Κύριε Πρόεδρε, φίλες και φίλοι,

Αν θα έδινα έναν τίτλο στην εισήγησή μου με κίνδυνο βεβαίως να παρεξηγηθώ θα ήταν «πως να γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης»! Επέλεξα αυτό τον τίτλο για να τονίσω πόσο πολύ έχει στοιχίσει στον τόπο ο λαϊκισμός, έκφραση του οποίου ήταν και το ερώτημα όταν επισημαίνονταν η ανάγκη επένδυσης στον τουρισμό «μα θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης»; Αυτές οι απόψεις απαξίωσαν το τουριστικό προϊόν της χώρας και λειτούργησαν για χρόνια ως τροχοπέδη στην τουριστική ανάπτυξη.

Από τα Δωδεκάνησα, το μαγευτικό Καστελόριζο που θα έπρεπε να επιλεγεί για την τουριστική προβολή της χώρας, ο κ. Παπανδρέου ανακοίνωσε την νέα Οδύσσεια, μια περιπέτεια στην οποία μπαίνει η χώρα χωρίς ορατή ημερομηνία λήξης, χωρίς Ιθάκη.

Παρά το ότι δεσμευτήκαμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, υποθηκεύοντας το δικό μας παρόν και το μέλλον των γενεών που ακολουθούν, η κρίση δεν φαίνεται να έχει τέλος.

Κι όμως, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός φαίνεται να αδυνατούν να κατανοήσουν ότι εδώ έφθασε η χώρα με καίριες τις δικές τους ευθύνες. Οι επτά μήνες της διακυβέρνησής τους, υπήρξαν, χωρίς υπερβολή, καταστροφικοί για τη χώρα, την κοινωνία, τους πολίτες.

Και εντούτοις, με απίστευτη διαστροφή της πραγματικότητας, που πηγάζει από την εμμονή στην επικοινωνιακή τακτική, μιλούν για «πρότυπο αντιμετώπισης της κρίσης». Η αλήθεια είναι ότι οι χειρισμοί Παπανδρέου στην Οικονομία θα αποτελέσουν στο μέλλον Εγχειρίδιο Αποφυγής Λαθών για τους πρωτοετείς φοιτητές των οικονομικών σχολών.

Το ΠΑΣΟΚ επιλέγει να επιρρίπτει όλες τις ευθύνες του στη Νέα Δημοκρατία. Αμείλικτα όμως αιωρούνται τα ερωτήματα:

• Είναι η Νέα Δημοκρατία που διατυμπάνιζε στο εσωτερικό και στο εξωτερικό ότι η χώρα είναι «διεφθαρμένη» και η οικονομία «Τιτανικός»;
• Είναι η Νέα Δημοκρατία που ακύρωσε μέτρα που θα αύξαναν τα έσοδα και που μετέφερε χρέη για να αυξηθεί το έλλειμμα το 2009;
• Είναι η Νέα Δημοκρατία που κάλεσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ήδη από το Δεκέμβριο του 2009;
• Είναι η Νέα Δημοκρατία που δεν πήρε κανένα μέτρο ανάπτυξης της οικονομίας για μισό χρόνο;
• Είναι η Νέα Δημοκρατία που κατήργησε το Υπουργείο Τουρισμού, μια από τις δύο σημαντικότερες πηγές εσόδων για το ελληνικό ΑΕΠ, με 17 δις ευρώ το 2008, αλλά και το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας με έσοδα από την ναυτιλία 18 δις ευρώ την ίδια χρονιά;
• Είναι η Νέα Δημοκρατία που κλείνει δεκάδες γραφεία του ΕΟΤ στο εξωτερικό;

Αυτές οι κινήσεις αποτελούν χαρακτηριστικά δείγματα αφροσύνης, ερασιτεχνισμού και αποκάλυψης της ανυπαρξίας οποιουδήποτε σχεδίου για την οικονομία.

Σήμερα πανικόβλητοι ψάχνουν να βρουν τρυκ που θα καλύψουν τα ίχνη του «εγκλήματος», στο σύρσιμο της χώρας στο καθεστώς «κηδεμονίας» σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, στην απώλεια ελευθερίας, σύμφωνα με τον υπουργό του των οικονομικών.

Έξι μήνες αναλώθηκαν σε φλυαρίες και ρητορικά σχήματα, Ταξίδια από τον Άγιο Δομίνικο έως την Ινδία για να αμαυρωθεί η εικόνα της χώρας από τα πιο επίσημα χείλη της.

