Menu
A+ A A-

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Βουτυροφάγοι..."

protothema logo orange

MAXIMOS NEW

Βουτυροφάγοι...

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Όταν στις 15 Δεκεμβρίου 2019, κατά την συζήτηση του προϋπολογισμού του 2020, έλεγα από το βήμα της Βουλής ότι “η χώρα επιβάλλεται να προχωρήσει άμεσα στην ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων” και ότι στο δίλημμα “βούτυρο ή κανόνια”, η απάντηση πρέπει να είναι “κανόνια”, γιατί αλλιώς δεν θα έχουμε ούτε “βούτυρο”, κάποιες φωνές από τα αντιπολιτευτικά έδρανα επιχειρούσαν να λοιδορήσουν την επιχειρηματολογία μου κάνοντας λόγο για “βουτυροφάγους”. Την επομένη, διάφοροι “προοδευτικοί” έφτασαν στο σημείο να χαρακτηρίσουν την ομιλία μου ως... “μιλιταριστικό παραλήρημα γαλάζιου βουλευτή”!
Έκτοτε, όμως, τα γεγονότα απέδειξαν περίτρανα ποια είναι η σκληρή πραγματικότητα, η οποία μας αναγκάζει να δούμε και πάλι τον σχεδιασμό για την άμυνά μας. Δυστυχώς, η ελληνική κοινωνία για πολλά χρόνια είχε συνηθίσει να ζει μέσα σε ένα σύννεφο ψευδαισθήσεων για τους κινδύνους που απειλούσαν τη χώρα. Αυτό ίσχυε για την οικονομία, καθώς για χρόνια ήμασταν πεπεισμένοι ότι “λεφτά υπάρχουν”. Μέχρι που ανακαλύψαμε ότι ήμασταν χρεωκοπημένοι μέχρι τον λαιμό και τότε λίγο έλειψε να τινάξουμε τα πάντα στον αέρα, γιατί κάποιοι αρνούνταν να το πιστέψουν. Η ίδια ελαφρότητα επικράτησε και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ενώ ο νεοσουλτάνος από απέναντι, εδώ και καιρό, φώναζε πως θέλει να αναστήσει την οθωμανική αυτοκρατορία, εισβάλλοντας στη Συρία, στο Ιράκ και στη Λιβύη, μέσω αντιπροσώπων ισλαμιστών, πολλοί από εμάς έτρεφαν φρούδες ελπίδες ότι οι τουρκικές απειλές είναι για εσωτερική τουρκική κατανάλωση, ενώ κάποιοι δεν δίσταζαν να υποστηρίζουν ότι “το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του”…
Σήμερα, λοιπόν, στην πιο παρατεταμένη -εδώ και δεκαετίες- ελληνοτουρκική κρίση, κατά την οποία η Άγκυρα έχει βγάλει όλο τον πολεμικό της στόλο “παγανιά” στα νερά του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου και κάθε μέρα είμαστε στην κόψη του ξυραφιού ενός θερμού επεισοδίου, αντιλαμβανόμαστε ότι οι Τούρκοι εξοπλίζονταν σαν αστακοί για συγκεκριμένο σκοπό. Την ώρα που εμείς, λόγω και της οικονομικής κρίσης, περικόπταμε τις αμυντικές δαπάνες από 9,628 δισ. δολάρια το 2009 στα 5,472 δισ. το 2019, η Τουρκία από 11.385 δισ. δολάρια το 2009 έφθασε πέρυσι στα 20.448 δισ.!1 Επιπλέον, η Άγκυρα επένδυσε στην αμυντική της βιομηχανία και κατόρθωσε να καλύπτει σήμερα το μεγαλύτερο μέρος των εγχώριων αναγκών της.
Ωστόσο, τα στοιχεία αυτά, για τα οποία κομπάζει ο Ερντογάν, δεν δίνουν το σαφές πλεονέκτημα που θα ήθελε έναντι της Ελλάδος. Γιατί οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, όπως απέδειξαν από τον Φεβρουάριο έως σήμερα, σε πολλές ευκαιρίες, και αξιόμαχες είναι και υψηλού επιπέδου ανθρώπινο δυναμικό, με ακμαίο πατριωτικό φρόνημα, διαθέτουν. Ταυτόχρονα, όμως, η τουρκική επιθετικότητα αντιλαμβανόμαστε ότι θα έχει διάρκεια, και ότι δυστυχώς ο εξ ανατολών γείτονας με τις αναχρονιστικές ιδεοληψίες, ως κύριο διπλωματικό επιχείρημα αποδέχεται την ισχύ. Η χώρα μας, επομένως, είναι υποχρεωμένη να καλύψει το χαμένο έδαφος της προηγούμενης δεκαετίας. Επιβάλλεται άμεσα να προχωρήσουμε σε εξοπλιστικά προγράμματα τέτοια που θα μεγιστοποιήσουν την αποτρεπτική μας ισχύ, αλλά θα ενισχύσουν και τις συμμαχίες μας και τα διπλωματικά μας όπλα. Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αντιμέτωπη με πολλαπλές σοβαρές προκλήσεις, έχει δείξει ως τώρα ότι ξέρει να ακούει τις επιταγές των καιρών. Η εκπεφρασμένη απόφαση για την αγορά νέων αεροσκαφών και φρεγατών -και μάλιστα με όρους που θα δίνουν λύσεις και στις άμεσες ανάγκες μας- είναι απόλυτα ορθή και οφείλουμε όλοι να στηρίξουμε. Βεβαίως, το οικονομικό πρόβλημα είναι δεδομένο και επιτείνεται λόγω των συνεπειών της πανδημίας. Ενώπιον, όμως, της υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητας, της εθνικής κυριαρχίας και της ελευθερίας της πατρίδας δεν χωρούν αμφιταλαντεύσεις και αναβλητικότητες. Ακόμη κι αν οι επιλογές μας δεν αρέσουν σε μερικούς άσπονδους “φίλους” στην ΕΕ ή σε κάποιους μονίμως διαμαρτυρόμενους εγχώριους “πασιφιστές”. Γιατί πλέον είναι φανερό σε όλους ότι η ρήση “αν θέλεις ειρήνη, προετοίμαζε πόλεμο” είναι περισσότερο από ποτέ αληθινή με όσα συμβαίνουν γύρω μας.

https://www.sipri.org/sites/default/files/Data%20for%20all%20countries%20from%201988–2019%20in%20constant%20%282018%29%20USD.pdf

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

 Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο protothema.gr στις 12.09.20

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: Οι Έλληνες “ακρίτες” της Δύσης

