Menu
A+ A A-

Εισηγητική παρέμβαση Μάξ. Χαρακόπουλου στην Επιτροπή Δημ. Διοίκησης, Δημ. Τάξης και Δικαιοσύνης κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπ. Εσωτερικών «Εκσυγχρονισμός του συστήματος προσλήψεων στον δημόσιο τομέα και ενίσχυση του Α.Σ.Ε.Π.»

Μ. Χαρακοπουλος 1

Αθήνα, 18 Δεκεμβρίου 2020

Εισηγητική παρέμβαση
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης
κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών
«Εκσυγχρονισμός του συστήματος προσλήψεων στον δημόσιο τομέα και ενίσχυση του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής (Α.Σ.Ε.Π.)»

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο δημόσιος τομέας και η διαδικασία προσλήψεως σ’ αυτόν είχε από την ίδρυση του ελληνικού κράτους κομβική σημασία που επηρέαζε όχι μόνον τον τρόπο λειτουργίας του κράτους αλλά και την κοινωνική κινητικότητα και τις πολιτικές διεργασίες. Χρειάζονταν κάθε φορά πολλές δεκαετίες ώστε να θεσπισθούν νέοι κανόνες που κατοχύρωναν σε κάποιο βαθμό την αξιοκρατία.

Το όνομα της πλατείας Κλαυθμώνος, δηλαδή πλατεία του Κλάματος, όπως την βάφτισε ο αρθρογράφος της Εστίας Δημήτρης Καμπούρογλους στα τέλη του 19ου αιώνα, μας θυμίζει την εποχή που οι δημόσιοι υπάλληλοι διαμαρτύρονταν γιατί απολύονταν σε κάθε κυβερνητική αλλαγή. Μια ανωμαλία που διόρθωσε η συνταγματική μεταρρύθμιση του Ελευθερίου Βενιζέλου το 1911.

Ωστόσο, το πρόβλημα των κριτηρίων των προσλήψεων, τόσο όσον αφορά τις πραγματικές ανάγκες του δημοσίου, όσον και των ικανοτήτων των προσληφθέντων υπαλλήλων, καθώς και της διαφάνειας των διαδικασιών πρόσληψης ήταν ζητήματα άκρως προβληματικά. Μια κατάσταση που επιδεινωνόταν και από τις συνεχείς πολιτικές περιπέτειες της χώρας.

Αυτές οι τελευταίες, τελικώς, ήταν και η αιτία που η Ελλάδα βρέθηκε τις τελευταίες δεκαετίες με έναν διογκωμένο δημόσιο τομέα, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν για τις παραγωγικές επιδόσεις της χώρας, αλλά και τις διασυνδέσεις των πολιτικών δυνάμεων με τους δημοσίους υπαλλήλους. Όλοι θυμόμαστε τις συνοπτικές κρατικοποιήσεις χρεοκοπημένων επιχειρήσεων ή τις μαζικές, χωρίς κριτήρια, προσλήψεις ή μονιμοποιήσεις συμβασιούχων κυρίως κατά τις προεκλογικές περιόδους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτές οι υπερβολές και οι παθογένειες επέδρασαν καταλυτικά στη χρεωκοπία της χώρας πριν από 10 χρόνια.

Βεβαίως, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 έγιναν προσπάθειες να μπουν κάποιοι κανόνες αξιοκρατίας και ορθολογισμού στις προσλήψεις στο Δημόσιο. Και αναμφισβήτητα το ΑΣΕΠ αποτέλεσε πραγματική τομή στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού της δημόσιας διοίκησης. Ήταν καίριο χτύπημα στο προπατορικό αμάρτημα της πολιτικής, τους ρουσφετολογικούς διορισμούς στο δημόσιο.
Κι αυτό οπωσδήποτε περιποιεί τιμή στον εισηγητή του θεσμού, στον ευπατρίδη πολιτικό Αναστάσιο Πεπονή, που καθιέρωσε διαφανείς, αξιοκρατικές ,αδιάβλητες διαδικασίες, που παρά την αρχική καχυποψία, σήμερα δεν αμφισβητούνται από κανέναν. Δυστυχώς, όμως, πρέπει να παραδεχθούμε ότι ενίοτε υπήρξαν παρεκκλίσεις από την καθιερωμένη διαδικασία που κατέληγαν σε λανθασμένες επιλογές.
Σε κάθε περίπτωση, έπειτα από την βαθύτατη δομική κρίση που πέρασε η χώρα, κατά την οποία εφαρμόστηκαν συγκεκριμένες μνημονιακές πολιτικές, που στόχευαν και σε αλλαγές στο δημόσιο τομέα, με αυστηρή αναλογία συνταξιοδοτήσεων και προσλήψεων, είμαστε πιστεύω σε ένα σημείο ωριμότητας όπου μόνοι μας οφείλουμε να θέσουμε τα θεμέλια για μια στιβαρή και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση.
Εν πρώτοις, νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε πως πρέπει να γίνεται αυστηρή ιεράρχηση των πραγματικών αναγκών της δημόσιας διοίκησης. Το ερώτημα δεν πρέπει να είναι πως θα βολευθούν κάποιοι στο δημόσιο, που ακόμη αποτελεί όνειρο για πολλούς, αλλά πως το κράτος θα ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του πολίτη.
Η πανδημία, για παράδειγμα, μας αποκάλυψε την αδήριτη ανάγκη αναβάθμισης του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Στόχος που προϋποθέτει την πρόσληψη ικανού ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σε μόνιμη βάση -όπως δεσμεύτηκε η κυβέρνηση- και όχι για την παροδική φάση της υγειονομικής κρίσης, που όλοι ευχόμαστε να λήξει λίαν συντόμως με την έλευση των εμβολίων. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί και για άλλους καίριους τομείς, την παιδεία, την ασφάλεια, που είναι απαραίτητοι για την εύρυθμη λειτουργία της κοινωνίας.
Οφείλουμε, λοιπόν, να ακολουθούμε απαρέγκλιτα την οδό της αξιοκρατίας. Είναι ο μοναδικός δρόμος για να υπάρξει ένας δημόσιος τομέας που να ανταποκρίνεται στις αυξανόμενες απαιτήσεις σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία. Χρειαζόμαστε ανθρώπους με γνώσεις, και μάλιστα εξειδικευμένες γνώσεις, αλλά και με αναπτυγμένη τη συναίσθηση ότι αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης έναντι των πολιτών που καλούνται να υπηρετήσουν.
Η αίσθηση ότι στην Ελλάδα πουθενά δεν υφίσταται αξιοκρατία και ότι τα πάντα είναι, μιλημένα, συμφωνημένα, με φωτογραφικές διαδικασίες, υπονομεύει εντέλει την κοινωνική συνοχή και τους θεσμούς και προλειαίνει το έδαφος για νέες κρίσεις. Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση σε έρευνα για το μπρέιν ντρέιν ότι ο βασικός λόγος της φυγής των νέων μας στο εξωτερικό είναι η απουσία αξιοκρατίας στη χώρα.
Με την υπό συζήτηση νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργείου Εσωτερικών, για την οποία προφανώς θα διατυπωθούν από τα κόμματα κρίσεις, αντιρρήσεις και βελτιωτικές προτάσεις, πιστεύω ότι γίνεται ένα βήμα μπροστά με την γενική καθιέρωση των εξετάσεων για τον διορισμό στο δημόσιο. Εξετάσεις αδιάβλητες, όπως αυτές των πανελλαδικών για τα πανεπιστήμια, που θα αποτυπώνουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες των υποψηφίων δημοσίων υπαλλήλων.
Σήμερα περισσότερο από ποτέ, χρειαζόμαστε ένα αποτελεσματικό κράτος. Στην ψηφιακή εποχή που ζούμε αυτό προϋποθέτει πρωτίστως αξιοκρατική στελέχωση του κρατικού μηχανισμού με δημοσίους υπαλλήλους που θα διαθέτουν αδιαμφισβήτητα προσόντα, αλλά και συναίσθηση του καθήκοντός τους, που δεν είναι άλλο από την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος και την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την εισήγηση του κ. Χαρακοπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/w3CvKd6Krxo

Read more...

Ομιλία του κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής επί του προϋπολογισμού του 2021

Μαξιμος Προυπολογισμος 1

Αθήνα, 14 Δεκεμβρίου 2020

 

Ομιλία
του κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής
επί του προϋπολογισμού του 2021

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η συζήτηση του προϋπολογισμού του 2021, έτος που συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της ελληνικής επανάστασης, διεξάγεται σε μια ιδιαίτερα δυσχερή συγκυρία.

Η πανδημία έως σήμερα έχει στερήσει τη ζωή σε 3.625 συνανθρώπους μας, βυθίζοντας στο πένθος τις οικογένειές τους, ενώ χιλιάδες άλλοι νοσούν, με την ιδιαίτερη πατρίδα μου, τη Λάρισα, στο επίκεντρο του κυκλώνα. Το εθνικό σύστημα υγείας βρίσκεται στα όρια των αντοχών του και όλοι πια συνειδητοποιούν την αναντικατάστατη αξία του.

Επιπλέον, τα αναγκαία μέτρα για τον περιορισμό της διάδοσης του ιού έχουν παγώσει την οικονομική δραστηριότητα. Χιλιάδες επιχειρήσεις και εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι βιώνουν μια πολύ δύσκολη κατάσταση από την παράταση της καραντίνας και μάλιστα κατά την διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων, που συνήθως αυξάνεται κατακόρυφα ο τζίρος. Η ψυχολογία όλων επηρεάζεται αρνητικά και ήδη παρουσιάζονται σοβαρά σημάδια κόπωσης της κοινωνίας.

Σε αυτές τις συνθήκες, ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι των πολιτών, οφείλουμε να υπερβούμε τη συνήθη κομματική αντιπαράθεση και να αρθούμε στο ύψος της ευθύνης, που επιβάλουν οι στιγμές.

Να προστατεύσουμε την κοινωνία από την περαιτέρω εξάπλωση της πανδημίας, μέχρις ότου το εμβόλιο για τον κορονοϊό, που έρχεται τις επόμενες μέρες και στη χώρα μας, δημιουργήσει το κατάλληλο ποσοστό ανοσίας.

Αλλά και να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για τη γοργή ανάκαμψη της οικονομίας, που θα επουλώσει τις πληγές όχι μόνον της περιόδου της πανδημίας, αλλά και της μακράς κρίσης της περασμένης δεκαετίας.

Αυτό το πλαίσιο έρχεται να διαμορφώσει ο προϋπολογισμός που σήμερα συζητούμε. Με λύπη, ωστόσο, διαπιστώνουμε, για μια ακόμη φορά ότι η αξιωματική αντιπολίτευση αποδεικνύεται κατώτερη των περιστάσεων. Γιατί όχι μόνον ισοπεδωτικά αρνείται τις κυβερνητικές προτάσεις για την οικονομία, αλλά χρησιμοποιεί και την υγειονομική κρίση με μικροκομματικά κριτήρια.

Και εκεί που στο πρώτο κύμα της πανδημίας έκλεινε το μάτι στα πάρτι των πλατειών, στο δεύτερο εγκαλεί την κυβέρνηση που δεν ήταν ακόμη αυστηρότερη. Μια στο καρφί και μια στο πέταλο, απλώς προς άγραν δυσαρεστημένων πολιτών, από μια αξιωματική αντιπολίτευση, που δεν λέει να εγκαταλείψει το γνωστό τροπάρι της δημαγωγίας και του λαϊκισμού, που μονίμως κατακρίνει αλλά ποτέ δεν αντιπροτείνει κάτι ρεαλιστικό.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Θα ήθελα να εκφράσω την ιδιαίτερη ικανοποίησή μου για την αύξηση, στον υπό συζήτηση προϋπολογισμό, των αμυντικών δαπανών. Από αυτό το βήμα, ακριβώς πριν ένα χρόνο, είχα εστιάσει την ομιλία μου στην ανάγκη γενναίας αύξησης των κονδυλίων για την άμυνα της χώρας.

