών ούτε διοικητικών, νομοκανονικών θεμάτων των εκκλησιών. Άλλωστε, γι’ αυτό και στην οργάνωσή μας έχουμε μέλη από την Αρμενία, την Αίγυπτο, την Αιθιοπία, έχουμε κόπτες με τους οποίους δεν υπάρχει κοινωνία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτό, όμως, δεν στέκεται εμπόδιο στη συμμετοχή τους στη ΔΣΟ.
Πολλά θα μπορούσαμε να πούμε για τον εθνοφυλετισμό και τον τεμαχισμό της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας σε εθνικές εκκλησίες, πέραν των 4 πρεσβυγενών, παλαίφατων Πατριαρχείων. Η συζήτηση αυτή, όμως, είναι ιστορικού και θεολογικού ενδιαφέροντος. Η εμπλοκή του οργανισμού μας σε διοικητικά ζητήματα των εκκλησιών, το μόνο που θα καταφέρει είναι να μεταφέρει την κρίση στους κόλπους της ΔΣΟ. Και αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. Άκουσα τα επιχειρήματα των Ρώσων συναδέλφων, θα μπορούσα να αντιτάξω ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο από τους ιερούς κανόνες και τις Οικουμενικές Συνόδου είναι αρμόδιο να λύνει ζητήματα αυτοκεφαλίας, όταν του ζητείται. Και αυτό έπραξε. Έδωσε, μάλιστα, και σχετικά ντοκουμέντα στη δημοσιότητα. Δεν θέλω να επεκταθώ άλλο επ’ αυτού του δικαιώματος του Οικουμενικού Πατριαρχείου να απονέμει αυτοκεφαλία, όπως το έκανε με τη Ρωσία και χώρες της Βαλκανικής.
Αντιθέτως, πιστεύω ότι η ΔΣΟ έχει χρέος να συνδράμει με τις δικές της δυνάμεις, προς την κατεύθυνση της συνεννόησης των χριστιανών, κυρίως της Ανατολής, και την ενίσχυση των προσπαθειών που κάνουν για την επιβίωσή τους.
Θέλω κι από αυτό το βήμα να εκφράσω την ικανοποίησή μου για την υιοθέτηση της πρότασής μου από τη Γενική Συνέλευση της ΔΣΟ στην Αθήνα για τη δημιουργία του Παρατηρητήριου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και να χαιρετίσω τα βήματα που γίνονται για την υλοποίησή του σε συνεργασία με άλλους φορείς όπως το ευρωκοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρώπης.
Στόχος μας πάντα πρέπει να είναι η αλληλοκατανόηση μεταξύ των θρησκειών για την εξάλειψη των προκαταλήψεων, την ειρηνική συμβίωση των ανθρώπων, ανεξάρτητα από την θρησκευτική ή εθνοτική τους ταυτότητα.
Η δύναμή μας μπορεί να πολλαπλασιαστεί εφόσον θέσουμε καθαρούς στόχους και τους επιδιώξουμε ενωμένοι.
Και πάλι ευχαριστώ τις πολιτικές και εκκλησιαστικές αρχές της Αιγύπτου για την φιλοξενία και εύχομαι ευημερία και ειρήνη για τον λαό της χώρας του Νείλου.

ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟς ΚΑΙΡΟ

ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟς ΚΑΙΡΟ 2

Read more...

Εισήγηση Μάξιμου Χαρακόπουλου στο 4ο Διεθνές Χριστιανικό Φόρουμ με θέμα «Θρησκεία και ψηφιακός κόσμος»

ΜΑΞΙΜΟΣ ΜΟΣΧΑ 1

Μόσχα, 24 Οκτωβρίου 2018

Εισήγηση Μάξιμου Χαρακόπουλου στο 4ο Διεθνές Χριστιανικό Φόρουμ
με θέμα «Θρησκεία και ψηφιακός κόσμος»

«Σεβασμιώτατε μητροπολίτη Καζάν και Ταταρστάν κ. Θεοφάνη, εκπρόσωπε της Ρωσικής Εκκλησίας,
Σοφολογιώτατε αρχιμουφτή Συρίας κ. Αχμάντ,
Κύριες και κύριοι βουλευτές,
Κύριες και κύριοι σύνεδροι,

Κάθε φορά που μου δίνεται η ευκαιρία να βρεθώ στη Ρωσία και ιδιαιτέρως στη Μόσχα, πρέπει να ομολογήσω ότι αισθάνομαι εξαιρετικά οικεία. Εν πρώτοις, βεβαίως, αυτό οφείλεται στην αβραμιαία φιλοξενία των φίλων μας Ρώσων, που ξέρουν να κάνουν τους καλεσμένους τους να αισθάνονται σαν το σπίτι τους.

Κατά δεύτερον, όμως, θεωρώ ότι παρά τις όποιες περιπέτειες της πρόσφατης ιστορίας, η Ορθοδοξία είναι ακόμη παρούσα στη ρωσική γη. Κι αυτό εμένα ως Έλληνα μου δημιουργεί αισθήματα συγκίνησης και ικανοποίησης. Γιατί γνωρίζω ότι για να σπαρεί, να φυτρώσει και να γιγαντωθεί το δέντρο της Ορθοδοξίας στον βορρά, συνέδραμαν αποφασιστικά οι πρόγονοί μας. Κυρίως, το θρυλικό εκείνο Βυζάντιο, που, δυστυχώς, πρωτίστως από τη δυτική διανόηση παραμελήθηκε, υποτιμήθηκε ακόμη και συκοφαντήθηκε.

Κι όμως, απ’ εκεί ξεκίνησαν, από την πρωτεύουσα της ελληνικής Μακεδονίας, τη Θεσσαλονίκη, οι μεγάλοι φωτιστές των Σλάβων, Μεθόδιος και Κύριλλος. Από εκεί ο μέγας πρίγκηπας Βλαδίμηρος μετέφερε την Ορθοδοξία στην μητέρα των ρωσικών πόλεων, το Κίεβο. Κι από εκεί ήλθε ο ησυχασμός, το μεγάλο πνευματικό κίνημα που εγκαινίασε ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, και επηρέασε καταλυτικά τον ρωσικό μοναχισμό.

Και δεν έπαψαν μέσα στους αιώνες, ακόμη κι όταν καταλύθηκε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, και η Βασιλεύουσα Κωνσταντινούπολη πέρασε στα χέρια των Οθωμανών, οι πνευματικές σχέσεις του ελληνισμού με τη Ρωσία.

Από το Άγιο Όρος, ιδιαίτερα, τροφοδοτείτο η πίστη και ενδυνάμωνε τις ρωσικές ψυχές. Αναφέρω ενδεικτικά από τον ερημίτη Αντώνιο, που ασκήτευσε στην Ι.Μ.Εσφιγμένου και ίδρυσε τη Λάβρα των Σπηλαίων στο Κίεβο, μαζί με τον μοναχό Θεόδοσιο τον 11ο αιώνα, μέχρι τον Άγιο Παΐσιο Βελιτσκόφσκι, χάριν του οποίου υπήρξε η φιλοκαλική αναγέννηση στη Ρωσία και μαθητές του ίδρυσαν τη μονή της Όπτινα, αλλά και μέχρι τις ημέρες μας.

Πρόσφατα μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα ελληνικά ένα περίφημο βιβλίο, ενός μεγάλου Ρώσου διανοητή και διπλωμάτη του Κωνσταντίνου Λεόντιεφ με τον τίτλο «Ο Βυζαντινισμός και οι Σλάβοι», δημοσιευμένο στα 1875.
Εκεί ο Λεόντιεφ, ανάμεσα στα άλλα θαυμαστά γράφει: «οι βυζαντινές ιδέες και τα αισθήματα ένωσαν σε ένα σώμα την ημιάγρια Ρωσία. Ο βυζαντινισμός μάς έδωσε τη δύναμη να επιζήσουμε από την ταταρική καταστροφή και τη μακρόχρονη υποτέλεια. Η βυζαντινή μορφή του Σωτήρος στο λάβαρο του μεγάλου ηγεμόνα κάλυψε το θρησκευόμενο στράτευμα του Δημητρίου Ντονσκόι στο πεδίο της μάχης όπου δείξαμε για πρώτη φορά στους Τατάρους ότι η Μοσχοβίτικη Ρωσία δεν είναι πιά η προηγούμενη κατακερματισμένη και διαμελισμένη Ρωσία! Ο βυζαντινισμός μάς έδωσε όλη τη δύναμή μας στον αγώνα κατά της Πολωνίας, των Σουηδών, της Γαλλίας και της Τουρκίας. Κάτω από το λάβαρό του, αν μείνουμε πιστοί σ’ αυτόν θα καταφέρουμε να αντέξουμε την ορμή ακόμη και όλης της Ευρώπης». (Σελ. 89-90).

Αυτή τη βαθιά σχέση, που είναι οπωσδήποτε αμφίδρομη και αντανακλάται και στα αισθήματα του ελληνικού λαού προς τον ρωσικό είμαστε υποχρεωμένοι να διαφυλάξουμε πάση θυσία, υπερβαίνοντας τις όποιες πρόσκαιρες δυσχέρειες παρουσιάζονται.

Πρώτον, γιατί οι ρίζες των σχέσεων αυτών είναι πολύ βαθιές, και δεύτερον, οφείλουμε να προσέχουμε ως κόρην οφθαλμού την ενότητα της Ορθοδοξίας. Ο ρόλος που έχει να παίξει σε πλανητική, οικουμενική κλίμακα είναι πιστεύω μοναδικός. Αναφέρω ως παράδειγμα την ειρήνευση στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής, την ανοικοδόμηση στις κατεστραμμένες από τον πόλεμο περιοχές της Συρίας και του Ιράκ, την αποκατάσταση των χριστιανικών κοινοτήτων σε όλες αυτές τις χώρες, την επιστροφή των χριστιανών προσφύγων. Και θέλω εδώ να χαιρετήσω το μήνυμα ειρήνης που εξέπεμψε με την ομιλία του ο αρχιμουφτής της πολύπαθης Συρίας.

Εν πάση περιπτώσει, οι προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου είναι πάμπολλες και σίγουρα πιο σύνθετες από αυτές και του πρόσφατου ακόμη παρελθόντος. Αν, για παράδειγμα, ζήσαμε στον 20ο αιώνα την επιβολή ολοκληρωτικών καθεστώτων που επεδίωξαν ακόμη και να εξαφανίσουν το θρησκευτικό αίσθημα, φυλακίζοντας και εξοντώνοντας αρχιερείς, ιερείς και ποίμνιο, κατεδαφίζοντας ναούς και μονές, επιχειρώντας μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος να επιβάλουν την αθεΐα, στο τέλος είδαμε ποια ήταν η κατάληξή τους.