real

MAXIMOS NEW

Οι Έλληνες “ακρίτες” της Δύσης

Η Ελλάδα εδώ και μήνες βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα πρωτοφανές κρεσέντο τουρκικών προκλήσεων, που μας έχει οδηγήσει στα πρόθυρα στρατιωτικής αναμέτρησης. Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας καλούνται να αντιμετωπίσουν τις συνεχείς ιταμές τουρκικές προκλήσεις, κατά τρόπο αποφασιστικό αλλά και ψύχραιμο. Και γεγονότα όπως η επακούμβηση της φρεγάτας “Λήμνος” με την τουρκική “Κεμάλ Ρέις”, το “ξετρύπωμα” των τουρκικών υποβρυχίων και η προσγείωση των ελληνικών αεροσκαφών στη βάση “Ανδρέας Παπανδρέου” στην Πάφο χωρίς τα τουρκικά ραντάρ να πάρουν χαμπάρι, καταδεικνύουν ότι τα έχουν καταφέρει περίφημα. Δεν χωρεί αμφιβολία πλέον ότι η Άγκυρα έχει επιλέξει μια σκληρή αναθεωρητική πολιτική, υποταγμένη σε μεγαλοϊδεατικά νεο-οθωμανικά οράματα, όπως δείχνουν η μετατροπή της Αγιάς Σοφιάς και της Μονής της Χώρας σε τζαμιά και το παραλήρημα Ερντογάν στο Ματζικέρτ. Εκ μέρους της Τουρκίας οι αρχές του διεθνούς δικαίου έχουν αντικατασταθεί από το “δίκαιο” της ισχύος και τη λογική των κανονιοφόρων.
Στην φαρέτρα, όμως, της τουρκικής επιθετικότητας κατά της Ελλάδος, έχει προστεθεί και το εργαλείο των μεταναστευτικών ροών. Η Άγκυρα, αν και υπεύθυνη για την ανθρωπιστική καταστροφή που συνέβη την προηγούμενη δεκαετία στη Συρία, συνεργαζόμενη, όπως έχει αποδειχθεί με ατράνταχτα στοιχεία, με εξτρεμιστικές ισλαμιστικές οργανώσεις, αλλά και με τις δικές της παράνομες εισβολές, επιχειρεί να εμφανίζεται στη διεθνή κοινότητα ως προστάτιδα των προσφύγων που βρίσκονται στο έδαφός της!
Παράλληλα, διευκολύνοντας ποικιλοτρόπως τις μεταναστευτικές εισροές από περιοχές όπως τη βόρεια Αφρική και ιδίως από τις χώρες του Μαγκρέμπ, με την κατάργηση της βίζας και φθηνά αεροπορικά εισιτήρια, έχει συγκεντρώσει έναν πολύ μεγάλο πληθυσμό ανθρώπων που επιθυμούν να περάσουν στη βόρεια Ευρώπη μέσω της Ελλάδος. Κι αυτό το χαρτί των εκατομμυρίων προσφύγων και μεταναστών η τουρκική ηγεσία το χρησιμοποιεί διαρκώς ως εκβιασμό προς την ΕΕ.
Την κορύφωση αυτής της τακτικής τη βιώσαμε τον περασμένο Φεβρουάριο, όταν έγινε απόπειρα εισβολής σε ελληνικό έδαφος από δεκάδες χιλιάδες μετανάστες. Η χώρα μας εκείνες τις δραματικές εβδομάδες επέδειξε αταλάντευτη αποφασιστικότητα, εξαιρετική οργάνωση και πνεύμα εθνικής ενότητας. Το τουρκικό σχέδιο κατέληξε σε μεγαλειώδες φιάσκο! Το σπουδαιότερο κέρδος, ωστόσο, ήταν ότι η ευρωπαϊκή και η παγκόσμια κοινή γνώμη είδε μια αλήθεια που επιμελώς θολώνεται από κάποια ξένα αλλά, δυστυχώς και εγχώρια ΜΜΕ. Παράλληλα, στην προσπάθειά μας βρήκαμε πραγματικούς συμμάχους ανάμεσα στην ΕΕ σε επίπεδο θεσμών, κυβερνήσεων, αλλά και κοινωνιών. Όλοι πια συνειδητοποιούν ότι ο Έβρος είναι το ευρωπαϊκό σύνορο στην Ανατολή και η Ελλάδα το προκεχωρημένο φυλάκιο του δυτικού κόσμου στην ανατολική Μεσόγειο. Οι Έλληνες είναι οι “ακρίτες” της Ευρώπης και της Δύσης.
Κανείς δεν αμφιβάλει ότι τα γεγονότα του Έβρου δεν συνιστούν παρά μόνο ένα επεισόδιο στον συνολικό οιονεί υβριδικό πόλεμο που δέχεται η χώρα μας από τον εξ ανατολών γείτονά της. Ως εκ τούτου, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει μια επανάληψη της επιχείρησης οργανωμένης εισβολής μεταναστών από τα χερσαία σύνορά μας. Επομένως, οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι όσο το δυνατόν πληρέστερα.
Η επέκταση του φράχτη στον Έβρο, που έπαιξε αποδεδειγμένα καταλυτικό ρόλο στην απόκρουση της εισβολής, είναι μέτρο απολύτως επιβεβλημένο. Και είναι πραγματικά πολύ ενθαρρυντικό το ότι αυτή τη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ξεσήκωσε τον κόσμο κατά του “φράχτη της ντροπής”, όπως τον χαρακτήριζε η νεολαία του στις 3 Μαρτίου, όταν απαιτούσε να γκρεμιστεί αμέσως για να υπάρξουν “ασφαλείς δίοδοι διέλευσης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες”. Η πραγματικότητα, άλλωστε, απέδειξε ποιος είχε δίκιο και ποιος όχι...

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα RealNews την Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2020

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου: "Ευρωπαϊκή ομπρέλα στις κυβερνοεπιθέσεις"

ΠΑΡΟΝ 1

MAXIMOS NEW

Ευρωπαϊκή ομπρέλα στις κυβερνοεπιθέσεις

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Το διαδίκτυο συνιστά πλέον έναν αναπόσπαστο παράγοντα της καθημερινότητας ολόκληρης της ανθρωπότητας. Κάθε είδους επαγγελματικές και κοινωνικές σχέσεις εξυπηρετούνται μέσω του διαδικτύου. Η προώθηση που δόθηκε στη ροή της πληροφορίας και στην ταχύτητα που διοχετεύεται είναι πρωτοφανής στην ιστορία. Η πανδημία του κορονοϊού ανέδειξε ακόμη περισσότερο την αξία αυτού του εργαλείου.
Ωστόσο, την ίδια ώρα, αυξάνονται οι κίνδυνοι και οι απειλές από την λειτουργία του. Συχνά πυκνά πληροφορούμαστε για κυβερνοεπιθέσεις και κακόβουλες παρεμβάσεις που πλήττουν εταιρείες, ακόμη και κρατικούς οργανισμούς. Σύμφωνα με έκθεση της Accenture που κοινοποίησε η Κομισιόν, οι κυβερνοεπιθέσεις εκτιμάται ότι θα κοστίσουν στον παγκόσμιο επιχειρηματικό τομέα 5,2 τρισ. δολάρια την επόμενη πενταετία. Ταυτόχρονα, διογκώνεται ένας ήδη τεράστιος κύκλος παράνομων δραστηριοτήτων, όπως είναι το εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, η σεξουαλική εκμετάλλευση, με έξαρση της παιδοφιλίας, αλλά και η διακίνηση μισαλλόδοξων μηνυμάτων από τζιχαντιστές ή άλλες ακραίες ομάδες.
Απέναντι σε αυτά τα φαινόμενα η ΕΕ οφείλει να αντιδράσει συντεταγμένα και αποφασιστικά. Η δημιουργία ενός ενιαίου πλαισίου ασφάλειας στο διαδίκτυο συνιστά τμήμα της δημιουργίας μιας συλλογικής ασφάλειας, η οποία είναι, δυστυχώς, ακόμη το ζητούμενο στην Ευρώπη. Για τον λόγο αυτό είναι εξαιρετικά θετικό το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε στις 24 Ιουλίου μια νέα στρατηγική της ΕΕ για την “Ένωση Ασφάλειας”, για την περίοδο 2020-2025. Όπως έγινε γνωστό, οι πρωτοβουλίες για τη στρατηγική για την “Ένωση Ασφάλειας” σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, την πρόληψη και τον εντοπισμό υβριδικών απειλών και την προώθηση της κυβερνοασφάλειας. Ιδιαίτερα για το ζήτημα των κυβερνοεπιθέσεων, που έχουν αυξηθεί, και προέρχονται από διάφορες πηγές εντός αλλά, κυρίως, και εκτός Ευρώπης, η Κομισιόν ανακοίνωσε ότι επίκειται αναθεώρηση της οδηγίας για τα συστήματα δικτύου και πληροφοριών και καθορισμός στρατηγικών προτεραιοτήτων στον τομέα της κυβερνοασφάλειας.
Για την Ελλάδα, ιδιαίτερα αυτή η πτυχή, είναι ζήτημα προτεραιότητας, λόγω των σοβαρών προκλήσεων που καλείται να απαντήσει. Να μη λησμονούμε ότι ουσιαστικά η χώρα μας δέχεται ένα είδος υβριδικού πολέμου από την Τουρκία, ο οποίος μπορεί και να συμπεριλάβει και επιχειρήσεις κυβερνοεπιθέσεων. Υπενθυμίζουμε ότι πρόσφατα το πρακτορείο Reuters, επικαλούμενο κορυφαίους αξιωματούχους στον τομέα της ασφάλειας, μετέδωσε ότι κυβερνοεπιθέσεις που στοχοποίησαν ιστοσελίδες της ελληνικής, της κυπριακής, αλλά και της ιρακινής κυβέρνησης -συμπεριλαμβανομένων υπουργείων, πρεσβειών και υπηρεσιών ασφαλείας- έγιναν από χάκερς που ενεργούν προς το συμφέρον της τουρκικής κυβέρνησης.
Η χώρα μας, επομένως, οφείλει να πρωτοστατήσει στην προώθηση και εμπέδωση ενός αμιγούς ευρωπαϊκού συστήματος ασφαλείας, χωρίς την παρέμβαση τρίτων, μη ευρωπαϊκών δυνάμεων. Η δημιουργία ενός συνολικού μονολιθικού ευρωπαϊκού συστήματος ασφαλείας, μιας ευρωπαϊκής ομπρέλας, μέρος της οποίας είναι το σχέδιο για την ασφάλεια του διαδικτύου, ταυτίζεται με το εθνικό μας συμφέρον. Αναμένουμε από τον ικανότατο υπουργό ψηφιακής διακυβέρνησης, Κυριάκο Πιερρακάκη, στον οποίο απηύθυνα σχετική ερώτηση, να μας παρουσιάσει τη στρατηγική της χώρας μας σχετικά με το σοβαρό αυτό ζήτημα.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

