Menu
A+ A A-

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Βουλή στη συζήτηση της τροπολογίας για τον ΕΝΦΙΑ:

maximos vouli 1

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
ο φόρος ακινήτων που έγινε γνωστός ως «χαράτσι της ΔΕΗ», ήταν –υποτίθεται- έκτακτος, προσωρινός. Στη χώρα μας, όμως, ως γνωστόν, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού, διότι το χαράτσι αντικαταστάθηκε από τον ήδη κακόφημο, λόγω λαθών και στρεβλώσεων, ΕΝΦΙΑ.
Αναμφίβολα, κύριε Υπουργέ, είναι θετικό να διορθώνετε τουλάχιστον κραυγαλέα λάθη, όπως με τα οικόπεδα που προκάλεσαν εύλογη αγανάκτηση στον κόσμο. Φοβούμαι, ωστόσο, πως όσα «μερεμέτια» και αν επιχειρηθούν, δύσκολα διορθώνονται οι στρεβλώσεις αυτού του νόμου. Δεν κομίζω γλαύκας επισημαίνοντας πως ο ΕΝΦΙΑ, όπως σχεδιάστηκε, βασίστηκε εν πολλοίς σε λανθασμένα δεδομένα.
Αναφέρω ενδεικτικά την πρόθεση για φορολόγηση σε αποθήκες, μαντριά, ακόμα και κοτέτσια ή την αρχική πρόβλεψη για φορολόγηση με 20 ευρώ το στρέμμα σε όλα τα χωράφια, ακόμα και στα μπαΐρια και τα τσαΐρια. Τούτο φανέρωνε την αβυσσαλέα απόσταση που χωρίζει όσους κάνουν ασκήσεις επί χάρτου με την πραγματικότητα που βιώνουν οι αγρότες.
Κύριε Πρόεδρε, για να γίνει κατανοητός ο παραλογισμός, αρκεί να ξέρει κανείς πως ένας γεωργός που καλλιεργεί σιτάρι στην Ελασσόνα, για παράδειγμα, είναι ζήτημα αν έχει κέρδος 20 ευρώ το στρέμμα, όσα δηλαδή του ζητούσε αρχικά ο ΕΝΦΙΑ.
Τέλος πάντων, αυτά διορθώθηκαν και σήμερα προχωρούμε –και πολύ ορθά- και σε άλλες διορθώσεις, διότι αν και ο ΕΝΦΙΑ είναι μειωμένος κατά 15% σε σχέση με το «χαράτσι», η αλήθεια είναι ότι η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων πολιτών, ακόμα και των συνεπών φορολογουμένων, έχει πιάσει πάτο. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των φορολογουμένων –όχι τυχαία- αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς.
Η πολιτεία τώρα, έστω και με καθυστέρηση, προχωρά σε αύξηση των δόσεων για την αποπληρωμή τους. Ο κόσμος, λοιπόν, δεν αντέχει άλλους φόρους. Τα λάθη του ΕΝΦΙΑ ξεχείλισαν το ποτήρι της οργής και μετατράπηκαν σε χαριστική βολή στην ημιθανή αγορά ακινήτων.
Κάποτε, κύριε Υπουργέ, τα ένθετα με τα προς πώληση ακίνητα, όπως οι γαλάζιες σελίδες της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, ήταν μία δεύτερη εφημερίδα. Σήμερα έχουν εξαφανιστεί μαζί με το ενδιαφέρον για αγορά ακινήτων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οφείλουμε άμεσα να προτάξουμε μέτρα που θα αποκλιμακώσουν τους φορολογικούς συντελεστές.
Ευελπιστώ, κύριε Υπουργέ, αυτή η κατεύθυνση την οποία ανέδειξε με την ομιλία του στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης ο Πρωθυπουργός, να πάρει σάρκα και οστά στον Προϋπολογισμό του 2015.
Δυστυχώς, ο ΕΝΦΙΑ έστειλε ένα λανθασμένο μήνυμα στην ελληνική κοινωνία. Δημιούργησε την εντύπωση ότι η ιδιοκτησία σχεδόν ποινικοποιείται. Αυτό συνέβη, μάλιστα, σε μία κοινωνία που το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του καθενός είχε ανέκαθεν υψηλή αξία. Έτσι, η μονιμοποίηση του φόρου, πέραν της αντισυνταγματικότητάς του που εγείρουν συνταγματολόγοι, παγιώνει την αντίληψη ότι εν τέλει πληρώνουμε ενοίκιο στο σπίτι που χτίσαμε με τον ιδρώτα μίας ζωής.
Αναμφίβολα βιώνουμε έκτακτες συνθήκες λόγω της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης και οπωσδήποτε, σε έκτακτες περιστάσεις λαμβάνονται έκτακτα μέτρα.
Επομένως, κύριε Υπουργέ, μόνο ως έκτακτα μπορούν να γίνουν ανεκτά μέτρα τύπου ΕΝΦΙΑ. Αν η Κυβέρνηση πιστεύει ότι θα πρέπει και στη μεταμνημονιακή εποχή να υπάρχει φόρος ακινήτων, αυτός δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να φορολογεί την πρώτη κατοικία, τα ανοίκιαστα διαμερίσματα και τα αγροτεμάχια που είναι μέσα παραγωγής.
Εν πάση περιπτώσει, ο φόρος θα πρέπει να ανταποκρίνεται στη φοροδοτική ικανότητα των πολιτών, γιατί αν ένας φόρος είναι δυσβάσταχτος, μετατρέπεται σε βρόγχο για τους φορολογούμενους και τελικά σε μπούμερανγκ για την οικονομία.
Κύριε Υπουργέ, έστω και την ύστατη στιγμή δείτε τρανταχτές αδικίες, όπως αυτή που σας περιγράφει με επιστολή του υπερπολύτεκνος με οκταμελή οικογένεια που ζει σε πατρικό 160 τ.μ. και δεν τυγχάνει της έκπτωσης του ΕΝΦΙΑ.
Καταθέτω στα Πρακτικά την επιστολή που μου κοινοποίησε ο Σύλλογος Πολυτέκνων Λάρισας.
Επίσης, πιστεύω ότι θα πρέπει να δεχθείτε να αυξηθεί στις 35.000 ευρώ το εισοδηματικό κριτήριο για την έκπτωση των βαριά αναπήρων άνω του 80%. Όταν η αμοιβή του συνοδού βοηθού του αναπήρου, κύριε Υπουργέ, φτάνει στις 14.000 ευρώ ετησίως, δεν μπορεί το εισοδηματικό κριτήριο να είναι 12.000.
Ομοίως, τιμητικά θα πρέπει να εξαιρεθούν του ΕΝΦΙΑ οι ανάπηροι πολέμου. Πόσοι, τέλος πάντων, είναι οι εν ζωή ανάπηροι πολέμου; Νομίζω ότι αυτό είναι ηθική υποχρέωση της πολιτείας.
Καταθέτω στα Πρακτικά υπόμνημα του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν πράγματι η Κυβέρνηση έκανε λάθη με τον ΕΝΦΙΑ, ποια είναι η πολιτική της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για το θέμα; Αρχικά υποσχέθηκε κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Στη συνέχεια αντικατάστασή του από άλλο φόρο ακινήτων που θα επιβληθεί στους πλουσίους. Σίγουρα ακούγονται ευχάριστα καθώς κανείς μας δεν θεωρεί τον εαυτό του πλούσιο, πόσο δε μάλλον όσο ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ορίζει ποιους θεωρεί πλουσίους.
Το παράδοξο, βεβαίως, με την Αξιωματική Αντιπολίτευση είναι ότι από τη μία τάζει γενναία μείωση των φόρων και από την άλλη υπόσχεται παροχές προς κάθε κατεύθυνση, δηλαδή αύξηση των δημοσίων δαπανών. Πώς θα καταφέρει, ενώ θα μειώσει τα έσοδα του κράτους, να αυξήσει τις παροχές, προφανώς αυτά είναι ψιλά γράμματα που δεν αξίζουν τη προσοχή μας.
Δεν είναι τυχαίο, όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι το νέο «λεφτά υπάρχουν» που περιφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν βρίσκει ανταπόκριση, δεν βρίσκει απήχηση. Ο κόσμος είναι αυστηρός προς όλους μας. Και αν από την Κυβέρνηση περιμένει πράξεις, από την Αξιωματική Αντιπολίτευση περιμένει ρεαλιστικές προτάσεις στις οποίες, όπως φαίνεται, ο ΣΥΡΙΖΑ δυστυχώς έχει αλλεργία.
Σας ευχαριστώ».

