«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Η συζήτηση του πολυνομοσχεδίου καταγράφεται ήδη ως η δραματική κορύφωση μιας πρωτόγνωρης και τραγικά αποτυχημένης κυβερνητικής πολιτικής. Το πολυνομοσχέδιο σφραγίζει το πολιτικό Βατερλό για το κυβερνών κόμμα, δυστυχώς όμως αποτελεί ένα ακόμη βήμα προς το γκρεμό για την ελληνική κοινωνία.

Σήμερα κορυφώνεται μια κυβερνητική διετία που κατακρήμνισε την οικονομία, εξουθένωσε τους πολίτες, διέλυσε τους αρμούς της κοινωνικής συνοχής, οδήγησε στην εθνική κατάθλιψη.

Προκαλεί απορία στο μέσο πολίτη αυτής της χώρας πώς είναι δυνατόν μετά τις τόσες τραγελαφικές σωτήριες παρεμβάσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, τις τόσες διαψευδόμενες υποσχέσεις, που αρχίζουν από το «λεφτά υπάρχουν» και καταλήγουν στο κυριακάτικο «δεν έχω λύση για τη χώρα», ο πρωθυπουργός να επιμένει ότι ακολουθεί το μονόδρομο της σωτηρίας.

Και η θρασύτητα ξεπερνά κάθε όριο όταν ο πρωθυπουργός ενώ μας υβρίζει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ζητά στη συνέχεια από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης εθνική συνεννόηση. Ενώ εκφωνεί διχαστικές ομιλίες αξιώνει συναίνεση.

Είναι ύβρις προς την ιστορία να παρομοιάζει ο πρωθυπουργός –έστω εμμέσως- τον εαυτό του με τον πρώτο κυβερνήτης της Ελλάδος τον Ιωάννη Καποδίστρια ή τον εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο, που αν μη τι άλλο ήξεραν να διαπραγματεύονται ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές του έθνους. Μετά από πόλεμο και εθνικές καταστροφές.

Όπως επίσης είναι απαράδεκτη και άκρως επικίνδυνη η επίθεση στη δικαιοσύνη, που αποτελεί πυλώνα της δημοκρατίας. Παίζετε με τη φωτιά στοχοποιώντας τη δικαστική εξουσία. Απαξιώνοντας τη δικαιοσύνη στέλνετε λάθος μηνύματα στην ελληνική κοινωνία. Σε περιόδους κρίσεων η αμφισβήτηση του κράτους δικαίου ανοίγει το κουτί της Πανδώρες στη νομιμοποίηση της αυτοδικίας. Αυτό θέλετε;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Ελάχιστα ενδιαφέρει αν το κυβερνών κόμμα είναι στα πρόθυρα της διάλυσης. Εκείνο που ανησυχεί όλους είναι το κενό εξουσίας που υπάρχει στη χώρα. Ο πρωθυπουργός είναι ωσεί παρών και ψάχνει οδούς διαφυγής. Πλέον στην Ευρώπη δεν μας δίνουν καν λογαριασμό για όσα αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Βεβαίως, και πριν δεν διαπραγματευτήκατε, αλλά τώρα δεν κρατούνται ούτε καν τα προσχήματα.

Ο αντιπρόεδρος πέφτει από γκάφα σε γκάφα, πελαγοδρομεί και δημοσίως θρηνεί για το πολιτικό του πεπρωμένο, που μάλλον διαφορετικά το έβλεπε έως πρόσφατα.

Η νεοπαγής τρόικα των υπουργών βγάζει μανιφέστα με το βλέμμα στην επόμενη ημέρα και λαμβάνει θέση στην κούρσα της διαδοχής. Φυσικά λησμονούν -και θέλουν να λησμονήσουμε και εμείς- τις μεγάλες ευθύνες τους ως πρωτοκλασάτοι υπουργοί που είναι για την παρακμή που βιώνουμε. Είναι συμμέτοχοι των κυβερνητικών αποφάσεων και άρα μέρος του προβλήματος.

Και τέλος οι βουλευτές της πλειοψηφίας αμήχανοι, ζαλισμένοι από την κοινωνική κατακραυγή, ακόμη μια φορά με το πιστόλι στο κρόταφο, καλούνται να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Γιατί πώς να δικαιολογηθεί η πληθώρα διατάξεων που περιλαμβάνονται σε αυτό το νομοθετικό έκτρωμα; Πώς να δικαιολογηθούν οι οριζόντιες περικοπές στους μισθούς των εργαζομένων;

Κτυπάτε τους χαμηλόμισθους χωρίς να σκεφθείτε τις κοινωνικές συνέπειες. Κανείς δεν διαφωνεί ότι χρειάζεται εξορθολογισμός στους μισθούς του δημοσίου τομέα. Οι στρεβλώσεις πολλές. Όπως και οι υπερβολές. Αλλά οι αλλαγές θα έπρεπε να είναι πρώτον δίκαιες και δεύτερον να διέπονται από τους κανόνες της λογικής. Στο πολυνομοσχέδιο δεν υπάρχει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Γιατί δεν είναι ούτε δίκαιο ούτε λογικό ένας δάσκαλος ή ένας γιατρός που ξεκινά την επαγγελματική του ζωή να παίρνει 600 ευρώ.

Το ίδιο θα επαναλάβω και για την δήθεν εργασιακή εφεδρεία, που ουσιαστικά συνιστά την απαρχή της απόλυσης. Χιλιάδες εργαζόμενοι θα βρεθούν σύντομα στον καιάδα της ανεργίας, που φθάνει σε πρωτοφανή ποσοστά και μετατρέπεται σε μπαρουταποθήκη οργής που απειλεί να τινάξει την κοινωνία στον αέρα.