Το προηγούμενο διάστημα κατέστη σε όλους φανερό ότι η πατρίδα μας δεν μπορεί να βασίζεται στις πλάτες άλλων. Είναι υποχρεωμένη να εξοπλιστεί καταλλήλως, ώστε να ακυρώσει κάθε απόπειρα απειλής των κυριαρχικών της δικαιωμάτων και της ίδιας της κυριαρχίας της. Γιατί πλέον δεν πρέπει να υπάρχουν ψευδαισθήσεις για τις προθέσεις της Άγκυρας. Η πικρή αυτή δικαίωση μου δίνει το δικαίωμα να ελπίζω ότι και αυτοί που πέρυσι αβασάνιστα και επιπόλαια έσπευσαν να με χαρακτηρίσουν πολεμοκάπηλο ή μιλιταριστή, αντιλαμβάνονται πλέον ότι οι προτάσεις μου ήταν απλός ρεαλισμός.

Ρεαλισμός, που για ακόμη μια φορά επιβεβαιώθηκε από την αδυναμία της Ευρώπης να συμπεριφερθεί όπως οφείλει απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό. Δυστυχώς, χώρες όπως η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία, βάζοντας υπεράνω όλων τα μικρο-οικονομικά τους συμφέροντα, τελικά προκαλούν βαθιά πλήγματα στο ευρωπαϊκό όραμα, αλλά και απογοήτευση γιατί δεν διδάσκονται από την ιστορία.

Όσον αφορά στη γενική φιλοσοφία του προϋπολογισμού, αναμφισβήτητα διέπεται από αναπτυξιακό πνεύμα, με βάση τα πραγματικά δεδομένα αλλά και τις δεσμεύσεις για τις οποίες οι πολίτες εμπιστεύθηκαν τη ΝΔ.

Είναι ένας προϋπολογισμός που δεν έχει κανέναν νέο φόρο, αλλά αντιθέτως έχει καταργήσεις φόρων, όπως της εισφοράς αλληλεγγύης. Και έρχεται μετά από σειρά αποφάσεων που ελάφρυναν τα νοικοκυριά, όπως η πρόσφατη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών. Αυτήν που ο, υποτιθέμενα υπερασπιστής των εργαζομένων, των αδυνάτων, ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισε.

Επιτρέψτε μου με αφορμή τις κατευθυντήριες γραμμές της Έκθεσης Πισσαρίδη για την ανασυγκρότηση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, να επισημάνω την ανάγκη μεγαλύτερης μέριμνας εκ μέρους του κράτους στην πρωτογενή παραγωγή. Η κρίση της πανδημίας απέδειξε, μεταξύ άλλων, ότι η μονοκαλλιέργεια του τουρισμού είναι πολύ εύθραυστη, καθώς απρόβλεπτοι παράγοντες μπορούν να τινάξουν τα πάντα στον αέρα.

Η αγροτική παραγωγή πρέπει να λάβει τη θέση που της αξίζει στην παραγωγική δομή. Αλλά γι’ αυτό θα χρειαστεί πραγματική κοσμογονία μέτρων, κάποια εκ των οποίων αναφέρονται και στην έκθεση Πισσαρίδη, όπως είναι τα κίνητρα για την καθετοποίηση της αγροτικής παραγωγής και την επιχειρηματική κατεύθυνση των συνεταιρισμών.

Καθώς το ενεργειακό κόστος είναι βραχνάς για τους αγρότες εύχομαι αυτός ο προϋπολογισμός να είναι ο τελευταίος που δεν υπάρχει δαπάνη για το λεγόμενο αγροτικό πετρέλαιο, που κατήργησε εν μια νυκτί η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ταυτόχρονα, με τον νέο προϋπολογισμό τίθεται σε εφαρμογή και το φιλόδοξο Ταμείο Ανάκαμψης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ένα νέο “Σχέδιο Μάρσαλ” για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημίας στη γηραιά ήπειρο. Για τη χώρα μας σημαίνει εισροή επιπλέον κεφαλαίων ύψους σχεδόν 32 δισεκατομμυρίων ευρώ, από τα οποία τα 19,5 ως επιχορήγηση, που προστίθενται στα σχεδόν 40 δισεκατομμύρια του ΕΣΠΑ 2021-2027.

Σε κάθε περίπτωση, το 2021 αναμένεται να είναι ένα έτος σταθμός για την Ελλάδα. Ελπίζουμε πως θα αποτελέσει και την αφετηρία για ένα ουσιαστικό οικονομικό άλμα, αφήνοντας οριστικά στο παρελθόν μια δύσκολη δεκαετία, με αλλεπάλληλες σοβαρές κρίσεις.

Σας ευχαριστώ».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την αγόρευση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/CsiyDkVSJkM

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στην επί της αρχής συζήτηση του νομοσχεδίου του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη: «Ρυθμίσεις σωφρονιστικής νομοθεσίας, διατάξεις για το Ταμείο Προνοίας Απασχολουμένων στα Σώματα Ασφαλείας»

Μάξιμος βουλή 2

Αθήνα, 3 Δεκεμβρίου 2020

 

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην επί της αρχής συζήτηση του νομοσχεδίου
του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη:
«Ρυθμίσεις σωφρονιστικής νομοθεσίας, διατάξεις για το Ταμείο Προνοίας Απασχολουμένων στα Σώματα Ασφαλείας

και λοιπές διατάξεις αρμοδιότητας Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη»

 

«Πριν δώσω τον λόγο στον κ. Υπουργό, θα μου επιτρέψετε να καταθέσω και εγώ κάποιες σκέψεις και προβληματισμούς για το σχέδιο νόμου που συζητούμε, ως Βουλευτής.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

η κατάσταση στα ελληνικά Σωφρονιστικά Καταστήματα είναι κοινό μυστικό πως δεν είναι ιδανική. Πολλές είναι οι παθογένειες που συσσωρεύτηκαν τα προηγούμενα χρόνια και αντικειμενικές δυσκολίες όπως η οικονομική δυσπραγία, δεν επέτρεψαν στο Σωφρονιστικό μας Σύστημα να συμβαδίσει με τις διαρκώς μεταβαλλόμενες ανάγκες.
Η έξαρση του εγκλήματος, μεγάλου και μικρού, διογκώθηκε ραγδαία, δυστυχώς, και από την μεγάλη μετανάστευση, όπως αποδεικνύουν τα ποσοστά των αλλοδαπών κρατουμένων στις ελληνικές φυλακές. Απότοκο αυτών των συνθηκών ήταν και η έξαρση της παραβατικής δράσης εντός των φυλακών. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι απαιτούνται άμεσα μέτρα που θα επιλύουν τα χρόνια αυτά προβλήματα ή τουλάχιστον θα “βάζουν το νερό στο αυλάκι” για την σταδιακή, έστω, επίλυσή τους. Όταν λέμε “επίλυση” προφανώς, δεν εννοούμε ρυθμίσεις όπως αυτές που, στο όνομα της αποσυμφόρησης των Σωφρονιστικών Καταστημάτων, άνοιξαν άκριτα τις πόρτες στους πάντες, αφήνοντας ελεύθερους ακόμη και δράστες ειδεχθών εγκλημάτων που πρόλαβαν με την έξοδό τους να τελέσουν νέα εγκλήματα.
Το παρόν σχέδιο νόμου που συζητούμε, του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, έρχεται να βάλει τάξη σε τρέχοντα ζητήματα. Θα έλεγα ότι είναι μέρος μιας μεταρρύθμισης που περιλαμβάνει την αύξηση του προσωπικού που εργάζονται στα Σωφρονιστικά Καταστήματα αλλά και την ίδρυση νέων σύγχρονων φυλακών, όπως αυτών στον Ασπρόπυργο στη θέση των φυλακών στον Κορυδαλλό που θα καταργηθούν, με υψηλές όμως προδιαγραφές κράτησης -όπως επισήμανε νωρίτερα και η συνάδελφος, η κυρία Γιαννάκου- έτσι ώστε να μη χρειάζεται η χώρα μας να οδηγείται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Επίσης, οι πρόνοιες για το Σώμα Επιθεώρησης και Ελέγχου Καταστημάτων Κράτησης, πιστεύω, ότι είναι μία ορθή επιλογή για την πάταξη της εγκληματικότητας εντός των φυλακών και της κάθε είδους εστίας διαφθοράς που έχει “εκκολαφθεί” εδώ και πολλά χρόνια. Θυμίζω, ότι σύμφωνα με στοιχεία που κατά καιρούς είδαν το “φως της δημοσιότητας” από το 2015 ως το 2018 υπήρξαν δεκάδες θάνατοι κρατουμένων αλλά και δεκάδες επιθέσεις εναντίον σωφρονιστικών υπαλλήλων.
Σε όλους, επίσης, είναι γνωστά τα “πάρτι της χλιδής” σε κελιά περιβόητων κακοποιών όπου είχαν μετατραπεί κυριολεκτικά σε σουίτες. Περιττό να μιλήσουμε για όπλα ή φονικά εργαλεία ή για ναρκωτικά που έχουν βρεθεί στους χώρους των Καταστημάτων Κράτησης μετά από εφόδους της Αστυνομίας. Πρόκειται για καταστάσεις που αναμφίβολα δεν τιμούν τη χώρα και επιτάσσουν την αλλαγή πλεύσης. Στα θετικά να σημειώσω, ότι τίθεται, επιτέλους, ένας φραγμός στις μεταγωγές σε “αγροτικές” φυλακές σε όσους κρατούμενους, μεταξύ άλλων, έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα τρομοκρατίας, όσο και στις άδειες που δίνονταν σχεδόν άκριτα σε κατάδικους για σοβαρά εγκλήματα κάποιοι εκ των οποίων δεν επέστρεφαν ποτέ.
Κύριε Υπουργέ,
με αφορμή την έξαρση της πανδημίας του κορονοϊού –χθες, έγινε γνωστό ότι είχαμε 48 κρούσματα σε κρατούμενους στο σωφρονιστικό κατάστημα της Λάρισας- θα ήθελα να επισημάνω την ανάγκη επαγρύπνησης για την παροχή υπηρεσιών υγείας στους φυλακισμένους. Οι επισκέψεις εξωτερικών ιατρών και νοσηλευτών στις φυλακές, όπου δεν υπάρχει μόνιμο υγειονομικό προσωπικό, είναι μια ορθή επιλογή. Το πρόβλημα είναι σοβαρότατο, αν λάβουμε υπόψη μας ότι για 11.500 κρατουμένους, σύμφωνα με αυτά που είδαμε στην Έκθεση της διαβούλευσης, υπάρχουν 67 νοσηλευτές, μόλις 9 μόνιμοι γιατροί και ένας φαρμακοποιός, σε 34 φυλακές.
Στο νέο σχεδιασμό για το ΕΣΥ, για τη μετακορονοϊό εποχή, ελπίζω ότι θα ληφθούν υπόψη και οι ανάγκες των σωφρονιστικών καταστημάτων. Οι κρατούμενοι δικαιούνται, όπως όλοι, να έχουν πλήρη περίθαλψη.
Στη σωστή κατεύθυνση, νομίζω ότι, κινείται και πρέπει να επαινεθεί η οργάνωση του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου “ΕΠΑΝΟΔΟΣ”που σκοπό έχει την επαγγελματική κατάρτιση, την αποκατάσταση, την οικονομική συμπαράσταση και την προετοιμασία για την κοινωνική επανένταξη των κρατουμένων και των αποφυλακισμένων.
Η λειτουργία των σχολείων δεύτερης ευκαιρίας εντός των σωφρονιστικών καταστημάτων, όπως της Λάρισας που πραγματικά λειτουργεί υποδειγματικά, έχει δημιουργήσει ήδη μια ελπιδοφόρα παράδοση που πρέπει να βρει συνέχεια και εύρος.
Ειδική μνεία θα ήθελα να κάνω και εγώ στη ρύθμιση που προβλέπει διοικητικά πρόστιμα στους ιδιοκτήτες ζώων, τα οποία προκαλούν φθορές σε αγροτικές καλλιέργειες και μάλιστα ανάλογα με τις φορές που έχει διαπραχθεί το αδίκημα. Αναφέρθηκαν, νωρίτερα, και οι συνάδελφοι βουλευτές ο κ. Βολουδάκης από την Κρήτη ο κ. Δαβάκης από τη Λακωνία. Είναι μια εύλογη ρύθμιση που έρχεται να καλύψει το κενό που προκλήθηκε από την κατάργηση της αγροφυλακής, σε περιοχές με έντονη κτηνοτροφική δραστηριότητα.
Τέλος, κύριε Υπουργέ, θα ήθελα προσωπικά, αλλά και εκ μέρους των αποστράτων -γιατί έλαβα αρκετά τηλεφωνήματα- της Αστυνομίας και της Πυροσβεστικής, να σας ευχαριστήσω για την τιμητική προαγωγή στο βαθμό του Αστυνομικού Διευθυντή και του Πυράρχου, αντίστοιχα, όσων έχουν τις προϋποθέσεις, όπως είχε συμβεί στην προηγούμενη κοινοβουλευτική περίοδο για τους απόστρατους των Ενόπλων Δυνάμεων, χωρίς να γεννιούνται, βεβαίως, συνταξιοδοτικές ή άλλες οικονομικές απαιτήσεις. Ήταν ένα ζήτημα ισονομίας και ηθικής τάξεως.
Τώρα, κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο για να παρουσιάσετε τις δικές σας σκέψεις και προβληματισμούς για το νομοσχέδιο και να δώσετε και τυχόν απαντήσεις σε όσα ελέχθησαν μέχρι τώρα».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/Y7xe0w5Vk9Y