Κατέστησαν την Ελλάδα αρνητικό πρωτοσέλιδο στον παγκόσμιο Τύπο, προκάλεσαν την  οργή και σε κάποιες περιπτώσεις τον οίκτο στη διεθνή κοινότητα.

Και τώρα μιλούμε για την προσέλκυση νέων επισκεπτών από το εξωτερικό;

Ο τουρισμός, όμως, είναι πρώτα εικόνα, ατμόσφαιρα. Και αυτό το κατέστρεψαν.

Το κατέστρεψαν ήδη με την τακτική τους να αντιδρούν σε όποια μεταρρυθμιστική πρωτοβουλία πήρε η Νέα Δημοκρατία σαν κυβέρνηση. Σε συμμαχία με μειοψηφικές συντεχνίες περιέσφιγγαν την τουριστική βιομηχανία παρεμποδίζοντας κάθε εξέλιξη.

Τώρα, συρόμενοι πίσω από τις εξελίξεις, παίρνουν με αργοπορία μέτρα που τους υπέδειξε η Νέα Δημοκρατία και ο Αντώνης Σαμαράς εδώ και μήνες, όπως η άρση του καμποτάζ.

Τα πράγματα είναι οπωσδήποτε δύσκολα για τη χώρα, για όλους μας. Εδώ που φθάσαμε απαιτείται σοβαρότητα, σχέδιο και αποφασιστικότητα.

Η Νέα Δημοκρατία θα συνεχίσει με υπεύθυνες προτάσεις να επιδιώκει το ζητούμενο που είναι η απεμπλοκή από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο όσο δυνατό πιο γρήγορα.

Θα πρέπει πάντως να συμφωνήσουμε ότι σε κάθε περίπτωση βιώνουμε το τέλος του μεταπολιτευτικού μοντέλου, τόσο στην οικονομία όσο και στην κοινωνία. Αυτό αφορά όλους τους τομείς της δραστηριότητάς μας και φυσικά τον τουρισμό.

Οι ασύγκριτα ευνοϊκές γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες της χώρας μας είναι δεδομένες. Όμως, αυτές πια δεν φθάνουν. Το μοντέλο που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1970, σχετικά άναρχα, έκλεισε επίσης τον κύκλο του. Αναδυόμενες αγορές με υψηλές υπηρεσίες και με φθηνότερο κόστος έχουν αναδειχθεί σε ικανότατους ανταγωνιστές. Παράδειγμα η γειτονική Τουρκία, η Κροατία αλλά και η Βουλγαρία.

• Είναι απαραίτητο να περάσουμε σε ριζική αναβάθμιση των υπηρεσιών που προσφέρουμε στους επισκέπτες. Απαιτείται να εισχωρήσουμε στις νέες δυναμικές αγορές που αναπτύσσονται αυτή τη περίοδο. Πέρα από τη Ρωσία και την Ουκρανία να δούμε τη Κίνα και την Ινδία. Σε αυτές τις χώρες σχηματίζεται μια εύρωστη ανώτερη και μεσαία τάξη που σταδιακά θα αποτελέσει σημαντικό μερίδιο στην τουριστική αγορά. Άνθρωποι που έχουν θετική γνώμη για την Ελλάδα και θα γίνουν καλοί πελάτες.

• Επιπλέον, απαιτείται η στόχευση στον θεματικό τουρισμό. Αυτόν που θα προσελκύσει τον «ψαγμένο» επισκέπτη. Αυτόν που αναζητά την χριστιανική παράδοση, την αρχαίο πολιτισμό, τα σπήλαια της χώρας, τα ιερά βουνά κ.ο.κ.

• Τέλος, κάτι που αναφέραμε και στη συνδιάσκεψη για την αγροτική οικονομία και το επαναλαμβάνουμε και σήμερα: Άρθρωση της ποιοτικής γεωργικής παραγωγής και του τουριστικού τομέα, με προφανή και πολλαπλά οφέλη από την επιτυχία της σύζευξης.

Για την επιτυχία των στόχων μας είμαστε υποχρεωμένοι να συνδυάσουμε την κεντρική στρατηγική με μια νέα αναγεννητική προσπάθεια όλης της κοινωνίας.

Είναι επιταγή των καιρών: πρέπει να αλλάξουμε όλοι.