Read more...

Μάξιμος Χαρακόπουλος στη Βουλή για το Συμβούλιο Εθνικής Πολιτικής για την Παιδεία

maximos vouli

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, 
στα χρόνια της μεταπολίτευσης παρατηρούμε αλλαγές στην παιδεία όχι μόνο από κυβέρνηση σε κυβέρνηση, αλλά και από Υπουργό σε Υπουργό της ίδιας κυβέρνησης. Κατά κανόνα, όλοι οι Υπουργοί Παιδείας επιδιώκουν τις δάφνες του μεταρρυθμιστή. Θέλουν όλοι να καταγραφούν ως μεταρρυθμιστές στην ιστορία.

Με δεδομένο, επίσης, ότι κανείς δεν μακροημερεύει στη θέση του Υπουργού Παιδείας –εύχομαι εσείς να μας διαψεύσετε, κύριε Υπουργέ- συνήθως οι αλλαγές είναι πρόχειρες. Αποτέλεσμα όλων αυτών –για να το πω κομψά- είναι η χώρα να μην βρίσκεται σε ζηλευτή θέση σε διεθνείς αξιολογήσεις της αποτελεσματικότητας του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Δυστυχώς, η εκπαίδευση στον τόπο μας, παρά τη γιγάντωσή της κατά τα χρόνια της μεταπολίτευσης, κατέστη η ίδια θύμα –ίσως το μεγαλύτερο- της πολιτικής του λαϊκισμού και της ισοπέδωσης κάθε έννοιας αξιοκρατίας. Γενιές μαθητών γαλουχήθηκαν όχι με το πνεύμα της άμιλλας, που οδηγεί στην επιβράβευση του καλύτερου, όχι με την αγάπη για τη γνώση που ολοκληρώνει τον νέο, για να τον μετατρέψει σε πολίτη άξιο να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του, στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής πολιτείας. Αντιθέτως, επικράτησαν οι λογικές της ήσσονος προσπάθειας, της ισοπέδωσης των πάντων και της απόλυτης ανοχής σε όλα.
Έτσι, σύντομα από ένα συντηρητικό έως αυταρχικό εκπαιδευτικό σύστημα περάσαμε στο αντίθετό του, που είναι ένα σύστημα που φαίνεται να έχει χάσει την πυξίδα του.

Η δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχει μετατραπεί εν πολλοίς απλώς σε βαθμίδα προετοιμασίας για την είσοδο στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, έχοντας απωλέσει έτσι τον πραγματικό της στόχο.

Όσο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, η κατάσταση είναι ακόμη πιο απογοητευτική. Και αυτό, χωρίς βεβαίως να παραβλέπουμε ότι είναι πολλά τα τμήματα και οι σχολές που λειτουργούν κατά παραδειγματικό τρόπο, αλλά και πολλοί οι φοιτητές μας που διαπρέπουν στις σπουδές τους, όπως φαίνεται και από την επιτυχία που σημειώνουν κατά τη συνέχιση της εκπαίδευσής τους ή την επαγγελματική τους αποκατάσταση στο εξωτερικό.

Οι εικόνες, όμως, των πανεπιστημίων, όπου βασιλεύει η ανομία και μικρές οργανωμένες ομάδες κάτω από ψευτοπροοδευτικές ταμπέλες υπαγορεύουν τις παράλογες απαιτήσεις τους στους καθηγητές και στη διοίκηση των σχολών, είναι μοναδικές παγκοσμίως. Με πρόσχημα το άσυλο του πανεπιστημίου, τα δικαιώματα των φοιτητών ή ό,τι άλλο, έχουμε φθάσει στο σημείο καθηγητές να διδάσκουν υπό καθεστώς τρομοκρατίας λεκτικής, αλλά ενίοτε και σωματικής. Θυμηθείτε το πρόσφατο επεισόδιο άσκησης βίας στον καθηγητή του Πανεπιστημίου Μακεδονίας κ. Μαραντζίδη. Αυτά είναι, όμως, συμπτώματα μιας βαρύτατα νοσούσας κοινωνίας στα οποία, επιτέλους, θα πρέπει να βάλουμε ένα τέλος.

Δυστυχώς, όμως, από την πλευρά της Αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα της Αξιωματικής, διαπιστώνουμε ότι μετά μανίας υπερασπίζονται όλες τις παθογένειες που μας κληρονόμησε η Μεταπολίτευση στην εκπαίδευση. Προτιμούν να χαϊδεύουν νεανικά αυτιά από το να βάλουν, επιτέλους, το δάκτυλο επί τον τύπον των ήλων. Δικαιολογούν κάθε ακρότητα και αρκούνται να ψελλίσουν κάποιες γενικές καταγγελίες, όταν τα πράγματα ξεφεύγουν. Δίνουν «συγχωροχάρτι» στην πανεπιστημιακή, αλλά και στην εξωπανεπιστημιακή ανομία, στους προπηλακισμούς, στην επιβολή των μειοψηφιών απέναντι στη μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών. Αδιαφορούν εάν φτωχοί φοιτητές επιβαρύνονται οικονομικά, χάνοντας εξάμηνα, από την «επαναστατική γυμναστική» συγκεκριμένων φοιτητικών παρατάξεων.

Όμως, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το μοντέλο αυτό τελείωσε. Εάν δεν ενηλικιωθούμε, εάν δεν προσαρμοστούμε στις ανάγκες των καιρών, τόσο το χειρότερο για όλους μας και κυρίως για τις νέες γενιές που εμείς έχουμε την ευθύνη για το μέλλον τους. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να τολμήσουμε τις αλλαγές αυτές που θα αλλάξουν ουσιαστικά το εκπαιδευτικό μας σύστημα, ώστε να καταστεί πιο αξιοκρατικό.

Βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, παρά τις αντιδράσεις, έχουν ήδη γίνει, όπως με την επαναλειτουργία των πρότυπων σχολείων ή με την προσπάθεια για τη διαγραφή των δεκάδων χιλιάδων αιώνιων φοιτητών. Και σήμερα η πρόταση για τη σύσταση του
Συμβουλίου Εθνικής Πολιτικής για την Παιδεία είναι, επίσης, προς τη σωστή κατεύθυνση και έρχεται να απαντήσει σε μια πραγματική ανάγκη, δηλαδή να υπερβεί την αντιπαραγωγική λογική των ατέρμονων, αποσπασματικών και αντιφατικών μεταρρυθμίσεων της κάθε κυβέρνησης, του κάθε Υπουργού Παιδείας, να κατοχυρώσει τη συνέχεια στην εκπαιδευτική πολιτική, αποτρέποντας πειραματισμούς στου κασίδη το κεφάλι.

Πιστεύω, όμως, κύριε Υπουργέ, ότι στο Συμβούλιο θα πρέπει να συμμετέχουν και οι διατελέσαντες αναπληρωτές Υπουργοί ή Υφυπουργοί. Δεν έχετε να χάσετε τίποτα ακούγοντας και αυτούς.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
αντί να φοβούμαστε τις αλλαγές, ας δούμε γύρω μας άλλες χώρες πώς τα κατάφεραν και αντί να εξάγουν εισάγουν φοιτητές. Επιτέλους, πρέπει να απελευθερώσουμε τη δυνατότητα ίδρυσης και ιδιωτικών πανεπιστημίων, προχωρώντας στις απαιτούμενες αλλαγές, στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση και του περιβόητου άρθρου 16. Όταν γύρω μας οι πάντες ιδρύουν ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Τουρκία, στα Σκόπια, στη Βουλγαρία, στην Ουγγαρία, στην Τσεχία, στη Σλοβακία, ακόμη και στην Κύπρο, εμείς θα επιμένουμε να στρουθοκαμηλίζουμε; Ποιον συμφέρει η εκπαιδευτική μετανάστευση των νέων μας στο εξωτερικό; Πάντως όχι τους γονείς τους, που βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, για να πληρώσουν όχι μόνο τα δίδακτρα, αλλά και τα έξοδα διαμονής, που είναι υπέρογκα.

Και μιας ο λόγος, κύριε Υπουργέ, για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γονείς των φοιτητών, θέλω να χαιρετίσω την απόφασή σας για τη δυνατότητα μεταγραφών. Ήταν μια δίκαιη απόφαση που δίνει μια ανάσα στα ταλαιπωρημένα από την κρίση νοικοκυριά και πιστεύω ότι θα γίνει σεβαστή από τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ.

Η απόφαση, όμως, αυτή μένει δυστυχώς λειψή, διότι δεν καλύπτει και τους φοιτητές και σπουδαστές-παιδιά πολύτεκνων και τρίτεκνων οικογενειών που έχουν εισαχθεί πριν το 2013.

Κύριε Υπουργέ, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος πρόκειται για μόλις επτακόσια είκοσι τρία παιδιά και εύλογα υποστηρίζουν ότι δεν θα καταρρεύσει το δημόσιο πανεπιστήμιο αν δοθεί λύση στο πρόβλημα κι αυτών των οικογενειών. Θέλω να πιστεύω ότι θα δείτε με τη δέουσα ευαισθησία το θέμα.

Όπως, επίσης, πιστεύω ότι θα δείτε θετικά και την τροπολογία που κατέθεσαν Βουλευτές του Κομμουνιστικού Κόμματος για τη διευκόλυνση των σπουδών σε φοιτητές και σπουδαστές με αναπηρίες. Είναι η τροπολογία με γενικό αριθμό 1742 και ειδικό 197.
Σας ευχαριστώ».

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη βουλή για αντιρατσιστικό‏

maximosvoulideltiotipou2

Ομιλία
του Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο Γ΄ Θερινό Τμήμα εργασιών της Βουλής
στη συζήτηση του «αντιρατσιστικού» νομοσχεδίου:

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
χωρίς αμφιβολία η Ελλάδα έχει αλλάξει πολύ από το 1979, χρονιά κατά την οποία η ελληνική πολιτεία επεδίωξε να προασπίσει περαιτέρω νομικά την απόλυτη ισότητα όλων όσων διαβιούν στην ελληνική επικράτεια και να μην επιτρέψει την οποιαδήποτε εκδήλωση διακρίσεων.

Βεβαίως, τα χρόνια που πέρασαν και ιδιαίτερα κατά τη δεκαετία του 1990, που αρχίζει μια τεράστια μετακίνηση πληθυσμών, η Ελλάδα διαφοροποιείται στην πληθυσμιακή της σύνθεση. Εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες εισέρρευσαν στην πατρίδα μας προς αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.

Ταυτόχρονα, η ελληνική κοινωνία υπέστη μεγάλες αλλαγές. Αυτές οι αλλαγές, δυστυχώς, συνοδεύονται από μία δραματική αύξηση φαινομένων βίας, λεκτικής ή σωματικής, που έχουν κίνητρο ρατσιστικό. Ενίοτε, μάλιστα, αυτές οι ενέργειες έχουν χαρακτήρα οργανωμένο και στοχευμένο, με μανδύα την πολιτική δράση. Ορθά, λοιπόν, ο νομοθέτης επιχειρεί να αναχαιτίσει και να εξαλείψει τέτοια απαράδεκτα φαινόμενα.

Θέλω, όμως, και από αυτό το Βήμα να τονίσω ότι τα φαινόμενα ξενοφοβίας, ρατσισμού και μισαλλοδοξίας, πέρα από την απαραίτητη νομική οχύρωση της πολιτείας, καταπολεμούνται κυρίως μέσω της παιδείας, του δημόσιου λόγου, των επιχειρημάτων. Σε καμία περίπτωση δεν θα επιθυμούσα –όπως κανείς μας πιστεύω σε αυτήν την Αίθουσα- να γίνουμε μάρτυρες σε ένα επικίνδυνο «κυνήγι μαγισσών», όπου κάθε άποψη, μόνο με την υποψία ή με ιδιοτελή κίνητρα, θα καταλήγει στο εδώλιο των δικαστηρίων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο ο νομοθέτης ποινικοποιεί –ορθά και πάλι- την άρνηση ή τον ευτελισμό του Ολοκαυτώματος, της γενοκτονίας των Εβραίων από του Ναζί. Η οργανωμένη, στοχευμένη και μαζική εξόντωση του εβραϊκού πληθυσμού, λόγω της εθνικοθρησκευτικής του ταυτότητας, είναι γεγονός τεκμηριωμένο και αναμφισβήτητο.

Το ίδιο, όμως, τεκμηριωμένο και αναμφισβήτητο γεγονός συνιστά και η γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολής, αρχικώς από το οθωμανικό κράτος και εν συνεχεία από την κεμαλική Τουρκία.