Σήμερα απέμειναν ως ιστορικά αντικείμενα προς μελέτη. Οι ναοί αποκαταστάθηκαν και κτίστηκαν και άλλοι, περίλαμπροι, και το ποίμνιο αναγεννήθηκε και η εκκλησία βγήκε νικητής, και από τούτη τη δοκιμασία.

Τώρα, όμως, σε παγκόσμια κλίμακα, βιώνουμε μια νέα τάση, που επιδιώκει να θέσει την εκκλησία, το θρησκευτικό συναίσθημα στο περιθώριο της ζωής, να το κάνει ιδιωτική υπόθεση. Στο όνομα αυτή τη φορά της ελευθερίας και της ανεξιθρησκείας, όπως είπε και ο μητροπολίτης Θεοφάνης.

Το διαπιστώνουμε στην Ελλάδα, αλλά νομίζω ότι είναι διαδεδομένες αυτές τις αντιλήψεις, στον καιρό της παγκοσμιοποίησης. Στην πραγματικότητα, μια τέτοια προσέγγιση, ακυρώνει το ίδιο το νόημα της Εκκλησίας, ως ενιαίο σώμα πιστών. Την υποβιβάζει στο επίπεδο ενός οποιουδήποτε συλλόγου, ομάδας ή κόμματος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η προσπάθεια υποβοηθείται και από τη γενικευμένη σύγχυση που προκαλεί η υπερπληροφόρηση. Ένας χείμαρρος καθημερινών πληροφοριών, χρήσιμων ή μη, κατακλύζει το μυαλό του ανθρώπου. Οι νέες τεχνολογίες επιτρέπουν αυτό να γίνεται κάθε στιγμή, από οποιονδήποτε, για οποιοδήποτε ζήτημα. Αυτό, βεβαίως, έχει και τις θετικές του πλευρές. Δίνει νέες δυνατότητες μόρφωσης, ενημέρωσης, επικοινωνίας. Οι δυνατότητες άντλησης ιδεών και γνώσης είναι απεριόριστες.

Κατά πόσο, όμως, ο μέσος άνθρωπος μπορεί να τις διαχειριστεί με τρόπο που να μην τον καταστήσουν υποχείριο ψευδούς προπαγάνδας; Κάτι που, δυστυχώς, το βλέπουμε να συμβαίνει σε ολοένα ανησυχητικότερες διαστάσεις, με τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης σύμφωνα με τις διαθέσεις κάποιων κύκλων που ελέγχουν τα ΜΜΕ ή ασκούν επιρροή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Τι έχει να αντιτάξει η Ορθοδοξία απέναντι σε αυτό το τσουνάμι που παρασύρει τα πάντα στο διάβα του, και ιδίως τις πιο ευάλωτες κατηγορίες του πληθυσμού που είναι οι νέοι; Θεωρώ ότι το πρώτιστο που προβάλει είναι το μέτρο. Δηλαδή, ότι αποδεχόμενοι την τεχνολογία δεν θα πρέπει να γίνουμε σκλάβοι της. Και αυτό μερικές φορές το διαπιστώνουμε ακόμη και εντός των τειχών.

Για παράδειγμα, είναι συχνές οι φορές που κατά την τέλεση των μυστηρίων πιστοί ή και ιερείς ακόμη καταγράφουν με κινητά τηλέφωνα την ώρα των ιερών πράξεων. Μια τέτοια, όμως, στάση ακυρώνει το ίδιο το νόημα της ιερουργίας, η οποία προϋποθέτει την κατάνυξη, δηλαδή την άμεση συμμετοχή του πιστού, κι όχι μέσω του μέσου. Μπορεί να παρακολουθούμε από την τηλεόραση ή τον υπολογιστή μια λειτουργία, αλλά ποτέ αυτή δεν θα υποκαταστήσει την ίδια τη συμμετοχή στο εκκλησίασμα, με όλες μας τις αισθήσεις.

Εντέλει, αυτό ισχύει και για τις κάθε είδους κοινωνικές σχέσεις. Χωρίς την αμεσότητα η σχέση μένει ανάπηρη. Και είναι λυπηρό όταν βλέπουμε παιδιά που αντί να παίξουν μαζί ζωντανά, κάθονται και βυθίζονται το κάθε ένα μόνο του στην εικονική πραγματικότητα ενός τάμπλετ ή ενός iphone.

Κύριες και κύριοι σύνεδροι,
Είμαι βέβαιος ότι, παρά τα πολλά σύννεφα που έχουν μαζευτεί στον ουρανό της ανθρωπότητας, αυτή θα βρει τον δρόμο προς την αλήθεια. Η ιστορία αυτό μας έχει διδάξει. Και πιστεύω ότι η Ορθοδοξία, όπως έκανε και στο παρελθόν, θα δείχνει το δρόμο της Αληθείας και της Ελπίδος, το δρόμο του Μέτρου και της Ισορροπίας σε κάθε εποχή. Εμείς οφείλουμε να γίνουμε τα ζωντανά παραδείγματα αυτού του Μέτρου, υπερνικώντας τους πειρασμούς της απόκλισης προς την μια ή την άλλη κατεύθυνση.

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας».

Read more...

Ομιλία Μ.Χαρακόπουλου στη συζήτηση της Επίκαιρης Επερώτησης με θέμα «Σχετικά με τις αλλεπάλληλες καταγγελίες για τη διοίκηση και λειτουργία της ΕΡΤ Α.Ε.»

ΜΑΞΙΜΟΣ ΕΠΙΚΑΙΡΗ 1

Αθήνα, 22 Οκτωβρίου 2018

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση στη Βουλή της Επίκαιρης Επερώτησης
προς τον υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιακών και Ενημέρωσης
με θέμα «Σχετικά με τις αλλεπάλληλες και σοβαρές καταγγελίες για τη διοίκηση και λειτουργία της ΕΡΤ Α.Ε.»

 

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο τρόπος που πολιτεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ στη δημόσια τηλεόραση, που την έκανε σημαία του στο δρόμο σας προς την εξουσία, είναι χαρακτηριστικός της ικανότητάς σας να πουλάτε φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Το ψέμα, όμως, έχει κοντά ποδάρια.
Γιατί έπειτα από 4, σχεδόν, χρόνια αριστερής διακυβέρνησης, η δημόσια τηλεόραση αντιμετωπίζεται με καθολική απαξίωση, καθώς σπαράσσεται από εσωτερικές αλληλοκατηγορίες για κακοδιαχείριση και σπατάλη των χρημάτων των φορολογούμενων.
Ήταν τυχαία η κατάρρευση των πομπωδών υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ για την ΕΡΤ; Όχι. Επιδίωξή σας δεν ήταν ούτε η ποιότητα της ενημέρωσης, ούτε ο πλουραλισμός της πληροφόρησης.
Όλοι θυμόμαστε τις επαναστατικές ημέρες στο προαύλιο του ραδιομεγάρου της ΕΡΤ, με την κυρία Κωνσταντοπούλου να κραυγάζει και την κυρία Ραχήλ Μακρή να έχει ανέβει κυριολεκτικά στα κάγκελα. Υπάρχει ακόμη το μνημείο πεσόντων της ΕΡΤ, πεσόντες, που ουδείς γνωρίζει.
Το λεγόμενο ‘‘μαύρο’’ στην ΕΡΤ στοίχισε πράγματι στην τότε κυβέρνηση και έδωσε αέρα στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά τι κάνατε όταν πήρατε την εξουσία. Δημιουργήσατε μια δημόσια τηλεόραση εργαλείο ωμής προπαγάνδας -πολύ πιο ωμής απ’ αυτήν της αλήστου μνήμης ΥΕΝΕΔ.
Η υποστήριξη της κυβερνητική πολιτικής από πλήθος δημοσιογράφων, με ταυτόχρονη αποσιώπηση, διαστρέβλωση, ακόμη και συκοφάντηση των θέσεων της αντιπολίτευσης και ιδιαιτέρως της αξιωματικής δεν έχει προηγούμενο.
Εμβρόντητοι ακούγαμε έναν απ’ αυτούς να υποστηρίζει χωρίς αιδώ ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν κάτι ανάλογο με τον ιταλικό φασισμό. Κι αυτό είναι μόνον ένα ακραίο δείγμα αυτού του καταρράκτη ψευδολογίας και πλύσης εγκεφάλου της κοινής γνώμης που, προφανώς εξυφαίνεται από το υπουργείο προπαγάνδας του κ. Παπά, σε συνεργασία με τον σκληρό πυρήνα των συνδικαλιστών της ΕΡΤ, που θεωρούν ότι η δημόσια τηλεόραση είναι τσιφλίκι τους.
Και δεν τα λέμε μόνον εμείς αυτά. Τα λένε τα ίδια τα στελέχη της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Να τα επαναλάβω προς εμπέδωση. Τα λέει ο παριστάμενος κανιβαλισθείς -κατ’ απαίτηση Καμμένου- πρώην υπουργός κ. Φίλης. Τι λέει ο κ. Φίλης; ‘‘Η ΕΡΤ είναι ένα κανάλι που έχει παραδιοίκηση. Κυβερνάται από το παλιό συντεχνιακό καθεστώς, ένα καθεστώς ιδιοτελών συμφερόντων’’.
Τα λέει ο πρώην Εντεταλμένος Σύμβουλος Προγράμματος της ΕΡΤ, κ. Σπύρος Κρίμπαλης που καταγγέλλει τον κ. Παππά ότι παρέδωσε τα κλειδιά της ΕΡΤ στον ‘‘πεινασμένο για εξουσία κ. Καλφαγιάννη’’.
Τα λέει ο αναπληρωτής Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ, κ. Θαλασσινός ‘‘οδηγούμαστε σε μία ΕΡΤ που –επιτέλους– οι συνδικαλιστές και η ομήγυρη δεν εργάζεται, αλλά διοικεί, οι Γενικοί Διευθυντές δεν έχουν απαραίτητα πτυχίο ΑΕΙ, αλλά μπάρμπα στην Κορώνη’’.
Αλλά και ο πρώην γενικός διευθυντής τεχνολογίας κ. Μιχαλίτσης λέει ότι στην ΕΡΤ ‘‘κύριο ρόλο διαδραματίζουν οι εκπρόσωποι ενός λούμπεν πελατειακού "συνδικαλισμού", με αποκρουστικό για την κοινωνία πρόσωπο και αισθητική’’. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσαμε να κάνουμε πιο εύστοχους χαρακτηρισμούς από αυτούς των συντρόφων σας, που σας ξέρουν καλύτερα.
Να, λοιπόν, ποιος ήταν ο πραγματικός πόνος για το λεγόμενο «μαύρο». Ότι θα χανόταν η κουτάλα για το παρασύστημα που εδώ και δεκαετίες έλυνε και έδενε στο ραδιομέγαρο. Και τώρα, με ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, επανήλθε δριμύτερο για να αλώσει τα πάντα.
Και δεν σταματούν εκεί οι καταγγελίες για τα ‘‘όργια’’ που συμβαίνουν. Γιατί πέρα από την παραδιοίκηση, πέρα από τους αθρόους διορισμούς, πέρα από στήριξη των ημετέρων, φαίνεται να παίζεται και ένα μεγάλο οικονομικό παιχνίδι. Και πάλι δεν είναι η κακή αντιπολίτευση που τα λέει αυτά. Αλλά οι ίδιοι οι εργαζόμενοι που μιλούν για εξωτερικές παραγωγές που στοιχίζουν πολλαπλάσια από τις εσωτερικές και άλλα πολλά.
Είναι ενδεικτικό ότι ο δημοσιογράφος κ. Αλαφογιώργος κάλεσε δημοσίως τον πρόεδρο της Ένωσης Εισαγγελέων ‘‘να επιληφθεί των δαπανών εκτός ΕΡΤ που επιβαρύνουν άσκοπα την υπηρεσία» και «να ελέγξει το δημόσιο χρήμα’’.
Ιδού, λοιπόν, τα έργα και οι ημέρες του ΣΥΡΙΖΑ, και εντέλει το πραγματικό του πρόσωπο, ιδού το δήθεν ηθικό του πλεονέκτημα, ιδού η προσήλωσή του στην δημοκρατία και τη διαφάνεια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Αυτή η ΕΡΤ δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο. Έχει καταντήσει όπως οι σταύλοι του Αυγεία. Και χρειάζεται κάθαρση. Για να υπάρξει μια νέα δημόσια τηλεόραση, που θα προάγει την αξιοκρατία, την αντικειμενικότητα, το ήθος και τον πολιτισμό. Κι αυτή την τηλεόραση δεν μπορεί να την φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ό,τι μπορούσε και επιθυμούσε είναι αυτό που βλέπουμε σήμερα.