Να δούμε διαφορετικά τη ζωή μας και να ιεραρχήσουμε διαφορετικά τις ανάγκες μας.

Να αγαπήσουμε και πάλι τον τόπο μας, να τον προστατέψουμε από την διαρκή καταστροφή που υφίσταται ως οικολογικός και πολιτισμικός χώρος.

Να σκεφτόμαστε αυτό που δεν κάναμε τις τελευταίες δεκαετίες. Ότι τον πλούτο αυτόν τον δανειζόμαστε από τα παιδιά μας. Και να είμαστε σίγουροι ότι αυτή θα είναι η καλύτερη επένδυση στην βαριά μας βιομηχανία, τον τουρισμό.

Με τον Αντώνη Σαμαρά «αλλάζουμε και προχωρούμε» μπροστά, όπως λέει και το σύνθημα της συνδιάσκεψής μας, απαλλαγμένοι από αμαρτίες και βάρη του παρελθόντος για να προσφέρουμε και πάλι ελπίδα στον τόπο. Ελπίδα που σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε έχει ανάγκη.

.

Χωρίς διάθεση υπερβολής, νομίζω ότι στον τομέα της υγείας δοκιμάζεται σήμερα η αντοχή του κοινωνικού κράτους και η ικανότητα του πολιτικού συστήματος να διατηρήσει την κοινωνική συνοχή.

Το επίπεδο της ανθρωπιάς που διακρίνει την κάθε κοινωνία κρίνεται από τις υπηρεσίες υγείας που παρέχονται στους πολίτες, ανεξάρτητα από την οικονομική ή κοινωνική τους θέση.

Στις βαθιά ανθρώπινες στιγμές, η σωστή ανταπόκριση του συστήματος υγείας δημιουργεί στον πολίτη το αίσθημα της ασφάλειας και του ανήκειν στο κράτος του.

Οι ελλείψεις του συστήματος τον αποξενώνουν και τον οργίζουν, υπονομεύουν την κοινωνική αλληλεγγύη.

Η σημασία του συστήματος υγείας στη λειτουργία των σύγχρονων κοινωνιών αλλά και στις προτεραιότητες των πολιτικών αποκαλύφθηκε στη σχετική σύγκρουση στις ΗΠΑ, που διήρκησε στην πραγματικότητα από το 1993.

Η σχετική μεταρρύθμιση του Μπαράκ Ομπάμα, το κόστος της οποίας θα φτάσει τα 2,5 τρισεκατομμύρια δολάρια, προβλέπει την επέκταση της ασφαλιστικής κάλυψης σε δεκάδες εκατομμύρια ανασφάλιστους Αμερικανούς.

Ουσιαστικά το αποτέλεσμα αυτής της διαμάχης στις ΗΠΑ δίνει και την απάντηση για το ρόλο του κράτους στην εξασφάλιση των απαραίτητων όρων προστασίας της υγείας των πολιτών στη σύγχρονη εποχή.

Η ιδεολογία του κοινωνικού φιλελευθερισμού, την οποία πρεσβεύουμε, βασίζεται σε δύο άξονες: την ενίσχυση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας και ταυτοχρόνως της κοινωνικής αλληλεγγύης μέσω του κοινωνικού κράτους.

Για το λόγο αυτό η προστασία της δημόσιας υγείας και η εγγύηση στους πολίτες υψηλού επιπέδου υπηρεσιών υγείας συνιστούν για εμάς προτεραιότητα.

Κατά τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έγιναν αναμφισβήτητα σοβαρές προσπάθειες να ενισχυθεί ο τομέας υγείας σε όλα τα επίπεδα.

Αναφέρουμε ως κυριότερα την κατασκευή και παράδοση πέντε νέων νοσοκομείων σε Καβάλα, Κέρκυρα, Κατερίνη, Βόλο και του Ογκολογικού «Άγιοι Ανάργυροι» καθώς και της καρδιοχειρουργικής κλινικής στο νοσοκομείο Ηρακλείου Κρήτης. Επίσης ανακαινίσθηκαν τα νοσοκομεία της Νάξου και Σύρου και κατασκευάσθηκε νέα πτέρυγα στο μαιευτήριο «Έλενα».