Για δε τον φορολογικό Αρμαγεδδώνα είναι δύσκολο να περιγραφούν οι συνέπειες των όσων θα επιφέρει η εφαρμογή του. Και οι συνέπειες αυτές θα βαρύνουν όλους και κυρίως τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Θα βαρύνουν για άλλη μια φορά τους συνεπείς φορολογούμενους, σαν τιμωρία της ειλικρίνειάς τους. Η αποθέωση της αδικίας. Από ένα κόμμα που πριν από 30 ακριβώς χρόνια ήρθε στην εξουσία με σύνθημα να αποκαταστήσει, -με δανεικά είναι η αλήθεια-, τους μη προνομιούχους. Και τι κάνει σήμερα; Αφού μετέτρεψε τη μεσαία τάξη σε μη προνομιούχους τους σπρώχνει στα τάρταρα της απελπισίας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ο παραλογισμός και η αδικία που διέπουν τα μέτρα του νομοσχεδίου αποτυπώνονται ανάγλυφα στην αντιμετώπιση των τριτέκνων και πολύτεκνων. Στη χώρα που απειλείται από την υπογεννητικότητα, που το δημογραφικό πρόβλημα μάς οδηγεί σαν λαό σταδιακά στην εξαφάνιση, το κράτος τιμωρεί όσους κάνουν παιδιά. Και δεν υπερβάλω καθόλου. Το πολυνομοσχέδιο δεν εξαιρεί τους πολύτεκνους από τη μείωση των συντάξεων κατά 40% αν ο συνταξιούχος είναι κάτω των 55, ούτε στην πραγματικότητα από την προσυνταξιακή διαθεσιμότητα και την εργασιακή εφεδρεία. Η ίδια σκληρή τακτική ακολουθείται και στην φορολόγηση των πολυτέκνων, καθώς το αφορολόγητο μειώνεται με αποτέλεσμα, συνυπολογίζοντας και τις μειώσεις στις εκπίπτουσες δαπάνες, τα επιπλέον χαράτσια, τους φόρους αλληλεγγύης, να είναι εξοντωτική η φορολόγηση τους.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι

Η πολιτική των φόρων, η πολιτική των οριζόντιων περικοπών μισθών και συντάξεων, η πολιτική της «γονατογραφίας», αν μου επιτρέπετε το νεολογισμό, έχει αποτύχει οικτρά. Έχει μετατρέψει τη χώρα σε παρία της Ευρώπης, σε πειραματόζωο αποκρουστικών σεναρίων εκ μέρους οικονομικών παραγόντων, πολιτικών στελεχών, δημοσιογράφων και κάθε είδους σεναριογράφου. Σχέδια που τσαλακώνουν την εθνική μας κυριαρχία, την εθνική μας αξιοπρέπεια, το φιλότιμό μας.

Επιτέλους, ήλθε η ώρα να βάλουμε μια τελεία, ένα τέλος σε αυτή την κατηφόρα. Η κοινωνία έχει δείξει έως σήμερα αξιοσημείωτη αυτοσυγκράτηση και πολιτική ωριμότητα. Για πόσο όμως ακόμη; Η αγανάκτηση συσσωρεύεται, η αγωνία μεγαλώνει και η ελπίδα δεν φαίνεται όσο συνεχίζετε στον ίδιο αδιέξοδο δρόμο. Είναι η στιγμή που η καθεμιά και ο καθένας σε αυτή την αίθουσα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στην ιστορία».

Η 46^η Διάσκεψη της COSAC, των Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία σε μια εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία τόσο για την οικονομία της Ευρώπης όσο και για τις προκλήσεις που έχει να ξεπεράσει το ευρωπαϊκό οικοδόμημα.

Η διάσκεψη έγινε στη σκιά του έντονου προβληματισμού για το φαινόμενο της επικράτησης σε πολλές περιπτώσεις των στενά εννοούμενων εθνικών συμφερόντων στη λήψη των αποφάσεων, έναντι στης αναγκαιότητας για μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική με βάση τις αρχές της αλληλεγγύης.

Από τις ομιλίες έγινε φανερό ότι όλοι συνειδητοποιούν πως η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι και οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα θα καθορίσουν το μέλλον της Ευρώπης για πολλά χρόνια. Ο προβληματισμός για την ικανότητα της ευρωπαϊκής  πολιτικής ηγεσίας να αρθεί το ύψος των περιστάσεων δεν είναι μόνο ελληνικός.

Ανησυχία εκφράστηκε για την απειλή που επικρέμαται επί της κοινωνικής συνοχής, ιδιαίτερα στην ευρωπαϊκή περιφέρεια, που μπορεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Και ως εκ τούτου απαιτείται άμεσα μια σθεναρή και δυναμική πολιτική παρέμβαση ώστε να υπερκεραστεί η οικονομική κρίση στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.

Η ελληνική αντιπροσωπεία παρενέβη σε όλα τα θέματα όχι μόνον του άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος αλλά και σε ζητήματα ευρύτερης ευρωπαϊκής πολιτικής. Οι παρεμβάσεις μας εστιάστηκαν κυρίως στην απαίτηση για μια ευρωπαϊκή πολιτική της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών.

Ιδιαίτερα για το πρόβλημα της κοινωνικής συνοχής και την αναγκαιότητα της ανάπτυξης υποστηρίχθηκε η πρόταση της Επιτροπής για την Πολιτική Συνοχής την περίοδο 2014-2020, καλώντας όμως για την θέσπιση πιο φιλόδοξων στόχων.

Στην παρέμβαση που είχα τη δυνατότητα να κάνω αναφέρθηκα στον προβληματισμό για την επιβολή ως όρο για τη χρηματοδότηση των Περιφερειών μέσω των διαρθρωτικών ταμείων, της προϋπόθεσης εφαρμογής των μεταρρυθμίσεων, που τα κράτη-μέλη έχουν δεσμευτεί να υλοποιήσουν στο Εθνικό Πρόγραμμα Μεταρρυθμίσεων τους.

Η αντίρρησή μας εστιάζεται στο γεγονός ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο τιμωρούνται οι Περιφέρειες για ενδεχόμενες καθυστερήσεις της κεντρικής κυβέρνησης.

Διακοπή ή παύση της χρηματοδότησης των Περιφερειών αντιλαμβάνεστε ότι θα σήμαινε αναστολή κάθε αναπτυξιακής προσπάθειας στη χώρα, ακόμη βαθύτερη ύφεση και σφοδρότερη περιδίνηση στον φαύλο κύκλο των ελλειμμάτων και του χρέους.