Για το λόγο αυτό, πολλοί Βουλευτές θέσαμε μετ’ επιτάσεως το αίτημα να συμπεριληφθεί στο νόμο αυτό και η πρόβλεψη για το αδίκημα της κακόβουλης άρνησης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Θράκης, των Αρμενίων και των Ασσυρίων.

Η θέση μας ήταν ξεκάθαρη από την αρχή, ότι δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, άλλα για το ολοκαύτωμα των Εβραίων και άλλα για την γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολής. Και είναι πράγματι προς τιμή της Ελλαδικής Εκκλησίας, η οποία με απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, πήρε ξεκάθαρη θέση για το ζήτημα, βάζοντάς το στις σωστές διαστάσεις.

Κάποιοι διατείνονται ότι η συμπερίληψη της γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής στο νομοσχέδιο που σήμερα συζητούμε είναι περιττή, καθώς υπάρχουν ήδη ψηφισμένοι νόμοι του ελληνικού Κοινοβουλίου. Η απάντηση είναι ότι, αντιθέτως, αν δεν το κάνουμε, θα ακυρώναμε στην πράξη τους νόμους που η ίδια η Βουλή αναγνώρισε –με δόσεις, είναι η αλήθεια- αρχικά το ’94 με τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, στη συνέχεια με τη γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Δυστυχώς, στις μέρες μας γινόμαστε μάρτυρες της ολοκλήρωσης της γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής με τις σφαγές και τους μαζικούς διωγμούς των εναπομεινάντων Χριστιανών της Μέσης Ανατολής στη Μεσοποταμία και στη Συρία. Αρκετοί μάλιστα από αυτούς τους ταλαίπωρους είναι απόγονοι Χριστιανών που αναζήτησαν καταφύγιο σε εκείνα τα μέρη, προκειμένου να γλιτώσουν από την αμείλικτη εξόντωση που είχε μπει σε εφαρμογή με σκοπό την εθνοκάθαρση της νέας Τουρκίας. Και γι’ αυτό δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα της λήθης στο όνομα σκοπιμοτήτων.

Κάποιοι βέβαια, υποστηρίζουν ότι ακόμα και αν είναι ιστορική αλήθεια η γενοκτονία των Χριστιανών της Ανατολής, θα πρέπει να την αποκρύψουμε στο όνομα της καλής γειτονίας με την Τουρκία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
καμία ειλικρινής και ισότιμη συνεργασία δεν μπορεί να οικοδομήσεις με τον γείτονά σου, κρύβοντας την αλήθεια «κάτω από το χαλί». Η Τουρκία έχει υποχρέωση να αναγνωρίσει τις μελανές σελίδες της ιστορίας της, εάν θέλει πραγματικά να ξεπεράσει το παρελθόν της και να επενδύσει στην καλή γειτονία. Δυστυχώς, δηλώσεις όπως αυτές του νέου Προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, στα κατεχόμενα της Κύπρου δεν βοηθούν. Δεν μπορούμε, όμως, να έχουμε απαιτήσεις από τους Τούρκους, όταν εμείς λησμονούμε να πράξουμε το καθήκον μας.

Στους δε αρνητές της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας θα συνιστούσα, κύριε Πρόεδρε, να διαβάσουν τη «Μαύρη Βίβλο των διωγμών και μαρτυρίων του εν Τουρκία ελληνισμού 1914-1918» που εξέδωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1919. Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε το 1919, πριν ανακαλυφθεί ο όρος της «γενοκτονίας». Το περιεχόμενό του, όμως, ουσιαστικά συνιστά τον όρο της «γενοκτονίας».

Επιτρέψτε μου να διαβάσω μερικές αράδες:
«Επηκολούθησε τω 1914 αναγκαστικός διωγμός. Και εφηρμόσθη τότε σατανικώτατον σχέδιον αγρίου διωγμού και εξετοπίσθησαν ηβηδόν ολόκληροι ελληνικοί πληθυσμοί της Θράκης και των παραλίων της Μικράς Ασίας ανερχόμενοι εις 284.172 ψυχών. Πλείστοι των κατοίκων εφονεύθησαν, πολλαί γυναίκες και νεάνιδες παρεβιάσθησαν, οικίαι και κτήματα επυρπολήθησαν ή κατεσχέθησαν υπό Τούρκων μεταναστών, ολόκληροι κινηταί περιουσίαι διηπάργησαν.

Το κακόν εκορυφώθη κατά τον παγκόσμιον πόλεμον, ότε πλείσται ελληνικαί επαρχίαι της αυτοκρατορίας εκλονίσθησαν εκ θεμελίων ή και εντελώς κατεστράφησαν. Είναι ανεκδιήγητα τα δεινοπαθήματα, τα οποία υπέστησαν οι εκδιωχθέντες εκ των εστιών αυτών Έλληνες. Διεσκορπίζοντο οι δυστυχείς ούτοι εις χωρία καθαρώς τουρκικά. Ημποδίζετο εις αυτούς η εκ μέρους των Πατριαρχείων διανομή βοηθημάτων, εστερούντο εκκλησιών και ιερέων και πάσης καθόλου από της θρησκείας απορρεούσης παραμυθίας και εξηναγκάζοντο διά τοιούτων και άλλων μέσων εις εξισλάμισιν. Τοιουτοτρόπως δε πληθυσμός ομογενής εκ 490.063 ψυχών, διασπαρείς ανά τα όρη, τας χαράδρας και τα τουρκικά χωρία, υπέστη εν τοις πλείστοις τον εξ ασιτίας, του ψύχους και των στερήσεων εν γένει θάνατον».

Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε, απευθυνόμενος σε εσάς, στο Προεδρείο της Βουλής.
Η Βουλή των Ελλήνων με την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων ανέλαβε την υποχρέωση να εκδώσει το μνημειώδες έργο του καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Κωνσταντίνου Φωτιάδη, που τεκμηριώνει με αδιάσειστα στοιχεία το έγκλημα της γενοκτονίας.

Επιπλέον, είχε δεσμευτεί να μεταφραστεί ο τόμος σε έξι γλώσσες και να αποσταλεί σε πρεσβείες, κοινοβούλια, ιδρύματα, βιβλιοθήκες με στόχο τη διεθνοποίηση του αιτήματος της γενοκτονίας. Η μετάφραση και η αποστολή δεν έγινε ποτέ παρά τις κατά καιρούς οχλήσεις του κ. Φωτιάδη και των ποντιακών οργανώσεων.

Μάλιστα, το Δεκέμβριο του 2010 με κοινή πρωτοβουλία που αναλάβαμε με τον τότε Βουλευτή Κοζάνης του ΠΑΣΟΚ, τον κ. Αλέκο Αθανασιάδη, παραδώσαμε στον τότε Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Πετσάλνικο, επιστολή υπογεγραμμένη από εκατόν δεκατέσσερις Βουλευτές όλων των πτερύγων, με αίτημα την επανέκδοση από το Ίδρυμα της Βουλής για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία του τόμου με τη γενοκτονία των Ποντίων σε έξι γλώσσες. Δυστυχώς, από τότε το βιβλίο δεν έχει επανεκδοθεί ούτε στα ελληνικά. Επαναφέρω σήμερα την πρόταση αυτή και ελπίζω αυτήν τη φορά να βρει ευήκοα ώτα.