Read more...

Χαιρετισμός Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας Δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Διαδικτυακή Έκθεση: “Το αρχιτεκτονικό θαύμα της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως ως έκφραση της Οικουμενικής Ρωμιοσύνης”

Μαξιμος zoom 1

Αθήνα, 29 Νοεμβρίου 2020

Χαιρετισμός
Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας
Δρ Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη Διαδικτυακή Έκθεση:
“Το αρχιτεκτονικό θαύμα της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως ως έκφραση της Οικουμενικής Ρωμιοσύνης”

Κύριε πρόεδρε της Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών,

Εκ μέρους της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας θα ήθελα να εκφράσω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια στην Οικουμενική Ομοσπονδία Κωνσταντινουπολιτών και τους Συλλόγους Κωνσταντινουπολιτών της Γερμανίας, της Ελβετίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των Η.Π.Α. για την πρωτοβουλία που αναλάβατε, σε αυτήν την ιδιόμορφη περίοδο που διανύουμε λόγω πανδημίας, με σκοπό την προώθηση του μηνύματος για την προστασία της Αγιασοφιάς.

Και να συγχαρώ επίσης τον καθηγητή και έγκριτο νομικό, τον κ. Ιωάννη Κτιστάκη, για τον δικαστικό αγώνα που ξεκίνησε, χωρίς να καμφθεί από εμπόδια και δυσκολίες, στα τουρκικά δικαστήρια, για την ακύρωση της απόφασης για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τέμενος.

Οφείλουμε όλοι μας, από την θέση που υπηρετεί ο καθένας, να παρεμβαίνουμε ώστε αυτό που συνέβη το καλοκαίρι του 2020 με την βάρβαρη και αυθαίρετη απόφαση της τουρκικής ηγεσίας, να μην θεωρηθεί κάτι τετελεσμένο. Γιατί τετελεσμένο υπάρχει μόνον όταν οι άνθρωποι το αντιλαμβάνονται ως τέτοιο. Όταν δηλαδή παραιτούνται από την διεκδίκηση της επικράτησης της αλήθειας και του δικαίου. Αλλά τότε θα έπρεπε να αποδεχθούμε ότι η Ιστορία γράφεται μόνον με την βία και την ισχύ. Ότι το πραγματικό δίκαιο είναι μόνον το δίκαιο της κατάκτησης. Ότι το παρελθόν μπορεί να ξαναγραφεί κατά δοκούν από όσους έχουν συγκυριακά τη δύναμη να το κάνουν.

Αλίμονο,όμως, αν η ανθρωπότητα εξέπιπτε σε ένα τέτοιο σημείο παρακμής, αν γύριζε σε έναν μεσαιωνικό σκοταδισμό. Τότε θα χάνονταν όλες οι αξίες και οι αρχές που κατακτήθηκαν ανά τους αιώνες, με θυσίες αμέτρητες και οδύνες ανείπωτες. Αυτό δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συμβεί. Ακόμη κι αν προσωρινά επικρατούν άλλες προτεραιότητες. Ακόμη κι αν τα κράτη που έχουν λόγο και δύναμη για να νουθετήσουν τους παραβάτες, επιλέγουν να βάλουν σε προτεραιότητα τα γεωστρατηγικά τους μικροσυμφέροντά. Ακόμη και αν οι διεθνείς οργανισμοί όπως η UNESCO δεν διεκδικεί ακόμη την αυτονόητη ακύρωση μιας απόφασης, που μετατρέπει σε τέμενος ένα προστατευόμενο μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, κι έτσι την καταργεί με τρόπο άκρως απαξιωτικό.
Εμείς οφείλουμε να συνεχίσουμε να διαλαλούμε την αλήθεια. Ότι η Αγία Σοφία οικοδομήθηκε ως χριστιανικός ναός, στην πρωτεύουσα της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που οι Φράγκοι επέβαλαν να ονομάζουμε Βυζάντιο. Και ότι αυτός ο περικαλλής ναός κατέστη το κέντρο ολόκληρου του χριστιανικού κόσμου, ο φωτοδότης ήλιος της Ορθοδοξίας που έστελνε τις αχτίδες του σε ανατολή και δύση, σε βορρά και νότο και έκφραση της οικουμενικής ρωμιοσύνης, όπως εύστοχα το διατυπώνει ο τίτλος της παρούσας έκθεσης. Κι έτσι παρέμεινε μέχρι και την άλωση της Πόλης το 1453. Αυτός ήταν ο προορισμός του, αυτόν υπηρέτησε και αυτό δεν αλλάζει με διοικητικές αποφάσεις. Ούτε με χαλιά στα πατώματα και κουρτίνες μπροστά από τα ψηφιδωτά.

Ως Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, ενός θεσμού που συμπεριλαμβάνει Ορθόδοξους βουλευτές από 25 χώρες, ήδη από τις 14 Ιουλίου με κοινό μας ψήφισμα καταδικάσαμε αυτήν την τουρκική αυθαιρεσία και ζητήσαμε την άμεση ανάκληση της απόφασης. Το ίδιο ζητήσαμε και τον Σεπτέμβριο, στη Γενική μας Συνέλευση με ψήφισμα που αποστείλαμε σε διεθνείς οργανισμούς και κυβερνήσεις, γεγονός που προκάλεσε την ενόχληση της Τουρκίας, η οποία μας απήντησε δια της πρεσβείας της στην Αθήνα.

Δυστυχώς, τόσο η αντίδραση, έως σήμερα, διεθνών οργανισμών, αλλά και χωρών με ορθόδοξη παρουσία ήταν κατώτερη των περιστάσεων. Τούτο μας λυπεί, αλλά δεν μας αποθαρρύνει. Η ευαισθητοποίηση της διεθνούς κοινής γνώμης, όχι μόνο των χριστιανών, αλλά κάθε πολιτισμένου ανθρώπου, μπορεί να είναι μοχλός πίεσης στα κοινοβούλια και στις κυβερνήσεις.

Στην κατεύθυνση αυτή υιοθετήσαμε και την πρόταση του Ρώσου βουλευτή Ιβάν Σούχαρεφ αναφορικά με το θέμα «της ανάδειξης της ιστορικής σχέσης των Ορθοδόξων με τους ναούς της Αγίας Σοφίας, τη δοξολογική μας σχέση με τη Σοφία του Θεού αλλά και των ναών προς τιμή της» και προχωρούμε στην έκδοση σχετικού τόμου. Διότι, η καλύτερη απάντηση απέναντι στο ψεύδος και στην στρέβλωση της αλήθειας είναι η γνώση, αυτή που δεν επιτρέπει να περάσει το παρελθόν στην λήθη. Κάτι που υπηρετεί και η έκθεση που εγκαινιάζεται απόψε.

Με την ευκαιρία αυτή θέλω να υπογραμμίσω τη δέσμευσή μας ότι οι πρωτοβουλίες μας δεν θα σταματήσουν εδώ. Το ζήτημα θα συνεχίζουμε να το θέτουμε σε όλες τις διεθνείς μας επαφές, επιδιώκοντας την διεθνή καταδίκη των τουρκικών ενεργειών, ενώ θα στηρίζουμε κάθε δραστηριότητα που θα υπηρετεί την ιερή υπόθεση της διαφύλαξης της υπόστασης του Ναού της Αγίας Σοφίας και των υψηλών συμβολισμών που αυτός συμπυκνώνει για εμάς τους Έλληνες, τους ορθοδόξους, αλλά και κάθε ελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο.

Κλείνοντας, νομίζω θα είναι ωφέλιμο να μπορεί να περιδιαβεί κανείς την έκθεση και στα τουρκικά. Δεν πιστεύω ότι όλοι οι Τούρκοι συμφωνούν με αυτό το βήμα οπισθοδρόμησης της τουρκικής ηγεσίας.

Και πάλι συγχαρητήρια!

Μάξιμος zoom 3

Read more...

Εισήγηση Γενικού Γραμματέα Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας Μαξίμου Χαρακόπουλου στη Διαδικτυακή Ημερίδα της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης: “Θρησκείες και ακραίες Ιδεολογίες”

Μάξιμος webinar ΟΑΚ 1

Αθήνα, 20 Νοεμβρίου 2020

Εισήγηση
Γενικού Γραμματέα Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας
Μαξίμου Χαρακόπουλου
στη Διαδικτυακή Ημερίδα της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης:
“Θρησκείες και ακραίες Ιδεολογίες”

 

«Σεβασμιότατε, κυρία και κύριοι συνομιλητές,

Φίλες και φίλοι,

Θα ήθελα να συγχαρώ τη Ορθόδοξο Ακαδημία Κρήτης για την πρωτοβουλία και να ευχαριστήσω για τη δυνατότητα να συμμετέχω με εκλεκτούς συνομιλητές, διατυπώνοντας σκέψεις και προβληματισμούς για το ζήτημα που πραγματεύεται η διαδικτυακή ημερίδα, που έχει οπωσδήποτε μια τραγική επικαιρότητα. Το φαινόμενο της μετάθεσης του θρησκευτικού αισθήματος και της ένταξης και συμμετοχής σε μια θρησκευτική ομάδα σε πολιτική ιδεολογία αρχίζει να αναδύεται ιδιαίτερα απειλητικό.

Και λέω απειλητικό διότι κατ’ αυτόν τον τρόπο ακυρώνεται στην πράξη η ισονομία και η ελευθερία των πολιτών σε μια κρατική οντότητα, στην οποία οι σχέσεις των μελών της κοινωνίας διέπονται από τους συνταγματικά κατοχυρωμένους κανόνες. Πρόκειται για τάση καταφανούς οπισθοδρόμησης και αναίρεσης βασικών κατακτήσεων του δυτικού πολιτισμού, που επιτεύχθηκαν με μακροχρόνιες και ενίοτε οδυνηρές διαδικασίες.