Επιπλέον, επιμείναμε στην άποψη ότι η κατανομή των πόρων του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου θα πρέπει να συνεχίσει να αποτελεί αρμοδιότητα των κρατών μελών.

Και υποστηρίξαμε ότι εξαιρετικά για το Πρόγραμμα 2014-2020, δεδομένης της δυσχερούς οικονομικής συγκυρίας, το Ταμείο Συνοχής θα πρέπει να αφορά και εκείνα τα κράτη μέλη που έχουν προσφύγει σε μηχανισμό στήριξης της οικονομίας τους, ανεξαρτήτως ΑΕΠ.

Υπό αυτή την οπτική έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το γεγονός ότι και η COSAC στα συμπεράσματά της τονίζει ότι η Πολιτική τής Συνοχής σε συνδυασμό με μια δίκαιη και ισότιμη Κοινή Αγροτική Πολιτική αποτελούν ουσιώδη εργαλεία και διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην προώθηση της αλληλεγγύης, τη μείωση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων μεταξύ των κρατών-μελών και την επίτευξη των στρατηγικών στόχων της ΕΕ. Και ο στόχος μας θα πρέπει να παραμένει η ανάπτυξη και η πρόοδος των λιγότερο αναπτυγμένων περιοχών.

Ωστόσο, θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι ήδη ο αρμόδιος Επίτροπος προϋπολογισμού Λεβαντόφσκι στην πρωτολογία του μίλησε για μείωση του ποσοστού του κοινοτικού προϋπολογισμού που κατευθύνεται στην ΚΑΠ από το 40% που είναι σήμερα στο 33% για την περίοδο 2014-2020.

Αν συνυπολογίσουμε και  το γεγονός ότι η πλειοψηφία των χωρών που εντάχθηκαν πρόσφατα στην Ε.Ε. έχουν σημαντικό αγροτικό πληθυσμό και μεγάλη ανάγκη χρηματοδότησης από την ΚΑΠ εγείρονται κρίσιμα ερωτηματικά κατά πόσον η Ελλάδα στο προσεχές διάστημα θα μπορέσει να διασφαλίσει τα κεκτημένα και να μην έχει απώλεια πόρων που θα δημιουργήσουν πρόβλημα στον ήδη πληττόμενο αγροτικό τομέα της χώρας.

Ιδιαίτερα, σε μια περίοδο που η οικονομική κρίση και η ανάγκη ενός νέου αναπτυξιακού μοντέλου προβάλουν επιτακτικά και αναδεικνύουν την ποιοτική  γεωργία και την κτηνοτροφία σε μοχλό ανάπτυξης, είναι επιβεβλημένη η ενίσχυση του πρωτογενούς αγροτικού τομέα.

Κυρία Πρόεδρε,

Τελειώνοντας θα ήθελα να κάνω δύο επισημάνσεις:

Η πρώτη αφορά στο περιορισμένο χρόνο που έχουν στη διάθεσή τους οι ελληνικές κοινοβουλευτικές αντιπροσωπείες κατά τη συμμετοχή τους σε διεθνείς συναντήσεις, όπως η πρόσφατη COSAC.

Αν και είναι απόλυτα κατανοητή η ανάγκη οικονομικών περικοπών, λόγω της κρίσης, εντούτοις οι περικοπές αυτές δεν πρέπει να αποβαίνουν εις βάρος της ποιότητας του έργου των αντιπροσωπειών.

Σε μια εποχή που η διεθνής εικόνα της χώρας είναι στο ναδίρ, η ανάγκη των παρεμβάσεων αλλά και των διεθνών επαφών είναι αδήριτη. Η επί τροχάδην παρουσία στις όποιες συναντήσεις δεν μπορεί να έχει εκ των πραγμάτων τα θεμιτά αποτελέσματα. Θα πρέπει αυτό να το λάβει υπόψη της η Εθνική Αντιπροσωπεία.

Η δεύτερη επισήμανση έχει να κάνει με το έκδηλο ενδιαφέρον της πολωνικής πλευράς, όπως διατυπώθηκε στις σύντομες συναντήσεις που κατορθώσαμε να έχουμε κατά τη παραμονή μας στη Βαρσοβία, για την συνεργασία με την Ελλάδα στους τομείς του τουρισμού, καθώς είναι πολλοί οι Πολωνοί που θα ήθελαν να κάνουν διακοπές στη χώρα μας, αλλά και στην εισαγωγή ποιοτικών αγροτικών προϊόντων, όπως το ελαιόλαδο και οι ελιές.

Οι συνομιλητές μας εξέφρασαν την απορία τους για την έλλειψη ενδιαφέροντος ως σήμερα της Ελλάδας να προωθήσει στην Πολωνική αγορά αυτές τις δυνατότητες συνεργασίας και αναμένουν ότι σύντομα θα υπάρξει εκ μέρους μας η ανάλογη ανταπόκριση».

Κύριε Υπουργέ, η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι τιμία, αλλά και να φαίνεται τιμία. Όσο καλόπιστος και αν είναι κανείς, οι συμπτώσεις είναι πολλές. Δεν είναι μία, δεν είναι δύο, δεν είναι τρεις. Οι αποκαλύψεις που είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες μέρες πήραν τη μορφή χιονοστιβάδας, για κυβερνητικούς Βουλευτές, κομματικά στελέχη, πολιτευτές, συγγενείς, κουμπάρους Υφυπουργών και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Αναμέναμε λοιπόν σήμερα, μετά τον ορυμαγδό των αποκαλύψεων, αν δείχνατε πραγματικά καλή πίστη, να παραδεχθείτε το λάθος σας, να εξαιρέσετε τις ΜΚΟ απ’ όλη αυτή την αμαρτωλή διαδικασία και να αναθέσετε εξ ολοκλήρου στο ΑΣΕΠ την επιλογή των συμβασιούχων του συγκεκριμένου προγράμματος.

Γιατί τέτοιος «σεβντάς» με τις ΜΚΟ, κύριε Υπουργέ; Αν δεν ακούτε εμάς και τις αντιδράσεις των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, ακούστε τους κυβερνητικούς Βουλευτές. Ακούστε τον Υπουργό Εσωτερικών, τον κ. Καστανίδη, ο οποίος σας «αδειάζει» μεγαλοπρεπώς διαχωρίζοντας τη στάση του.