ΠΑΡΟΝ 2

 Το άρθρο του Μ. Χαρακόπουλου: "Ευρωπαϊκή ομπρέλα στις κυβερνοεπιθέσεις" δημοσιεύθηκε στο ΠΑΡΟΝ στις 15.8.2020

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου: "Η βίαιη επιβολή αναθεώρησης της ιστορίας"

 realgr 300 2

MAXIMOS NEW

Η βίαιη επιβολή αναθεώρησης της ιστορίας

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η αποκαθήλωση από το βάθρο του, του αγάλματος του Τόμας Τζέφερσον στο Πόρτλαντ, από διαμαρτυρόμενους, που προφανώς αγνοούσαν ότι ο τρίτος πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν και ο συντάκτης της Διακήρυξης της Αμερικάνικης Ανεξαρτησίας, δείχνει που μπορούν να φτάσουν τα πράγματα όταν ενεργοποιηθεί η ψυχολογία του όχλου. Ορισμένες από τις αντιδράσεις στις ΗΠΑ και σε κάποιες δυτικοευρωπαϊκές χώρες, που ακολούθησαν τη βάρβαρη δολοφονία του Αφροαμερικανού Τζωρτζ Φλόιντ από αστυνομικούς, δεν μπορεί παρά να μας γεμίζουν ανησυχία.
Χαρακτηριστικοί είναι οι βανδαλισμοί διαφόρων αγαλμάτων προσωπικοτήτων της ιστορίας, που μερίδα των διαμαρτυρομένων χαρακτηρίζει ως ρατσιστές. Αν και η αρχή έγινε με συγκεκριμένες εμβληματικές προσωπικότητες του αμερικανικού νότου, που άνθισε ο κατάπτυστος θεσμός της δουλείας, σύντομα η «μπάλα» πήρε κι άλλους. Στις ΗΠΑ πραγματοποιήθηκαν επιθέσεις κατά αγαλμάτων του Χριστόφορου Κολόμβου. Στην Μ. Βρετανία εκτός από τον Edward Golston, δουλέμπορο του 17ου αιώνα που κατεδαφίστηκε στο Μπρίστολ, και τον «συνάδελφό» του Robert Milligan, που απομακρύνθηκε στο Λονδίνο, οι διαδηλωτές τα έβαλαν με τον «πατέρα της νίκης» του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου Ουίνστον Τσώρτσιλ, το άγαλμα του οποίου θωρακίστηκε για να μην βανδαλιστεί. Την ίδια ώρα ακτιβιστές στο Leicester ζητούν την αποκαθήλωση αγάλματος του Ινδού πνευματικού και πολιτικού ηγέτη Μαχάτμα Γκάντι(!), που επίσης κατηγορείται από κάποιους για ρατσισμό... Στο όνομα, υποτίθεται, της προόδου και του δικαίου γίνεται απόπειρα να επιβληθεί ένας πνευματικός σκοταδισμός από τους οπαδούς της «πολιτικής ορθότητας».
Αυτή τη βίαιη επιβολή «ξαναγραψίματος» της ιστορίας την έχουμε δει πρόσφατα και στον αντίποδα του πολιτικού φάσματος. Αναφέρομαι στην προσπάθεια αποκατάστασης συνεργατών των ναζιστικών στρατευμάτων στις χώρες της Βαλτικής ή στην Ουκρανία, που βαρύνονται με ειδεχθή εγκλήματα κατά του άμαχου πληθυσμού και, ιδίως, των Εβραίων. Τον Σεπτέμβριο για παράδειγμα του 2019, ο υπουργός Άμυνας της Λετονίας δήλωσε ευθαρσώς σε επετειακή εκδήλωση για τους Λετονούς λεγεωνάριους μέλη των ένοπλων SS, ότι οι βετεράνοι συμπατριώτες του, που πολέμησαν στο πλευρό των Ναζί, ήταν «ήρωες» και πως οι «θυσίες» τους πρέπει να μνημονεύονται με λατρεία.
Στην Ουκρανία, επίσης, συνεργάτες των ναζί, που διέπραξαν απίστευτης αγριότητας εγκλήματα, όπως η εξόντωση των Εβραίων της πόλης Λβοφ, τιμούνται ως ήρωες και χιλιάδες, κυρίως νέοι, κάνουν πορείες με πυρσούς προς τιμή τους. Οι τάσεις αυτές, που θολώνουν τη μεγαλειώδη νίκη των λαών της Ευρώπης κατά του ναζιστικού ολοκληρωτισμού, είναι ιδιαίτερα επικίνδυνες και πυροδοτούν το φαινόμενο του νεοφασισμού στη γηραιά ήπειρο.
Δυστυχώς, όμως και στα καθ’ ημάς, βρίσκεται εν εξελίξει με την δική μας πρόσφατη ιστορία, ένας ιδιότυπος ιστορικός αναθεωρητισμός από κάποιους κύκλους. Το ζήσαμε στο παρελθόν με την προσπάθεια που έγινε να προωθηθούν σχολικά βιβλία που εξωράιζαν την οθωμανική δουλεία και με τον περιβόητο «συνωστισμό» στην προκυμαία της Σμύρνης, όπου διαπράχθηκε ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, και όπου ξεριζώθηκε ένας πολιτισμός 3.000 ετών.
Στην ίδια περίπου ιδεολογική γραμμή, ακούμε συχνά να επαναλαμβάνονται θέσεις που αμφισβητούν τη συνέχεια του ελληνισμού, ακόμη και την ίδια την ύπαρξή του ως έθνος πριν από το 1821. Με αφορμή, μάλιστα, τη συμπλήρωση των 200 ετών από το μέγα αυτό γεγονός, που συντάραξε τότε όλη την Ευρώπη, εμφανίζονται συχνά πυκνά κείμενα ιστορικών και «ιστορικών» που φιλοδοξούν να «ξαναγράψουν» την ιστορία με διαφορετικό πρίσμα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η αξιολόγηση του Καποδίστρια ως δικτάτορα(!), και μάλιστα από μέλος της Επιτροπής για τον εορτασμό του ’21. Μια άποψη, σαφώς αυθαίρετη με δεδομένη την ιστορική συγκυρία, που στοχεύει, όμως, στην υπονόμευση της τεράστιας αυτής προσωπικότητας του ελληνισμού, η οποία τυγχάνει της αποδοχής όλων σχεδόν των Ελλήνων, για το ακέραιο του χαρακτήρα της και την αγνή φιλοπατρία της.
Ο κάθε μελετητής έχει, ασφαλώς, το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα την άποψή του. Ωστόσο, το να αφήσουμε να επιβληθούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ιδεοληπτικές αντιλήψεις για το ιστορικό παρελθόν και τις ιστορικές προσωπικότητες ως κυρίαρχες και επίσημες, είναι βέβαιο πως θα οδηγηθούμε σε ιδεολογικές και κοινωνικές τερατογενέσεις, όπως ήδη το διαπιστώνουμε σε Δύση και Ανατολή. Ίσως ακούγεται τραβηγμένο αλλά ποιος άραγε μπορεί να αποκλείσει ότι αύριο κάποιος ιδεοληπτικός ακτιβιστής δεν θα βανδαλίσει ένα άγαλμα του Καποδίστρια, γιατί στο κάτω κάτω της γραφής ήταν απλά ένας «δικτάτορας»…