Προφανώς, η προλογική αναφορά μου δεν σχετίζεται με το φαινόμενο της ίδιας της θρησκείας, που είναι ίσως συνομήλικο με τον ίδιο τον homo sapiens. Γιατί είναι γεγονός αναντίρρητο η βαθύτατη εγγενής ροπή του ανθρώπου προς το θείο αλλά και η ανάπτυξη της συνείδησής του σε αλληλένδετη σχέση με το θρησκευτικό του συναίσθημα.
Ίσως για τον σύγχρονο δυτικό άνθρωπο αυτή η απόλυτη ταύτιση της θρησκείας με τον πολιτισμό και ο επηρεασμός όχι μόνον του ιδιωτικού βίου ακόμη και στις λεπτομέρειές του, αλλά και αυτού του δημόσιου, να φαντάζει παράξενος.

Ωστόσο, κανείς πολιτισμός στην ανθρώπινη ιστορία δεν αναπτύχθηκε χωρίς θρησκευτική ταυτότητα. Και αυτή η θρησκευτική ταυτότητα επηρέαζε καταλυτικά και την στάση των ανθρώπων ως πολιτών, σε σχέση δηλαδή με το κράτος τους. Τα παραδείγματα πολλά από την άπω ανατολή και την βουδιστική παράδοση, την ινδική υποήπειρο και τον ινδουισμό, την ιουδαϊκή θρησκεία για τους Εβραίους, την Ορθοδοξία και το Βυζάντιο, το Ισλάμ στην Μέση Ανατολή και όπου επεκτάθηκε, τον καθολικισμό αρχικώς και στη συνέχεια τα διάφορα παρακλάδια του προτεσταντισμού για την Δύση, κ.ο.κ.

Συχνά, επίσης οι συγκρούσεις έπαιρναν τη μορφή των θρησκευτικών πολέμων, δίνοντας μια ιδεολογική χροιά σε κατακτητικές πρωτοβουλίες, ίσως και δικαιολογώντας τες. Αυτό συνέβη με την ισλαμική τζιχάντ, με τις περιβόητες σταυροφορίες αλλά και τους θρησκευτικούς πολέμους στην Ευρώπη -με πιο εμβληματική από εκείνες τις συγκρούσεις τη “Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου”.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι σε πλείστες όσες περιπτώσεις η θρησκευτική ταυτότητα έχει στενή σχέση και με την εθνοτική ταυτότητα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των μιλιέτ στην Οθωμανική αυτοκρατορία, όπου ολόκληρος ο πληθυσμός χωρίστηκε ανάλογα με την θρησκεία του. Βεβαίως αυτό συνεπαγόταν και διαχωρισμό προνομίων και υποχρεώσεων, σε βάρος βεβαίως των μη μουσουλμάνων υπηκόων, που σήκωναν τα βάρη της φορολογικής πολιτικής της Υψηλής Πύλης. Αρνητικό επίσης παράδειγμα υπήρξε η πολιτική διακρίσεων κατά των Εβραίων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Ο ευρωπαϊκός πολιτισμός, βασισμένος στις αρχές του διαφωτισμού, προσπάθησε να άρει σταδιακά το πρόβλημα που δημιουργούσε η ανάμειξη της θρησκείας στην πολιτική. Η άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων ωθήθηκε στην ιδιωτική σφαίρα. Μια εξέλιξη που επιταχύνθηκε και από τη διάδοση του καπιταλισμού που έβαζε την οικονομία ως βασικό στοιχείο της κοινωνικής ζωής.

Ο διαχωρισμός της θρησκείας από την σφαίρα της πολιτικής ωστόσο δεν εξέλιπε ποτέ. Απόδειξη, η ισχύς χριστιανοδημοκρατικών κομμάτων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Από την άλλη είχαμε και φαινόμενα απόπειρας κατάργησης της ίδιας της θρησκείας με διοικητικές μεθόδους όπως συνέβη στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, όπου η θρησκεία αφορίστηκε ως “όπιο του λαού”.

Ανάλογες τάσεις, με άλλη ιδεολογική αφετηρία, συνεχίζουν να παρατηρούνται σήμερα και από κάποιους κύκλους στη Δύση. Είναι ορατή άλλωστε η προσπάθεια αποχριστιανοποίησης της Ευρώπης, δηλαδή του ενός εκ των τριών πυλώνων της, μαζί με την ελληνική γραμματεία και το ρωμαϊκό δίκαιο.

Η αλήθεια είναι βεβαίως ότι και η ελληνική γραμματεία περιθωριοποιείται επικίνδυνα παράλληλα με την αποχριστιανοποίηση, οπότε δικαιολογούμαστε να αναρωτιόμαστε, αν αυτά εκλείψουν τότε για ποια Ευρώπη θα μιλάμε; Αν δηλαδή μόνον το δίκαιο, κι αυτό χωρίς την φιλοσοφική του θεμελίωση, μπορεί να κρατήσει στέρεο τον ευρωπαϊκό πολιτισμό.

Την ίδια ώρα, ωστόσο, παρατηρείται κυρίως στον ισλαμικό κόσμο, μια αντίστροφη τάση επιβολής του Ισλάμ ως πολιτικής ταυτότητας, δηλαδή ως ισλαμισμού. Τις τελευταίες δεκαετίες μια σειρά από κινήματα με ανάλογες ιδεολογικές αρχές, επιβάλλουν όπου μπορούν συνθήκες ολοκληρωτισμού ακόμη και τρόμου.

Σε ακραία μορφή το είδαμε με την δράση του Ισλαμικού Κράτους, της Αλ Κάιντα, και άλλων συναφών οργανώσεων, που με τη χρήση βάρβαρης βίας προσπάθησαν να επιβάλουν τις αναχρονιστικές αντιλήψεις τους, στο όνομα του Ισλάμ. Σε αυτό το φαινόμενο, θα πρέπει να δούμε μερικά συμπτώματα που θα πρέπει να μας ανησυχήσουν.

Το πρώτο είναι ότι δυστυχώς οι ιδέες αυτές, ο ιός του φονταμενταλισμού, βρίσκουν εύκολα ευήκοα ώτα, και μάλιστα μεταξύ των νέων. Υποτίθεται ότι η παγκοσμιοποίηση, η εξάπλωση των μέσων επικοινωνίας, των κοινών προτύπων πολιτισμού θα εξάλειφε τέτοιες συμπεριφορές. Κι όμως, τζιχαντιστές με τα πιο σύγχρονα κινητά, τάμπλετ κι ό,τι άλλο προσφέρει η σύγχρονη τεχνολογία, δεν διστάζουν να δολοφονούν αθώους ανθρώπους γιατί απλώς δεν πιστεύουν σε όσα πιστεύουν οι ίδιοι.

Η μαζικότητα που παίρνει ο ισλαμισμός, η μετατροπή δηλαδή της θρησκείας σε πολιτική ταυτότητα, έγινε φανερή όταν εκδηλώθηκε η λεγόμενη αραβική άνοιξη. Αντί να ανθίσει η δημοκρατία, ή μέσω της δημοκρατίας να υπάρξουν κινήσεις δικαιοσύνης και ισότητας, άνοιξε το κουτί της Πανδώρας και το πάνω χέρι το πήραν οπαδοί της μισαλλοδοξίας και του ολοκληρωτισμού.
Από το σπαθί των τζιχαντιστών παραλίγο να εξαφανισθούν όλοι οι χριστιανοί της Συρίας και του Ιράκ, ενώ και σε άλλες χώρες ζουν υπό το καθεστώς του τρόμου. Σήμερα, η δράση των ακραίων ισλαμιστών έχει οδηγήσει την πλειοψηφία των Χριστιανών της Μέσης Ανατολής να είναι πρόσφυγες σε στρατόπεδα ή στο εξωτερικό.

Για αυτήν την εξέλιξη αναμφίβολη ευθύνη έχει όμως και η Δύση, η οποία αδιαφόρησε ή και ακόμη χειρότερα επιχείρησε σε κάποιες περιπτώσεις να χρησιμοποιήσει κάποιους ακραίους για να υπονομεύσει μη φιλικά καθεστώτα. Το παλαιότερο παράδειγμα του περιβόητου Μπιν Λάντεν, που εκπαιδεύτηκε και εξοπλίστηκε από δυτικές δυνάμεις για να πολεμήσει κατά των σοβιετικών στο Αφγανιστάν, και τελικά δημιούργησε την 11η Σεπτεμβρίου δεν είναι η μοναδική περίπτωση ενός τέτοιου τύπου «φρανκενστάιν».

Το δεύτερο πολύ επικίνδυνο σύμπτωμα είναι η απροθυμία των μουσουλμάνων που έχουν εγκατασταθεί στην Ευρώπη, παλαιότερα αλλά κυρίως πρόσφατα, να θέσουν την θρησκευτική τους ταυτότητα εκτός των υποχρεώσεων που οφείλουν να τηρούν ως πολίτες των κρατών που διαμένουν.

Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα το οποίο υπονομεύει τα ίδια τα κράτη, καθώς δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ισονομία δύο ταχυτήτων. Ο νόμος, όμως είτε θα ισχύει, είτε όχι. Οι εξαιρέσεις οδηγούν απαρεγκλίτως σε διαλυτικά φαινόμενα. Και αυτό συμβαίνει σήμερα σε κάποιες περιπτώσεις στην ίδια την ΕΕ.

Το βλέπουμε για παράδειγμα στη δημιουργία ιδιόμορφων γκέτο, όπου η σαρία είναι το ισχύον νομικό πλαίσιο ζωής και δράσης, εκεί που η θέση της γυναίκας είναι κατώτερη και όπου επιτρέπεται και η άσκηση βίας. Και δυστυχώς όλα αυτά συμβαίνουν, παρά το γεγονός ότι υποτίθεται αγωνιζόμαστε υπέρ των δικαιωμάτων.

Επιπλέον, μερίδα κάποιων από αυτούς που θεωρούν τη θρησκευτική τους ταυτότητα υπεράνω της ιδιότητάς τους ως πολιτών των κρατών που διαβιούν, εντάσσεται σε τρομοκρατικούς πυρήνες, και ασκεί βάρβαρη βία για να προσαρμοστεί η ελευθερία στη δική τους, περιορισμένη, αντίληψη. Ο ευρωπαϊκός κόσμος δεν πρέπει σε καμία περίπτωση και υπό οποιαδήποτε πρόφαση ή δικαιολογία να υποκύψει σε αυτόν τον εκβιασμό.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους ότι η κατακτημένη ελευθερία της σκέψης, του λόγου και της δράσης, ο σεβασμός στα δικαιώματα του κάθε πολίτη, ο σεβασμός απέναντι στον νόμο, ο σεβασμός στην κουλτούρα της κοινωνίας που έχει συστήσει το κάθε κράτος είναι απαράβατος κανόνας για όποιον επιθυμεί να ζήσει στα όρια αυτού του κράτους. Αυτό συνιστά μια απαράβατη προϋπόθεση, και όποιος δεν την σέβεται δεν μπορεί να έχει θέση στις κοινωνίες μας.

Και το τρίτο αρνητικό σύμπτωμα είναι η προσπάθεια που γίνεται από κάποιες χώρες να εργαλειοποιήσουν τη θρησκεία και συγκεκριμένα το Ισλάμ, για τις δικές τους συγκεκριμένες πολιτικές επιδιώξεις. Το έχουμε δει αυτό πολλές φορές στο παρελθόν, όπως με το Ιράν, που δημιούργησε ένα φιλικό του σιιτικό τόξο στη Μέση Ανατολή, το βλέπουμε τώρα σε μια ακόμη πιο επιθετική μορφή από την Τουρκία του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Δυστυχώς, η παρούσα τουρκική ηγεσία, καταρρίπτοντας τις δυτικές ψευδαισθήσεις ότι η χώρα ήταν πρότυπο φιλελεύθερης ισλαμικής δημοκρατίας, κάτι αντίστοιχο της ευρωπαϊκής χριστιανοδημοκρατίας, ξέθαψε παλαιά ιδεολογήματα από την ιστορία της για να δικαιολογήσει την επιθετικότητά της προς κάθε κατεύθυνση.