Συνολικά κατασκευάστηκαν, εκσυγχρονίστηκαν και επεκτάθηκαν άνω των 312.000 τετραγωνικών μέτρων σε μονάδες Δευτεροβάθμιας Υγείας, που σημαίνει 2.847 κρεβάτια νοσηλείας, με εξοπλισμό, συνολικού κόστους άνω των 490 εκ. ευρώ. Αντίστοιχα στη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας προστέθηκαν 7 νέα κέντρα υγείας, 25 περιφερειακά ιατρεία.

Δεν πρέπει, όμως, να κρυβόμαστε. Η κατάσταση στην υγεία παραμένει κρίσιμη. Οπωσδήποτε υφίστανται οι μεταβαλλόμενοι δημογραφικοί παράγοντες, με τη γήρανση του πληθυσμού, που συνεπάγονται περισσότερη ανάγκη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Επιπλέον, τα σωρευμένα και χρόνια προβλήματα επιδεινώνονται από την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης και το έλλειμμα αξιοπιστίας της σημερινής κυβέρνησης.

Ως σημαντικότερα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η υγεία θα ανέφερα:

Εν τω μεταξύ, παρά τις μεγαλόστομες προεκλογικές διακηρύξεις του ΠΑΣΟΚ στο διάστημα που μεσολάβησε από τις εκλογές του Οκτώβρη, η κατάσταση έγινε δραματική.

Η κυβέρνηση καθυστέρησε να διορίσει διοικητές και να δημοσιεύσει αρμοδιότητες  για τους Γενικούς Γραμματείς, πάγωσε τις προσλήψεις προσωπικού, αυξήθηκαν τα χρέη των νοσοκομείων μέχρι και τον Μάρτιο σε περίπου 1 δις ευρώ.

Είναι χαρακτηριστική η δήλωση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και πρώην υφυπουργού υγείας Έκτορα Νασιώκα ότι «η καθυστέρηση στη στελέχωση των νοσοκομείων είχε ως αποτέλεσμα να τριπλασιαστεί το έλλειμμά τους, κατά τους τελευταίους πέντε μήνες».

Την ίδια ώρα, η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας σπαταλά πολύτιμο χρόνο στα πρωινάδικα των καναλιών για να δικαιολογήσει την απραξία της ενώ θα έπρεπε να εργάζεται πυρετωδώς.

Είναι φανερό ότι η οικονομική δυσπραγία θα δυσχεράνει περαιτέρω την κατάσταση στην υγεία, ενώ οι ανάγκες για στήριξη από το κράτος θα αυξηθούν λόγω της ύφεσης και των πιέσεων που υφίσταται το οικογενειακό εισόδημα.

Η προσφυγή στο ΔΝΤ, την οποία επέλεξε η κυβέρνηση, θα δημιουργήσει ένα άλλο τοπίο στην δυνατότητα χρηματοδότησης του χώρου της υγείας. Ανάλογα παραδείγματα από χώρες που δανείσθηκαν από το ΔΝΤ δεν είναι καθόλου ενθαρρυντικά –η Ουγγαρία έκανε περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, στη Ρουμανία μειώθηκαν εν γένει οι κοινωνικές δαπάνες.

Για το λόγο αυτό οι αλλαγές στην υγεία πρέπει να είναι άμεσες και να στηρίζονται στον ορθολογιστικό σχεδιασμό και να εντάσσονται σε μια ευρύτερη στοχευμένη πολιτική:

Για να προωθηθούν όλες οι αναγκαίες αλλαγές χρειάζεται επίπονη δουλειά, πολιτική βούληση και ξεκάθαρο σχέδιο. Η νέα μεταπολίτευση χρειάζεται και ένα νέο σύστημα υγείας. Η Νέα Δημοκρατία οφείλει σήμερα ως αντιπολίτευση να το προτείνει και αύριο ως κυβέρνηση να το εφαρμόσει.

Κύριε Πρόεδρε, φίλες και φίλοι,

Το προσυνέδριό μας πραγματοποιείται σε μια πολύ κρίσιμη συγκυρία, με τη χώρα να βρίσκεται προ των πυλών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Οι απόψεις και οι προτάσεις όλων για την ανασυγκρότηση της ΝΔ και την κατάρτιση του νέου κυβερνητικού μας προγράμματος είναι χρήσιμες. Αυτή, άλλωστε είναι η εντολή του κόσμου της παράταξης: Με μπροστάρη τον Πρόεδρο, τον λαοπρόβλητο αρχηγό μας Αντώνη Σαμαρά και ουσιαστική συστράτευση όλων να εργαστούμε από κοινού για να προσφέρουμε σοβαρή εναλλακτική πρόταση εξουσίας στον τόπο.