Επιτρέψτε μου να κλείσω διατυπώνοντας ένα ερώτημα που μου γεννήθηκε ακούγοντας την εισηγήτρια της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, την κυρία Κατριβάνου. Εάν ο ΣΥΡΙΖΑ κερδίσει τις εκλογές, θα καταργήσει τους νόμους που ομόφωνα η ελληνική Βουλή ψήφισε για την αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, της Μικράς Ασίας και των Αρμενίων;
Σας ευχαριστώ».

Read more...

Προσφώνηση του Βουλευτή Λαρίσης κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο

Prosfonisi ston Patriarchi

 

Προσφώνηση του εκπροσώπου της Βουλής των Ελλήνων,
Βουλευτή Λαρίσης κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου,
στον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο



Τζαλέλα Καππαδοκίας, 22 Ιουνίου 2014

 


«Παναγιώτατε πάτερ και Δέσποτα,
Αυθέντη των Ρωμιών Ορθοδόξων Χριστιανών και Οικουμενικέ Πατριάρχα,
Χαρά και ιερά συγκίνηση με διακατέχουν, καθώς έχω την ύψιστη τιμή να αξιωθώ και εφέτος να ακολουθήσω τα βήματά σας στα άγια χώματα της Καππαδοκίας.
Εδώ, που γενιές προγόνων μας, με ρίζες που χάνονται στην αχλή του μακρινού παρελθόντος, είδαν το φως της ζωής, έζησαν ως Ρωμιοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πλήθυναν και αφήνοντας τον κόσμο τούτο, ετάφησαν στα σπλάχνα της καππαδοκικής γης μας.

Δυστυχώς, θύμα ιστορικών συγκυριών και πολιτικών σκοπιμοτήτων, οι Ρωμιοί της καθ’ ημάς Ανατολής, οι ακρίτες των άκρων του άλλοτε κραταιού Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους, αναγκάσθηκαν να αναχωρήσουν από το λίκνο τούτο του βυζαντινού πολιτισμού, παίρνοντας το δρόμο της προσφυγιάς.

Έτσι τραγικά και απότομα διεκόπη μια συνεχής και αδιάλειπτη και συνάμα λαμπρή παρουσία αιώνων. Πρόσφυγες από την Καππαδοκία, και μάλιστα από τον τόπο τούτο της Τζαλέλας, βρέθηκαν, όπως και οι πρόγονοί μου, στη περιοχή της Λάρισας, ρακένδυτοι με μονάχα ένα εικόνισμα που έφεραν μαζί τους από την πατρίδα. Και ρίζωσαν στη νέα πατρίδα, με την εργατικότητα και την πίστη τους. Με την επιμονή και την καρτερία που διακρίνει τους Καππαδόκες. Ο νους τους, όμως, πάντα ήταν στο «μεμλεκέτ», την πατρίδα που άφησαν πίσω τους.

Φέτος συμπληρώνονται 90 χρόνια από την αναγκαστική ανταλλαγή των πληθυσμών, από τότε που η Καππαδοκία ορφάνεψε από Ρωμιούς. Παραμένουν, όμως, αψευδείς μάρτυρες της διαρκούς παρουσίας τους τα μνημεία τους και οι εκκλησιές τους, φάροι πνευματικού πολιτισμού, που η λάμψη τους φώτισε όχι μόνο την Ανατολή αλλά όλη την οικουμένη.

Παναγιώτατε,
Ευρισκόμενος απέναντί σας, αισθάνομαι, επίσης, δέος και σεβασμό, γνωρίζοντας την αφοσίωσή σας στο έργο το ιερό που επιτελείτε, πιστός στο βαρύ καθήκον που σας ανέθεσε η Εκκλησία και η Ιστορία.

Θεωρώ χρέος μου να αναφερθώ στις ακαταπόνητες προσπάθειές σας να εκπληρώσετε την αποστολή σας και να αναδείξετε τον περίλαμπρο αλλά και πολύπαθο Οικουμενικό θρόνο στη θέση που του ανήκει.

Κι, όντως, χάριν σε εσάς, το Φανάρι διατηρεί και εκπέμπει σε όλο τον κόσμο το Φως της ενότητας της ανά τον κόσμο Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Με νεανικό ζήλο και χριστιανική αγάπη επιδεικνύετε άοκνη δραστηριότητα και παρεμβαίνετε όπου προκύπτει ανάγκη, με σωφροσύνη για το καλό της Εκκλησίας.
Παρακολουθώ με πόση οξυδέρκεια και σοφία συμβάλετε στο διάλογο των Εκκλησιών, όπως και στις Διαθρησκευτικές Συναντήσεις, προς όφελος της παγκόσμιας ειρήνης.

Παναγιώτατε,
Σήμερα οφείλουμε να κάνουμε ιδιαίτερη μνεία για την ειρήνη, καθώς απειλείται, βαλλόμενη βάναυσα από ποικίλες δυνάμεις του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας.
Στο βορρά, ανάμεσα σε αδελφούς μας, στη γη που ασπάσθηκαν το χριστιανισμό οι ανατολικοί Σλάβοι, καθημερινά συνάνθρωποί μας χάνουν τη ζωή τους, και το μίσος αρχίζει να φωλιάζει σε ολοένα και περισσότερες ψυχές, ανοίγοντας βαθύτατα χάσματα.

Αλλά και πολύ κοντά από εδώ που βρισκόμαστε, στην πολύπαθη Μέση Ανατολή, οι λαοί σπαράσσονται από αιματηρούς πολέμους και σφαγές αμάχων, ενώ εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες αφήνουν πανικόβλητοι τις εστίες τους αναζητώντας καταφύγιο όπου γης.

Πόσο οικεία ακούγονται δυστυχώς όλα αυτά στα αυτιά μας, από τούτα εδώ τα χώματα; Πόσο κοντά στην εποχή μας ξανάρχονται όλα τούτα που μας διηγήθηκαν οι παππούδες μας και οι γιαγιάδες μας, και που πιστέψαμε ότι η δυστυχία του ξεριζωμού ανήκε πια στο παρελθόν.

Και ανάμεσα στους κυνηγημένους, στους βασανισμένους, στους διωγμένους βρίσκονται και πάλι οι χριστιανικοί πληθυσμοί. Οι χριστιανοί της Ανατολής, οι απόγονοι των πρώτων εκείνων που ακολούθησαν τη χαρμόσυνη διδασκαλία του Ευαγγελίου, που έγιναν η μαγιά που άλλαξε τον κόσμο και σήμερα, έπειτα από μια διαδρομή αιώνων, κινδυνεύουν να εξαφανισθούν από το ιστορικό προσκήνιο, θύματα του μίσους και της βίας.