Εκτός, λοιπόν από τον νέο-οθωμανισμό και τον παντουρκισμό προβάλλει τώρα και τον πανισλαμισμό, με προφανή στόχο να κερδίσει τους σουνίτες, όπου γης. Από την μακρινή Ινδονησία και την επαρχία Ξιν Γιάν της Κίνας, μέχρι το Μαγκρέμπ και τους μετανάστες στην Ευρώπη, ακόμη και τους μουσουλμάνους της Λατινικής Αμερικής.

Πρόκειται για ένα πολύ επικίνδυνο μονοπάτι, και αυτό αποκαλύφθηκε τόσο με την μεταφορά τζιχανιστών στη Λιβύη και στο Αζερμπαϊτζάν όσο και με το κήρυγμα μίσους κατά της Γαλλίας, η οποία υπερασπίζεται, όπως και η Αυστρία, τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες μετά τις αποτρόπαιες δολοφονίες σε Παρίσι, Νίκαια και Βιέννη.

Αντί, ως όφειλε, η Τουρκία να αναλάβει την νουθέτηση των ακραίων στοιχείων, έριξε λάδι στη φωτιά, βλέποντας τα τραγικά γεγονότα ως ευκαιρία για να έλθει πιο κοντά η δημιουργία ενός χαλιφάτου.

Αυτό το όραμα εξάλλου εξυπηρετεί και η απαράδεκτη μετατροπή της Αγίας Σοφίας, του κοσμήματος αυτού της βυζαντινής ορθοδοξίας, σε τέμενος, όπως και της Μονής της Χώρας, της Αγίας Σοφίας στην Τραπεζούντα αλλά και στη Νίκαια της Βιθυνίας, υλοποιώντας ταυτόχρονα το σχέδιο της γενοκτονίας της μνήμης.

Απέναντι σε αυτήν τη νέα και ιδιαίτερα κρίσιμη πραγματικότητα οφείλουμε να έχουμε μια καθαρή στάση. Η πολιτική της παροχής του καρότου και της αναβολής του μαστιγίου επ’ αόριστον έχει αποτύχει. Και όσο αποτυγχάνει τόσο θα αποθρασύνονται όσοι ποντάρουν στο να μετατρέψουν τη θρησκεία σε κεντρική ιδεολογία, και τους πιστούς σε στρατό και πέμπτη φάλαγγα.

Η Ευρώπη, ιδιαιτέρως, πρέπει να αφυπνιστεί. Ο κίνδυνος δεν είναι το ίδιο το Ισλάμ, όπως είπε και ο Άγιος Γαλλίας. Οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι πέφτουν θύματα της καταπίεσης και των διακρίσεων από τους ακραίους. Στις ίδιες τις χώρες τους είναι αναγκασμένοι να μην εκφράζονται ελεύθερα από τον φόβο των διώξεων.

Ο αγώνας κατά του θρησκευτικού φανατισμού και της μισαλλοδοξίας είναι αγώνας για ελευθερία όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων. Το μέλλον ανήκει σε μια ανθρωπότητα ειρηνικής συμβίωσης και συνύπαρξης όλων, ανεξαρτήτως της εθνικής καταγωγής ή της θρησκευτικής ταυτότητας. Και αυτό το όραμα πρέπει να οδηγεί τα βήματά μας.

Αυτές είναι οι βασικές αρχές που ακολουθούμε και ως Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας ως σήμερα. Προσπαθούμε να αναδείξουμε τα κοινά σημεία μεταξύ των χριστιανικών ομολογιών, αλλά και των μονοθεϊστικών θρησκειών. Έχουμε αναπτύξει σχέσεις με συνάδελφους μουσουλμάνους βουλευτές, και σχεδιάζουμε περαιτέρω ενέργειες κοινής δράσης.

Βρισκόμαστε πολύ κοντά στα τεκταινόμενα της Μέσης Ανατολής και στους διωκόμενους χριστιανούς. Δημιουργούμε ένα παρατηρητήριο που θα καταγράφει την κατάστασή τους και θα συμβάλει στην προσπάθεια να στερεωθούν στις εστίες τους, αλλά και να επιστρέψουν όσοι περισσότεροι γίνεται από αυτούς που έγιναν πρόσφυγες.

Καταδικάσαμε με απερίφραστο τρόπο τις τρομοκρατικές ενέργειες και εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας στα νομοθετικά σώματα της Γαλλίας και της Αυστρίας.

Ως θεσμός που συνενώνει εκπροσώπους κοινοβουλίων από 25 χώρες είμαστε βέβαιοι ότι μπορούμε να πετύχουμε σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της εξάλειψης του θρησκευτικού φανατισμού και της αλληλοκατανόησης. Προς αυτή την κατεύθυνση θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε.

Ευχαριστώ για την προσοχή».

 

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου κατά τη συζήτηση στην Βουλή επί της προτάσεως δυσπιστίας κατά του Υπουργού Οικονομικών κ. Χρήστου Σταϊκούρα, που υπέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ

Μ.Χαρακοπουλος 3

Αθήνα, 24 Οκτωβρίου 2020

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου
κατά τη συζήτηση στην Βουλή επί της προτάσεως δυσπιστίας
κατά του Υπουργού Οικονομικών κ. Χρήστου Σταϊκούρα, που υπέβαλε ο ΣΥΡΙΖΑ

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η πρόταση δυσπιστίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης προς τον υπουργό Οικονομικών είναι κατώτερη των περιστάσεων και θα αποδειχθεί τουφεκιά στον αέρα.
Πρώτον διότι δεν αποτελεί προσωπική μομφή προς τον υπουργό για κάποιο σκάνδαλο που εγείρει ερωτηματικά ακεραιότητας. Ο κ. Σταϊκούρας δεν κάνει τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο απ’ ό,τι δεσμεύτηκε στις προγραμματικές της δηλώσεις η κυβέρνηση. Να λύσει το πρόβλημα των κόκκινων δανείων.
Και ο δεύτερος λόγος που χαρακτηρίζει κατώτερη των περιστάσεων την πρόταση μομφής είναι ο χρόνος που επέλεξε ο κ. Τσίπρας να ασκήσει καταχρηστικά το κορυφαίο αυτό κοινοβουλευτικό όπλο, με άσφαιρα, όμως, πυρά.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Βιώνουμε μια πραγματική καταιγίδα συνδυασμού αρνητικών συγκυριών, που όμοιά της δύσκολα μπορούμε να θυμηθούμε τις τελευταίες δεκαετίες. Η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με τρεις ταυτοχρόνως μείζονες κρίσεις, τις οποίες καλείται να υπερνικήσει στο ίδιο διάστημα.
Μιλούμε πρώτον για την υγειονομική κρίση με την πανδημία του κορονοϊού, που δυστυχώς, αυξάνεται αλματωδώς, λόγω και κάποιων ανεύθυνων συμπεριφορών.
Δεύτερον για την τουρκική επιθετικότητα, η οποία σε κατάσταση πρωτοφανούς παροξυσμού και νεο-οθωμανικής φαντασίωσης ξεδιπλώνει όλο το πλέγμα των παράνομων διεκδικήσεών της έναντι της Ελλάδος.
Και τρίτον για την ύφεση στην οικονομία, η οποία προέκυψε ως αποτέλεσμα της πανδημίας και των μέτρων αντιμετώπισής της, και έχει εγχώριες αλλά και παγκόσμιες διαστάσεις –το είδαμε άλλωστε με την κατάρρευση στην πραγματικότητα του τουριστικού κλάδου το καλοκαίρι, και τις ζοφερές προβλέψεις και για το επόμενο.
Υπ’ αυτές τις συνθήκες θα περίμενε κανείς
• ότι οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου θα έβαζαν ως πρώτιστο στόχο το εθνικό συμφέρον,
• ότι θα γινόταν συστράτευση όλων για την αντιμετώπιση των δυσχερειών,
• ότι θα έμπαιναν στην άκρη οι δευτερεύουσες διαφορές και ιδίως από την αντιπολίτευση θα ασκείτο μια εποικοδομητική κριτική χωρίς ακρότητες και άσκοπους λαϊκισμούς.
Ωστόσο, σε αυτό τον ταλαίπωρο τόπο, φαίνεται ότι δεν τα έχουμε δει όλα! Ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας, μετά την απώλεια της εξουσίας, εισέλθει σε μια μακρά κρίση ταυτότητας και ενδοστρέφειας, και βλέποντας τα απογοητευτικά νούμερα των δημοσκοπήσεων, αποφάσισε να παίξει το δοκιμασμένο χαρτί της όξυνσης σε όλα τα μέτωπα.
Αφού δεν πείθει την κοινωνία ο κ. Τσίπρας, αφού δεν πείθει και μεγάλη μερίδα των δικών του στελεχών, αφού αντιλήφθηκε ότι δεν είναι ο εκτός κριτικής αδιαμφισβήτητος ηγέτης, αλλά τελεί υπό αίρεση, θυμήθηκε τον προ του ‘15 εαυτόν του.
Το κόμμα του προσεταιρίζεται με μεγάλη ευκολία οποιαδήποτε διαμαρτυρία και οποιοδήποτε μαξιμαλιστικό αίτημα με αποκλειστικό σκοπό τη φθορά της κυβέρνησης.
• Γι’ αυτό και στήριξε το εντελώς παράλογο, από πάσης απόψεως, φαινόμενο των μαθητικών καταλήψεων.
• Γι’ αυτό σήκωσε όψιμα πατριωτική παντιέρα στα ελληνοτουρκικά, ζητώντας από την κυβέρνηση να κάνει αυτά που οι ίδιοι δεν έκαναν επί 4,5 χρόνια.
• Γι’ αυτό έφθασε να καταψηφίσει ακόμη και τα μέτρα για την ανακούφιση όσων καταστράφηκαν από τον Ιανό, και μέσα σε αυτούς είναι και οι κάτοικοι της Θεσσαλίας, των Φαρσάλων, αλλά και της Καρδίτσας που επισκέφθηκε ο κ. Τσίπρας, αλλά τα δάκρυα του αποδείχθηκαν κροκοδείλια.
• Γι’ αυτό κι έρχεται τώρα με το πυροτέχνημα της πρότασης μομφής προς τον κ. Σταϊκούρα, με το ξαναζεσταμένο σύνθημα “κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη”.

Δεν μπορεί ο “άχαστος” κ. Τσίπρας να αποδεχθεί ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης όχι μόνον τον κέρδισε, όχι μόνον κυβερνά, αλλά εν μέσω τόσο δύσκολων καταστάσεων η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνεχίζει να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας.
Και νομίζει ότι οι πολίτες έχουν πάθει αμνησία και λησμόνησαν:
• Ότι το δικό του αχρείαστο τρίτο μνημόνιο τον υποχρέωσε να βάλει ημερομηνία λήξης στην προστασία της πρώτης κατοικίας το 2019.
• Ότι ο τότε υπουργός Οικονομικών, ο κ. Τσακαλώτος, ήταν που έλεγε πως οι πλειστηριασμοί είναι καλοί για αναπτυξιακούς και κοινωνικούς λόγους.
• Ότι επί των ημερών του κ. Τσίπρα πραγματοποιήθηκαν πάνω από 25 χιλιάδες πλειστηριασμοί. Τότε που κυνηγούσατε πρώην συντρόφους σας, όπως την κ. Κωνσταντοπούλου και τον κ. Λαφαζάνη.
Γιατί εσείς ήσασταν που καταργήσατε τον νόμο Κατσέλη για την προστασία της πρώτης κατοικίας και οι πολίτες χάνουν τα σπίτια τους λόγω χρεών. Αυτό δηλαδή που προσπαθεί να διορθώσει το νομοσχέδιο που φέρνει ο Σταϊκούρας, προστατεύοντας τους πιο ευάλωτους συμπολίτες μας, δίνοντάς τους μια δεύτερη ευκαιρία να κάνουν μια νεα αρχή.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Όλο αυτό το σκηνικό που προσπαθεί να στήσει η αξιωματική αντιπολίτευση, ψαρεύοντας στα θολά νερά της αγωνίας κάποιων συνανθρώπων μας, δεν περιποιεί τιμή στους εμπνευστές του.
Η χώρα τις κρίσιμες αυτές στιγμές χρειάζεται σοβαρότητα, υπευθυνότητα, σιγουριά, στιβαρότητα, αποφασιστικότητα. Κάθε λάθος, κάθε στραβοτιμονιά, κάθε απόσπαση από τον βασικό στόχο, μπορεί να στοιχίσει ακριβά.
Η ελληνική κοινωνία στην συντριπτική της πλειοψηφία το έχει αντιληφθεί. Και γι’ αυτό εμπιστεύεται τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
Καιρός είναι να το αντιληφθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ και να μην προσπαθεί να ξαναζήσει το όνειρο του 2015, ξαναπαίζοντας στο ίδιο ξεπερασμένο μοτίβο. Οι πολίτες έπαθαν και έμαθαν και το παρελθόν δεν επιστρέφει.
Γι’ αυτό ή θα ενηλικιωθείτε πολιτικά, ακολουθώντας υπεύθυνη αντιπολίτευση, ή θα βρεθείτε πολύ γρήγορα στο σημείο απ’ όπου ξεκινήσατε, στα ποσοστά του κόμματος διαμαρτυρίας.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/tU5fyOZyoNQ

 

Read more...