Φίλες και φίλοι,

Το μοντέλο της μεταπολίτευσης πάνω στο οποίο πραγματοποιήθηκε η ανάπτυξη της οικονομίας τις τελευταίες δεκαετίες κλονίζεται. Η οικονομική κρίση δεν είναι μια προσωρινή ανατάραξη, αλλά έχει βαθιές ρίζες. Βεβαίως, ευθύνεται η διακυβέρνηση των τελευταίων 30 χρόνων. Και δεν είναι άμοιρη ευθυνών και η Νέα Δημοκρατία, κυρίως γιατί δεν τόλμησε έγκαιρα τις διαρθρωτικές αλλαγές.

Τούτη την ώρα της δοκιμασίας του ελληνικού λαού, ο επιμερισμός των ευθυνών είναι άχαρος. Είναι, όμως, προκλητικό, το κόμμα που έχει την κύρια ευθύνη για τα χάλια της ελληνικής οικονομίας να ζητά και τα ρέστα!

Διότι η αφετηρία του προβλήματος βρίσκεται στο 1981, όταν το ΠΑΣΟΚ, με τον άκρατο λαϊκισμό του, εγκαινίασε τη λεγόμενη κοινωνική πολιτική με δανεικά και ελλείμματα και έκανε «μαγκιά» τη λογική της ήσσονος προσπάθειας.

Το αποτέλεσμα ήταν να υποθηκευτεί το μέλλον των επερχόμενων γενεών και να αναπτυχθεί μια παρασιτική νοοτροπία. Καταναλώνουμε περισσότερα απ’ ότι παράγουμε, εισάγουμε περισσότερα απ’ ότι εξάγουμε. Έτσι, όταν προέκυψε η παγκόσμια ύφεση, όλες οι παθογένειες της ελληνικής οικονομίας βγήκαν στην επιφάνεια με οδυνηρό τρόπο. Η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω από τους ερασιτεχνικούς χειρισμούς της κυβέρνησης.

Σήμερα, πια απαιτούνται λύσεις που δεν παίρνουν αναβολή. Κάθε καθυστέρηση, μας φέρνει πιο κοντά στη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής. Η ανεργία καλπάζει με απειλητικούς ρυθμούς. Στους νέους που δεν κατορθώνουν να μπουν στην αγορά εργασίας προστίθενται οι απολυμένοι από τα stage , οι συμβασιούχοι, όσοι χάνουν τη δουλειά τους από τα λουκέτα στις επιχειρήσεις.

Γι’ αυτό χρειαζόμαστε άμεσα αποφάσεις που θα δώσουν το «φιλί της ζωής» στην οικονομία, μέτρα-ανάσες, όπως εδώ και μήνες προτείνει επιμόνως ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Αντώνης Σαμαράς.

Φίλες και φίλοι,

Πολλοί μιλούν για λύσεις τεχνοκρατικού χαρακτήρα. Λύσεις που αποσκοπούν στον περιορισμό των ελλειμμάτων με κάθε κόστος. Είναι όντως επιτακτική ανάγκη να βάλουμε τάξη στα δημοσιονομικά μας και να περιορίσουμε τα χρέη και τα ελλείμματα.

Δεν πρέπει, όμως, να λησμονούμε ότι πίσω από τις απρόσωπες στατιστικές και τα νούμερα βρίσκονται άνθρωποι, ζωές, όνειρα. Βεβαίως, κανείς δεν αμφιβάλει για τη σημασία των αγορών, ιδιαίτερα σήμερα, σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης. Τους στόχους, όμως, αυτούς δεν μπορούμε να τους πετύχουμε ρίχνοντας δραστικά το βιοτικό επίπεδο των μεσαίων και αδύναμων στρωμάτων.

Όπως απέδειξαν και οι εξελίξεις σε χώρες που εφαρμόστηκε αυτή η μονομέρεια, τα αποτελέσματα για τις κοινωνίες τους ήταν καταστροφικά. Ας μην το ξεχνούν αυτό όσοι στρώνουν το «κόκκινο χαλί» στο ΔΝΤ.

Για να προχωρήσουμε μπροστά χρειάζεται πολιτική βούληση. Δυστυχώς, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απέδειξε ότι δεν διαθέτει ούτε υπευθυνότητα ούτε αποφασιστικότητα. Αποκαλύφθηκε ότι δεν είχε κανένα σχέδιο για την οικονομία.