Όπως χάθηκαν και από την Καππαδοκία, το λίκνο αυτό της Ορθοδοξίας, όπου οι μεγάλοι πατέρες της εκκλησίας, στερέωσαν την πίστη μας.
Πού είναι λοιπόν, σήμερα, οι διακηρύξεις για τα δικαιώματα του ανθρώπου;
Πώς οι λεγόμενες μεγάλες δυνάμεις επιτρέπουν αυτή την ανθρωποσφαγή, το διωγμό του αδυνάτου;
Ποια συμφέροντα μπορεί να είναι πάνω από το ιερό δικαίωμα της ζωής;

Παναγιώτατε,
Γνωρίζω τι αγώνα κάνετε, ώστε να επικρατήσει η αγάπη και η καταλλαγή. Με σωφροσύνη αλλά και σθένος. Απέναντι σε όλες τις αντιξοότητες αλλά και στη στενομυαλιά από κάθε πλευρά.

Γνωρίζω τη βαθιά σας ανησυχία να μην επικρατήσουν φωνές ακραίες. Και είναι πράγματι κρίμα να συμβεί κάτι τέτοιο, μετά από τα όσα έχουν επιτευχθεί τα τελευταία χρόνια. Την προσέγγιση των λαών, τη δυνατότητα να λειτουργούν και πάλι χιλιόχρονες εκκλησιές, που είχαν παραδοθεί στη σιωπή για δεκαετίες. Ελπίζουμε, εντέλει, να επικρατήσει η αυτοσυγκράτηση και η νηφαλιότητα.

Παναγιώτατε,
Όπως έχετε επισημάνει, ο κόσμος κινδυνεύει να παρεκτραπεί της πορείας του και της αποστολής του, διότι πρωτίστως έχει έλλειψη ταπεινοφροσύνης. Η αλαζονεία που προκαλεί η ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας από τα θαυμαστά πράγματι επιτεύγματα της τεχνολογίας, από τη συσσώρευση του πλούτου, από τη δυνατότητα της καθοδήγησης αλλά και ποδηγέτησης ακόμη και ολόκληρων λαών, φέρνει μόνον δυστυχία.

Δυστυχώς, μόνον όταν ατενίζομε την άβυσσο του χάους που φθάσαμε με δικές μας επιλογές αναλογιζόμαστε τα λάθη και την ύβρη. Και η αλαζονεία μας είναι ύβρις όπως μας δίδαξαν οι πατέρες της εκκλησίας. Αναβαπτιζόμενοι στα νάματα της ορθοδόξου διδασκαλίας, που μας εμπνέει η αγιοτόκος Καππαδοκία, ας ξαναβρούμε το σωστό δρόμο.

Σε ανάμνηση του φετινού προσκυνήματος επιτρέψτε μου να σας προσφέρω εκ μέρους της Βουλής των Ελλήνων ένα μικρό αντίγραφο πίνακα, από τη συλλογή του κοινοβουλίου, που απεικονίζει ένα αιωνόβιο δένδρο ελιάς, σύμβολο της ειρήνης, για την οποία νυχθημερόν προσεύχεσθε και εργάζεσθε.
Έτη πολλά Δέσποτα. Άξιος!».

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στο 2ο διεθνές συνεδρίο «Αναπτυξιακές Προοπτικές για τη Δυτική Ελλάδα»

synedrio patra 1

Κυρίες και κύριοι,
Η δημιουργική συνέχεια, μέσα στο χρόνο, θεσμών και εστιών οικονομικής και πνευματικής δραστηριότητας, συνιστά παράγοντα σταθερότητας και ισχύος για έναν τόπο.

Η συσσωρευμένη πείρα και το αίσθημα εμπιστοσύνης που αποπνέουν τα καθιστούν ανθεκτικά στους κλυδωνισμούς των κρίσεων αλλά και οχήματα ασφαλούς πορείας προς την ανάπτυξη και την πρόοδο.

Και ως μια τέτοια εστία θεωρώ ανεπιφύλακτα την ιστορική εφημερίδα «Πελοπόννησος», της οποίας η κυκλοφορία απλώνεται σε τρείς αιώνες, έχοντας περάσει από πολέμους, εθνικούς θριάμβους και καταστροφές, οικονομικές κρίσεις και περιόδους ευημερίας.

Και τώρα, πάλι στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας για την είσοδο σε μια νέα εποχή, σε μια εποχή θεμελίωσης ενός νέου παραγωγικού προτύπου, και στη Δυτική Ελλάδα. Γι’ αυτό και αξίζουν η «Πελοπόννησος» και οι άνθρωποί της τα θερμά μας συγχαρητήρια για τις πρωτοβουλίες τους και τις ευχές μας για ανάλογη συνέχεια για τουλάχιστον άλλα εκατό χρόνια.

Κυρίες και κύριοι,   
Αναμφίβολα αποτελεί ευτυχή συγκυρία η διοργάνωση του συνεδρίου «Αναπτυξιακές Προοπτικές για τη Δυτική Ελλάδα», σε μια ιδιαίτερη χρονική περίοδο που τα ευχάριστά νέα για την οικονομία διαδέχονται το ένα το άλλο.


Και τα νέα αυτά, όπως και το αισιόδοξο κλίμα που δημιουργούν δεν υπάρχει αμφιβολία πως τα αξίζει πρωτίστως ο ελληνικός λαός, διότι χάρη στις θυσίες του, τις οδυνηρές είναι αλήθεια, μπορέσαμε να βγούμε από το βαθύ τούνελ της χειρότερης οικονομικής κρίσης που γνώρισε ο τόπος τις τελευταίες δεκαετίες.
 
Και η κρίση αυτή δεν ήλθε ξαφνικά. Ασφαλώς, η παγκόσμια συγκυρία δημιούργησε τις προϋποθέσεις για την εκδήλωσή της, με τον βίαιο τρόπο που γνωρίσαμε. Τα γενεσιουργά αίτια, όμως, που υπονόμευαν το οικονομικό μας μοντέλο υπήρχαν από καιρό και σιγότρωγαν τα θεμέλια του.

Και το κυριότερο από αυτά ήταν η συρρίκνωση, προϊόντος του χρόνου, της πραγματικής παραγωγής. Εμμένοντας σε ένα κρατικίστικο πρότυπο, που μπορεί να απορροφούσε τους κοινωνικούς κραδασμούς αλλά ταυτόχρονα εξαφάνιζε σε αντιπαραγωγικές και παρασιτικές λειτουργίες πολύτιμους υλικούς και ανθρώπινους πόρους, βρεθήκαμε στην κορύφωση της κρίσης, σχεδόν γυμνοί απέναντι στις προκλήσεις.

Δεκαετίες ολόκληρες, δυστυχώς, η λογική που επικράτησε ήταν αυτή της ασύστολης καταφυγής σε δανεικά, ώστε να διατηρείται ο κρατικός γίγαντας και ένα υψηλό επίπεδο κοινωνικής πολιτικής. Με τον ίδιο τρόπο, κατασπαταλήθηκαν τεράστια κονδύλια, που ήλθαν στη χώρα λόγω της συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

Το αποτέλεσμα ήταν η χώρα να οδηγηθεί σε έναν υπερκαταναλωτισμό, ο οποίος δεν ανταποκρινόταν στις παραγωγικές μας δυνατότητες. Ταυτόχρονα, εξοντώνονταν σε μεγάλο βαθμό οι υγιείς παραγωγικές δυνάμεις που δεν λειτουργούσαν παρασιτικά και κρατικοδίαιτα.