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο Real.gr το Σάββατο 20.6.2020 

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου: “Δικαιώματα και fake news στον πόλεμο με την πανδημία”

eleutheros typos

MAXIMOS NEW

 

Δικαιώματα και fake news στον πόλεμο με την πανδημία

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η πλανητική έκρηξη της πανδημίας του COVID 19 επέβαλε σε όλα σχεδόν τα κράτη την λήψη έκτακτων μέτρων, με σκοπό την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της διάδοσης της ασθένειας. Ωστόσο, οι αποφάσεις αυτές, μοιραία, οδήγησαν σε περιορισμούς των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την περίοδο αυτή βιώσαμε, μεταξύ άλλων, την αναστολή της ελεύθερης μετακίνησης εντός και εκτός του κράτους, της ελεύθερης συνεύρεσης σε κλειστούς και σε ανοικτούς χώρους, της εκδήλωσης της θρησκευτικής πίστης σε χώρους λατρείας, της λειτουργίας της εκπαίδευσης, της ανεμπόδιστης ψυχαγωγίας.
Επρόκειτο, ασφαλώς, για μια πρωτόγνωρη κατάσταση, ιδιαίτερα για τους πολίτες των φιλελεύθερων χωρών, οι οποίοι έως τώρα δεν μπορούσαν να διανοηθούν την εφαρμογή του συνόλου αυτών των απαγορεύσεων. Όπως, όμως, προκύπτει από καταγγελίες που γίνονται γνωστές στην διεθνή κοινότητα, σε πολλές περιπτώσεις, ιδίως εκ μέρους αυταρχικών καθεστώτων, οι περιορισμοί των δικαιωμάτων των πολιτών ήταν υπερβολικοί, και υπερέβαιναν τον στόχο της αναχαίτισης της πανδημίας.
Όπως επισήμανε η Ύπατη Αρμοστής του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Μισέλ Μπατσελέτ "αν δε γίνεται σεβαστό το κράτος δικαίου, η υγειονομική κατάσταση έκτακτης ανάγκης κινδυνεύει να μετατραπεί σε καταστροφή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι επιβλαβείς επιπτώσεις της οποίας θα ξεπεράσουν χρονικά κατά πολύ την ίδια την πανδημία".
Τα στοιχεία δείχνουν ότι, μεταξύ άλλων, η συγκυρία λειτούργησε ως πρόσχημα για την φίμωση Μέσων Ενημέρωσης και φωνών αντιφρονούντων. Συγκεκριμένα, από την εμφάνιση της επιδημίας στην Κίνα στα τέλη του 2019, έχουν καταγραφεί πάνω από 130 περιστατικά προσβολής των δικαιωμάτων του Τύπου σε όλο τον κόσμο και σχεδόν 40 δημοσιογράφοι συνελήφθησαν ή έχει ασκηθεί δίωξη σε βάρος τους επειδή αμφισβήτησαν τον τρόπο διαχείρισης της πανδημίας από τις χώρες τους ή τον επίσημο απολογισμό του αριθμού των κρουσμάτων και των θανάτων. Αναφέρω ενδεικτικά τις διώξεις δημοσιογράφων στην Τουρκία, όπως του Φατίχ Πορτακάλ, επειδή άσκησε κριτική στον Ερντογάν για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Την ίδια ώρα, η τουρκική κυβέρνηση έδωσε αμνηστία σε 90.000 κρατούμενους, συμπεριλαμβανομένων δραστών σεξουαλικών εγκλημάτων, όχι όμως σε δημοσιογράφους και πολιτικούς κρατουμένους.
Ωστόσο, η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος ήταν η διόγκωση του φαινομένου των fake news, των παραπλανητικών ή ψευδών ειδήσεων, σχετικά με την πραγματική φύση της ασθένειας και τους σκοπούς των μέτρων αντιμετώπισής της. Δυστυχώς, αυτό συνέβη και στη χώρα μας, κατά κόρον, με την πλημμυρίδα δημοσιευμάτων στο διαδίκτυο με συνωμοσιολογικές θεωρίες που, με πρόσχημα την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, επιχείρησαν να υπονομεύσουν τα μέτρα ασφάλειας για τη δημόσια υγεία. Οι συγκεντρώσεις σε πλατείες χωρίς κανένα μέτρο ασφάλειας, στο όνομα της ελευθερίας συναθροίσεων, ήταν τελικά πράξη ανευθυνότητας που έθετε σε κίνδυνο τη ζωή όχι μόνον των παρευρισκόμενων αλλά και των οικείων τους, που πιθανόν να είναι πιο ευπαθείς από τους ίδιους.
Εν πάση περιπτώσει, σε ότι αφορά στη χώρα μας, θεωρώ ότι το κράτος δικαίου, τα ανθρώπινα δικαιώματα και η συνταγματική νομιμότητα δεν κινδύνευσαν, ούτε κινδυνεύουν. Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών συνειδητά τήρησαν τα προληπτικά μέτρα που έλαβε η πολιτεία, αναγνωρίζοντας την προσωρινότητά τους και ότι αυτό που προέχει επί του παρόντος είναι η διασφάλιση του υπέρτατου αγαθού της υγείας.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον Ελεύθερο Τύπο της Δευτέρας 25.05.20

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου για το κλίμα που οδήγησε στην τραγωδία της marfin: "Ποτέ ξανά!"