Σας ευχαριστώ».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
https://youtu.be/gjY-nhxtMBw

 

Read more...

Εισήγηση Μάξιμου Χαρακόπουλου στην συζήτηση της Έκθεσης της Ειδικής Επιτροπής Σωφρονιστικού Συστήματος

Μάξιμος Σωφρονιστικού

Αθήνα, 17 Οκτωβρίου 2018

Εισήγηση
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην συζήτηση της Έκθεσης
της Ειδικής Επιτροπής Σωφρονιστικού Συστήματος

«Κυρία πρόεδρε,

Επιτρέψτε μου να κάνω κάποιες παρατηρήσεις για την ετήσια Έκθεση της Επιτροπής μας σχετικά με τη θεματική για την Παιδεία-Επαγγελματική Κατάρτιση Κρατουμένων-Εκπαίδευση Προσωπικού Φυλακών, για την οποία με τον αντιπρόεδρο της Επιτροπής, τον κ. Γκιουλέκα καταθέσαμε και εγγράφως συγκεκριμένες προτάσεις. Νομίζω κινούνται στο πνεύμα και του δικού σας αρχικού σημειώματος.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το σωφρονιστικό σύστημα στη χώρα μας βρίσκεται σε ένα οριακό σημείο, όσο ποτέ άλλοτε στο παρελθόν. Κατά πρώτον υπάρχει έξαρση της πάσης φύσεως παραβατικότητας, με ειδεχθή εγκλήματα που σοκάρουν την κοινή γνώμη αλλά και έξαρση της λεγόμενης μικροεγκληματικότητας. Ως συνέπεια είναι η ραγδαία αύξηση των κρατουμένων.

Επιπλέον, το πλήθος των κρατουμένων είναι πλέον, σε αντίθεση με το παρελθόν, ιδιαίτερα ανομοιογενές, λόγω της μετανάστευσης.

Τα δύο αυτά στοιχεία δυσχεραίνουν την αποστολή του κράτους να ανταποκριθεί επαρκώς στην αποστολή του. Και μια απ’ αυτές είναι η δυνατότητα στους κρατουμένους κατά τη διάρκεια της φυλάκισής τους, να έλθουν σε επαφή με νέες γνώσεις ή και να αποκτήσουν νέες δεξιότητες.

Ο σκοπός είναι δίχως άλλο, ο έγκλειστος εκτίοντας την ποινή του, να συνεχίσει τη ζωή του κυρίως με ελπίδα και με νέους προσανατολισμούς. Και βεβαίως, ο χρόνος της φυλάκισής του να μην τον στιγματίσει δια βίου, εγκλωβίζοντάς τον στο περιθώριο. Η “καλή αλλοίωση”, για να χρησιμοποιήσω έναν χριστιανικό όρο, του κρατουμένου κατά τη διάρκεια του σωφρονισμού του θα μπορούσε να είναι και μέτρο πολιτισμού μιας κοινωνίας.

Δυστυχώς, είναι κοινή η εντύπωση ότι κάποιος μπορεί να μπει για μια μικροκλοπή ή μικροαπάτη στη φυλακή και αντί σωφρονισμού να βγει με ντοκτορά στο οργανωμένο έγκλημα!

Υπ’ αυτό το πρίσμα, είναι θεωρώ εξαιρετικά σημαντικές οι πρωτοβουλίες που έχουν παρθεί στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας, σε πολλά εκ των οποίων επαναλαμβάνω η κατάσταση είναι ιδιαιτέρως επιβαρυμένη –και ήδη θα έπρεπε να είχε εκπονηθεί ένα σχέδιο δημιουργίας και λειτουργίας νέων σωφρονιστικών καταστημάτων, που να εκπληρούν τις σύγχρονες προδιαγραφές, όπως αυτές υφίστανται στον προηγμένο κόσμο.

Γιατί βεβαίως, η λύση δεν μπορεί να είναι να βγαίνουν όλοι έξω ανεξαρτήτως του αδικήματος και της μεταμέλειας που έχουν επιδείξει, με νόμους όπως τον γνωστό νόμο Παρασκευόπουλου.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι και οι τρεις άξονες του προγράμματος:
• Εκπαίδευση κρατουμένων,
• Επαγγελματική κατάρτιση κρατουμένων και
• Εκπαίδευση/Μετεκπαίδευση/Επιμόρφωση σωφρονιστικών υπαλλήλων,
είναι κρίσιμοι και ουσιαστικοί. Και οι τρεις πρέπει να λειτουργούν παράλληλα και συμπληρωματικά.

Όσον αφορά τα Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας είναι ένας επιτυχημένος θεσμός-έχοντας συμπληρώσει ήδη 14 χρόνια βίου- που πρέπει να ενισχυθεί περαιτέρω. Θα πρέπει να υπάρξει μια παρέμβαση ώστε κρατούμενοι που δεν έχουν ολοκληρώσει τη φοίτησή τους, να μην μεταφέρονται σε άλλα καταστήματα, όπου δεν υπάρχει η δυνατότητα να συνεχίσουν απρόσκοπτα τις σπουδές τους.

Το ίδιο ισχύει και για τα ΙΕΚ, για τα οποία η πρότασή μας είναι να ιδρυθούν και σε εκείνα τα σωφρονιστικά ιδρύματα που δεν υπάρχουν. Επιπλέον, να ενταχθούν όσο δυνατόν περισσότερα από τα ιδρύματα στα χρηματοδοτούμενα προγράμματα του ΟΑΕΔ, ώστε να προχωρήσει η ίδρυση και η λειτουργία των εκπαιδευτικών δομών.

Όπως ανέφερα και προηγουμένως, ένα μέγα ζήτημα στο χώρο των φυλακών είναι αυτό των πολλών αλλοδαπών κρατουμένων. Πολλοί απ’ αυτούς, δεν μιλούν καν την ελληνική, όπως είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω κατά την επίσκεψή μας στις φυλακές Δομοκού και στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας.

Γι’ αυτούς τους ανθρώπους θα πρέπει να δίνεται η δυνατότητα της εκμάθησης της γλώσσας μας, σε προαιρετική βάση. Θα ήταν, ωστόσο,πολύ θετικό αν η κατάρτιση σε επαγγελματικά προγράμματα γινόταν στην δική τους γλώσσα, κυρίως για τις μεγαλύτερες σε αριθμό εθνικο-γλωσσολογικές ομάδες κρατουμένων. Αυτό θα έλυνε πολλά προβλήματα τόσο συνεννόησης, όσο και επαγγελματικής αποκατάστασης όταν επιστρέψουν στις πατρίδες τους.
Τέλος θα ήθελα να επισημάνω και τη σημασία την κατάλληλης εκπαίδευσης των σωφρονιστικών υπαλλήλων, ώστε να είναι ικανοί να ανταπεξέρθουν στις νέες πιο σύνθετες συνθήκες του περιβάλλοντος εργασίας τους.

Για το λόγο αυτό προτείνουμε τη δημιουργία Σχολής Σωφρονιστικών Υπαλλήλων αλλά καιΣχολής Κατάρτισης Σωφρονιστικών Υπαλλήλων όπου θα καταρτίζονται - επιμορφώνονται οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι σε ετήσια βάση.

Αγαπητοί συνάδελφοι,
Οι εποχές αλλάζουν διαρκώς, το ίδιο και οι προκλήσεις. Αν δεν απαντήσουμε με τρόπο ορθολογικό, μακριά από τη στασιμότητα και τις γνωστές μεθόδους αλλά και πέρα από ιδεοληψίες και εμμονές, έστω και με αρκετή καθυστέρηση, η ζημία θα είναι μεγάλη τόσο για το σωφρονιστικό σύστημα όσο και για ολόκληρητην κοινωνία.

Με αυτές τις σκέψεις εισηγούμαι την υπερψήφιση των προτάσεων μας».

Δείτε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

https://youtu.be/CT6xAqweop4

 

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Διακομματική Επιτροπή της Βουλής για το Δημογραφικό στη συζήτηση επί της Εκθέσεως της Επιστημονικής Επιτροπής για το Δημογραφικό

 

ΜΑΞΙΜΟΣ βουλη

Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 2018

 

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Διακομματική Επιτροπή της Βουλής για το Δημογραφικό
στη συζήτηση επί της Εκθέσεως της Επιστημονικής Επιτροπής
για το Δημογραφικό

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Σήμερα αισθάνομαι ταυτοχρόνως ικανοποιημένος αλλά και ανήσυχος, και μάλιστα για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Η λεπτομερής έκθεση της Επιστημονικής Επιτροπής, καρπός μιας επιμελούς εργασίας στην οποία συμμετείχαν διακεκριμένοι επιστήμονες, πιστοποιεί αυτό που κάποιοι επισημαίναμε από χρόνια: Ότι το Δημογραφικό είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της χώρας.

Και τότε κάποιοι υποτιμούσαν αυτές τις εκτιμήσεις, διότι έβαζαν άλλες προτεραιότητες. Θεωρούσαν ότι επρόκειτο για αντιδραστικές, συντηρητικές εμμονές. Οι απόψεις αυτές ακούστηκαν και στις πρώτες συνεδριάσεις της Επιτροπής μας. Ωστόσο, οι γυμνοί αριθμοί που είδαν το φως αποκαλύπτουν τη σκληρή αλήθεια. Και εξ αυτού του γεγονότος πηγάζει και η ανησυχία μου.