Κυρίες και κύριοι,
Απευθυνόμενος σε εκπροσώπους των δυναμικότερων παραγωγικών στρωμάτων της Δυτικής Ελλάδος, πιστεύω ότι βρίσκω ανθρώπους που συμμερίζονται τα λεγόμενά μου.

Όπως επίσης, θεωρώ ότι αντιλαμβάνονται τη σημασία που έχει για τη χώρα η δυνατότητα να παρουσιάσει για πρώτη φορά, πρωτογενές πλεόνασμα. Η δυνατότητα να γίνει κοινωνική πολιτική, έστω μικρών διαστάσεων, χωρίς δανεικά. Η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος. Η προσέλκυση μεγάλων επενδυτικών πρωτοβουλιών. Και βεβαίως η έξοδος της χώρας στις αγορές. Παράλληλα, με τα θετικά σχόλια των εταίρων μας, των διεθνών ΜΜΕ, και των αγορών.

Κανείς δεν θα ισχυρισθεί ότι φθάσαμε σε κάποιο τέρμα. Θα έλεγα, για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του Τσόρτσιλ, ότι φθάσαμε στο τέλος της αρχής. Γιατί θα πρέπει να μη λησμονούμε από πού ξεκινήσαμε. Να μη λησμονούμε ότι βρεθήκαμε πριν από δύο έτη στο χείλος του οικονομικού γκρεμού. Η απειλή της εξόδου μας από την ευρωζώνη ήταν υπαρκτή. Το όνειρο της ευρωπαϊκής Ελλάδας κινδύνευε να θρυμματισθεί. Κι αυτό απετράπη.

Κι όπως είπα αυτό έγινε χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού πρώτα απ’ όλα, αλλά και του σχεδιασμού και της σταθερότητας της ελληνικής κυβέρνησης όλο αυτό το διάστημα. Και ελπίζω ότι τελειώνουμε με μνημόνια και επιτροπείες. Τώρα είμαστε εμείς ενώπιος ενωπίω.

Τώρα μπροστά μας έχουμε νέες προκλήσεις. Και η σημαντικότερη, πιστεύω ότι είναι η θεμελίωση ενός νέου υγιούς μοντέλου ανάπτυξης. Που δεν θα διέπεται από τις ίδιες παθογένειες που η μεταπολιτευτική περίοδος επισώρευσε στη λειτουργία της οικονομίας μας.

Άλλωστε, δεν μας το επιτρέπουν πλέον τα νέα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί. Τα δανεικά, για παροχές τελείωσαν. Μια είναι η συνταγή της επιτυχίας: να παράγουμε. Και οι δυνατότητές μας, παρά την ατροφία που έπαθαν από τον τρόπο λειτουργίας της οικονομίας τα προηγούμενα χρόνια, είναι πολύ μεγάλες.

Πρώτα και κύρια διαθέτουμε ένα εξαιρετικής ποιότητας και υψηλής ειδίκευσης ανθρώπινο δυναμικό. Το δυναμικό αυτό αποτελεί και το ισχυρότερο όπλο για να νικήσουμε τα εμπόδια και να μπούμε στη νέα εποχή.

Αρκεί να επιτρέψουμε στους τολμηρούς, στους σοβαρούς επιχειρηματίες, παραγωγούς, επιστήμονες να δράσουν απερίσπαστοι από γραφειοκρατικά εμπόδια σε ένα περιβάλλον αξιοκρατίας, όπου ο κρατικός μηχανισμός θα είναι αρωγός στην προσπάθεια και όχι ανασταλτικός παράγοντας.


Και για τούτο απαιτείται άμεσα η σύνταξη ενός εθνικού σχεδίου ανάπτυξης. Όπου θα μπουν και οι βασικές συντεταγμένες που πρέπει να ακολουθήσουμε το επόμενο διάστημα.

Να επιλεχθούν και να ενισχυθούν ανάλογα, οι τομείς αυτοί που θα αποτελέσουν τις ατμομηχανές της οικονομίας. Και αυτό είναι δική μας δουλειά, εσωτερική, των Ελλήνων.

Θα μου επιτρέψετε εδώ, να αναφερθώ σε έναν από αυτούς τους κρίσιμους τομείς, που θεωρώ ότι η ενίσχυσή του είναι κομβικής σημασίας για την υπέρβαση της κρίσης ,αλλά και για την πραγματική ανάπτυξη της οικονομίας μας. Είναι ο τομέας της αγροτικής παραγωγής, τον οποία είχα την τιμή να υπηρετήσω για περίπου 22 μήνες από τη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.
 
Εντρυφώντας καθημερινώς στα προβλήματα αλλά και στις προοπτικές της πρωτογενούς παραγωγής είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω την εξαιρετική δυναμική που αναπτύσσει στο διάστημα της κρίσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι από το 2008 έως σήμερα, η ψαλίδα του αγροτικού εμπορικού ισοζυγίου έχει κλείσει από τα τρία δισεκατομμύρια στο ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Κι αυτό όχι μόνο γιατί μειώθηκαν οι εισαγωγές αλλά και γιατί αυξήθηκαν κατά ένα δις και οι εξαγωγές.


Και γι’ αυτό προσπαθήσαμε στο ασφυκτικό πλαίσιο της οικονομικής συγκυρίας της προηγούμενης διετίας, να άρουμε εμπόδια που σαν βρόγχος έσφιγγαν τον αγροτικό κόσμο, όπως τα δάνεια στην πρώην ΑΤΕ, να στηρίξουμε την αγροτική παραγωγή με κάθε χρηματοδοτικό εργαλείο που διαθέταμε, αλλά και να δημιουργήσουμε κίνητρα για την είσοδο στην πρωτογενή παραγωγή νέων αγροτών.
 
Θα επαναλάβω ακόμη μια φορά ότι καμία σοβαρή ανάπτυξη δεν θα δούμε στη χώρα χωρίς παραγωγή, και κυρίως την ποιοτική παραγωγή με εξωστρεφή διάσταση. Και εκεί πρέπει να στοχεύουν όλες οι αποφάσεις και όλες οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης. Από τη μεριά μου τουλάχιστον, με την ευκαιρία της  «μάχης του γάλακτος» προσπάθησα να το κάνω όσο πιο κατανοητό γινόταν.

Τέλος, είναι ίσως περιττό να αναφέρω ότι οποιοδήποτε σχέδιο για την ανάπτυξη της οικονομίας προϋποθέτει την πολιτική σταθερότητα. Πιθανές πολιτικές αναταράξεις είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσουν και το οικονομικό περιβάλλον, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις όποιες επιτυχίες έχουν καταγραφεί έως σήμερα στο πεδίο της οικονομίας.