protothema logo orange

MAXIMOS NEW

Ποτέ ξανά!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Η δεκαετία 2009-2019 θα καταγραφεί ως μια από τις πιο διχαστικές στην νεοελληνική ιστορία. Η οικονομική κατάρρευση, που συμπαρέσυρε ή μάλλον αποκάλυψε τα σοβαρά δομικά προβλήματα της χώρας, τροφοδότησε πρωτοφανή αισθήματα οργής σε ένα σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας. Γαλουχημένοι με κατεστημένες ιδεοληψίες, που γιγαντώθηκαν στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης πολλοί συμπολίτες μας άρχισαν να αναζητούν παντού εχθρούς. Κι όχι μόνον στην τρόικα, στους «γερμανοτσολιάδες» πολιτικούς, στους αιμοδιψείς τραπεζίτες και στους «πουλημένους δημοσιογράφους», αλλά ακόμη και στους διπλανούς τους, στους γείτονές τους, στους συγγενείς τους. Γενικά σε όσους δεν συμφωνούσαν με τη δική τους οπτική των πραγμάτων.
Η λογική παραχώρησε τη θέση της στο συναίσθημα, και μάλιστα το πλέον σκοτεινό, αυτό που εκδηλώνει μίσος για τον άλλον, που τον βαπτίζει θανάσιμο αντίπαλο, και επιδιώκει την εξόντωσή του. Όταν ανοίγει αυτό το κουτί της Πανδώρας οι συνέπειες είναι καταστροφικές. Κάπως έτσι ξεκινούν και οι εμφύλιοι σπαραγμοί. Όποιος υποκύψει στην τυφλή αντίδραση, ακόμη και εάν αυτή εδράζεται σε πραγματικά αίτια, καταλήγει να διαπράττει αδικίες.
Το κύμα της αγανάκτησης στην Ελλάδα πήρε από τις αρχές της κρίσης και τέτοια χαρακτηριστικά. Είχε, βέβαια, προηγηθεί, για να μην το λησμονούμε,το κάψιμο της Αθήνας, τον Δεκέμβριο του 2008, με αφορμή τη δολοφονία του νεαρού Γρηγορόπουλου, ενώ το δηλητήριο της αμφισβήτησης θεσμών και προσώπων διαχεόταν άφθονο, δυστυχώς, όχι μόνον από περιθωριακούς πολιτικούς χώρους.
Κάπως έτσι ξεκίνησε και το «κίνημα των αγανακτισμένων». Χειραγωγούμενο, βεβαίως, εξ αρχής από συγκεκριμένους πολιτικούς κύκλους, εκπαιδευμένους να κινούνται στο «πεζοδρόμιο», στρατολογώντας οπαδούς με ακραία συνθηματολογία.
Αυτή ήταν η ατμόσφαιρα όταν διαπράχθηκε το τρομερό έγκλημα της Μαρφίν, πριν ακριβώς μια δεκαετία. Τρεις νέοι συνάνθρωποί μας βρήκαν τραγικό θάνατο από τη βροχή μολότοφ που έπεσαν στο κτίριο, στο οποίο είχαν την ατυχία να εργάζονται. Τα όσα συνέβησαν τότε στην οδό Σταδίου είναι μνημείο κτηνωδίας. Διαδηλωτές φώναζαν να καούν οι εργαζόμενοι γιατί ήταν «απεργοσπάστες», και ταυτόχρονα εμπόδιζαν οχήματα της Πυροσβεστικής να προσεγγίσουν στον χώρο και να σβήσουν την πυρκαγιά. Ως εκεί τους οδήγησε ο φανατισμός. Το έγκλημα ολοφάνερο. Επρόκειτο για ανθρωποκτονία από πρόθεση.
Κι όμως, οι νεκροί της Μαρφίν δεν στάθηκαν ικανοί για να συνεφέρουν τα οξυμένα πνεύματα. Το έγκλημα δεν αφύπνισε συνειδήσεις για το πού οδηγούσε ο φανατισμός και η μισαλλοδοξία. Αντιθέτως, η πάνω και η κάτω πλατεία των «αγανακτισμένων» θα γνωρίσει ημέρες δόξης, αναδεικνύοντας νέους «αστέρες» της πολιτικής ζωής. Τα διχαστικά κηρύγματα, αναμεμειγμένα με παραπλανητικά ψεύδη και τόνους συνωμοσιολογίας έγιναν μια καθημερινότητα. Όπως και οι προπηλακισμοί και το κυνηγητό των «αντιπάλων». Μέχρι βεβαίως η κάτω πλατεία να πάρει την εξουσία και να αποδείξει και στους έκπληκτους οπαδούς της την κενότητα του πολιτικού της λόγου και την ανικανότητα των στελεχών της. Αλλά εν τω μεταξύ η χώρα πλήρωσε βαρύτατο τίμημα.
Σήμερα, η ελληνική κοινωνία δείχνει μια εξαιρετική ωριμότητα, και το πνεύμα ενότητας είναι πιο ισχυρό από ποτέ. Οι κήρυκες του διχασμού είτε βρίσκονται στα αζήτητα είτε η απήχησή τους είναι περιορισμένη. Η χώρα στη συντριπτική της πλειοψηφία δείχνει ότι θέλει να προχωρήσει μπροστά. Οι πολίτες εκτιμούν την σοβαρότητα και την εργατικότητα και όχι τα παχιά λόγια ή τις ακραίες φωνές. Αυτό συνιστά ένα τεράστιο κέρδος που πρέπει να κεφαλαιοποιηθεί το επόμενο δύσκολο, λόγω πανδημίας και οικονομικής κρίσης, διάστημα. Και προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να στρατευθούν όλες οι πολιτικές δυνάμεις, δείχνοντας έμπρακτα ότι διδάχθηκαν από τα λάθη του παρελθόντος. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της τιμής που η Πολιτεία αποδίδει στους αδικοχαμένους νέους της Μαρφίν. Ένα μήνυμα ενότητας για το αύριο. Όσοι δεν το λάβουν θα έχουν τεράστια ευθύνη ενώπιον της ιστορίας.

Ευελπιστούμε κάποια μέρα να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη οι φυσικοί αυτουργοί του εγκλήματος, και να μη μπει δια παντός η υπόθεση αυτή στο αρχείο.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο protothema.gr στις 09.05.20

Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου: “Restart...”

reformer
 
Μ. Χαρακόπουλος βιβλιοθηκη
 
Restart...
 
Του Μάξιμου Χαρακόπουλου
 
Βιώνουμε ένα πρωτοφανές lockdown της παγκόσμιας οικονομίας σε πυκνό χρόνο που δεν είχε γνωρίσει η ανθρωπότητα ούτε στην κρίση του 1929. Βιομηχανίες υπολειτουργούν ή έχουν κλείσει τελείως, το παγκόσμιο εμπόριο σχεδόν νεκρώθηκε, όπως και οι μεταφορές. Τα χρηματιστήρια διεθνώς έχουν απώλειες άνω των 15 τρισεκατομμυρίων δολαρίων από τις 19 Φεβρουαρίου. Εκατομμύρια άνθρωποι αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας. Κι ακόμη δεν έχουμε φθάσει στην κορύφωση της κρίσης σε χώρες όπως οι ΗΠΑ.
Για την Ελλάδα το πλήγμα είναι τεράστιο. Η χώρα μόλις άρχισε να βγαίνει από μια δεκαετή κρίση και τώρα βρίσκεται και πάλι σε υποχώρηση. Ωστόσο, πρέπει να δούμε από τώρα την επόμενη ημέρα, το αναγκαίο restart της οικονομίας μας. Και μάλιστα να το δούμε με όρους συνολικού επαναπροσανατολισμού, αντλώντας διδάγματα από την ίδια την κρίση.
Το άκρως θετικό, έως τώρα, είναι το γεγονός ότι η Ελλάδα -τηρουμένων των αναλογιών- αποδεικνύει πως αντιμετωπίζει την πανδημία με εξαιρετική επιτυχία. Αυτό σημαίνει γρηγορότερη επαναφορά στην κανονικότητα, ενίσχυση της συλλογικής αυτοπεποίθησης, άνοδος στη διεθνή κλίμακα κύρους των χωρών.
Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση καλείται να ξεκινήσει από τώρα τη νέα μεγάλη μάχη που την περιμένει με την λήξη των έκτακτων μέτρων. Ήδη έχει κάνει τα πρώτα βήματα. Αναφέρω ως τεράστιο κέρδος την ταχύρρυθμη ψηφιοποίηση του κράτους, που θα βοηθήσει στην εξάλειψη της γραφειοκρατίας και στην προσέλκυση των επενδύσεων.
Τα ποσά που θα δοθούν για την υπέρβαση της κρίσης είναι πραγματικά δυσθεώρητα –23 δις, το 13% του ΑΕΠ. Εξ αυτών, 13 δις θα δοθούν σε έργα. Τώρα είναι ευκαιρία να πραγματοποιηθεί η στροφή σε τομείς της οικονομίας όπως οι τεχνολογίες αιχμής, η καινοτομία, η μεταποίηση, η ενίσχυση των υποδομών, καθώς και η πρωτογενής παραγωγή για την αύξηση της αυτάρκειας τρόφιμα. Εξάλλου, το μοντέλο «Ελλάδα-Φλόριντα της Ευρώπης» είδαμε πόσο εύθραυστο είναι.
Ασφαλώς, πολλά θα κριθούν από τις αποφάσεις της ΕΕ, από τους ρυθμούς ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας, τις τιμές του πετρελαίου. Εμείς, όμως, οφείλουμε με την ίδια αποφασιστικότητα που αντιμετωπίζουμε την πανδημία να κάνουμε ένα νέα ξεκίνημα για την οικονομία μας.
 