Τα δεδομένα δείχνουν μια ολοκληρωτική δημογραφική κατάρρευση. Για έξι-επτά έτη συνεχώς οι θάνατοι υπερβαίνουν τις γεννήσεις. Υπενθυμίζω το 1980 είχαμε 148.134 γεννήσεις και οι θάνατοι ήταν 87.282. Το 2017 οι γεννήσεις στην Ελλάδα έφτασαν στις 88.132 και οι θάνατοι έφτασαν στους 123.079, δηλαδή 34.947 παραπάνω θάνατοι.

Ο μέσος ηλικιακός όρος ανεβαίνει ραγδαία, κοντά στα 44 έτη, όταν το 1951 ήταν τα 26 έτη. Η γήρανση του πληθυσμού επίσης. Αυξάνονται οι νέοι που δεν κάνουν οικογένεια, όπως και οι γυναίκες που δεν κάνουν παιδιά. Το 1980 η μέση ηλικία της μητέρας κατά τη γέννηση ήταν τα 26,1 έτη και η κάθε γυναίκα γεννούσε 2,23 παιδιά. Σήμερα, η μέση ηλικία της μητέρας κατά τη γέννηση είναι πλέον κοντά στα 31 έτη και η κάθε γυναίκα γεννάει 1,3 παιδιά.

Οι νέοι μας, στην πλέον παραγωγική ηλικία μεταναστεύουν για ένα καλύτερο αύριο, κατά εκατοντάδες χιλιάδες, και είναι άγνωστο διαρκούσης της κρίσης αν, πότε και πόσοι από αυτούς θα επιστρέψουν.

Οι προοπτικές επομένως είναι κάτι παραπάνω από δυσοίωνες. Η εικόνα που αποκαλύπτει με αντικειμενικότητα το πόρισμα που έχουμε στα χέρια μας, είναι μιας χώρας που τρεκλίζει, μιας χώρας που κινδυνεύει να μην έχει μέλλον.

Γιατί χωρίς αμφιβολία, η διαρκής μείωση των γεννήσεων, η συρρίκνωση του πληθυσμού, η αύξηση των γερόντων επηρεάζει, χωρίς υπερβολή, κάθε τομέα της ζωής μας. Υπονομεύει την ανάπτυξη της οικονομίας, ναρκοθετεί το ασφαλιστικό σύστημα, οδηγεί στην παραπέρα ερήμωση της επαρχίας. Αλλά ταυτόχρονα στερεί κάθε ζωτικότητα από τον ίδιο τον πληθυσμό, τον οδηγεί στον μαρασμό και στην παραίτηση.
Όπως ορθά επισημαίνεται στην έκθεση, για να αλλάξουν τα δεδομένα απαιτείται μια συνολική αντιμετώπιση όχι μόνον στο υλικό επίπεδο αλλά και σε αυτό της νοοτροπίας, του κυρίαρχου παραδείγματος.

Ένα από τα ελάχιστα αισιόδοξα σημεία της Έκθεσης, είναι αυτό που αναφέρεται στο ότι «η ατεκνία μεταξύ των Ελληνίδων δεν φαίνεται να αποτελεί συνειδητή επιλογή, όπως συμβαίνει σε χώρες όπως, π.χ. η Γερμανία. Αντίθετα, είναι μάλλον το αποτέλεσμα καταστάσεων ή και συνθηκών που επιβάλλονται από το ευρύτερο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον και δυσκολεύουν την απόφαση για τεκνοποίηση, η δε πρόσφατη κρίση επιδείνωσε έτι το περιβάλλον αυτό».

Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να διαμορφωθούν διαφορετικές συνθήκες, πιο ευνοϊκές για τους νέους που θέλουν να κάνουν οικογένεια και παιδιά. Αυτό δεν σκοντάφτει στην απροθυμία των γυναικών.
Σε κάθε περίπτωση θα συμφωνήσουμε ότι «απαιτείται μια αλλαγή των αναπαραγωγικών συμπεριφορών, η οποία απαιτεί κάποιο βάθος χρόνου και προϋποθέτει την πλήρωση δύο συνθηκών: την προοδευτική αλλαγή των κυρίαρχων αξιών και την αντικατάστασή τους από αξίες που «ευνοούν» περισσότερο την τεκνογονία, και β) η δημιουργία ενός γενικότερου ευνοϊκού περιβάλλοντος που θα επιτρέψει την υλοποίηση από τις νεότερες γενεές του επιθυμητού μεγέθους οικογένειας (γύρω από τα δύο παιδιά)».

Κοντολογίς, η αξία της οικογένειας, η οποία τις τελευταίες δεκαετίες βρέθηκε στο στόχαστρο δήθεν προοδευτικών αντιλήψεων, θα πρέπει να αποκτήσει και πάλι τη θέση που της αρμόζει. Κι αυτό πρέπει να ενσαρκωθεί με συγκεκριμένα μέτρα, τα οποία προτείνει και η έκθεση, διαμορφώνοντας ένα περιβάλλον ασφάλειας για νέους γονείς, με περισσότερους ολοήμερους παιδικούς σταθμούς, νηπιαγωγεία και σχολεία, με δυνατότητες για απασχόληση και γονικές άδειες, αλλά και με επιδόματα για την τεκνοποίηση, με φοροαπαλλαγές και προνόμια, με ενίσχυση των τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών. Τέτοια μέτρα, όπως η ισόβια σύνταξη της πολύτεκνης μάνας και οι προσλήψεις πολύτεκνων εκπαιδευτικών επιβράδυναν τη δημογραφική συρρίκνωση τις προηγούμενες δεκαετίες.

Είναι κατανοητό ότι σε συνθήκες στασιμότητας, όπως αυτές που ζούμε σήμερα, συνθήκες υπερφορολόγησης, φτώχειας και έλλειψης οράματος, κάθε τέτοιος σχεδιασμός είναι δύσκολος να εφαρμοστεί.

Για το λόγο αυτό και η δημογραφική ανασύνταξη της χώρας πρέπει να πάει αντάμα με την οικονομική της ανάπτυξη. Αλλά και χωρίς δημογραφική ανάταση δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική ανάπτυξη. Και μόνον ότι θα καταρρεύσουν τα ήδη ετοιμόρροπα ασφαλιστικά ταμεία φτάνει για να αντιληφθούμε τι θα συμβεί.

Υπάρχουν, όμως, και μέτρα που δεν έχουν δημοσιονομικό κόστος και παρουσιάστηκαν στην Επιτροπή για την στήριξη κυρίως των τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών.

Η Έκθεση προσπαθεί να θέσει ρεαλιστικούς στόχους, που δεν θα φέρουν το θαύμα της αύξησης του πληθυσμού και της ανατροπής όλων των αρνητικών δεδομένων, αλλά θα αναχαιτίσουν τις αρνητικές τάσεις, ώστε μετά από 20 χρόνια να έχουμε απτά αποτελέσματα.
Σημαντικές είναι οι προτάσεις για τον συντονισμό αυτού του μεγάλου σχεδίου που είναι η Δημιουργία επιτελικής δομής σε κεντρικό επίπεδο (Υφυπουργείο, Γενική Γραμματεία ή Ειδική Γραμματεία) για την υλοποίηση της όποιας πολιτικής, για τον συντονισμό των δράσεων-μέτρων), αλλά και Γραφείου στη βουλή, όπως αυτό για την παρακολούθηση του προϋπολογισμού.
Θεωρώ, επίσης, εξαιρετικά χρήσιμες -για να ξεδιαλυθούν κάποιες πλάνες σχετικά με τη συμβολή των μεταναστών στην αντιμετώπιση του δημογραφικού- τις επισημάνσεις ότι «αν και χωρίς ενεργές πολιτικές η πλειοψηφία των προερχόμενων από τις πρώην ανατολικές χώρες οικονομικών μεταναστών των προηγούμενων δεκαετιών ενσωματώθηκαν στην χώρα μας χωρίς μεγάλη δυσκολία, δεν θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι το αυτό θα συμβεί και με τους νεο-αφιχθέντες πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες (ή και με αυτούς που θα φθάσουν στο μέλλον). Το περιβάλλον σήμερα είναι σαφώς διαφορετικό, όπως είναι σαφώς διαφοροποιημένες οι αναμονές, οι επιδιώξεις και κάποια από τα χαρακτηριστικά των πληθυσμών αυτών».

Η Έκθεση εστιάζει στη δημιουργία των προϋποθέσεων επαναπατρισμού των νέων που ξενιτεύτηκαν αναζητώντας ευκαιρίες απασχόλησης λόγω της κρίσης.

Το μεταναστευτικό για κάποιους μπορεί ακόμη να είναι η λυδία λίθος του προβλήματος, ξεχνώντας ότι οι κοινωνίες δεν είναι συνονθύλευμα ανθρώπων, αλλά σύνολα δομημένα σε κοινές αρχές και αξίες.

Κυρία πρόεδρε,

Καταλήγοντας, θέλω και πάλι να ευχηθώ η Έκθεση να βοηθήσει ώστε να γίνει κατανοητό το μέγεθος του προβλήματος και στον τελευταίο πολίτη αυτής της χώρας και κυρίως σε όσους κατέχουν θέσεις εξουσίας και ευθύνης. Είναι καιρός να ακολουθήσουμε επιτυχημένα παραδείγματα χωρών, όπως η Γαλλία, που αντιμετώπισαν επιτυχώς το δημογραφικό πρόβλημα.
Το αύριο δεν μπορεί να περιμένει. Ό,τι είναι να γίνει πρέπει να γίνει άμεσα και αποφασιστικά, με τη συμμετοχή όλων. Διαφορετικά η ιστορία θα είναι αδέκαστη μαζί μας.

Σας ευχαριστώ».

Read more...

Oμιλία του Τομεάρχη Προστασίας του Πολίτη της Ν. Δ. κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συζήτηση της Επίκαιρης Επερώτησης με θέμα: «Η Κυβέρνηση επιχειρεί την πλήρη κομματικοποίηση της Δημόσιας Διοίκησης».

Μάξιμος Επίκαιρη 2

Αθήνα, 28 Σεπτεμβρίου 2018

Oμιλία
του Τομεάρχη Προστασίας του Πολίτη της Νέας Δημοκρατίας
βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση της Επίκαιρης Επερώτησης, 30 βουλευτών της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στο Γ΄ Θερινό Τμήμα Εργασιών της Βουλής, με θέμα:
«Η Κυβέρνηση επιχειρεί την πλήρη κομματικοποίηση της Δημόσιας Διοίκησης».