Επί μισό χρόνο επιδόθηκε σε σωρεία δηλώσεων, είτε αμαυρώνοντας την εικόνα της χώρας, είτε επιβεβαιώνοντας τη σύγχυση που επικρατεί στο κυβερνητικό επιτελείο.

Αν και μονότονα κατηγορούν για όλα τα δεινά τη Νέα Δημοκρατία, τα στοιχεία είναι αμείλικτα για τις επιδόσεις της κυβέρνησης:

• Στην Ελλάδα το τελευταίο τρίμηνο του 2009 καταγράφεται η τρίτη μεγαλύτερη αύξηση της ανεργίας μεταξύ των χωρών της ευρωζώνης σε ποσοστό 2,3%.
• Τους τελευταίους μήνες εκδηλώθηκε πρωτοφανής φυγή δισεκατομμυρίων ευρώ καταθετών προς τράπεζες του εξωτερικού.
• Μόνον 3 από τις 67 εφορίες στο Λεκανοπέδιο Αττικής έχουν επιτύχει τους στόχους που έχουν τεθεί για αύξηση των εσόδων.
• Ο πληθωρισμός ανήλθε στο 3,9%, την ίδια ώρα που η ύφεση παίρνει απειλητικές διαστάσεις.
• Οι διεθνείς οίκοι απειλούν με περαιτέρω υποβάθμιση της ελληνικής οικονομίας.
• Τα επίπεδα των γνωστών πια σε όλους, spreads παραμένουν σε ύψη ρεκόρ.
• Την ίδια ώρα οι ακάλυπτες επιταγές πέφτουν βροχή, η αγορά έχει κυριολεκτικά στεγνώσει και τα λουκέτα απειλούν χιλιάδες επιχειρήσεις.

Απέναντι σε αυτή την ζοφερή πραγματικότητα η κυβέρνηση αδυνατεί να διατυπώσει μια ουσιαστική πρόταση διεξόδου από την κρίση. Κάθε μέτρο που παίρνει, κάθε νομοσχέδιο που καταθέτει διέπεται από εισπρακτική λογική. Με αυτό τον τρόπο επιδεινώνει το φαύλο κύκλο της ύφεσης και καταρρακώνει τη ψυχολογία της αγοράς. Και αυτό είναι ασφαλώς το τίμημα όταν τρέχεις πίσω από τα γεγονότα χωρίς πυξίδα και κατεύθυνση.

Η Νέα Δημοκρατία, σε αυτή τη νέα φάση της ιστορικής της διαδρομής, με λόγο αξιόπιστο και υπεύθυνο τολμά να προτείνει τις τομές που θα αλλάξουν ριζικά το τοπίο. Χωρίς λαϊκισμούς, αλλά και χωρίς ακραίες λογικές της αγοράς, προτείνουμε το κατάλληλο μείγμα μέτρων, που θα μας επιτρέψει να υπερβούμε τα σημερινά αδιέξοδα.

Στηριζόμαστε σε δύο άξονες, εξίσου σημαντικούς για την ανάπτυξη της οικονομίας:

Ο πρώτος είναι η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, η απενοχοποίηση της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, η απελευθέρωση των δημιουργικών δυνατοτήτων των Ελλήνων.

Ο δεύτερος άξονας είναι το κοινωνικό κράτος, που οφείλει να στηρίξει τον αδύναμο και να λειτουργήσει προς όφελος της κοινωνικής συνοχής.

Φίλες και φίλοι,

Οι προτάσεις του Αντώνη Σαμαρά και της Νέας Δημοκρατίας για την ανάπτυξη συνιστούν πλέον αδήριτη αναγκαιότητα. Μπορεί να αποτελέσουν το όχημα της χώρας για να εισέλθει επιτέλους στην εποχή της νέας μεταπολίτευσης.

Με την ουσιαστική συστράτευση όλων μας, είμαι βέβαιος ότι ολοένα και περισσότεροι πολίτες θα συνειδητοποιούν την αξιοπιστία των προτάσεών μας. Και αυτός πρέπει να είναι ο στόχος μας το επόμενο διάστημα: Η Νέα Δημοκρατία να ανακτήσει την αξιοπιστία της και να αποτελέσει σοβαρή, εναλλακτική πρόταση εξουσίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

μέλη της Κεντρικής Επιτροπής, κατέστη φανερό, ακόμη και στους πλέον πιστούς οπαδούς της Κυβέρνησης, ότι υπάρχει πρόβλημα, σοβαρό πρόβλημα διακυβέρνησης της χώρας.