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.
 
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο reformer.gr
 
Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: “Το μήνυμα της μάχης του Έβρου”

protothema logo orange
 
 MAXIMOS NEW
 
Το μήνυμα της “μάχης του Έβρου”
 
Του Μάξιμου Χαρακόπουλου
 
Η «εισβολή» που επιχείρησε η Τουρκία στα σύνορα του Έβρου, με πολιορκητικό κριό τους μετανάστες, τουλάχιστον στην παρούσα φάση, κατέληξε σε ήττα της Άγκυρας και περιφανή νίκη για την Ελλάδα. Όλα ξεκίνησαν από την απέλπιδα προσπάθεια του Ερντογάν να δημιουργήσει άμεσα έναν αντιπερισπασμό στις άσχημες ειδήσεις που λάμβανε από την Συρία. Εκεί, διενεργώντας, εντελώς παράνομα, στρατιωτικές επιχειρήσεις επί ξένου εδάφους, συνεργαζόμενος με ακραίες ισλαμιστικές οργανώσεις, επιδιώκει να δημιουργήσει ντε φάκτο τουρκικές ζώνες κατοχής, ανάλογες με αυτήν στην Κύπρο.
Έως τώρα, ο «σουλτάνος» είχε πετύχει τον στόχο του, εκμεταλλευόμενος την αντιπαράθεση Ρωσίας-ΗΠΑ. Η αντεπίθεση, όμως, του στρατού του Άσαντ, με την συνδρομή της ρωσικής αεροπορίας, έφερε τον τουρκικό στρατό σε δεινή θέση. Η αύξηση των φερέτρων με Τούρκους στρατιώτες που επέστρεφαν από το μέτωπο της Συρίας βάρυναν την ατμόσφαιρα, και ιδιαιτέρως μετά το συντριπτικό ρωσικό πλήγμα που είχε αποτέλεσμα πάνω από 30 νεκρούς και δεκάδες τραυματίες. Η Άγκυρα εσπευσμένως τράβηξε από το συρτάρι το μεταναστευτικό χαρτί, για να αλλάξει η ατζέντα της δημόσιας συζήτησης. Ταυτόχρονα, ήλπιζε ότι μια μαζική επέλαση μεταναστών εντός ελληνικού εδάφους θα δημιουργούσε πολιτική αποσταθεροποίηση στην Ελλάδα και πίεση στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, θα ανέβαζε αισθητά τα οικονομικά οφέλη από την Ευρώπη για τη συντήρηση των εκατομμυρίων μεταναστών που διαμένουν στην Τουρκία, αλλά και θα λάμβανε στήριξη στην προσπάθεια δημιουργίας ελεγχόμενων ζωνών επιρροής εντός της Συρίας.
Ο Ερντογάν θεωρούσε ότι θα κατάφερνε εντός των αργιών της Αποκριάς να δημιουργήσει τετελεσμένα. Λογάριαζε, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο. Γιατί η ελληνική κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αντέδρασαν άμεσα. Έχοντας «διαβάσει» καλά τις τουρκικές προθέσεις, η Ελλάδα αντέταξε σθεναρή στάση αποτροπής. Οι προσπάθειες των μεταναστών, ενορχηστρωμένες από τις μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας -όπως αποκαλύπτει τώρα το Der Spiegel- και σε αγαστή συνεργασία με τη στρατοχωροφυλακή, τους τζανταρμάδες, βρήκαν «τείχο». Είναι αυτό το «τείχος», που οι διάφοροι δικαιωματιστές και δήθεν προοδευτικοί πολέμησαν με λύσσα, όταν είχε παρθεί η απόφαση να υψωθεί. Αν και το σπουδαιότερο τείχος ήταν η αποφασιστικότητα του στρατού, των δυνάμεων ασφαλείας και των εθνοφυλάκων, που φύλαξαν επί 4 εβδομάδες τις θρακικές Θερμοπύλες. Η Ευρώπη και όλος ο κόσμος διαπίστωσαν ότι η Ελλάδα έχει σύνορα αδιάτρητα, ότι έχει δυναμικό που ξέρει να τα υπερασπιστεί, ότι έχει πολιτική ηγεσία αποφασιστική, και ταυτόχρονα, ότι έχει έναν λαό που σχεδόν σύσσωμος επικροτεί και συντάσσεται με αυτήν την πολιτική.
Αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη για την χώρα. Δεν είναι υπερβολή να υποστηρίξουμε ότι η περιπέτεια του Έβρου άνοιξε μια νέα σελίδα. Η στάση μας αυτή, αντί να επιφέρει την αρνητική κριτική και τις πιέσεις εκ μέρους των ηγεσιών της ΕΕ, των κρατών μελών και της ευρωπαϊκής κοινωνίας των πολιτών, όπως ανέμενε η Άγκυρα, δημιούργησε ένα κύμα συμπαράστασης προς την Ελλάδα -εξαιρουμένων βέβαια των γνωστών ΜΚΟ και των «προστατών» τους. Σε αυτό, αναμφίβολα, έπαιξε ρόλο η αλλαγή διαθέσεων για το μεταναστευτικό στην Ευρώπη, αλλά και η διαπίστωση ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων που επιχειρούσαν να εισέλθουν σε ευρωπαϊκό έδαφος δεν ήταν Σύριοι πρόσφυγες αλλά οικονομικοί μετανάστες από κάθε γωνιά της Ασίας και της Αφρικής.
Το σημαντικότερο, όμως, ρόλο έπαιξε η ενεργητική διπλωματική δραστηριότητα της κυβέρνησης. Έχοντας ως γερό χαρτί την αποφασιστικότητα επί του εδάφους, μετέτρεψε στα μάτια των Ευρωπαίων την Ελλάδα από νήσο Έλις, σε αναπόσπαστο σύνορο της Ευρώπης. Η συμμετοχή στρατιωτικών και αστυνομικών δυνάμεων της Αυστρίας, της Πολωνίας, της Κύπρου και άλλων κρατών στην «μάχη του Έβρου» καταδεικνύει στην πράξη ότι η Ελλάδα κέρδισε και σε αυτό το πεδίο. Έτσι διαψεύσθηκαν όλες οι Κασσάνδρες που ήθελαν τη χώρα με κατεβασμένα χέρια να παίζει το παιχνίδι του Ερντογάν στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Με αφορμή τον κορονοϊό, και με την ουρά στα σκέλια, οι Τούρκοι, βλέποντας ότι ο εκβιασμός τους έπεσε στο κενό, ξέστησαν το σκηνικό στο Παζάρ Κουλέ. Μην έχουμε, όμως, ψευδαισθήσεις. Οι τουρκικές απόπειρες θα επαναληφθούν. Δεν χρειάζεται να ακούσουμε τον αμετροεπή υπουργό Εσωτερικών Σοϊλού για να το αντιληφθούμε. Η Άγκυρα στους μακροπρόθεσμους νέο-οθωμανικούς της σχεδιασμούς έχει ενταγμένους και τους μουσουλμάνους μετανάστες. Γι’ αυτό, όπως είπε και ο πρωθυπουργός, απαιτείται επαγρύπνηση. Και στον Έβρο αλλά και στο Αιγαίο, τα τείχη πρέπει να μείνουν όρθια. Με κάθε θυσία. Μετά την πρώτη μάχη γνωρίζουμε ότι αν θέλουμε μπορούμε! Όλοι οι Έλληνες, πλην των γνωστών Λακεδαιμονίων, στηρίζουν αναφανδόν αυτήν την επιλογή.
 