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο λαϊκιστικός, αριστερός και δεξιός, τυχοδιωκτισμός της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οδεύει πλέον με γοργά βήματα προς τη δύση του. Προς μεγάλη, βεβαίως, θλίψη της κυβερνητικής πλειοψηφίας, η οποία αγάπησε τις καρέκλες της εξουσίας, όσο κανείς στο παρελθόν. Μοιραίος, εξ αυτού του γεγονότος, ο εκνευρισμός στους κυβερνητικούς συνεταίρους που τους οδηγεί πλέον σε αποφάσεις εν θερμώ.

Όπως αυτή της δίωξης δημοσιογράφων, που κλείστηκαν στα κρατητήρια από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας. Γιατί; Διότι τόλμησαν να μιλήσουν για τη σκανδαλώδη διαχείριση του μεταναστευτικού, που ερευνά πλέον και η OLAF και που εξευτελίζει διεθνώς τη χώρα.

Κι αυτό από την κυβέρνηση των ευαίσθητων υπερασπιστών των δικαιωμάτων. Αυτών που κατηγορούσαν την κυβέρνηση Σαμαρά ως ακροδεξιά λόγω Αμυγδαλέζας. Και σήμερα έστησαν το αίσχος της Μόριας, παρά τα εκατοντάδες εκατομμυρία ευρώ που έλαβε η χώρα από ευρωπαϊκά κονδύλια.

Σε δομές που βολεύτηκαν άπειροι ημέτεροι, και ίσως πολλοί από αυτούς που προηγουμένως ήταν μονίμως στα πεζοδρόμια διαδηλώνοντας κατά των μνημονίων και του καπιταλισμού. Όπως και ο γνωστός ακτιβιστής του δεν πληρώνω τα διόδια, που διορίστηκε στο Οικονομικό Γραφείο του πρωθυπουργού.

Επί ΣΥΡΙΖΑ, ω του θαύματος, εξαφανίσθηκαν ως δια μαγείας όσοι έκαναν κινητοποιήσεις σε διόδια, παρελάσεις, πλειστηριασμούς.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφο της κυβερνητικής πλειοψηφίας,
με τις καθεστωτικές αντιλήψεις στην ΕΡΤ, με τις διώξεις δημοσιογράφων, τις παρεμβάσεις στη δικαιοσύνη ομοιάζετε να ακολουθείτε πρακτικές Όρμπαν, που κατά τ’ άλλα ξορκίζετε.

Κερδίσατε την εξουσία λέγοντας ψέματα με τη σέσουλα. Δήθεν θα φέρνατε το νέο στην πολιτική. Αποσιωπώντας ότι στο ΣΥΡΙΖΑ είχαν προσχωρήσει μαζικά πρώην στελέχη του βαθέως ΠΑΣΟΚ, κάποια από τα οποία φιγουράρουν και σε υπουργικές θέσεις. Και αυτό που επιδιώξατε εξ αρχής ήταν η δημιουργία ενός κομματικού κράτους.

Προϋπόθεση γι’ αυτό ήταν οι λέξεις αξιολόγηση και αξιοκρατία να τεθούν σε καθεστώς διωγμού. Θεσμοί και νόμου εξευτελίστηκαν, ένεκα του τελικού σκοπού. Δοξάσατε όσο κανείς άλλος τη ρήση: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Όσα συνέβησαν με την μη εφαρμογή του νόμου 4369/16 για το Εθνικό Μητρώο Επιτελικών Στελεχών του Δημοσίου, χαρακτηρίζουν ολόκληρη τη διακυβέρνησή σας. Η περίφημη φράση που μνημονεύθηκε, “πήραμε την κυβέρνηση όχι όμως και την εξουσία” σας έχει γίνει εμμονή. Γι’ αυτό και τέσσερεις υπουργοί σας παρενέβησαν στο ΑΣΕΠ για τους Γραμματείς της Δημόσιας Διοίκησης. Γιατί το μείζον είναι η κομματική ταυτότητα.

Και γι’ αυτό επιθυμείτε να γιγαντώσετε κι άλλο το κράτος. Για να διορίζετε κόσμο. Όπως έχετε κάνει με τις στρατιές των μετακλητών, με ‘‘Καρανίκες’’ παντός τύπου, χωρίς προσόντα, χωρίς εμπειρία, ενίοτε και χωρίς αντικείμενο. Μια μικρή γεύση αυτού, πήραμε προσφάτως, με τον ανασχηματισμό, με το κομβόι μετακλητών, που απασχολούσαν οι υπουργοί που καρατομήθηκαν.

Οι διορισμοί όμως δεν σταματούν στους μετακλητούς, επεκτείνονται και στο ίδιο το δημόσιο με τη γνωστή φάμπρικα των συμβασιούχων. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της απογραφής, φέτος τον Μάιο οι συμβασιούχοι για πρώτη φορά ξεπέρασαν τους 100.000. Από 80.278 που ήταν τον Μάιο του 2015 έφθασαν αισίως τον Μάιο του 2018 τους 103.124. Έχουμε δηλαδή μια αύξηση σχεδόν 23.000 νέων συμβασιούχων, στους οποίους βεβαίως κλείνετε το μάτι της μονιμοποίησης κρατώντας τους σε ομηρία.

Την ίδια ώρα, όμως, αγαπητοί συνάδελφοι, νέα παιδιά με προσόντα παίρνουν το δρόμο της ξενιτιάς και της μετανάστευσης. Γιατί εδώ η κυβέρνησή σας έχει επιλέξει να στύβει τον ιδιωτικό τομέα, την επιχειρηματικότητα, κάθε παραγωγική ικμάδα, με φόρους πάνω στους φόρους. Για να συντηρεί τους ψηφοφόρους της, για να μοιράζει υποσχέσεις αποκατάστασης. Εις βάρος, βεβαίως, του τόπου, του παρόντος και του μέλλοντός του.

Ως εκ τούτου, καμία έκπληξη δεν μας προκάλεσε η είδηση ότι η Ελλάδα στην οικονομική ελευθερία καταλαμβάνει παγκοσμίως την 108η θέση μαζί με το βασίλειο της Σουαζιλάνδης. Ευτυχώς, που το δράμα λαμβάνει σύντομα τέλος. Η κυβέρνηση αυτή θα μείνει ως μια κακή ανάμνηση. Η Ελλάδα σύντομα θα αλλάξει σελίδα, με την ΝΔ και τον Κυριάκο Μητσοτάκη».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
https://youtu.be/x5DwpxO6gSA

Read more...

Ομιλία του κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών «Πρόγραμμα "ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ’’».

Μάξιμος Κλεισθένης 2

Αθήνα, 11 Ιουλίου 2018

Ομιλία του κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών
«Πρόγραμμα "ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ’’».

«Κύριε πρόεδρε,

Η ευθιξία δεν είναι ίδιον όλων των πολιτικών, και ιδιαίτερα των υπουργών του ΣΥΡΙΖΑ. Λυπούμαι διότι μετά την κατάρρευση του βασικού αφηγήματος του υπουργού Εσωτερικών για αποσύνδεση των αυτοδιοικητικών εκλογών από τις ευρωεκλογές, επέλεξε την καρέκλα από την αξιοπρέπεια!

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο συμπίπτει με την κατεδάφιση του βέτο του Βουκουρεστίου που λαμβάνει χώρα σήμερα στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλες. Ό,τι πέτυχε η κυβέρνηση Καραμανλή το 2008, έρχεται η πρώτη φορά αριστερά να το καταστρέψει, ακυρώνοντας το σημαντικότερο διαπραγματευτικό όπλο που διαθέταμε.
Και με μια κάκιστη συμφωνία, που έχει προκαλέσει σύμπασα σχεδόν την ελληνική κοινωνία, χάρισε στα Σκόπια την πρωτοβουλία των κινήσεων, την άνεση να συστήνονται ως Μακεδόνες, να μιλούν για μακεδονική γλώσσα, για μακεδονικό στρατό, για μακεδονική ιστορία.
Μια ακόμη μελανή σελίδα στο βίο και την πολιτεία μιας κυβέρνησης, που φεύγοντας αφήνει πίσω της οικονομικά, κοινωνικά αλλά και γεωπολιτικά ερείπια.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο Κλεισθένης, δεν έρχεται, δυστυχώς, για να προσφέρει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αντιθέτως, έρχεται να την αποδομήσει. Είναι μια ακόμη νάρκη που σπέρνετε στο έδαφος για την μετά ΣΥΡΙΖΑ εποχή.
Με σημαία την απλή αναλογική, που έχει διαστάσεις φετίχ για την αριστερά, η πλειοψηφία καθίσταται όμηρος στις διαθέσεις ακόμη και αμελητέων μειοψηφιών, που αναγορεύονται σε απόλυτους ρυθμιστές της λειτουργίας των θεσμών.
Όπως σωστά το έθεσαν οι επικεφαλής των Δήμων και των Περιφερειών στην Επιτροπή, προκύπτει το λογικό ερώτημα τι θα συμβεί αν εκλεγούν κάποιοι εκπρόσωποι συγκεκριμένων συμφερόντων, και αρχίσουν να λειτουργούν ως λόμπι για την προώθησή τους, χρησιμοποιώντας εκβιαστικές μεθόδους; Μια τέτοια εξέλιξη, μας οδηγεί στον αντίποδα της εμβάθυνσης της δημοκρατίας.
Επιπλέον, η δυνατότητα αντιδήμαρχοι ή αντιπεριφερειάρχες να ορίζονται σύμβουλοι από παρατάξεις της αντιπολίτευσης, πέρα από την αλλοίωση της θέλησης της πλειοψηφίας των πολιτών, γεννά ύποπτες συναλλαγές, που θα θεριέψουν τη διαφθορά αλλά και την περαιτέρω απαξίωση της ήδη ταλαιπωρημένης εικόνας της πολιτικής.
Κάτι που σίγουρα θα συμβεί και με τις μεταγραφές συμβούλων που επιτρέπει ο νέος νόμος, που μοιραία θα οδηγήσει σε καταστάσεις παρασκηνιακών συμφωνιών. Όλα τα παραπάνω είναι προφανές ότι δεν συμβάλουν στον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Και αλήθεια, γιατί στερείτε τη δυνατότητα οι πολίτες να γνωρίζουν όταν ψηφίζουν και τον χωρικό τους αντιπεριφερειάρχη; Γιατί δίνεται την απόλυτη εξουσία στον Περιφερειάρχη να ορίσει ακόμη και τον τελευταίο σε σειρά εκλογής σύμβουλο ως χωρικό αντιπεριφερειάρχη;
Εμφανίζεται την απλή αναλογική ως το ελιξίριο για τις παθογένειες της Αυτοδιοίκησης. Αδιαφορείτε για το χάος που θα επιφέρει η απλή αναλογική στην αυτοδιοίκηση, που κινδυνεύει να περιπέσει σε διαρκή παραλυσία, καθώς δεν υπάρχει η δυνατότητα της προκήρυξης νέων δημοτικών ή περιφερειακών εκλογών, όπως συμβαίνει με την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης.
Αλλά όλ’ αυτά, τα πολύ λογικά για τον κοινό νου επιχειρήματα, δεν έχουν καμία αξία για τους φωστήρες του Μαξίμου που απεργάζονται σενάρια πολιτικής σωτηρίας, του ναυαγίου που ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτό γίνεται φανερό και με την άρνησή σας να δώσετε τη δυνατότητα ψήφου στους Έλληνες του εξωτερικού. Εκατοντάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας, που έφυγαν προς αναζήτηση εργασίας, βλέπουν “πόρτα” από την τόσο λαοφιλή κυβέρνηση.
Με πρόσχημα τη συγκρότηση επιτροπής που ΘΑ εξετάσει το ζήτημα, ουσιαστικά έχουμε παραπομπή στις ελληνικές καλένδες και έτσι αποκλεισμό από μια διαδικασία, που είναι αυτονόητη για τα περισσότερα αναπτυγμένα κράτη του κόσμου.
Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας είναι ξεκάθαρη, απλή και άμεσα υλοποιήσιμη. Ακόμη και η Τουρκία έδωσε αυτή τη δυνατότητα στις πρόσφατες εκλογές στους πολίτες της που ζουν στο εξωτερικό. Εσείς τι φοβόσαστε;
Προφανώς, κάτι έχουν μετρήσει οι εκλογομάγειροι του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που τους κάνει να ξορκίζουν τη ψήφο των συμπατριωτών μας. Ίσως επειδή η κυβέρνηση αυτή δεν κάνει τίποτε για να επανέλθουν οι νέοι μας που θα γύριζαν ασμένως αν έβρισκαν εδώ εργασία. Αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται σχέδιο, δουλειά και επενδύσεις. Και αυτά είναι άγνωστες λέξεις για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που το μόνο που την ενδιαφέρει είναι λίγοι ακόμη μήνες στην εξουσία κι ας πάει και το παλιάμπελο.
Όπως όλα δείχνουν, τον Μάιο θα στηθούν 4 κάλπες για βουλευτές, ευρωβουλευτές, δημάρχους και περιφερειάρχες. Έσχατη ελπίδα σας η εκτόνωση των πολιτών στις άλλες κάλπες και η πολιτική σας επιβίωση σε ποσοστά που θα εκβιάσουν την Προεδρική εκλογή τον Ιανουάριο του ’20. Λογαριάζετε, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο. Η απάντηση από τον ελληνικό λαό θα είναι σκληρή.
Για όλους αυτούς τους λόγους η Νέα Δημοκρατία καταψηφίζει το παρόν νομοσχέδιο και δεσμεύεται να το καταργήσει μόλις γίνει κυβέρνηση.
Σας ευχαριστώ».