Μήνυμα - Παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ) Δρ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στο 6ο Διεθνές Χριστιανικό Φόρουμ της Μόσχας

Μάξιμος forum Μόσχας 1

Αθήνα, 21 Οκτωβρίου 2020

Μήνυμα - Παρέμβαση
του Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ)
Δρ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο 6ο Διεθνές Χριστιανικό Φόρουμ της Μόσχας

Κυρίες και κύριοι σύνεδροι, φίλες και φίλοι,

Σας απευθύνω εγκάρδιο χαιρετισμό από την Αθήνα.

Επικοινωνούμε σήμερα δυστυχώς όχι δια ζώσης αλλά μέσω των δυνατοτήτων που μας δίνει η τεχνολογία, λόγω της απειλητικής πανδημίας του covid 19.
Παρ’ όλα αυτά, η απόφαση για τη διενέργεια του ετησίου συνεδρίου παρά τις πρόσκαιρες αντιξοότητες επιβεβαιώνει την ισχυρή παράδοση που έχει δημιουργηθεί, καθώς και τους δυνατούς δεσμούς μεταξύ των συμμετεχόντων.
Αναμφίβολα, η παρούσα συγκυρία μάς έχει θέσει ενώπιον πολλών προβληματισμών, τόσο σε πρακτικό όσο και σε θεωρητικό πεδίο.
Τίθεται με έντονο τρόπο η σχέση επιστήμης και πίστης, και η ανάγκη της μεταξύ τους δημιουργικής ισορροπίας. Η διολίσθηση προς την μία ή την άλλη πλευρά δημιουργεί σοβαρές παρενέργειες. Το βλέπουμε αυτό στις συμπεριφορές από τους αρνητές της μάσκας, αλλά και από όσους θεωρούν ότι η συγκυρία ευνοεί μια ιδεοληπτική επίθεση προς την πίστη.
Αναφορικά με την θεματολογία του συνεδρίου θεωρώ ότι η ανάπτυξη της ιστορικής συνείδησης συνιστά απαραίτητη παράμετρο για την πρόοδο της ανθρωπότητας σαν σύνολο αλλά και την προσωπική πρόοδο του κάθε ανθρώπου. Κι όταν μιλούμε για πρόοδο ασφαλώς δεν περιοριζόμαστε μόνον στα υλικά επιτεύγματα, αλλά στην ηθική και πνευματική ολοκλήρωση του ανθρώπου.
Η απουσία ιστορικής μνήμης δημιουργεί χάσματα και μοιραία οδηγεί στην επανάληψη παλαιών λαθών, αλλά και στη χειραγώγηση των ανθρωπίνων συνόλων. Αυτό ειδικά στην εποχή της έκρηξης της πληροφόρησης μέσω των πρωτοφανών τεχνολογικών επιτευγμάτων, είναι κάτι εφικτό και ταυτόχρονα εφιαλτικό.
Για τον λόγο αυτό ιστορικά ορόσημα, όπως η λήξη του β΄ παγκοσμίου πολέμου πριν από 75 χρόνια, του μεγαλύτερου πολέμου με τις περισσότερες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και τις περισσότερες καταστροφές σε υποδομές, θα έπρεπε να τιμώνται με έμφαση.
Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει –και όχι μόνον λόγω της συγκυρίας της πανδημίας, αλλά επειδή επικρατούν διαφορετικές προτεραιότητες από τα κράτη και τους συλλογικούς οργανισμούς. Ως εκ τούτου, δεν αναδεικνύεται η ενότητα απέναντι στην απειλή ολοκληρωτικών ιδεολογιών, όπως ήταν ο ναζισμός και ο φασισμός, που προσπάθησαν με την βία να επιβάλουν τα ρατσιστικά και μισαλλόδοξα ιδεολογήματά τους.
Έτσι, στο κενό που δημιουργείται και στη σύγχυση που επικρατεί βρίσκουν την ευκαιρία νοσταλγοί ανάλογων αντιλήψεων να επανέρχονται στο προσκήνιο, με διάφορες μορφές. Αυτό συνέβη και στην Ελλάδα, οι θυσίες της οποίας κατά τη περίοδο του πολέμου ήταν τεράστιες, με τη πρόσφατα καταδικασθείσα ως εγκληματική οργάνωση Χρυσή Αυγή. Το ίδιο όμως φαινόμενο, της στρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας, το παρατηρούμε σε χώρες της Βαλτικής ή στην Ουκρανία, όπου συνεργάτες των ναζί εορτάζονται ως εθνικοί ήρωες.
Για την Ορθοδοξία, η αξία της κάθε ανθρώπινης ζωής είναι ανεκτίμητη –καθόσον ο άνθρωπος είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Θεού. Και για τούτο βρίσκεται στον αντίποδα τέτοιων ιδεολογιών που κατατάσσουν τον άνθρωπο σε κατηγορίες, ή δίνουν προβάδισμα στην οικονομική ή τεχνολογική πρόοδο έναντι της ίδιας της ανθρώπινης προσωπικότητας.
Αυτό το απέδειξε η ορθόδοξη Εκκλησία στην Ελλάδα κατά την περίοδο της τριπλής κατοχής ξένων δυνάμεων (Γερμανών, Ιταλών και Βουλγάρων) με τη σωτήρια δράση της, κυρίως προς τους διωκόμενους Έλληνες Εβραίους.
Το απέδειξε, όμως, η Ορθόδοξη Εκκλησία και στη Σοβιετική Ένωση, με την πατριωτική της στάση, που ανάγκασε αυτόν τον ίδιο τον Στάλιν να συνεργαστεί με την μαρτυρική -ιδιαίτερα στις πρώτες μετεπαναστατικές δεκαετίες- ρωσική εκκλησία.
Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι καλή επιτυχία στο συνέδριο και ευελπιστώ του χρόνου να έχουμε την ευκαιρία να συμμετέχουμε με φυσική παρουσία στις εργασίες του.

Μάξιμος forum Μόσχας 3

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το Μήνυμα - Παρέμβαση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/DnVjH_oKZgY

Read more...

Εισήγηση του Γενικού Γραμματέα της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ), μέλους του ελληνικού κοινοβουλίου, Δρ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στο Συνέδριο του Ευρωαραβικού Διαλόγου

ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΑΚ

Αθήνα, 22 Οκτωβρίου 2020

 

Εισήγηση
του Γενικού Γραμματέα
της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ),
μέλους του ελληνικού κοινοβουλίου,
Δρ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο Συνέδριο του Ευρωαραβικού Διαλόγου

 

Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,

Θα ήθελα κατ’ αρχήν να εκφράσω τη χαρά μου για τη δυνατότητα να συμμετέχω στον ευρωαραβικό διάλογο, διατυπώνοντας σκέψεις και προβληματισμούς, που ευελπιστώ να συμβάλουν στην προώθηση της αλληλοκατανόησης και της ειρηνικής συνύπαρξης στη λεκάνη της Μεσογείου.
Εκ μέρους της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας οφείλω να συγχαρώ την Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης για την πρωτοβουλία του ευρωαραβικού διαλόγου και τη διενέργεια του ψηφιακού συνεδρίου, τόσο για το επίκαιρο της θεματολογίας του, όσο βεβαίως και για τα προφανή και ουσιαστικά οφέλη που κομίζει στην αδήριτη ανάγκη προσέγγισης μεταξύ Ευρώπης και Αραβικού κόσμου.
Αναμφίβολα, η ανθρωπότητα βιώνει πρωτόγνωρες συνθήκες υπό την πίεση της υγειονομικής κρίσης που προκάλεσε η πανδημία του covid 19. Η κρίση αυτή δημιούργησε τεράστια αλυσιδωτά προβλήματα στα συστήματα υγείας, τα οποία έφθασαν και ξεπέρασαν τα όριά τους.
Πυροδότησε, επίσης, μια ογκούμενη οικονομική κρίση με πολλαπλές αρνητικές παρενέργειες, ιδιαιτέρως σε βασικούς τομείς της παραγωγικής δραστηριότητας. Οι προβλέψεις για το ύψος της ύφεσης που αναμένεται, αλλά και την έκταση που εικάζεται ότι θα λάβει η ανεργία είναι πράγματι εφιαλτικές.
Η πανδημία θέτει εν αμφιβόλω βασικές συνιστώσες της παγκοσμιοποίησης, όπως η ελευθερία μετακινήσεων, και καθώς επιβάλλονται λύσεις που εστιάζονται τόσο σε τοπικά, ενδοκρατικά όρια, όσο και σε διεθνές επίπεδο, τροφοδοτεί θεωρίες συνομωσίας.
Ελπίζουμε ότι η επιστήμη θα δώσει σύντομα οριστικές και ολοκληρωμένες απαντήσεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση του επικίνδυνου αυτού ιού, αντιλαμβανόμαστε, ωστόσο, ότι οι συνέπειες της παρούσας κρίσεως θα διατηρηθούν για αρκετό διάστημα, ίσως και χρόνια.
Θα ήταν οπωσδήποτε παράλειψη να μην αντλήσουμε μαθήματα από τη δεδομένη συγκυρία σχετικά με την αβεβαιότητα που πάντοτε κυριαρχεί στην δομημένη από τον άνθρωπο κοινωνική και ιδεολογική πραγματικότητα, καθώς αρκούσε ένας αόρατος μικροοργανισμός να ανατρέψει τον τρόπο της ζωής μας. Ελπίζω ότι η ανθρωπότητα ως σύνολο αλλά και ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά θα βγούμε σοφότεροι από αυτήν την σκληρή δοκιμασία.
Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,
Επιτρέψτε μου δοθείσης της ευκαιρίας, να αναφερθώ στις κοσμογονικές αλλαγές που συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια. Τα δραματικά γεγονότα που συνέβησαν σε χώρες, μεταξύ άλλων, όπως η Συρία, το Ιράκ και η Λιβύη, με τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, τα εκατομμύρια των προσφύγων, τις κατεστραμμένες υποδομές, επηρέασαν καταλυτικά και άμεσα ολόκληρο το μεσογειακό σύστημα, αλλά και τις σχέσεις Ευρώπης και Αράβων.
Τα γεγονότα ανάγκασαν τον μέσο ευρωπαίο πολίτη να αντιληφθεί πόσο κοντά ζει με τους πολίτες των αραβικών χωρών της Μεσογείου, κυρίως βεβαίως λόγω των προσφυγικών ρευμάτων.
Ωστόσο, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι η στάση της Ευρώπης στα τεκταινόμενα δεν ήταν η πλέον ενδεδειγμένη. Δεν υπήρξε αυτή η δύναμη που με την ισορροπημένη και σώφρονα παρέμβασή της θα απέτρεπε τη διολίσθηση στον πόλεμο και στον όλεθρο. Παρέμεινε διστακτική, στην καλύτερη των περιπτώσεων, για να μην αναφέρουμε την επικράτηση μικροεθνικών συμφερόντων στον τρόπο δράσης κάποιων κρατών-μελών της ΕΕ.
Έτσι, αφέθηκε σχεδόν ανεμπόδιστη η ενδυνάμωση εξτρεμιστικών ομάδων, που πρεσβεύουν τη μισαλλοδοξία και την έλλειψη ανοχής, που με ψευδές προκάλυμμα την θρησκεία επεδίωξαν να επιβάλουν την εξουσία τους.
Ως Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας έχουμε επανειλημμένως επισημάνει το αδιέξοδο αυτής της μυωπικής στάσης, και έχουμε καλέσει σε αλλαγή κατευθυντηρίων γραμμών. Οφείλει η Ευρώπη να σταθεί στο πλευρό των χωρών αυτών, που μπροστά τους έχουν την αναγκαιότητα της ανοικοδόμησής τους σε συνθήκες ειρήνης, όπως είναι η Συρία και η Λιβύη αλλά και ο Λίβανος, που δοκιμάζεται σοβαρά μετά το πρόσφατο τραγικό ατύχημα στο λιμάνι της Βηρυτού.
Οφείλουμε να κινηθούμε πιο αποφασιστικά στην προσέγγιση του ευρωπαϊκού με τον αραβικό κόσμο, με γνώμονα την ειρηνική συνύπαρξη, την αλληλοκατανόηση, το αμοιβαίο όφελος. Το κοινό μας μέλλον πρέπει να οικοδομηθεί πάνω σε σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ειλικρινούς συνεργασίας, υπερβαίνοντας αρνητικά στερεότυπα του παρελθόντος και κατεστημένες αναχρονιστικές αντιλήψεις.
Βεβαίως είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο το γεγονός ότι η διπλωματία έχει επιδείξει τα τελευταία χρόνια έντονη κινητικότητα με ουσιαστικά αποτελέσματα. Οι πρόσφατες, μάλιστα, συμφωνίες αραβικών χωρών, όπως των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ή του Μπαχρέιν με το Ισραήλ, δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον, που θα ευνοήσει τη συνολικότερη διευθέτηση των ζητημάτων στη Μέση Ανατολή.
Όπως, επίσης και οι συμφωνίες που στοχεύουν στον τεράστιο υποθαλάσσιο πλούτο της Ανατολικής Μεσογείου, από την εκμετάλλευση του οποίου θα έχουν σημαντικό όφελος όλοι οι λαοί της περιοχής.
Για τους λόγους αυτούς δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κράτη-ταραξίες που επιδιώκουν τη βίαιη ανατροπή του διεθνούς συστήματος, στο όνομα του αναθεωρητισμού που διακηρύττουν, να ασκούν στρατιωτική βία εναντίον τρίτων κρατών.
Ούτε να ανεχθούμε να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν εξτρεμιστικές στρατιωτικές ομάδες για την επίτευξη των στόχων τους, να ασκούν καθημερινή ρητορική βίας και επιθετικότητας εναντίον άλλων κρατών για να τους εξαναγκάσουν να υποταχθούν στη θέλησή τους.
Κι ένα τέτοιο κράτος-ταραξίας, που απειλεί την ειρήνη και την σταθερότητα στην Μεσόγειο, είναι η Τουρκία:
• Η χώρα αυτή, ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια, προβάλλοντας ανιστόρητα νεο-οθωμανικά οράματα και μια ατζέντα εκτεταμένων εδαφικών διεκδικήσεων, παραβιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου στη Μέση Ανατολή, στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά πλέον και στην Υπερκαυκασία.
• Δρα ως στρατός κατοχής στη Συρία, όπου συνεργάζεται με εξτρεμιστικές ομάδες, στελέχη των οποίων χρησιμοποιεί σε αποστολές και σε άλλες περιοχές. Καταδιώκει τον ντόπιο πληθυσμό που δεν υποτάσσεται στην τουρκική αυταρχικότητα.
• Παρανόμως διεξάγει έρευνες για φυσικό αέριο στην ΑΟΖ και στα χωρικά ύδατα ενός ανεξάρτητου κράτους-μέλους της ΕΕ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, χρησιμοποιώντας παράλληλα πολεμικά πλοία προς τούτο.
• Παραβιάζει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και προσπαθεί να επιβάλει τετελεσμένα με την πολιτική των κανονιοφόρων, αδιαφορώντας για τις εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας.
• Έχει προχωρήσει σε μια εντελώς αυθαίρετη συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την κυβέρνηση της Τρίπολης -την οποία δεν επικυρώνει ούτε η βουλή της Λιβύης- όπου όπως καταγγέλλεται έχει μεταφέρει και μαχητές από τη Συρία.
• Ο πόλεμος για το Ναγκόρνο Καραμπάχ επίσης γίνεται με άμεση συμμετοχή της Τουρκίας, η οποία είναι η μοναδική τρίτη δύναμη που καλεί σε συνέχιση αυτού του αιματηρού πολέμου και εμποδίζει την διατήρηση της εκεχειρίας.

Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,
Η Ευρώπη και ο αραβικός κόσμος οφείλουν με τις κοινές τους ενέργειες να αναχαιτίσουν την πολιτική της Άγκυρας, και να της επιβάλουν να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αν δεν το κάνουμε είναι βέβαιο ότι οι σχέσεις των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου θα μπουν συνολικά σε μακρόχρονη κρίση με άδηλη κατάληξη.
Με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα και πάλι να ευχηθώ καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου σας και ευελπιστώ σε γόνιμα συμπεράσματα.
Σας ευχαριστώ για την προσοχή.

Μαξιμος Συνεδριο Ευρωαραβικου Διαλογου 4 1 


Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/ZekbP8rzEjU

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στην Ολομέλεια της Βουλής επί του σ/ν του Υπουργείου Υγείας

Μαξιμος Βουλη 6

Αθήνα, 20 Οκτωβρίου 2020

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην Ολομέλεια της Βουλής επί του σ/ν του Υπουργείου Υγείας:
«Κύρωση της από 24.09.2020 τροποποίησης της από 26.07.2018 Σύμβασης Δωρεάς μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου, του Κοινωφελούς Ιδρύματος με την επωνυμία “Κοινωφελές Ίδρυμα «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Σ. ΩΝΑΣΗΣ” (ALEXANDER S. ONASSIS PUBLIC BENEFIT FOUNDATION)», που εδρεύει στο VADUZ του LIECHTENSTEIN, και του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου (Ν.Π.Ι.Δ.), επείγουσες ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση του κινδύνου διασποράς του κορωνοϊού COVID-19 και άλλες διατάξεις».

«Ευχαριστώ κ. πρόεδρε.

Πριν μιλήσω για την τροπολογία του ΕΛΓΑ, που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους αγρότες της Θεσσαλίας που επλήγησαν από τον Ιανό, θα ήθελα να πω λίγα λόγια για το βασικό σώμα του νομοσχεδίου.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους οι δωρεές εθνικών ευεργετών υπήρξαν καθοριστικές για τον εκσυγχρονισμό της χώρας και την αντιμετώπιση κοινωνικών αναγκών. Η παράδοση αυτή, δείγμα υψηλού πατριωτισμού και ειλικρινούς ανθρωπισμού, είναι πράγματι εξαιρετικά ενθαρρυντικό ότι συνεχίζεται αδιάλειπτα από το ίδρυμα Ωνάση, που προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες σε όλους τους τομείς και ιδιαίτερα στον ευαίσθητο τομέα της υγείας, με την ανέγερση νέας πτέρυγας και τον εξοπλισμό του Ωνάσειου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου, που προβλέπονται στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο.

Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι οι διατάξεις για τα θέματα υγείας είναι επιβεβλημένες, καθώς η έκτακτη υγειονομική κατάσταση συνεχίζεται, η πανδημία εξακολουθεί να ταλαιπωρεί ολόκληρο τον πλανήτη, το σύστημα υγείας δέχεται σοβαρές πιέσεις και η αγωνία των πολιτών είναι έκδηλη για το τι μέλλει γενέσθαι. Γι’ αυτό είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει χρόνιες παθογένειες και ενισχύει έμπρακτα το δημόσιο σύστημα υγείας.

Επιτρέψτε μου, όμως, να εστιάσω την προσοχή μου στην τροπολογία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης για την αποζημίωση των πληγέντων από τον Ιανό αγροτών της Θεσσαλίας, μετά και τις τοποθετήσεις του υπουργού Οικονομικών και του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης.

Οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι στα Φάρσαλα έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους και για να μπορέσουν να ορθοποδήσουν είναι αναγκαία η υπερψήφιση της τροπολογίας για τον ΕΛΓΑ, έτσι ώστε να δοθούν για πρώτη φορά προκαταβολές των αποζημιώσεων μέχρι τον Ιανουάριο του επόμενου έτους –θέλω να πιστεύω ότι θα δοθούν νωρίτερα, εντός του Οκτωβρίου, όπως αρχικά είχε ειπωθεί- και να απαλλαγούν από τα εκτιμητικά τέλη, που αγγίζουν τις 800 χιλιάδες ευρώ.

Ιδιαίτερα θετική είναι η διάταξη για αποζημίωση στο 100% της ασφαλιζόμενης αξίας της παραγωγής και αντικατοπτρίζει το έμπρακτο ενδιαφέρον της κυβέρνησης για γρηγορότερη επούλωση των πληγών που προκάλεσε ο μεσογειακός κυκλώνας. Στην πράξη, αυτό, σύμφωνα με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, μεταφράζεται σε επιπλέον 10 εκατομμύρια ευρώ για τους αγρότες.

Τόσο η καθιέρωση προκαταβολής όσο και η αποζημίωση στο 100% πιστεύω ότι θα πρέπει να εξεταστούν σοβαρά ως μόνιμες μεταρρυθμίσεις του γεωργο-ασφαλιστικού συστήματος της χώρας στο πλαίσιο της κοστολογικής μελέτης που πραγματοποιείται για λογαριασμό του ΕΛΓΑ.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Οι καταστροφές από τον Ιανό έχουν δημιουργήσει στους πληττόμενους αγρότες και κτηνοτρόφους έκτακτα έξοδα και σημαντικές οικονομικές υποχρεώσεις που δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν άμεσα. Όπως επισημαίνουν πολλοί από αυτούς, για να μπορέσουν να ξανακαλλιεργηθούν τα χωράφια πρέπει να καταστούν σύντομα λειτουργικά όλα τα μέσα παραγωγής που καταστράφηκαν.

Οι ζημιές είναι μεγάλες σε εξοπλισμό και μηχανήματα, (σε τρακτέρ, γεωτρήσεις, αντλίες, φορτηγά κ.α.) τα οποία δεν εντάσσονται σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία στις αποζημιώσεις μέσω ΠΣΕΑ -Κρατικών Οικονομικών Ενισχύσεων. Αυτά, όμως, είναι άκρως απαραίτητα για να συνεχιστεί η παραγωγή και έχουν δηλωθεί σε ξεχωριστό πεδίο στις αιτήσεις που έχουν γίνει στον ΕΛΓΑ από τους πληγέντες.

Το άρθρο 4 μιλά για δυνατότητα επιχορήγησης, «δύναται να παρέχεται επιχορήγηση» μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, βιομηχανικών και βιοτεχνικών μονάδων, εμπορικών καταστημάτων, αγροτικών εκμεταλλεύσεων και άλλων επιχειρήσεων, παραπέμποντας σε ΚΥΑ. Θα πρέπει, όμως, να διευκρινιστούν το ταχύτερο οι διαδικασίες για την αποκατάσταση των μέσων παραγωγής.