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.
 
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο protothena.gr στις 04.04.20
Read more...

Άρθρο Μ. Χαρακόπουλου: “Η δημόσια υγεία ως αγαθό στον σκληρό πυρήνα του κράτους”

MAXIMOS NEW
 
Η δημόσια υγεία ως αγαθό στον σκληρό πυρήνα του κράτους
 
Του Μάξιμου Χαρακόπουλου
 
Οι στιγμές που βιώνουμε σε πλανητική διάσταση είναι δίχως άλλο ιστορικές. Ο κορονοϊός έχει δημιουργήσει συνθήκες ενός πρωτόγνωρου πολέμου εναντίον ενός αόρατου εχθρού, όπου κανείς άνθρωπος, καμία χώρα και ήπειρος δεν είναι ασφαλής. Σίγουρα, όταν τελειώσει αυτός ο εφιάλτης, που ελπίζουμε σύντομα, καθώς η επιστήμη εργάζεται πυρετωδώς για την ανεύρεση φαρμάκου και εμβολίου, τίποτε δεν θα είναι ίδιο. Κι αυτό αφορά τόσο την παγκόσμια οικονομία, που υφίσταται συντριπτικά κτυπήματα, όσο και τον τρόπο που βλέπουμε ευρύτερα τα πράγματα.
Η Ελλάδα, κατά κοινή παραδοχή, έως τώρα τουλάχιστον, καταφέρνει να σταθεί στο ύψος των έκτακτων περιστάσεων, αν και αυτές μας βρήκαν ήδη σε κρίση, λόγω της κατευθυνόμενης από την Άγκυρα μαζικής εισβολής μεταναστών στα σύνορα του Έβρου. Αν στο συνοριακό μέτωπο τα εύσημα ανήκουν αναμφίβολα στις δυνάμεις του στρατού, στα σώματα ασφαλείας και στους εθνοφύλακες –όπως και στις δυνάμεις των Ευρωπαίων συνοριοφυλάκων που προστέθηκαν πρόσφατα- την μάχη κατά του κορονοϊού σηκώνουν στις πλάτες τους πρωτίστως οι άνδρες και οι γυναίκες του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού. Ο αγώνας που δίνουν με αυταπάρνηση, στα όρια της αυτοθυσίας, γίνεται παράδειγμα έμπρακτης αλληλεγγύης στον συνάνθρωπο, σε καιρούς που τείναμε να πιστέψουμε ότι αυτές οι αξίες ήταν ντεμοντέ. Το μέγεθος της έκθεσής τους στον κίνδυνο το καταδεικνύει, άλλωστε, ο υψηλός αριθμός των ιατρών και νοσηλευτών που βρίσκεται σε κατ’ οίκον περιορισμό, λόγω επαφής με κάποιο κρούσμα κατά την ώρα της εργασίας, αλλά και των νοσούντων από τον κορονοϊό. Ταυτόχρονα, προσωπικότητες του ιατρικού κόσμου, με προεξάρχοντα τον κ. Σωτήρη Τσιόρδα, έχουν κερδίσει την απόλυτη εμπιστοσύνη των πολιτών.
Όλ’ αυτά αποδεικνύουν ότι το ΕΣΥ διαθέτει ανθρώπινο δυναμικό με υψηλή κατάρτιση, αλλά και αυταπάρνηση για να ανταπεξέλθει στις πιο αντίξοες συνθήκες. Κι αυτό, παρά το γεγονός ότι όλη την προηγούμενη μακρά περίοδο, υπέστη σοβαρότατα πλήγματα από την μείωση της χρηματοδότησής του, αλλά και τις δραματικές περικοπές των αποδοχών των ιατρών. Η εμπιστοσύνη και ευγνωμοσύνη της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού προς το ιατρικό προσωπικό έχει ήδη εκφραστεί και έμπρακτα με την ανακοίνωση της λήψης του Δώρου Πάσχα, που έχει καταργηθεί στο δημόσιο, για 108.000 εργαζόμενους στα νοσοκομεία της χώρας, ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό, καθώς και για εργαζόμενους στο ΕΚΑΒ, στον ΕΟΔΥ και όσους υπηρετούν στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας.
Είναι μια καλή αρχή, που πρέπει να έχει συνέχεια, όχι μόνο ως αυτονόητη ανταπόδοση της πολιτείας για την ανεκτίμητη προσφορά τους στη δημόσια υγεία, αλλά και ως κίνητρο αναστολής της εκροής ιατρών στο εξωτερικό προς άγραν εργασίας. Μέτρα στήριξης οφείλουμε και για το νοσηλευτικό προσωπικό που, επίσης, έχει δώσει δείγματα αλτρουισμού σε δύσκολες εργασιακές συνθήκες. Η ένταξη όλων στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα είναι αυτοδίκαιη.
Αναμφίβολα, η παρούσα κρίση μας διδάσκει ότι το ΕΣΥ πρέπει να ενισχυθεί ποικιλοτρόπως, με εξοπλισμό και προσωπικό. Η άμεση πρόσληψη 2.000 ιατρών και νοσηλευτών, που βρίσκεται σε εξέλιξη θα βοηθήσει στην αναβάθμιση του συστήματος. Τούτη, όμως, την ώρα, θα ήταν πράξη ευθύνης οι ευκατάστατοι συμπατριώτες μας να εξετάσουν τη δυνατότητα χορηγιών για την ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων. Ας μη λησμονούν ότι κανείς δεν είναι άτρωτος στις πανδημίες.
Όσα συμβαίνουν αυτές τις μέρες είναι βέβαιο ότι επηρεάζουν τις προσεγγίσεις όλων για τη δημόσια υγεία ως αγαθό που βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα των υποχρεώσεων του κράτους. Ο κορονοϊός θα οδηγήσει σε αναθεωρήσεις βεβαιοτήτων και σε επανιεράρχηση προτεραιοτήτων. Η πανδημία θα μας κάνει να δούμε πολλά με άλλη ματιά. Από την κρίση αυτή όλοι πρέπει να βγούμε σοφότεροι και δυνατότεροι.
 
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της βουλής, βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.
 