Διαβάζω το σχετικό ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε στον «Ελεύθερο Τύπο», υπό τον τίτλο «πυρά Καστανίδη κατά ΜΚΟ». «Οι ΜΚΟ δεν είναι για να κάνουν αυτή τη δουλειά» λέει ο υπουργός Εσωτερικών. Γιατί λοιπόν εμμένετε στη μεσολάβηση των ΜΚΟ και μάλιστα με το αζημίωτο, με μεσιτικά της τάξης σχεδόν των 10.000.000 ευρώ; Σήμερα είπατε για 3%. Γιατί 3% και γιατί όχι καθόλου; Ποιο είναι το κόστος τέλος πάντων της διαμεσολάβησής τους;

Κύριε Υπουργέ, αναρωτιέμαι. Δεν διαβάσατε το πόρισμα της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής που μιλάει για όλο αυτό το θολό χώρο, για την απουσία ουσιαστικής αξιολόγησης και ελέγχου; Έφτασαν στο σημείο κάποιοι να κάνουν τις ΜΚΟ επάγγελμα. Καταθέτω το σχετικό πόρισμα- κόλαφο της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

Ελπίζαμε λοιπόν ότι θα δείξετε καλή διάθεση κατά τη σημερινή σας παρουσία εδώ. Αντ’ αυτού, ήρθατε με στόχο τη δημιουργία εντυπώσεων και μοιράσατε αυτή την απάντηση στο ερώτημά μου και στην αίτηση κατάθεσης εγγράφων για τις ΜΚΟ που έχουν χρηματοδοτηθεί μέχρι σήμερα, λησμονώντας κύριε Υπουργέ, ότι στο ερώτημα που σας κατέθεσα, ζητούσα να μας ενημερώσετε για τις ΜΚΟ που χρηματοδοτήθηκαν από το 1995 έως σήμερα. Το κάνατε επιλεκτικά για τις ΜΚΟ της περιόδου 2007-2009. Και πάλι όμως σφάλατε, γιατί στόχο είχατε τη δημιουργία εντυπώσεων.

Λησμονείτε ότι η χρηματοδότηση αυτή έγινε σε υλοποίηση προγράμματος του 2001 επί κυβερνήσεων Σημίτη από το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης; Λησμονείτε ότι οι δράσεις αυτές υλοποιήθηκαν κατ’ επιταγήν της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Έτσι λοιπόν θα συνεχίσουμε να πολιτευόμαστε εν έτει 2011, εν μέσω αυτής της κρίσης που οφείλει να οδηγήσει όλους μας σε ορθότερες σκέψεις για τον τρόπο που πολιτευόμαστε;

Δεν μας απαντήσατε από πού θα έχετε διασφαλίσετε τους αναγκαίους πόρους. Ήρθατε στη Βουλή για να απαντήσετε σε συγκεκριμένη ερώτηση. Ερωτηθήκατε και στις 28 Ιουλίου, με συγκεκριμένη ερώτηση από τον κ. Χατζηδάκη και τον κ. Νικολόπουλο και δεν μπορείτε να απαντήσετε στο στοιχειώδες, από πού είναι οι πόροι.

Ακόμη, γιατί δεν έχετε εντάξει το ΑΣΕΠ στη διαδικασία υλοποίησης αυτού του προγράμματος; Είπε ο κ. Βέης ότι δεν προλαβαίνετε να αλλάξετε τώρα την προκήρυξη. Γιατί; Έχετε χρονικό περιορισμό στην υλοποίηση του προγράμματος και θα χαθούν πόροι;

Επικαλεστήκατε αντικειμενικά κριτήρια και άλλες επιτροπές. Ποια αντικειμενικά κριτήρια, κύριε Υπουργέ; Έγινε φανερό από τη συζήτηση ότι «Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει». Αλλιώς το ΑΣΕΠ, αν υπήρχαν οι διασφαλίσεις αντικειμενικότητας, θα έβαζε τη σφραγίδα της διαφάνειας και της αξιοκρατίας. Δεν το πράττει γιατί θέλει να προστατεύσει το κύρος του.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Παρακαλώ, κύριε Πρόεδρε, λίγο χρόνο θα χρειαστώ.

Απέφυγα κατά την πρωτολογία μου, κύριε Υπουργέ, να αναφερθώ σε ονόματα. Περιορίστηκα σε συγκεκριμένα δημοσιεύματα που είδαν το φως της δημοσιότητας. Με προκαλέσατε, όμως και ζητήσατε ονόματα για τη Μακεδονία, για τη Θεσσαλία.

Καλά, δεν έχετε ακούσει στη Μακεδονία ότι στο γραφείο του κυβερνητικού Βουλευτή, του κ. Κουτμερίδη, στήθηκε ΜΚΟ που έδινε, μάλιστα, ως τηλέφωνά της τα τηλέφωνα του βουλευτικού γραφείου;

Ρωτάτε και για τη Θεσσαλία. Ρωτάτε, βεβαίως, διότι γνωρίζετε ότι έχετε στήσει εκεί μία άλλη έκφανση του μηχανισμού σας, με το Δούρειο Ίππο-ΜΚΟ μνημονιακών Κομμάτων. Ρωτάτε ποιοι συμμετέχουν στο Διοικητικό τους Συμβούλιο; Εσείς μοιράσατε λίστα εδώ με ονόματα.

Στον ΕΟΠ, λοιπόν, συμμετέχει η Πρόεδρος κυρία Θέκλα Παρασκευούδη και μέλη Άγγελος Κότιος -ή Κοτιός;- Βικτωρία Λύτρα, Γεώργιος Ριζόπουλος, Νικόλαος Ζαχαρούλης, Κωνσταντίνος Μπλιάτσιος.

Σας λέει τίποτα το όνομα;

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΤΡΟΥΜΑΝΗΣ (Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης): Εμένα όχι.

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Διότι τυγχάνει να είναι σύμβουλος του Δημάρχου Κιλελέρ, του κ. Κομίτσα. Πρόκειται για ένα Δήμο με τον οποίο είχε συνάψει σύμβαση ο ΕΟΠ. Βεβαίως, είναι και ο Ευάγγελος Φρυδάς.