Και μια και μιλάμε για ΠΣΕΑ, επειδή υπάρχουν ερωτήματα για το ακατάσχετο των ενισχύσεων, θα παρακαλούσα να υπάρξουν διευκρινήσεις αν η ρύθμιση στο άρθρο 4 για το ακατάσχετο των επιχορηγήσεων αφορά και τις ενισχύσεις μέσω ΠΣΕΑ στο πάγιο κεφάλαιο.

Πρόβλημα, όμως, αποτελεί και η ποιότητα του βαμβακιού και του καλαμποκιού στις πληγείσες περιοχές -όπως μου μετέφεραν παραγωγοί των Φαρσάλων. Στα χωράφια που πλημμύρισαν, άλλα η παραγωγή δεν καταστράφηκε 100%, η ποιότητα του βαμβακιού είναι σαφώς υποβαθμισμένη, πρόβλημα ιδιαίτερα έντονο για όσους κάνουν σποροπαραγωγή βάμβακος που απαιτεί αυξημένα καλλιεργητικά έξοδα. Ο ΕΛΓΑ δεν έχει καμία πρόνοια γι αυτή την περίπτωση, αφού δεν υπάρχει ειδική κατηγορία ασφάλισης για τα σπορόκεντρα.

Επιπρόσθετα, όπως αναφέρουν βαμβακοπαραγωγοί από τα χωριά των Φαρσάλων με υποβαθμισμένης ποιότητας βαμβάκια, κατά την επίσκεψη των εκτιμητών του ΕΛΓΑ τους προτάθηκε να συγκομίσουν με “λανάρα”, όπως είναι γνωστές στον κάμπο οι μηχανές απογύμνωσης του βάμβακος, stripper. Όμως, έτσι, φοβούνται μη χάσουν τη συνδεδεμένη ενίσχυση λόγω του υψηλού ποσοστού ξένης ύλης στο βαμβάκι που θα παραδοθεί. Καλό είναι να υπάρξει και για αυτό μια ξεκάθαρη απάντηση, για να ξέρουν τι να κάνουν οι αγρότες.

Τέλος, ορθώς υπάρχει μέριμνα για το προσωπικό του ΕΛΓΑ και των φορέων που επιφορτίστηκαν με το έργο της καταγραφής και εκτίμησης των ζημιών. Η προσπάθειά τους, εξ όσων είμαι σε θέση να γνωρίζω από την επαρχία Φαρσάλων, είναι πράγματι εργώδης.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Τα προβλήματα από τον Ιανό είναι περισσότερα εξ όσων φαίνονται εκ πρώτης όψεως. Η συχνότητα και το μέγεθος των έντονων κλιματικών γεγονότων τα τελευταία χρόνια, επιβάλει να προβλέψουμε ένα “μαξιλάρι”, έναν “κουμπαρά”, για να ανακουφίζουμε αμεσότερα τους πληγέντες, μέσω του νέου Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης.

Είναι, όμως, εμφανές ότι ο αγρότης έχει στο πλευρό του το κράτος, μια κυβέρνηση, την κυβέρνηση Μητσοτάκη, που δεν αναμασά υποσχέσεις, αλλά σέβεται στο έπακρο τον κόπο του και τον βοηθά έμπρακτα, εξαντλώντας κάθε δυνατότητα, προκειμένου να ξεπεράσει τη συμφορά που του έλαχε. Επειδή, ωστόσο, ο χειμώνας είναι μπροστά δεν πρέπει να υπάρχει κανένα περιθώριο ολιγωρίας του κρατικού μηχανισμού.

Σας ευχαριστώ».

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/0wu_Ize-jFg

Read more...

Εισαγωγική ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στην Επιτροπή ΔΔΔΤΔ για τις νέες δομές στα νησιά

Μάξιμος Μηταρακης 2

Αθήνα, 13 Οκτωβρίου 2020

Εισαγωγική ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην συνεδρίαση της Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης ε θέμα ημερήσιας διάταξης: Ενημέρωση των μελών της Επιτροπής από τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Παναγιώτη Μηταράκη, σύμφωνα με το άρθρο 32 παρ. 9 του Κανονισμού της Βουλής, σχετικά με την «Κατασκευή Περιφερειακών Υπηρεσιών, δομών και διακριτών χώρων του άρθρου 8 του ν. 4375/2016 στα νησιά Σάμο, Κω και Λέρο».

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Αρχίζει η συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης. Εν πρώτοις θα ήθελα εκ μέρους του προεδρείου, της αντιπροέδρου κ. Σοφίας Βούλτεψη και του Γραμματέα κ. Στάθη Κωνσταντινίδη να σας ευχαριστήσω για την ανανέωση της διακομματικής εμπιστοσύνης στα πρόσωπά μας.
Η Επιτροπή μας σήμερα έχει ως θέμα ημερήσιας διάταξης την ενημέρωση από τον Υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, κ. Νότη Μηταράκη, σύμφωνα με το άρθρο 32 παρ. 9 του Κανονισμού της Βουλής, σχετικά με την «Κατασκευή Περιφερειακών Υπηρεσιών, δομών και διακριτών χώρων του άρθρου 8 του ν. 4375/2016 στα νησιά Σάμο, Κω και Λέρο».
Πριν δώσω τον λόγο στον κ. υπουργό θα ήθελα να επισημάνω ότι το μεταναστευτικό - προσφυγικό πρόβλημα έχει δημιουργήσει ιδίως στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου δυσεπίλυτα προβλήματα, τεράστια αναστάτωση, εντάσεις στις τοπικές κοινωνίες, ακόμη και αντιπαραθέσεις μεταξύ μεταναστών και κατοίκων.
Πολλές φορές, είδαμε γεγονότα που μας λύπησαν και μας ανησύχησαν.
Αναμφίβολα από το 2015 ο όγκος των ροών στη χώρα μας, ως βασική πύλη εισόδου για την Ευρώπη, ήταν πολύ δύσκολα διαχειρίσιμος. Ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπως της Μόριας στην Λέσβο η κατάσταση έφυγε από κάθε έλεγχο. Οι συνθήκες διαβίωσης για τους εγκατεστημένους εκεί ήταν πραγματικά αφόρητες, τόσο από πλευράς υγιεινής όσο και ασφάλειας.
Οι περιγραφές ταξίδευαν στο εξωτερικό και αμαύρωναν την εικόνα της χώρας. Στο περιβάλλον αυτό βρίσκουν την ευκαιρία και δρουν κάθε λογής στοιχεία, όπως φάνηκε και από τους Αφγανούς δράστες της πυρπόλησης του καταυλισμού στη Μόρια.
Επιπλέον, αμφιβόλου προθέσεων Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις λειτουργούσαν ωσάν κράτος εν κράτει. Κι όπως φέρεται από τις πρόσφατες καταγγελίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, κάποιες δρούσαν σε συνεργασία ακόμη και με άλλες δυνάμεις για την μεταφορά παράτυπων μεταναστών στην Ελλάδα, με παράλληλη ακύρωση των σχεδίων του ελληνικού λιμενικού.
Στην απαράδεκτη αυτή κατάσταση έπρεπε να μπει μία τελεία. Και η τελεία αυτή να μπει σε όλα της τα επίπεδα:
α) στην οργάνωση και λειτουργία των κέντρων υποδοχής και των δομών φιλοξενίας,
β) στον τρόπο διαχείρισης και τον χρόνο διεκπεραίωσης των αιτημάτων ασύλου,
γ) στην ανεξέλεγκτη δράση ορισμένων ΜΚΟ, που πίστεψαν ότι η χώρα είναι ξέφραγο αμπέλι, όπου ο καθείς κάνει ότι του αρέσει,
δ) στις επιστροφές όσων απορρίπτεται το αίτημα του ασύλου τους και
ε) στην αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων.
Σ’ αυτό το πλαίσιο οφείλω να αναγνωρίσω ότι είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικές οι πρωτοβουλίες, που λαμβάνονται το τελευταίο διάστημα, και επιχειρούν να ξεκαθαρίσουν το τοπίο του μεταναστευτικού, που εξακολουθεί να παραμένει οξυμένο.
Ανάμεσα σε αυτές είναι και αυτή που πρόκειται να μας παρουσιάσει σήμερα ο κ. υπουργός, σχετικά με τις απαραίτητες υποδομές που πρόκειται να κατασκευασθούν για δομές φιλοξενίας σε τρία νησιά μας, οι οποίες θα δημιουργήσουν και ανθρωπινότερες αλλά και ασφαλέστερες συνθήκες διαβίωσης για τους φιλοξενούμενους.
Σε κάθε περίπτωση, η ορθή διαχείριση του θέματος προϋποθέτει εκτός από τις δικές μας ενέργειες, την ουσιαστική αλληλεγγύη της Ευρώπης, η οποία δεν πρέπει να εξαντλείται σε κονδύλια ενίσχυσης, όπως έχουμε επισημάνει επανειλημμένως, αλλά και την έμπρακτη συνεργασία της Τουρκίας, που αυτή τουλάχιστον τη στιγμή δεν φαίνεται διατεθειμένη να την παράσχει.
Αντιθέτως, χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό ως απειλή για να αποτρέψει την λήψη κυρώσεων από την ΕΕ. Και δυστυχώς, εκ μέρους κάποιων ευρωπαϊκών κρατών φαίνεται αυτή η τακτική να βρίσκει ευήκοα ώτα, και μια καλή πρόφαση για να αναβάλλουν το αυτονόητο.
Όπως, επίσης, οφείλω να πω ότι η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη νέα μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ είναι κατώτερη των προσδοκιών μας, αλλά και των περιστάσεων. Χρειαζόμαστε δικαιότερη κατανομή βαρών σε όλα τα κράτη-μέλη και κοινή πολιτική επιστροφών στις χώρες καταγωγής και προέλευσης.
Επειδή, όμως, κ. υπουργέ το μεταναστευτικό απασχολεί έντονα την ελληνική κοινωνία θα ήταν χρήσιμο εκτός της ενημέρωσης για την κατασκευή νέων δομών στα νησιά, να ενημερώσετε την Επιτροπή για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα από απόψεως ροών, επιστροφών και μετεγκαταστάσεων σε άλλες χώρες της ΕΕ.
Ποιοι οι χρόνοι απόδοσης του ασύλου μετά τις αλλαγές που υπήρξαν στη νομοθεσία; Ποιες είναι οι προθέσεις σας για τις δομές στην ηπειρωτική Ελλάδα; Διαβάζω ότι όχι μόνο δεν θα υπάρξουν νέες δομές αλλά θα μειωθούν το επόμενο διάστημα. Και τέλος τι γίνεται με το πρόγραμμα φιλοξενίας μεταναστών, που έλαβαν καθεστώς ασύλου, σε ξενοδοχεία; Για πόσο διάστημα είναι αυτά τα προγράμματα γιατί κάποιοι επιχειρούν να τα παρουσιάσουν ως νέες μόνιμες δομές!
Η υπεύθυνη ενημέρωση νομίζω είναι η καλύτερη απάντηση σε όσους επιχειρούν με φήμες να δημιουργήσουν εντυπώσεις, προκαλώντας ανησυχία στις τοπικές κοινωνίες, όπως οι διαδόσεις ότι θα μείνουν μόνιμα.
Σας καλώ, λοιπόν, κ. υπουργέ από το βήμα της βουλής, το πλέον επίσημο βήμα, να ενημερώσετε για τις νέες δομές στα νησιά, αλλά και να διασκεδάσετε τις φήμες, ενημερώνοντας την Επιτροπή συνολικότερα για τη μεταναστευτική πολιτική της χώρας.

Μάξιμος Μηταρακης 4

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρέμβαση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/IFJW6_Z5Y6I

 

Read more...