Η ασυνέπεια και οι αντιφατικότητες, συνιστούν μόνιμα πια χαρακτηριστικά αυτής της Κυβέρνησης επί έξι μήνες. Όλοι μιλούν για ερασιτεχνισμούς, για γκάφες, για αναποφασιστικότητα και παλινωδίες, για έλλειψη συντονισμού του κυβερνητικού έργου και για πολυφωνία που οδηγεί στην κατάρρευση οποιασδήποτε αξιοπιστίας.

Ο Τύπος κάνει αλλεπάλληλες εκκλήσεις στην Κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό "να αλλάξουν ρότα, να σοβαρευτούν, να μη φλυαρούν, αλλά να κάνουν έργο", χωρίς μέχρι στιγμής να υπάρχει ανταπόκριση και αυξάνεται η ανησυχία.

Τα επιτόκια δανεισμού σπάνε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο. Η αγορά στεγνώνει. Οι πολίτες αγωνιούν για το αύριο και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι επί θύρες.

Όπως εύστοχα έχει γραφτεί, από το 1944 που ιδρύθηκε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η χώρα μας πέρασε εμφυλίους πολέμους, πολιτικές συγκρούσεις, δικτατορίες, εθνικές τραγωδίες και οικονομικές καταστροφές, αλλά δεν χρειάστηκε να καταφύγει σε αυτό το ίδρυμα.

Μισό χρόνο λοιπόν μετά τις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου του 2009, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είχε κανένα σχέδιο, ούτε σταθερή πορεία πλεύσης για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Ακολούθησε η γνωστή συνταγή της άκρατης υποσχεσιολογίας, για να υφαρπάζει την ψήφο των πολιτών και από τη στιγμή που κατάλαβε την κρισιμότητα της κατάστασης, επιδίδεται σε μία συνεχή επιβολή εισπρακτικών μέτρων, χωρίς καμία αναπτυξιακή προοπτική, χωρίς όραμα, χωρίς ελπίδα.

Όλοι γνωρίζουμε ότι οι τόκοι για την αποπληρωμή των δανείων του 1ου τριμήνου του 2010 εξανέμισαν στην πραγματικότητα το όφελος από το τελευταίο πακέτο εισπρακτικών μέτρων.

Δισεκατομμύρια ευρώ μεταφέρονται εκτός Ελλάδας. Η ανεργία σύμφωνα με τον κύριο Λοβέρδο, τον αρμόδιο Υπουργό θα ξεπεράσει το 20%, πάνω από 1.200.000 συνάνθρωποί μας θα βρεθούν χωρίς εργασία.

Χιλιάδες επιχειρήσεις βάζουν λουκέτο. Ολόκληροι κύκλοι εργασίας, κομβικοί για την ελληνική οικονομία, όπως η οικοδομή, έχουν βουλιάξει.

Η ύφεση υπολογίζεται ότι θα κυμανθεί στο μείον 2 ή ακόμη και στο μείον 4. Χωρίς φως στην άκρη του τούνελ, χωρίς προοπτική. Ακούμε μόνο λόγια από τα κυβερνητικά στελέχη.

Μία ακατάσχετη ρητορεία, που έχει προκαλέσει φοβερή ζημιά στη χώρα. Φήμες για δανεισμό από την Κίνα που διαψεύδονται, φήμες για δανεισμό από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που επίσης διαψεύδονται.

Θριαμβολογία για τα αποτελέσματα της Συνόδου στις Βρυξέλλες, δηλώσεις για προσπάθεια αλλαγής της απόφασης, διάψευση αυτών των προθέσεων.

Αυτή η αλλοπρόσαλλη τακτική έχει εξελιχθεί σε επαναλαμβανόμενο μπούμερανγκ. Είναι μάλλον η πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά που μία Κυβέρνηση αποδεικνύει τόσο γρήγορα την ανικανότητα στην άσκηση της εξουσίας.

Σε όλο αυτό το διάστημα η Νέα Δημοκρατία με τις παρεμβάσεις της επιτέλεσε στο ακέραιο το χρέος της ως αξιωματική αντιπολίτευση. Επαληθευτήκαμε σε όλες τις εκτιμήσεις που κάναμε στα ζητήματα της οικονομίας.

