Menu
A+ A A-
"Φίλες και φίλοι συμπατριώτες,

Σας καλωσορίζω στην πατρίδα, εύχομαι να έχετε καλή διαμονή. Προσβλέπουμε στις δημιουργικές σας προτάσεις, σκέψεις και προβληματισμούς που θα καταθέσετε στο 8ο Τακτικό μας Συνέδριο, που θα αποτελέσει αφετηρία ανασυγκρότησης και αναγέννησης της Νέας Δημοκρατίας.

Κυρίες και κύριοι,

Ο ελληνισμός ως το δυναμικότερο στοιχείο του μεσογειακού χώρου δημιούργησε για αιώνες τη δική του οικουμένη. Η οικουμένη αυτή εξαπλώθηκε πολύ πέρα από την καθ’ ημάς Ανατολή: «Και την Κοινήν Ελληνική Λαλιά
ώς μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ώς τους Ινδούς
» όπως γράφει ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής.

Και πήρε νέο περιεχόμενο, καθώς ετοίμασε το δρόμο του χριστιανισμού. Η ελληνική οικουμένη νίκησε τις ρωμαϊκές λεγεώνες με το πνεύμα και αναδύθηκε και πάλι με νέα ορμή ως Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ως Βυζάντιο. Νέες γενιές ακολούθησαν στο ιστορικό προσκήνιο με συνείδηση του ανήκειν σε αυτή τη συνέχεια που οι απαρχές της χάνονται στα μυκηναϊκά ανάκτορα και στα κυκλαδικά ειδώλια.

Αυτός είναι ο κόσμος μας, η γλώσσα μας, τα πιστεύω μας. Ο Έλληνας, ο Ρωμιός. Αυτά τα εφόδια είχε μαζί του αυτός που έπαιρνε το δρόμο της ξενιτιάς εδώ και αιώνες. Και αυτά τον κρατούσαν δεμένο με την αόρατη κλωστή της γενεσιουργής σχέσης με ό,τι λέγεται πατρίδα.

Οι πρώτοι Φιλικοί, αλλά και οι περισσότεροι εθνικοί ευεργέτες ήταν ομογενείς του εξωτερικού που είχαν υψηλό το αίσθημα του χρέους προς την πατρίδα. Γι’ αυτό και σήμερα οι Έλληνες του εξωτερικού είναι, πολλές φορές πιο Έλληνες από εμάς που ζούμε στην Ελλάδα. Ο νόστος για την πατρίδα, με όλα όσα την ορίζουν, κάνει πιο έντονο το πατριωτικό αίσθημα. Ο ομογενής νιώθει τη χαρά πιο έντονη όταν η πατρίδα πετυχαίνει και θλίβεται περισσότερο όταν αυτή βρίσκεται σε κίνδυνο.

Αναμφίβολα τα όσα συμβαίνουν, σήμερα, στην πατρίδα, σάς πληγώνουν. Νοιώθετε βαθιά μέσα σας πίκρα για τον τόπο μας, για τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει, τα φαινόμενα παρακμής που τον ταλανίζουν. Και οπωσδήποτε γεννώνται πολλά «γιατί».

Κάποιοι από εσάς ή οι γονείς σας αναγκαστήκατε να μεταναστεύσετε από τη πατρίδα σε εποχές δύσκολες. Όταν ακόμη δεν είχαν σβήσει οι καπνοί από τα ερείπια που άφησαν ο πόλεμος και ο εμφύλιος σπαραγμός και μετά, όταν η, φτωχή αγροτική, χώρα προσπαθούσε να ορθοποδήσει.

Κι όμως στις δεκαετίες του 50 και 60 κυρίως υπό την ηγεσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή η Ελλάδα πέτυχε υψηλότατους ρυθμούς ανάπτυξης. Η πατρίδα μας ξέφυγε από την εποχή της «ψωροκώσταινας». Εντάχθηκε στους δυτικούς θεσμούς, μπήκε στο «κλαμπ» των πιο δημοκρατικών και αναπτυγμένων χωρών της Ευρώπης.

Η θεία από το Σικάγο, τα εμβάσματα των μεταναστών από τις φάμπρικες της Γερμανίας, που είχαν αφήσει τα παιδιά στους παππούδες, οι συμπατριώτες από την Αυστραλία που ζητούσαν νύφη από την πατρίδα, ανήκουν πλέον στο παρελθόν.