Είπε ο λαλίστατος Εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ, ο κ. Ροντούλης, για τον Ελληνικό Οργανισμό Περιβάλλοντος, Πρόεδρος του οποίου είναι η κυρία Θέκλα Παρασκευούδη, υπεύθυνη Περιφερειακών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του κόμματος της κυρίας Μπακογιάννη...

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Περιφέρεια είπα.

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: …και αναρωτήθηκε εάν συμμετέχει σε αυτό ο κ. Μιχαλάκης, ως Αντιπεριφερειάρχης Θεσσαλίας και αν αυτό είναι δεοντολογικό. Βεβαίως και όχι.

Όμως, εσείς, κύριε Ροντούλη, γνωρίζετε ότι ο κ. Μιχαλάκης έχει παραιτηθεί και για του λόγου του αληθές θα σας διαβάσω εξώδικη δήλωση-πρόσκληση-διαμαρτυρία του κ. Μιχαλάκη προς τον Ελληνικό Οργανισμό Περιβάλλοντος, που λέει τα εξής: «Επειδή ουδέποτε ερωτήθηκα για τον ορισμό μου ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου και ούτε είχα καμμία γνώση περί αυτού, επειδή όλο αυτό το χρονικό διάστημα δεν είχα καμμία συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, στη διοίκηση και στην εν γένει δραστηριότητά σας ούτε καν προσκλήθηκα σε αυτά, επειδή, επειδή…, για τους λόγους αυτούς και με την επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματός μου, διαμαρτυρόμενος, σας καλώ να προβείτε σε κάθε ενέργεια προς ολοκλήρωση της παραίτησής μου (διαγραφής) τόσο από μέλος του ΔΣ όσο και από μέλος της ΜΚΟ «Ελληνικός Οργανισμός Περιβάλλοντος»».

Παρακαλώ, το καταθέτω για τα Πρακτικά.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)

Βεβαίως, ο κ. Ροντούλης -που συνηθίζει να αναλώνει τον περισσότερο χρόνο του στις τοποθετήσεις του, απευθυνόμενος, κάνοντας κριτική στην Αξιωματική Αντιπολίτευση και όχι στην Κυβέρνηση- λησμόνησε να μας πει εάν η εν λόγω πολιτευτής του ΛΑΟΣ στο υπόλοιπο Αττικής, που χέρι-χέρι υπέγραψε Μνημόνιο Συνεργασίας με την Τοπική Αυτοδιοίκηση Δήμων του πρώην Υπολοίπου της Αττικής, παραμένει στις τάξεις τους.

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Υπέγραψε Μνημόνιο με την περιφέρεια.

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αυτές τις δύσκολες εποχές για τον τόπο, η ευθύνη όλων μας απέναντι στην κοινωνία είναι μεγάλη. Η οικονομική κρίση, η βαθιά ύφεση και η καλπάζουσα ανεργία απαιτούν μια άλλη οικονομική πολιτική, διαφορετικά, η συσσωρευμένη κοινωνική αγανάκτηση απειλεί να συμπαρασύρει στο διάβα της τα πάντα.

Αυτή η αγανάκτηση, όμως, πυροδοτείται -ίσως σε μεγαλύτερο βαθμό και από την ίδια την κρίση- από φαινόμενα αναξιοκρατίας, αδιαφάνειας, ατιμωρησίας και ελλείμματος ισονομίας. Η εμμονή σε πελατειακές και ρουσφετολογικές πρακτικές, πρακτικές που μας οδήγησαν μέχρι εδώ, στην άκρη του γκρεμού, σημαίνει αυτόματα περισσότερη δόση εκρηκτικών στα θεμέλια της κοινωνίας, κατεδάφιση και των τελευταίων αρμών του οικοδομήματος της κοινωνικής συνοχής. Νομίζω ότι σε αυτή την Αίθουσα δεν υπάρχει κανείς που να θέλει κάτι τέτοιο.

Γι’ αυτούς τους λόγους, νομίζω, ότι το Υπουργείο Εργασίας θα πρέπει άμεσα να πάρει πίσω τις προκηρύξεις που προβλέπουν τη συμμετοχή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων στα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας. Νομίζω ότι η διαδικασία αποδείχθηκε -και με όσα ελέχθησαν σήμερα εδώ- ότι είναι διάτρητη από την αρχή ως το τέλος. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε οργανώσεις που στήθηκαν σε μία νύχτα, που έχουν διασυνδέσεις με πολιτικά πρόσωπα ή διάφορους παράγοντες, να αποκτήσουν εξουσία απέναντι στις ζωές των συνανθρώπων μας. Δεν μπορεί να ανεχθούμε τις υπόγειες συναλλαγές, τις αθέμιτες εξαρτήσεις, την οργιώδη ρουσφετολογία.

Επιπλέον, δεν είναι ούτε ηθικό ούτε νόμιμο τμήμα της χρηματοδότησης, ακόμη και αν είναι 3%, που θα κατευθυνόταν υπό άλλες συνθήκες στους ανέργους, να πηγαίνει σε μεσάζοντες. Το σύνολο της χρηματοδότησης πρέπει να κατευθυνθεί στους ανέργους.

Ίσως, κύριε Υπουργέ, είναι η κατάλληλη στιγμή να σπάσουμε, επιτέλους, αυτό το απόστημα των ΜΚΟ, να ξεκαθαρίσει τώρα η ήρα από το στάρι.

Έχουμε κάνει ερώτηση προς όλους τους Υπουργούς να μας πληροφορήσουν -και όχι επιλεκτικά μόνο για τη συγκεκριμένη περίοδο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας- ποιες είναι οι ΜΚΟ που έχουν χρηματοδοτηθεί από το 1995 έως σήμερα, με τι ποσά έχουν χρηματοδοτηθεί και αν έχουν ελεγχθεί για το έργο για το οποίο χρηματοδοτήθηκαν. Πρέπει να δούμε, επιτέλους, πόσο μη κυβερνητικές οργανώσεις είναι αυτές ή μη κερδοσκοπικές, οι οποίες διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται εκατομμύρια ευρώ από τα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη.