Μπορείτε να δείτε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην κάτωθι ηλεκτρονική διεύθυνση:
https://youtu.be/TRxXTiwKO_w

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Κλεισθένης»

Μάξιμος ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ

Αθήνα, 6 Ιουλίου 2018

Ομιλία
αναπληρωτή τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας,
αρμόδιου για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτή Λαρίσης,
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Εσωτερικών: «Κλεισθένης»

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Εν πρώτοις να υπενθυμίσω ότι η συζήτηση του σημερινού νομοσχεδίου διεξάγεται τις ημέρες της επετείου ενός από τα μεγαλύτερα φιάσκα στην νεότερη πολιτική ιστορία, του περίφημου δημοψηφίσματος του 2015. Μια επέτειος που δεν πρέπει να ξεχασθεί ποτέ από τις μελλούμενες γενιές, για να θυμούνται που μπορεί να οδηγήσει ο λαϊκισμός και η ακόρεστη δίψα για εξουσία.

Γιατί επί 3,5 χρόνια είμαστε θεατές του ίδιου έργου: Μνημόνιο στο μνημόνιο για λίγους μήνες ακόμη παραμονής στην εξουσία. Και καταφεύγετε σε ακραίο λαϊκίστικό λόγο και στη διχαστική ρητορεία, όπως είδαμε και εχθές σε επίπεδο συζήτησης αρχηγών, από τα οποία πιάνεστε σαν σανίδα πολιτικής σωτηρίας. Εν μέσω, όμως, μιας διαρκούς γελοιοποίησης με καμώματα, όπως αυτά του κυβερνητικού σας εταίρου, και με έναν πρωθυπουργό, που δεν κρύβει τον εκνευρισμό του γιατί το άστρο του αρχίζει να θαμπώνει.

Όμως, το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο. Η εκλογική Νέμεσις θα είναι αμείλικτη. Γι’ αυτό και κάθε κυβερνητική ενέργεια, κάθε απόφαση έχει μοναδικό σκοπό πως να εξασφαλίσει ρόλο στο ΣΥΡΙΖΑ την επόμενη μέρα.

Αυτό κάνατε υπονομεύοντας την επόμενη διακυβέρνηση της χώρας και την πολιτική σταθερότητα με τη ψήφιση της απλής αναλογικής στις εθνικές εκλογές. Κάτι, όμως, που ελπίζω να μη σας βγει, και στην επόμενη βουλή να υπάρξει η απαραίτητη εκείνη πλειοψηφία που θα ανατρέψει τα σχέδια ακυβερνησίας που έχετε εξυφάνει.

Τα ίδια επιχειρείτε τώρα και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση με την απλή αναλογική, στοχεύοντας στον κατακερματισμό των δυνάμεων. Είναι κοινό μυστικό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σχεδόν ανύπαρκτος στις τοπικές κοινωνίες και γι’ αυτό τινάζει στον αέρα, με το εκλογικό σύστημα που προτείνει, την τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Γαία πυρί μειχθήτω. Η επιβολή της απλής αναλογικής θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην πλήρη απορρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Καθιστά τις πλειοψηφίες ομήρους μικρών ακόμη και περιθωριακών μειοψηφιών, που θα επιβάλουν τη δική τους γραμμή, ενάντια στη βούληση της πλειοψηφίας των πολιτών που άλλα ψήφισαν.

Αφαιρούν στην ουσία από τον δήμαρχο και κάθε εκτελεστικό όργανο τη δυνατότητα να εφαρμόσει την πολιτική του. Ή τους δίνει το πρόσχημα να μην εφαρμόζουν όσα έχουν δεσμευθεί προς τους πολίτες, καθώς θα μπορούν να επικαλεστούν ότι έχουν δεμένα τα χέρια στη λήψη των τελικών αποφάσεων.

Ανοίγουν το δρόμο με την «κινητικότητα» των συμβούλων μεταξύ των παρατάξεων σε κάθε λογής αλισβερίσια, σε παρασκηνιακές και ανέντιμες συναλλαγές, με προσφορά ανταλλαγμάτων, που υποβιβάζουν το κύρος της τοπικής αυτοδιοίκησης και οδηγούν σε εκφυλιστικά φαινόμενα.

Την ίδια αυτή λογική των παρασκηνιακών συναλλαγών υπηρετούν και οι διατάξεις που προβλέπουν να ορίζονται αντιδήμαρχοι και αντιπεριφερειάρχες από όλες τις παρατάξεις.

Εντέλει, όλο αυτό το πακέτο μέτρων στοχεύει στην αποδυνάμωση και των αυτοδιοικητικών θεσμών, οι οποίοι, παρά τις όποιες αδυναμίες τους -που θα έπρεπε αυτές να τις δούμε και να βρούμε λύσεις- έχουν αποκτήσει μια ισχυρή παράδοση και προσφορά στις τοπικές κοινωνίες.

Δυστυχώς, τον ανεύθυνο τρόπο του πολιτεύεσθαι τον δείξατε όλα αυτά τα χρόνια, αρχικώς ως αντιπολίτευση, μετά ως κυβέρνηση. Όπως φαίνεται, όμως δεν σας απασχολούν οι συνέπειες για την χώρα, για τους πολίτες. Ο σχεδιασμός σας να βγει... Κι ας φωνάζουν, κι ας προειδοποιούν οι αυτοδιοικητικοί παράγοντες για τη γενική παραλυσία που θα προκύψει, για την αδυναμία να εκπληρώσουν τη λειτουργία τους οι θεσμοί.

Γι’ αυτό φέρνετε ένα νομοσχέδιο που δεν επιλύει τα προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά τη φορτώνει με καινούργια. Και όχι μόνον δεν της δίνει μεγαλύτερη αυτονομία από το κράτος, αλλά μέσω των Επιτρόπων των ΟΤΑ, όπως προβλέπει το νομοσχέδιο που φέρνετε, θα έχουμε ασφυκτικότερο κεντρικό έλεγχο και κηδεμόνευση των Δήμων.

Κύριε υπουργέ,

Πριν λίγο καταθέσατε την τροπολογία για την κατάτμηση της Β΄ Αθηνών και της Περιφέρειας Αττικής. Ιδιαίτερα για τη Β΄ Αθηνών, μια περιφέρεια μαμούθ, υπάρχουν ζητήματα δημοκρατίας, καθώς για να πολιτευθεί κανείς εκεί θα πρέπει να έχει αναγνωρισιμότητα. Και το ερώτημα είναι πώς την αποκτά και με ποιο τίμημα! Είναι λοιπόν ρύθμιση θετική, αλλά έχουμε πει εδώ και καιρό ότι δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε μια ακόμη αποσπασματική ρύθμιση του εκλογικού συστήματος αν δεν προχωρήσετε σε ταυτόχρονη ρύθμιση που να δίνει το δικαίωμα ψήφου στον τόπο διαμονής στου Έλληνες του εξωτερικού.

Το δικαιούνται κ. υπουργέ αυτό, ιδιαίτερα οι εκατοντάδες χιλιάδες νέοι, που λόγω της οικονομικής κρίσης, αναγκάστηκαν να φύγουν από τη χώρα και να πάνε στο εξωτερικό, προς ανεύρεση εργασίας. Κατανοώ το φόβο σας ότι θα καταψηφίσουν την πολιτική σας που δεν φέρνει ανάπτυξη στη χώρα και δυσκολεύει την επάνοδό τους στην πατρίδα. Δεν μπορεί, όμως, να πολιτεύεστε με τόση υποκρισία.

Επιχειρήσατε μια ντρίπλα της τελευταίας στιγμής με την κατάθεση της δεύτερης τροπολογίας που παραπέμπει σε συγκρότηση επιτροπής που θα μελετήσει το θέμα. “Στρίβειν δια του αρραβώνος” θα το έλεγα αυτό κ. υπουργέ. Σας έχουμε καταθέσει δύο προτάσεις νόμου από το 2016. Και μέχρι σήμερα δεν τις έχετε συζητήσει.