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο enikos.gr στις 27.03.20
Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: "Ο ελληνισμός ενώπιον ιστορικής πρόκλησης!"

efimerida ton syntakton

ΦΩΤΟ ΓΙΑ ΑΡΘΡΟ

Ο ελληνισμός ενώπιον ιστορικής πρόκλησης!

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ουδείς πλέον αμφιβάλει ότι η Τουρκία βρίσκεται σε φάση όξυνσης των αναθεωρητικών της επιδιώξεων. Οι γνωστές καθησυχαστικές θεωρίες του παρελθόντος, ότι η εξωτερική επιθετικότητα της Άγκυρας αντανακλά εσωτερικές πολιτικές ανάγκες, έχουν πάψει να ακούγονται. Όχι βεβαίως ότι δεν υπάρχει και η εσωτερική παράμετρος, αλλά αυτή δεν είναι το βασικό κίνητρο. Αντιθέτως, όλοι αναγνωρίζουν ότι η γείτονα χώρα ξεδιπλώνει το όραμα του νεο-οθωμανισμού, που συνεπάγεται την επέκταση της επικράτειας και των σφαιρών επιρροής της Τουρκίας, η οποία από περιφερειακή φιλοδοξεί να καταστεί παγκόσμια υπερδύναμη. Αυτό το αποδεικνύει, άλλωστε, η ενεργός στρατιωτική ανάμειξή της εντός του εδάφους του Ιράκ, της Συρίας και της Λιβύης. Συνολικά, τουρκική στρατιωτική παρουσία δραστηριοποιείται σε 11 χώρες, ενώ διαθέτει δύο στρατιωτικές βάσεις, σε Κατάρ και Σομαλία και προσπαθεί να δημιουργήσει άλλη μία σε νησί του Σουδάν. Ως εκ τούτου, θα ήταν μέγιστη αφέλεια να πιστέψουμε ότι οι διακηρύξεις για τη «Γαλάζια Πατρίδα», που, ουσιαστικά, σημαίνει κατάλυση κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου, είναι απλά ρητορικά σχήματα. Η ιστορία μάς έχει διδάξει ότι η Άγκυρα, σε αντίθεση πολλές φορές με την Αθήνα, αυτό που λέει το εννοεί, ανεξάρτητα αν εμείς, κάνοντας την επιθυμία μας πραγματικότητα, δεν το εκλαμβάνουμε τοις μετρητοίς.
Υπ’ αυτό το πρίσμα, είναι φανερό ότι ο ελληνισμός βρίσκεται ενώπιον μιας τεράστιας ιστορικής πρόκλησης. Και είναι εκτός τόπου και χρόνου οι ημέτερες φωνές που προβλέπουν μια δυνατή διευθέτηση της αντιπαράθεσης με τους απέναντι με συνοπτικές διαδικασίες. Στην πραγματικότητα, όσοι το κάνουν προσφέρουν πολύ κακές υπηρεσίες. Αναμφίβολα, η Ελλάδα ορθώς έχει επιλέξει την διπλωματική διευθέτηση των διαφορών και προβάλει την αρχή της καλής γειτονίας. Εξάλλου, η Τουρκία είναι αυτή που καταπατά κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και ασκεί διαρκή ψυχολογικό πόλεμο για να μας σύρει στα βολικά για αυτήν νερά μιας εφ’ όλης της ύλης συζήτηση. Για την ελληνική πλευρά, όμως, τα πράγματα πρέπει να είναι ξεκάθαρα. Ναι στην Χάγη, αλλά μόνον για την υφαλοκρηπίδα -όπως είναι η πάγια ελληνική θέση από το 1975- και την ΑΟΖ, ζήτημα που προέκυψε αργότερα. Κάθε άλλο θέμα, από την ατελείωτη τουρκική αναθεωρητική ατζέντα πρέπει να είναι απαράδεκτο για εμάς. Και μην λησμονούμε ότι κανείς δεν μπορεί να διανοηθεί ότι θα υπογράψει συνυποσχετικό για το Διεθνές Δικαστήριο που θα περιλαμβάνει έστω και την πιθανότητα απώλειας εδάφους ή την αποστρατιωτικοποίηση νησιών του ανατολικού Αιγαίου. Οι θολές διατυπώσεις, επομένως, απ’ όπου κι αν προέρχονται, ρίχνουν μόνον νερό στον τουρκικό μύλο για να εντείνει την επιθετικότητά της Άγκυρας, αφού βλέπει ότι της περνάει.
Η Αθήνα οφείλει να συνεχίσει το διπλωματικό μαραθώνιο ώστε να δημιουργήσει ένα ισχυρό δίκτυ συμμαχιών που θα περιορίσει την τουρκική δραστηριότητα. Αυτή, ειδικά μετά την σύναψη του παράνομου μνημονίου Τουρκίας-κυβέρνησης της Τρίπολης, έχει ενταθεί στο έπακρο. Εκτός από τους παραδοσιακούς συμμάχους μας, τις ΗΠΑ και χώρες της ΕΕ, ιδιαιτέρως την πάντα φίλη Γαλλία-, και την στενή συνεργασία με το Ισραήλ, βρίσκουμε ευήκοα ώτα και στον αραβικό κόσμο που, πλην του Κατάρ, τρέφει αντι-οθωμανικά αισθήματα. Τα πρόσφατα ταξίδια του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στην αραβική χερσόνησο ήταν ενδεικτικά αυτής της στροφής. Ευκαιρία για αναθέρμανση των ελληνορωσικών σχέσεων θα μπορούσε να αποτελέσει και η σφοδρή αντιπαράθεση Τουρκίας-Ρωσίας στο πεδίο των μαχών του Ιντλίμπ στη Συρία, που αλλάζει εκ νέου τις διεθνείς εξισώσεις.
Ωστόσο, όπως πλείστες φορές έχει επισημανθεί, πέρα από τη διπλωματία, απαιτείται και η στρατιωτική μας ενίσχυση. Γιατί την κρίσιμη ώρα κανείς δεν θα ριψοκινδυνεύσει να έχει απώλειες για τη δική μας επιβίωση. Αυτό πρέπει να το χωνέψουμε καλά, και να προετοιμαστούμε καταλλήλως. Μόνον η αμυντική μας θωράκιση μπορεί να αποτρέψει τα χειρότερα. Η Άμυνα της χώρας, λόγω και της παρατεταμένης κρίσης, έμεινε για πολλά χρόνια χωρίς εξοπλιστικά προγράμματα, την ίδια ώρα που η Τουρκία είχε επιδοθεί σε ξέφρενο εξοπλιστικό καλπασμό, και μάλιστα αναπτύσσοντας την εγχώρια αμυντική βιομηχανία της, φτάνοντας να κάνει ακόμη και εξαγωγές. Ας μην θυμίσουμε οικεία κακά για το τι συνέβη σε εμάς σε αυτό το πεδίο. Τώρα, όμως, δεν υπάρχουν δικαιολογίες για περαιτέρω καθυστερήσεις.
Τέλος, η Αθήνα δεν πρέπει να αφήνει στη τύχη του ό,τι συμβαίνει στην Κύπρο. Ασφαλώς, η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ανεξάρτητο κράτος, κι αυτό πρέπει να διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Ωστόσο, η Ελλάδα έχει υποχρέωση και λόγο να στηρίξει μια βιώσιμη λύση για το νησί, που δεν θα υπογραφεί, όμως, υπό την απειλή των τουρκικών κανονιοφόρων. Το δίπτυχο της αποχώρησης των ξένων στρατευμάτων και η κατάργηση των αναχρονιστικών εγγυήσεων είναι όρος εκ των ουκ άνευ για όποια επίλυση του προβλήματος.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, πρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης της Βουλής.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε το Σάββατο 29.02.20 στην Εφημερίδα των Συντακτών

Read more...