Τις τελευταίες δεκαετίες ιδιαίτερα το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε σε πρωτόγνωρα επίπεδα. Κι όμως, πίσω από την επιτυχία αυτών των ετών κάτι δεν δούλευε σωστά. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της δυσλειτουργίας του συστήματος είναι ο άξιος Έλληνας, ο τετραπέρατος, που πρόκοβε στο εξωτερικό, ενώ έβρισκε κλειστές πόρτες στην πατρίδα. Επιχειρηματίες, Επιστήμονες, Πολιτικοί, πετυχημένοι Έλληνες παντού. Στην πατρίδα, όμως, θα είχαν την ίδια καταξίωση; Είναι αμφίβολο.

Και αυτό διότι το μοντέλο που επικράτησε από τη δεκαετία του 1980 ήταν αυτό της ήσσονος προσπάθειας, της επέκτασης του κρατισμού, της καταθλιπτικής ηγεμονίας της μετριότητας. Ο πλούτος αυξήθηκε, κάποιοι αύξησαν τις περιουσίες τους εντυπωσιακά. Στην πραγματικότητα, όμως, η παραγωγική δομή νοσούσε σοβαρά. Η ευμάρεια διατηρήθηκε με το δανεισμό και τα ελλείμματα. Και σήμερα η διεθνής κρίση απεκάλυψε την πραγματικότητα.

Τώρα καλούμαστε να κάνουμε μια νέα αρχή. Όλοι μας. Να θέσουμε τα θεμέλια της νέας μεταπολίτευσης. Με νέες αρχές, ηθικές και πολιτικές. Να ζωντανέψουμε την παραγωγική βάση, να αξιοποιήσουμε το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας, που εξακολουθεί να είναι το σπουδαιότερο προσόν μας. Απόδειξη ότι η μετανάστευση έχει, δυστυχώς, ξαναρχίσει. Αυτή τη φορά με νέους επιστήμονες που δεν βρίσκουν ευκαιρίες για να ξεδιπλώσουν τις ικανότητές τους.

Για να πετύχουμε το μεγάλο όραμα μιας νέας Ελλάδας, απαιτείται η συστράτευση όλων. Στην επίτευξη αυτού του στόχου ο απόδημος ελληνισμός, έχει θέση και ρόλο. Για να είναι, όμως, αποτελεσματική η βοήθεια των Ελλήνων της διασποράς, απαραίτητη είναι η αλλαγή πολιτικής στο εσωτερικό της χώρας.

Στον οικονομικό τομέα, είναι αναγκαία η δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος για την επιχειρηματικότητα με την εφαρμογή αναπτυξιακής πολιτικής, που λείπει σήμερα. Έτσι θα έρθουν να επενδύσουν στην πατρίδα απόδημοι. Αναφέρθηκε νωρίτερα στο θέμα και ο ομογενής βουλευτής στην Αμερική, ο κ. Γιάνναρος.

Στα εθνικά ζητήματα, μονάχα η ξεκάθαρη στάση, με τις κόκκινες απαραβίαστες γραμμές , αλλά και τις γαλάζιες, όπως τις όρισε ο Αντώνης Σαμαράς, δημιουργεί το έδαφος για μια συντονισμένη στρατηγική προώθησης των ελληνικών δικαίων.

Και θα αναφέρω και έναν τρίτο παράγοντα. Είναι η ανάδειξη της ταυτότητας του ελληνισμού, η διαχρονικότητά του, οι αρχές και οι αξίες που τον διέπουν. Τα τελευταία χρόνια μέρος της κεντροαριστερής διανόησης ακολουθεί μια τακτική αποδόμησης ο,τιδήποτε εθνικού: της ιστορίας, της ελληνικής γλώσσας, της ορθόδοξης παράδοσης.

Ο οικουμενικός ελληνισμός, μακριά από αυτές τις υπονομευτικές διαδικασίες, με την αγνότητα των αξιών του, μπορεί να στηρίξει την προσπάθεια να συγκροτήσουμε και πάλι το περιεχόμενο της εθνικής συνείδησης.

Ο πολιτικός λόγος, λοιπόν, της Νέας Δημοκρατίας, ο λόγος του Αντώνη Σαμαρά, λόγος ελπίδας και αναγέννησης πρέπει να γίνει κτήμα της ομογένειας. Για να κάνουμε πράξη το μεγάλο όραμα, την Ελλάδα της ελπίδας χρειαζόμαστε τη δική σας συμβολή, τις δικές σας ιδέες, τον δικό σας αγνό πατριωτισμό.

Σας ευχαριστώ".

back to top