Κύριε πρόεδρε,

Η Νέα Δημοκρατία, χωρίς να διολισθήσει ούτε στιγμή στον εύκολο δρόμο του λαϊκισμού, με αίσθημα εθνικής ευθύνης, μακριά από ακρότητες, θα συνεχίσει να λέει την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Και δεσμευόμαστε ότι ως κυβέρνηση, τον νόμο, που οδηγεί στην παράλυση και Δήμους και Περιφέρειες, που επιδιώκει να δημιουργήσει ερείπια την επόμενη μέρα του ΣΥΡΙΖΑ, που παραδίδει στις διαθέσεις σε θλιβερές μειοψηφίες τις τοπικές κοινωνίες, θα τον καταργήσουμε».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/dS64rPD3Z5M

 

Read more...

Εισήγηση Μ.Χαρακόπουλου στην συζήτηση της Επίκαιρης Επερώτησης βουλευτών της Ν.Δ. με θέμα: «Με φωτογραφικό άλμπουμ των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μοιάζουν οι προκηρύξεις επιτελικών στελεχών του Δημοσίου».

Μάξιμος Επικ. Επερώτηση 1

Αθήνα, 29 Ιουνίου 2018

 

Εισήγηση
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην συζήτηση της Επίκαιρης Επερώτησης βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας με θέμα: «Με φωτογραφικό άλμπουμ των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μοιάζουν οι προκηρύξεις επιτελικών στελεχών του Δημοσίου».

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οι τελευταίες ημέρες της ‘‘πρώτης φορά αριστερά βαλτώνουν μέσα στην γενική παρακμή και την καθολική κοινωνική απαξίωση. Είναι ένα καθεστώς που τελειώνει όπως του αξίζει. Μέσα στην χλεύη. Κάθε επικοινωνιακή παράσταση που στήνει καταλήγει σε κωμικοτραγικό φιάσκο.
Τώρα πιά κανείς δεν διστάζει να φωνάξει δυνατά, αυτό που εμείς από την πρώτη στιγμή λέμε: ο βασιλιάς είναι θεόγυμνος. Όλα τα μεγαλοπρεπή ψεύδη, οι πομπώδεις υποσχέσεις κατέρρευσαν. Έμεινε μόνον η ακόρεστη δίψα για εξουσία, για το γκουβέρνο και τα καλά του. Και για τούτο δίδεται γη και ύδωρ της πατρίδας σε όποιον το ζητήσει. Οι αγανακτισμένοι της πλατείας παίζουν τώρα τους δήθεν ρεαλιστές με αυτούς που πρώτα ύβριζαν για να παραμείνουν λίγο ακόμη στο όνειρο που ζουν, που για όλους τους υπόλοιπους, όμως, έχει γίνει εφιάλτης. Οι συνέταιροι της εξουσίας δεν λογαριάζουν τίποτε μπροστά στην καρέκλα. Προχωρούν σε μια εθνικά επιβλαβή συμφωνία, ερήμην της ελληνικής βουλής, ερήμην του ελληνικού λαού, που τη βαπτίζουν και επιτυχία από πάνω και κατηγορούν τους πολίτες που αντιδρούν ως ακροδεξιούς και φασίστες. Οι ίδιοι που κάλυπταν, αν δεν συμμετείχαν, σε προπηλακισμούς και κάθε είδους ασχήμιες ως αντιπολίτευση.
Και όταν βλέπουν τα σκούρα, όταν η κοινωνία τους γυρίζει την πλάτη, όταν ο υπερπατριώτης κυβερνητικός εταίρος χάνει τα αυγά και τα καλάθια και αντιλαμβάνεται ότι δεν θα ξαναδεί βουλή ούτε με το κιάλι, εκτός και τον υιοθετήσετε στο Επικρατείας, τότε βγάζουν σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Όπως αυτά περί αποστασίας και ανατροπής του πολιτεύματος και όλα όσα τραγελαφικά ακούστηκαν προχθές από χείλη ανθρώπων που θα περίμενε κανείς ότι τουλάχιστον θα σέβονταν τους θεσμούς που εκπροσωπούν.
Ήλθαν, όμως, τα δικά τους τα βλαστάρια, το μωρό που μπουσουλάει, που μας έλεγε ο κ. Τόσκας, η περίφημη συλλογικότητα του Ρουβίκωνα και ανέλαβε την ευθύνη της εισβολής στο γραφείο του κ. Κατσίκη. Τέτοια αχαριστία τα παιδιά!
Και την ίδια ώρα, βεβαίως, συνεχίζεται κανονικότατα η προσπάθεια να βρεθούν τρύπες να τρυπώσουν μόνιμα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως με τις καταγέλαστες προκηρύξεις για τις θέσεις διοικητικών και τομεακών γραμματέων και γενικών διευθυντών στα υπουργεία. Τέτοιο φωτογραφικό όργιο προσλήψεων ημετέρων δεν έχει ματαγίνει. Αλλά, σύντροφοι, μας πήρανε χαμπάρι και οι κουτόφραγκοι. Και διαμήνυσαν στην κυβέρνηση ότι μια στις 3 θέσεις δεν ανταποκρίνεται σε αντικειμενικό πλαίσιο βαθμολόγησης.
Ως γνωστόν, όμως, η κυβέρνηση έχει χρόνια αλλεργία σε οτιδήποτε σχετίζεται με την αντικειμενικότητα και την αξιοκρατία. Σ’ αυτήν ισχύει: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Τα όσα οργιώδη περιλαμβάνονται στις προϋποθέσεις των συγκεκριμένων προκηρύξεων δεν έχουν προηγούμενο, και έχουν εκτενώς αναφερθεί από τον πρώτον εισηγητή μας. Χρειάζεται πραγματικά περισσό θράσος να βάζει μια κυβέρνηση τόσο πρόδηλα φωτογραφικούς όρους για να καταλάβουν τις θέσεις οι δικοί της άνθρωποι. Όπως για τη θέση του Διοικητικού Γραμματέα του υπουργείου Υγείας, ο υποψήφιος πρέπει να έχει καλή γνώση ξένης γλώσσας της ΕΕ, αλλά ο αναπληρωτής του άριστη.
Ή στο υπουργείο Οικονομία οι διευθυντές να μην συνταξιοδοτηθούν τα επόμενα 8 χρόνια, όταν η επιλογή γίνεται για θητεία 4 ετών. Έτσι, όμως, αποκλείονται στελέχη με προσόντα και εμπειρία.
Ή το απίστευτο για την θέση Διοικητικού Γραμματέα στο υπουργείο Τουρισμού να απαιτείται απλή γνώση αγγλικής γλώσσας –αλλά να έχει 5ετή άσκηση δικηγορίας σε θέματα Δημοσίου Δικαίου. Αυτό καταντά ανέκδοτο. Θα ήταν προτιμότερο να γράψετε απευθείας το όνομά του εκλεκτού σας.
Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για τους διορισμένους αυτή της στιγμή Γραμματείς και Διευθυντές, αφού στα προσόντα συμπεριλαμβάνεται και η χρονική εμπειρία.
Αν και αυτή αναλόγως των εκλεκτών ξεκινά από τα 20 χρόνια -όπως για τον ΓΓ Στρατηγικών και Ιδιωτικών Επενδύσεων που πρέπει να διαθέτει 20 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας χωρίς να γίνεται αναφορά στον ιδιωτικό τομέα, προφανώς γιατί ο σημερινός ΓΓ έχει δουλέψει μόνο στο Δημόσιο. Αλλά ο ΓΓ Διοικητικού πρέπει μεν να διαθέτει 20ετή διοικητική εμπειρία αλλά οπωσδήποτε 10 χρόνια στον ιδιωτικό τομέα, έτσι ώστε να μην διεκδικήσει τη θέση κάποιο στέλεχος του υπουργείου. Στην περίπτωση δε του Διοικητικού Γραμματέα Αθλητισμού, αρκεί η εμπειρία 30 μηνών, όση δηλαδή είχε ο νυν Γραμματέας όταν προκηρύχθηκε η θέση.
Εύλογα θα ανέμενε κανείς σε μια χώρα που βρίθει διδακτόρων, η κατοχή ενός διδακτορικού τίτλου ή τουλάχιστον ενός μεταπτυχιακού να είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την υποψηφιότητα. Έλα, όμως, που οι δικοί σας άνθρωποι σε πολλές περιπτώσεις δεν τα διαθέτουν.
Κερασάκι στη τούρτα αυτής της αθλιότητας είναι η αποστολή στα υπουργικά γραφεία της λίστας με τα βιογραφικά των υποψηφίων. Μήπως και γίνει κανένα λάθος.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η κυρία υπουργός την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενη δήλωσε ότι αυτές οι 22 θέσεις θα επαναπροκηρυχθούν. Προφανώς, υπό την δαμόκλειο σπάθη της Κομισιόν και των εταίρων. Αυτό, όμως, δεν λύνει το πρόβλημα κυρία υπουργέ. Και με αυτήν την κυβέρνηση το πρόβλημα μόνον θα διογκώνεται. Γιατί στην πραγματικότητα εσείς είστε οι εκφραστές του πελατειακού κράτους, εσείς εκπροσωπείτε αυτήν την ισοπεδωτική νοοτροπία της αναξιοκρατίας. Και το αποδεικνύετε συνεχώς. Όπως έχετε κάνει στην παιδεία με την κατάργηση των συμβουλίων στα ΑΕΙ, εκδιώκοντας καταξιωμένους καθηγητές από το εξωτερικό. Όπως το κάνατε με τη δραματική υποβάθμιση του ρόλου των Σχολικών Συμβούλων και την προσπάθεια να αλωθεί η διοίκηση της εκπαίδευσης από κομματικά στελέχη ακόμη και με αντισυνταγματικές διαδικασίες επιλογής στελεχών.
Και επιπλέον είστε οι εκπρόσωποι ενός υπερτροφικού κρατισμού. Αυτού που φορτώνει δημόσιες υπηρεσίες με υπεράριθμο προσωπικό, την ώρα που άλλες, κοινωνικά απαραίτητες, φυτοζωούν. Αλλά στη δική σας λογική, στη δική σας ιεράρχηση, προηγούνται ο… Καρανίκες.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η σημερινή κυβέρνηση έχει εκμετρήσει το ζην. Αυτό τουλάχιστον έχει ήδη συμβεί στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας και επιβεβαιώνετε σε όλες τις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης. Η μόνη υπηρεσία που έχει να προσφέρει στην πατρίδα αυτή η κυβέρνηση είναι η προκήρυξη εκλογών. Όσο και να προσπαθεί με τη διχαστική ρητορική, με παρεμβάσεις στη δημόσια διοίκηση ή με ταξίματα στους ψηφοφόρους να κερδίσει πίσω τη χαμένη εμπιστοσύνη των Ελλήνων θα αποτυγχάνει. Όσο μένει, τόσο πιο εκκωφαντική θα είναι και η πτώση της.
Σας ευχαριστώ».

 

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την εισήγηση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
https://youtu.be/K31xpD5mpuk

Read more...