Οι θέσεις μας για την αναγκαιότητα έγκαιρων αναπτυξιακών μέτρων είναι πλέον κοινός τόπος για όλους τους αναλυτές. Τα συμπεράσματα που ανακοίνωσε ο Πρόεδρός μας Αντώνης Σαμαράς ήδη από τις Βρυξέλλες, σχετικά με το περιεχόμενο της συμφωνίας για τον μηχανισμό βοήθειας της Ελλάδας, τα αποδέχτηκε στην ουσία η Κυβέρνηση μετά από λίγες μέρες, όταν προφανώς τα κατανόησε και κατακάθισε ο κουρνιαχτός του θριάμβου, που τεχνηέντως σήκωσε για επικοινωνιακούς λόγους.

Αλλά και στις επί μέρους παρεμβάσεις μας για το πρόγραμμα σταθερότητας και το φορολογικό νομοσχέδιο. Οι απόψεις μας ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και της αγοράς.

Είμαστε σίγουροι ότι η αξιοπιστία των θέσεών μας πολύ σύντομα θα αποδειχθεί και θα εκτιμηθεί από τους πολίτες. Φίλες και φίλοι, ίσως κάποιοι να αναρωτιούνται εάν είναι ωφέλιμο σε αυτές τις συνθήκες να προχωρούμε σε οργανωτικές αλλαγές.

Κάποτε κάναμε αμάν να συνεδριάζουν τα κομματικά όργανα για να παράγουν πολιτική. Είναι λάθος λοιπόν να αναζητούμε σήμερα δικαιολογίες στην οικονομική κρίση, για να ακυρώσουμε τη σύγκλησή τους.

Ακριβώς λόγω της οικονομικής κρίσης θα πρέπει να επισπευσθεί η ανασυγκρότηση της Νέας Δημοκρατίας, για να προσφέρει σύντομα σοβαρή, εναλλακτική πρόταση εξουσίας στον τόπο.

Η πεποίθησή μου είναι και μάλιστα ακράδαντη, ότι η κομματική αναγέννηση είναι ο δεύτερος απαραίτητος πυλώνας για να επιτύχουμε την ανάκαμψη της αξιοπιστίας μας στους πολίτες.

Αν παράλληλα με τον αξιόπιστο πολιτικό μας λόγο, δεν ανασυγκροτήσουμε τις δομές μας, δεν θα μπορέσουμε να κερδίσουμε την κοινωνία με το μέρος μας. Δεν θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε την εξουσία με αξιώσεις.

Η αναγέννηση του κόμματος, ώστε να καταστεί το μεγάλο σύγχρονο Ευρωπαϊκό Κεντροδεξιό ρεύμα που οραματιζόμαστε, απαιτεί την κατάκτηση μίας χρυσής ισορροπίας.

Από τη μία έχουμε ανάγκη το άνοιγμά μας στην κοινωνία, στους πολίτες, στα κοινωνικά κινήματα. Από εκεί θα τροφοδοτηθούμε με νέες ιδέες, που θα εμπλουτίσουν την ιδεολογία μας στον κοινωνικό φιλελευθερισμό.

Έτσι όμως θα καταφέρουμε να πετύχουμε και τη στελεχιακή μας ανανέωση και θα φέρουμε πάλι σε επαφή τον πολίτη με την πολιτική. Στην κατεύθυνση αυτή λειτουργούν και οι προτάσεις για την καθιέρωση ποσοστώσεων στην εκλογών νέων μελών στις διοικήσεις των τοπικών και τον νομαρχιακών μας οργανώσεων.

Από την άλλη όμως φίλες και φίλοι, χρειαζόμαστε και μία συμπαγή ιεραρχία, που θα χαράσσει την πολιτική γραμμή και θα προβάλει ως δύναμη εμπιστοσύνης.

Αυτό εξασφαλίζεται με το ευέλικτο και αξιοκρατικό σχήμα στην κορυφή και με την αυξημένη ισχύ του Προέδρου, που την δίνει η απευθείας εκλογή από τη βάση.

Ας έχουμε λοιπόν στο μυαλό μας ότι κάθε τομή που κάνουμε στο κόμμα δεν αφορά μόνο τα του οίκου μας. Σχετίζεται άμεσα με την υπεύθυνη πολιτική μας ως Αξιωματική Αντιπολίτευση σήμερα και με την αποτελεσματική άσκηση της εξουσίας αύριο.

Σας ευχαριστώ.