Για μια απόφαση, λοιπόν, που δέχεται δικαιολογημένα σφοδρή κριτική από όλους, ακόμη και από μεγάλη πτέρυγα του Κόμματός σας, για την οποία ακόμη και ο Υπουργός Εσωτερικών εξέφρασε τις αντιρρήσεις του, με την οποία ο Πρόεδρος του ΑΣΕΠ αρνείται να συναινέσει, η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εργασίας δεν έχουν παρά μία μόνο επιλογή, τον αποκλεισμό των ΜΚΟ από το πρόγραμμα της κοινωφελούς εργασίας και την ανάθεσή του στο ΑΣΕΠ. Όλα τα άλλα είναι λόγια να αγαπιόμαστε, κύριε Υπουργέ.

Ευχαριστώ πολύ».

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση διεξάγεται σε συνθήκες πραγματικά καταθλιπτικές για την ελληνική κοινωνία, την οικονομία και τη χώρα.

Οι απειλητικές φωνές για το μέλλον της Ελλάδας στην ευρωπαϊκή οικογένεια δε λένε να λάβουν τέλος. Τα στοιχεία για την πορεία της οικονομίας κόβουν την ανάσα. Μόλις χθες σε έκθεσή του για την ελληνική οικονομία και απασχόληση το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ μιλάει για μείωση της αγοραστικής ικανότητας των πολιτών στα επίπεδα του 2001.

Την ίδια στιγμή ο αριθμός των επίσημα καταγεγραμμένων ανέργων τον Ιούνιο ξεπερνά τους 800.000 φτάνοντας, δηλαδή, στο 16% του εργατικού δυναμικού. Η πραγματική ανεργία, βεβαίως, είναι πολύ μεγαλύτερη. Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ υπολογίζεται στο 22%-23%. Αυτά είναι ποσοστά που έχουμε να δούμε στη χώρα από τη δεκαετία του ’60, που ήταν στο αποκορύφωμά του το μεταναστευτικό ρεύμα των Ελλήνων στο Εξωτερικό.

Τα αποτελέσματα της έρευνας της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου για τα λουκέτα στην αγορά αποκαλύπτουν ότι 1 στις 4 εμπορικές επιχειρήσεις σε όλη τη χώρα κατέβασε ρολά. Και όλα δείχνουν ότι μέχρι τέλος του χρόνου έπεται συνέχεια. Κοντολογίς ένας πραγματικός εφιάλτης για μια κοινωνία που κρατά την ανάσα της καθώς βρίσκεται σε ελεύθερη πτώση και κανείς δεν ξέρει που θα καταλήξει.

Απέναντι λοιπόν, σ’ αυτήν τη ζοφερή κατάσταση η Κυβέρνηση, αφού διέσυρε διεθνώς τη χώρα ως την πλέον διεφθαρμένη, επιστρατεύει τη γνωστή λογική του «διαίρει και βασίλευε», την τακτική του κοινωνικού αυτοματισμού στρέφοντας τη μια κοινωνική ομάδα απέναντι στην άλλη. Τη μια φταίνε οι φορτηγατζήδες, την άλλη φταίνε οι ταξιτζήδες, οι αγρότες που παίρνουν επιδοτήσεις, οι καθηγητές που δεν αξιολογούνται, οι εστιάτορες που δεν πληρώνουν Φ.Π.Α., οι συμβολαιογράφοι, οι δικηγόροι, οι μηχανικοί, οι ένστολοι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, που είναι σύμφωνα με τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνηση, κ. Πάγκαλο, αντιπαραγωγικοί. Οι πάντες. Όλοι ανεξαιρέτως. Όχι κάποιοι από αυτούς που μπορεί να μην κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Όλοι, έτσι αφοριστικά.

Αποκορύφωμα αυτής της ισοπεδωτικής λογικής ήταν το παραλήρημα του κ. Λοβέρδου για το ένα εκατομμύριο δημοσίους υπαλλήλους που ταλαιπωρούν τα υπόλοιπα δέκα εκατομμύρια των Ελλήνων.

Κατά τον κ. Λοβέρδο, λοιπόν, δεν υπάρχουν ευσυνείδητοι δημόσιοι υπάλληλοι. Όλοι είναι επίορκοι, όλοι είναι διεφθαρμένοι, όλοι είναι τεμπέληδες.

Αυτοί οι αφορισμοί δεν είναι μόνο άδικοι για την πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων, αλλά και επικίνδυνοι. Και, βεβαίως, στρώνουν το χαλί για απολύσεις, που βαπτίζονται ως εργασιακή εφεδρεία.

Κι επειδή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Υπουργός Οικονομικών έσπευσε να δικαιολογηθεί, λέγοντας ότι υιοθετεί τη λύση της εργασιακής εφεδρείας που πρότεινε η Νέα Δημοκρατία, οφείλω να πω ότι η πρόταση της Κυβέρνησης για ένα χρόνο εργασιακή εφεδρεία με αμοιβή στο 60% του μισθού, έχει τόση σχέση με τη δική μας πρόταση όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο.

Η εργασιακή εφεδρεία του κ. Βενιζέλου οδηγεί στην απόλυση, σε συνθήκες πρωτόγνωρης ανεργίας.

Αντίθετα, η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας στόχο έχει την αποτροπή των απολύσεων που στοιχίζουν πολύ περισσότερο.

Θυμίζω, λοιπόν, ότι μιλάμε για εργασιακή εφεδρεία, με το βασικό μισθό, μιας 3ετίας για όσους είναι μέχρι σαράντα ετών, δύο 3ετιών για όσους είναι μέχρι πενήντα ετών και για τους μεγαλύτερους έως τη συνταξιοδότησή τους εάν δεν μπορέσουν να βρουν αλλού δουλειά. Στο διάστημα αυτό μπορούν να μετεκπαιδευτούν.