Παρεμβάσεις Μάξιμου Χαρακόπουλουκατά τη συζήτηση της Επίκαιρης Ερώτησης προς τον υπουργό Παιδείας

 

Μάξιμος Επικ. Πανελλήνιες 1

Αθήνα, 29 Ιουνίου 2018

Παρεμβάσεις
Μάξιμου Χαρακόπουλου
κατά τη συζήτηση της Επίκαιρης Ερώτησης προς τον υπουργό Παιδείας
με θέμα:
«Σύγχυση για τον τρόπο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση
λόγω σειράς αντιφατικών δηλώσεων της κυβέρνησης»

Πρωτολογία

«Κύριε Υπουργέ,
καθώς σήμερα ανακοινώνονται οι βαθμοί των πανελληνίων εξετάσεων θα ήθελα να συγχαρώ τα παιδιά που έγραψαν καλά και να ευχηθώ να πετύχουν στις σχολές που επιθυμούν, ώστε τελειώνοντας να προσφέρουν τις γνώσεις τους στην ελληνική κοινωνία.
Αλλά και στα παιδιά που δεν πήγαν καλά θέλω να τους πω να μην απογοητεύονται, να αναζητήσουν με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα τα επόμενα βήματά τους. Επιμένω να λέω ότι η ζωή είναι πολύ πιο σύνθετη και με περισσότερες επιλογές απ’ όσες εμείς προσπαθούμε να τη στριμώξουμε.

Κύριε Υπουργέ,
η απόφασή μου να καταθέσω αυτήν την ερώτηση υπαγορεύτηκε από αίσθημα ευθύνης πρωτίστως προς τους μαθητές, αλλά και τους γονείς, που συναγωνίζονται μαζί τους σε αυτήν την προσπάθεια εισαγωγής στα πανεπιστήμια, αλλά και τους εκπαιδευτικούς.
Οι εισαγωγικές εξετάσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση υπήρξαν πάντοτε σημείο αναφοράς για τις οικογένειες κυρίως, διότι προσδιορίζουν εν πολλοίς την επαγγελματική αποκατάσταση των παιδιών. Καθορίζουν, λοιπόν, ολόκληρη τη ζωή τους. Αυτό μοιραία οδήγησε σε στρεβλώσεις, όπως είναι τα φροντιστήρια και την υποβάθμιση της διδασκαλίας στο λύκειο των μαθημάτων που δεν εξετάζονται στις πανελλήνιες.
Όμως, κατά γενική ομολογία, οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι ένας αδιάβλητος μηχανισμός εισόδου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και αυτό είναι πραγματικά μια μεγάλη κατάκτηση της κοινωνίας μας. Οφείλουμε, λοιπόν, να διαχειριστούμε το ζήτημα των εξετάσεων με την επιβεβλημένη σοβαρότητα και υπευθυνότητα.
Με λύπη μου, όμως, διαπιστώνω, κύριε Υπουργέ, την επιπολαιότητα –για να μην χρησιμοποιήσω κάποιον βαρύτερο όρο- με την οποία η Κυβέρνηση αντιμετωπίζει το όλο ζήτημα. Έχω πλειάδα δηλώσεων, τις οποίες θα καταθέσω και στα Πρακτικά, τόσο δικές σας όσο και του Πρωθυπουργού, με τις οποίες πότε καταργείτε τις εξετάσεις και πότε τις επαναφέρετε. Πότε οι εξετάσεις γίνονται δύο φορές τον χρόνο και πότε οι πρώτες του Ιανουαρίου θα είναι προαιρετικές. Πότε η εισαγωγή θα γίνεται με Bacalaureat και πότε όλα τα πανεπιστήμια θα είναι ανοικτά για όλους. Και, τέλος, οι εξετάσεις θα παραμείνουν, είπατε, για τις σχολές υψηλής ζήτησης, όπως ιατρικές, νομικές και πολυτεχνεία. Δηλαδή, εκ των πραγμάτων θα έχουμε πανεπιστήμια δύο ταχυτήτων, αυτά της ελεύθερης πρόσβασης, που θα κινδυνεύουν να μην έχουν κανένα κύρος, και τα άλλα με τις εξετάσεις, που θα πέφτει κόσκινο.
(Στο σημείο αυτό ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα).

Κύριε Υπουργέ,
κατανοώ ότι το αφήγημα της ελεύθερης πρόσβασης είναι ιδιαίτερα δημοφιλές σε οικογένειες και παιδιά. Πόσο υπεύθυνο, όμως, είναι; Ακούγεται αναμφίβολα ευχάριστα στα αυτιά δεκάδων χιλιάδων μαθητών και των γονιών τους. Είναι, όμως, εγκληματικό μικροκομματικές λογικές να καθορίζουν την εκπαιδευτική πολιτική της χώρας.
Θα συμφωνήσω, λοιπόν, ότι το εκπαιδευτικό σύστημα χρειάζεται αλλαγές, όχι, όμως, πυροτεχνήματα χωρίς να υπάρχει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο. Για ελάτε λίγο στη θέση των παιδιών που πριν λίγες μέρες τελείωσαν την Α΄ Λυκείου και δεν γνωρίζουν με ποιο σύστημα θα εισαχθούν στα πανεπιστήμια.
Εν κατακλείδι, λοιπόν, κύριε Υπουργέ, υπάρχει σχέδιο αλλαγής του τρόπου εισαγωγής τα πανεπιστήμια; Έχει την έγκριση του αρμοδίου οργάνου, του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής; Αν ναι, ποιο είναι αυτό και από πότε θα ισχύσει;»

Δευτερολογία

«Κύριε Υπουργέ,
νομίζω ότι από την προηγούμενη θητεία σας, ως Πρόεδρος της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων και τη δική μου προηγούμενη ιδιότητα ως υπεύθυνου της Νέας Δημοκρατίας για τα ζητήματα Παιδείας, είχαμε την ευκαιρία στο πλαίσιο του εξαντλητικού διαλόγου που έγινε στις Επιτροπές μας να καταθέσουμε σκέψεις και προτάσεις.
Νομίζω ότι όσον αφορά την κατάσταση που επικρατεί στο Λύκειο δύσκολα κανείς μπορεί να αντιλέξει ότι υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα, που έχει να κάνει κυρίως με τη Γ΄ Λυκείου, όπου ουσιαστικά είναι όπως τα περιγράψατε.
Το ζητούμενο είναι, πέρα από την περιγραφή –γιατί πια είστε τρεισήμισι χρόνια Κυβέρνηση- να δούμε τι κάνουμε. Με την πρωτολογία σας δεν μας κάνατε σοφότερους στο βασικό ερώτημα που σας θέσαμε. Ας ελπίσουμε να το κάνετε στη δευτερολογία σας.
Εγώ δεν είχα αυταπάτες ότι θα μας παρουσιάζατε σήμερα έναν συγκεκριμένο οδικό χάρτη των αλλαγών, που τρεισήμισι χρόνια τώρα λέτε ότι θα γίνουν, αλλά που δεν τις έχουμε δει στην πράξη. Θα περίμενα, όμως, κύριε Υπουργέ, κάποια αυτοκριτική για λάθη και παραλείψεις που έγιναν αυτό το διάστημα, όπως για την “Τράπεζα των Θεμάτων” εάν ήταν σωστό ή λάθος η κατάργησή της, για την κατάργηση της βάσης εισαγωγής του “10” στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
Μνημονεύσατε νωρίτερα τις συζητήσεις που κάναμε στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων. Θυμάστε τους Προέδρους των ΤΕΙ, οι οποίοι μας μίλησαν για τους ‘‘λιμνάζοντες’’ σπουδαστές στα Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, διότι με την κατάργηση της βάσης του ‘‘10’’ έμπαιναν οι περισσότεροι με ευκολία στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, αλλά το επίπεδό τους, οι γνώσεις τους δεν ανταποκρίνονταν στο επίπεδο του Ιδρύματος και τελικά κατέληγαν να είναι ‘‘αιώνιοι φοιτητές’’; Τώρα, με την ελεύθερη πρόσβαση που εσείς υπόσχεστε γι’ αυτές τις σχολές χαμηλής ζήτησης, το πράγμα θα χειροτερεύσει, επί τα χείρω θα εξελιχθεί η κατάσταση και θα έχουμε αυτή τη φενάκη, την αυταπάτη, οι γονείς να πιστεύουν ότι τα παιδιά τους πέτυχαν στα Πανεπιστήμια και να δαπανούν για χρόνια οικονομικούς πόρους στη δύσκολη αυτή οικονομική συγκυρία που περνούμε και τα παιδιά να μην παίρνουν ποτέ πτυχίο. Αυτός είναι ο σχεδιασμός μας; Ας δούμε κατάματα το πρόβλημα.

Κύριε Πρόεδρε,
κύριε Υπουργέ,
σήμερα που ανακοινώνονται οι βαθμοί των πανελλήνιων εξετάσεων και χιλιάδες οικογένειες θα ετοιμάσουν τις βαλίτσες των παιδιών τους για να μεταβούν στο εξωτερικό να σπουδάσουν, θέλω να πω ότι ήμουν χθες με συναδέλφους από την Κύπρο, μαζί με άλλους Βουλευτές που βρίσκονται στη χώρα μας για την ετήσια γενική συνέλευση της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης της Ορθοδοξίας, οι οποίοι μου έλεγαν, κύριε Υπουργέ, ότι στην Κύπρο από τα οκτώ Πανεπιστήμια τα πέντε είναι ιδιωτικά.
Η Κύπρος, λοιπόν, είναι πόλος έλξης πολλών χιλιάδων φοιτητών και Ελλαδιτών και αντιθέτως, η Ελλάδα εξακολουθεί να αιμορραγεί σε φοιτητές, πέρα από τους νέους επιστήμονες που φεύγουν αναζητώντας εργασία στο εξωτερικό, αιμορραγούμε και σε οικονομικούς πόρους.
Αντί να έχουμε εισαγωγή φοιτητών και να είμαστε ένας πόλος έλξης, ένα κέντρο εκπαίδευσης στη νοτιοανατολική Ευρώπη και όχι μόνο, να προσφέρουμε εργασία σε νέους διδάκτορες και επιστήμονες, να φέρουμε ανάπτυξη με προσλήψεις νέων και διοικητικών υπαλλήλων, εμείς τους διώχνουμε. Στην Κύπρο, ξέρετε, πηγαίνουν καθηγητές από ελληνικά δημόσια πανεπιστήμια, οι οποίοι όσο ήταν εδώ, βεβαίως, κατακεραύνωναν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.
Νομίζω ότι στην επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος δεν πρέπει να περιοριστείτε μόνο στη συζήτηση που ανοίξατε περί χωρισμού Εκκλησίας και Πολιτείας. Θα πρέπει να δούμε υπαρκτά προβλήματα, να ξεπεράσουμε ιδεοληψίες και να θέσουμε το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων, προχωρώντας και στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος».

Μάξιμος Επικ. Πανελλήνιες 2

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη συζήτηση για την επίκαιρη ερώτηση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση:
https://youtu.be/1RePkcbpCTA

Read more...