Σήμερα η Κυβέρνηση τους ρίχνει στο λάκκο των λεόντων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Και γι’ αυτή την πραγματικότητα, για την αποτυχημένη ακολουθούμενη οικονομική πολιτική, υπάρχουν συγκεκριμένες ευθύνες. Κι αν μας προκαλεί αγανάκτηση η ανικανότητα της Κυβέρνησης να αντιληφθεί τις ανάγκες της οικονομίας που αναζητά μάταια να βρει αναπτυξιακό βηματισμό, μας προκαλεί οργή όταν η κοινωνική δυστυχία γίνεται το πρόσχημα για αναβίωση ρουσφετολογικών πρακτικών του παρελθόντος.

Κι αναφέρομαι ευθέως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. Διότι στην περίπτωση αυτή δεν πρόκειται για λάθος, για κακή εκτίμηση. Είναι σκάνδαλο πρώτου μεγέθους!

Με το πρόσχημα της κοινωφελούς εργασίας κι άλλων τέτοιων νεολογισμών που έχουν εισέλθει στο λεξιλόγιό μας για να θολώνουν έντεχνα τις πραγματικές προθέσεις, μπήκαν από το παράθυρο οι λεγόμενες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, μη κερδοσκοπικές, μεν, Οργανώσεις που θα λαμβάνουν, όμως, μεσιτικά διόλου ευκαταφρόνητα ποσά της τάξεως του 5% από ευρωπαϊκά κονδύλια για κάθε κεφάλι ανέργου που θα επιλέγεται για το πρόγραμμα. Πώς να χαρακτηριστεί αυτό; Ας αναρωτηθούμε ειλικρινά.

Η ΜΚΟ θα στερεί αυτά τα χρήματα από τον εργαζόμενο, που σύμφωνα με το Υπουργείο Εργασίας θα παίρνει στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας 625 ευρώ μεικτά για πέντε μήνες, αν και οι πληροφορίες μιλούν για ακόμη λιγότερα. Αυτό είναι δίκαιο; Το θεωρείτε ηθικό; Κι επιτέλους, πώς είναι δυνατόν το Υπουργείο Εργασίας να θέλει να χρηματοδοτήσει τις ΜΚΟ σε μία εποχή που έχουν αποκαλυφθεί μύριες όσες αμαρτίες για τη δράση τους.

Βεβαίως, υπάρχουν κι αρκετές Οργανώσεις που έχουν αξιόλογο έργο και κοινωνική προσφορά.

Όταν, όμως, το Υπουργείο Εξωτερικών αναγκάζεται να παγώσει τα προγράμματα της ΥΔΑΣ με τις ΜΚΟ γιατί ελέγχονται από το Σώμα Ορκωτών Λογιστών για τη διαχείριση των κονδυλίων με τα οποία χρηματοδοτήθηκαν κατά την περίοδο 2002 – 2010, είναι δυνατόν το Υπουργείο Εργασίας να επιβραβεύσει τις ΜΚΟ δίνοντάς τους τη δυνατότητα να προσλαμβάνουν ανέργους για λογαριασμό δημοσίων φορέων;

Ερωτώ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι: Ποια είναι τα κριτήρια που πρέπει να πληροί η ΜΚΟ που θα έρθει σε συμφωνία με το Δήμο, την Περιφέρεια, τον οποιοδήποτε δημόσιο φορέα; Με ποια λογική, με ελαφρά τη καρδία, μία Κυβέρνηση κι ένας Πρωθυπουργός που εμφανίζονται ως σταυροφόροι της διαφάνειας, δίνουν τέτοια εξουσία σε οποιονδήποτε φορέσει τη λεοντή της ΜΚΟ;

Τα σχετικά δημοσιεύματα στον Τύπο τους τελευταίους δύο μήνες έχουν πάρει τη μορφή χιονοστιβάδας.

Θυμίζω ότι το πουλόβερ του σκανδάλου άρχισε να ξηλώνεται όταν μάθαμε εμβρόντητοι ότι ΜΚΟ που είχε κάνει συμφωνία για κοινωφελή εργασία, έδινε τα τηλέφωνα πολιτικού γραφείου κυβερνητικού Βουλευτή στη Βόρειο Ελλάδα.

Στη συνέχεια, καθημερινά πια, πληροφορούμαστε ότι πολιτευτές, παράγοντες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, συγγενείς πολιτικών, κουμπάροι Υφυπουργών, διευθυντές γραφείων Υπουργών -και ο κατάλογος να μακραίνει και να μην τελειώνει- βρίσκονται πίσω από αυτόν τον «φιλανθρωπικό» μηχανισμό.

Επιπλέον, μαθαίνουμε για ΜΚΟ που στήθηκαν σε μια νύχτα γι’ αυτόν το θεάρεστο σκοπό. Διαβάζω ενδεικτικά δημοσιεύματα: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, Τετάρτη 20 Ιουλίου 2011: «Νοικιάζονται άνθρωποι για 625 ευρώ το μήνα». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 3 Αυγούστου 2011: «Πράσινα stage για 55.000 προσλήψεις μέσω… ΜΚΟ». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 4 Αυγούστου 2011: «Φάμπρικα προσλήψεων με ΜΚΟ «πράσινων» Βουλευτών». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 5 Αυγούστου 2011: «Παράνομες οι προσλήψεις από την «πράσινη» ΜΚΟ». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 8 Αυγούστου 2011: «Στέλεχος της Ντόρας Πρόεδρος σε ΜΚΟ που κάνει προσλήψεις». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 11 Αυγούστου 2011: «Χέρι - χέρι στους διορισμούς και υποψήφια του ΛΑ.Ο.Σ». ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ, 11 Αυγούστου 2011: «Στήνουν νέου τύπου ΜΚΟ για να κάνουν προσλήψεις». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 24 Αυγούστου 2011, το κύριο άρθρο της: «Παράθυρα για ρουσφέτια». Τι λέει; «Οι ΜΚΟ, ο Θεός να κάνει πολλές από αυτές «Μη Κυβερνητικές», αφού τα χρήματα προέρχονταν κατά κύριο λόγο από το δημόσιο κορβανά». ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, 31 Αυγούστου 2011: «Πιάστηκαν στα πράσα για τις ΜΚΟ και τις εφεδρείες». ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, 31 Αυγούστου 2011: «Η ΜΚΟ του κουμπάρου της κυρίας Υφυπουργού».

Τα καταθέτω στα Πρακτικά.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα δημοσιεύματα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

Επανέρχομαι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι και ερωτώ: Πως διασφαλίζεται η αξιοκρατία στην επιλογή των ανέργων από τέτοιες ΜΚΟ;

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Για τον περιφερειάρχη της Νέας Δημοκρατίας να μας πείτε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Μην διακόπτετε, σας παρακαλώ!

ΜΑΞΙΜΟΣ ΧΑΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Θα έχετε το λόγο, κύριε Ροντούλη.

Ο Υπουργός Εργασίας προσπάθησε επί πολλές εβδομάδες να καθησυχάσει όσους κατήγγειλαν την απαράδεκτη αυτή μεθόδευση λέγοντας ότι τελικά την ευθύνη θα την έχει το ΑΣΕΠ.

Θυμίζω ότι σ’ όσους έκαναν δριμεία κριτική στα προγράμματα  συγκαταλέγονται και δεκάδες Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ, που ήγειραν παρόμοια επιχειρήματα μ’ αυτά που προβάλαμε και εμείς. Δηλαδή, τη ρουσφετολογική, την πελατειακή λογική, τις αθέμιτες εξαρτήσεις και το εμπόριο ελπίδας. Η κατακραυγή έγινε σχεδόν καθολική.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Θα χρειαστώ ακόμα δύο λεπτά, κύριε Πρόεδρε.

Ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ο κ. Κακλαμάνης, ζητά την ενεργοποίηση του ΑΣΕΠ, διότι όπως είπε και διαβάζουμε σε ρεπορτάζ της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ: «η ηθική του όλου εγχειρήματος αμφισβητείται».

Ο πρώην Υπουργός, κ. Γείτονας, με ερώτησή του επισημαίνει ότι η εμπλοκή των ΜΚΟ ενέχει τον κίνδυνο δημιουργίας σύγχρονων μεσαζόντων και αναβίωσης πελατειακών σχέσεων.

Είκοσι οκτώ Βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ, με τελευταία την κυρία Βάσω Παπανδρέου, ζητούν να μην επιστρέψουμε σε πελατειακές λογικές.

Καταθέτω τις σχετικές ερωτήσεις στα Πρακτικά.

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες ερωτήσεις, οι οποίες βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

Βεβαίως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το τελειωτικό χτύπημα για το απαράδεκτο της συμμετοχής των ΜΚΟ στα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας ήλθε από το ίδιο το ΑΣΕΠ. Οι διαβεβαιώσεις του Υπουργού Εργασίας κατέληξαν σε απόλυτο φιάσκο. Ο Πρόεδρος του ΑΣΕΠ στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής αρνήθηκε επίσημα και με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο οποιαδήποτε ανάμειξη της Ανεξάρτητης Αρχής, στην οποία προΐσταται.

Αυτό, βεβαίως, που εμπόδισε τον κ. Βέη, να δώσει τη σφραγίδα της αξιοπιστίας, είναι αναμφίβολα το εξόφθαλμο ζήτημα της διαφάνειας.

Διαβάζω από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, της 31^ης Αυγούστου: «ΑΣΕΠ και Βουλή βρίσκουν προβλήματα», «Αδιαφάνειες  σε ΜΚΟ ανέργων».

«Η διαδικασία είχε προδιαγραφεί, ήταν τετελεσμένα τα γεγονότα. Δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε ουσιαστικό έλεγχο, είπε ο κ. Βέης. Αναφερόμενος στις διαβουλεύσεις με την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας, όταν προσέτρεξε στην βοήθεια του Συμβουλίου, ο κ. Βέης υπογράμμισε πως από την αρχή εντοπίστηκαν  κενά στην προκήρυξη, οπότε και το ΑΣΕΠ δεν θα μπορούσε να βάλει την υπογραφή του.

Αν ήταν μέσα στο δικό μας πλαίσιο, βάσει του άρθρου 21, θα μπορούσαμε, όπως ελέγχουμε τους Δήμους, να ελέγξουμε και αυτήν τη διαδικασία. Όμως, βλέπαμε ότι δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε ουσιαστικό έλεγχο, καθώς αποδείχθηκε ότι η προκήρυξη δεν μπορούσε να αλλάξει».

Από το «Πρώτο Θέμα» της ίδιας ημέρας σας διαβάζω τι λέει ο κ. Βέης: «Του είπα…» -εννοεί του κυρίου Υπουργού- «…ότι για να κάνουμε έλεγχο των προκηρύξεων, πρέπει να αλλάξουμε την προκήρυξη. Μου είχε πει ότι θα το κάνει, αλλά μετά αποδείχθηκε ότι δεν μπορεί να το κάνει.

Τα καταθέτω στα Πρακτικά

(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα , τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και  Πρακτικών της Βουλής)

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, λέγοντας ότι σε κάθε περίπτωση, μετά και την άρνηση του κυρίου Βέη, έπεσε και το τελευταίο «φύλλο συκής» της όποιας αξιοπιστίας της συμμετοχής στα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Το Υπουργείο Εργασίας οφείλει, πλέον, χωρίς καμμία χρονοτριβή να αποκλείσει τις ΜΚΟ από τα Προγράμματα Κοινωφελούς Εργασίας και να αναθέσει κατ’ αποκλειστικότητα την όλη διαδικασία στην ανεξάρτητη αρχή του ΑΣΕΠ. Πρέπει να εξασφαλιστεί ότι το σύνολο των κονδυλίων, που προβλέπονται για τα Προγράμματα, θα πάει στους πραγματικούς δικαιούχους, που είναι οι άνεργοι και δεν θα χαθεί ούτε ένα ευρώ στους μεσάζοντες.

Η εμμονή στον αμαρτωλό αυτό μηχανισμό προσλήψεων θα συνιστά μέγα ηθικό και πολιτικό σκάνδαλο. Τελικά, θα πρόκειται για έναν ακόμη υπονομευτικό παράγοντα τόσο της αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος, όσο και της κοινωνικής συνοχής.

Μη συνδέετε, κύριε Υπουργέ,  το όνομά σας με αυτό το σκάνδαλο, το οποίο άλλοι το σχεδίασαν κι όχι εσείς».