Και πάλι εύχομαι κάθε επιτυχία στο συνέδριό σας, όπου είμαι βέβαιος ότι θα ακουστούν πολλές και γόνιμες ιδέες για την ανάπτυξη της οικονομικής δραστηριότητας στη Δυτική Ελλάδα.

Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στη Βουλή κατά τη συζήτηση του πολυνομοσχεδίου του ΥπΑΑΤ

maximosvoulideltiotipou2

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ήμουν και παραμένω οπαδός της άποψης ότι για να βγούμε από την κρίση ένα είναι το γιατρικό: να παράγουμε.
Και για να παράγουμε θα πρέπει να πάρουμε το δρόμο από την αρχή, από τη βάση της παραγωγής, την πρωτογενή παραγωγή.
Αυτή που λησμονήσαμε, που σνομπάραμε, που παρατήσαμε στα χρόνια της ψευδο-ευμάρειας. Αυτό είναι το κλειδί για τη σωτηρία της χώρας.
Πρέπει να παράγουμε,

• να πετύχουμε θετικούς δείκτες στο εμπορικό μας ισοζύγιο,
• να καλύψουμε, στο υψηλότερο δυνατό σημείο, με δικά μας προϊόντα την εσωτερική ζήτηση και
• με εγγυημένη ποιότητα να βγούμε στις διεθνείς αγορές.

Αν αυτό δεν συμβεί, όλες οι θυσίες του ελληνικού λαού θα πάνε στο βρόντο…

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Από την πρώτη στιγμή που ο πρωθυπουργός με τίμησε με τη θέση του Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης προσπάθησα να υπηρετήσω αυτό τον σκοπό.
Και στο μέτρο του δυνατού, που προσδιορίστηκε εξ αρχής από τις περιορισμένες, είναι αλήθεια, αρμοδιότητες που μου ανατέθηκαν, επιδίωξα να δώσουμε λύσεις σε χρονίζοντα ζητήματα του αγροτικού κόσμου.
Να κόψουμε τα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας των παθογενειών που μας έφεραν στο χείλος της χρεοκοπίας.
Στάθηκα -με προσωπικό κόστος- απέναντι σε κατεστημένα συμφέροντα και ξεπερασμένες αντιλήψεις.
Δεν επέλεξα την ωραιοποίηση της κατάστασης με παχιά λόγια που δημιουργούν εντυπώσεις στους ανύποπτους πολίτες.
Θεωρώ ότι μίλησα με τη γλώσσα της αλήθειας, που συχνά είναι πικρή, και γι’ αυτό δεν αρέσει.
Το που μας οδήγησαν, όμως, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, το βιώνουμε στο πετσί μας τα τελευταία χρόνια.
Έχω ήσυχη τη συνείδησή μου ότι υπηρέτησα με αυταπάρνηση τους στόχους της κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας του Αντώνη Σαμαρά για την έξοδο της Ελλάδας από την επιτροπεία των μνημονίων και της τρόικας.

Ενάμιση χρόνο μετά, δεν έχω αλλάξει ούτε ένα ιώτα από τις πεποιθήσεις μου. Δεν έχω βάλει νερό στο κρασί μου. Πιστεύω τα ίδια που πίστευα. Αγωνίζομαι για τους ίδιους στόχους που αγωνιζόμουν:

• Την άρση στρεβλώσεων και
• Την ανάδειξη της ποιότητας και εξωστρέφειας των αγροτικών μας προϊόντων.

Όσον αφορά στις στρεβλώσεις ενδεικτικά θυμίζω την απλοποίηση των διαδικασιών ίδρυσης νέων κτηνοτροφικών εγκαταστάσεων. Πλέον δεν χρειάζονται Περιβαλλοντικές Άδειες. Αρκεί η υπαγωγή τους στις Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις.

Ενώ, στην ανάδειξη της ποιότητας και εξωστρέφειας των αγροτικών μας προϊόντων, στοχεύει και η υπογραφή, χθες, της ΚΥΑ για το Εθνικό Κέντρο Ταξινόμησης και Πιστοποίησης Βάμβακος στην Καρδίτσα.
Δεν αρκεί το βαμβάκι μας να είναι ποιοτικό για να κερδίσει τις διεθνείς αγορές. Χρειάζεται τυποποίηση και ταξινόμηση, ώστε να είναι αναγνωρίσιμο και η ποιότητά του εγγυημένη. Έτσι, θα αποκτήσει πρόσθετη αξία που θα καρπωθούν και οι παραγωγοί.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η χώρα σίγουρα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις και βαθιές τομές για να πάει μπροστά. Αλλά τομές πραγματικά ριζοσπαστικές, μεταρρυθμίσεις που θα οικοδομήσουν ένα αναπτυξιακό μοντέλο, που δεν θα είναι παρασιτικό, που δεν θα βασίζεται στην υπερκατανάλωση, στις εισαγωγές, ή στο αεριτζίδικο χρήμα.
Ένα μοντέλο, που θα έχει πυρήνα τον Έλληνα παραγωγό.
Και από αυτή την πεποίθηση εκκινεί και η κριτική που ασκώ στις σκέψεις για τις αλλαγές στη διάρκεια ζωής του φρέσκου γάλακτος με βάση την έκθεση του ΟΟΣΑ.

Για μια έκπτωση 5, άντε 10 λεπτών την ημέρα, για κάθε τετραμελή οικογένεια -κι αυτή αμφίβολη- θα εξοντώσουμε έναν ολόκληρο κλάδο της παραγωγής, όπως είναι οι αγελαδοτρόφοι;
Αν για την ακριβή τιμή του φρέσκου γάλακτος φταίει η διάρκεια ζωής του, τότε γιατί το μακράς διάρκειας γάλα είναι ακριβότερο;

- Είναι δυνατόν σε μια εποχή που κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να περιορίσουμε το έλλειμμα του αγροτικού εμπορικού ισοζυγίου να θέλουμε να το εκτοξεύσουμε, με τις αθρόες εισαγωγές γάλακτος;

- Είναι δυνατόν ενώ έχουμε έναν δυναμικό και εξωστρεφή κλάδο όπως αυτός των γιαουρτιών, με όνομα και ταυτότητα αναγνωρισμένη διεθνώς, εμείς να το νοθεύσουμε με ρυθμίσεις που θα επιτρέπουν τη χρήση της σκόνης γάλακτος για τη παραγωγή γιαουρτιών;

- Ή μήπως θα βοηθήσει τη φήμη του ελληνικού ελαιόλαδου η δυνατότητα πρόσμιξής του με σπορέλαια;

Αλλά μια και μιλάμε για μεταρρυθμίσεις, προφανώς και δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται το παρωχημένο και αδιαφανές καθεστώς επιχορηγήσεων από τον ΕΛΓΑ στις Αγροτικές Οργανώσεις ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ.

Είναι δέσμευση του πρωθυπουργού η κατάργηση αυτής της αδικαιολόγητης χρηματοδότησης στον κρατικοδίαιτο αγροτοσυνδικαλισμό και η απόδοση αυτών των χρημάτων ως επίδομα σε πολύτεκνες οικογένειες αγροτών και κτηνοτρόφων.
Ελπίζω σύντομα η δέσμευσή μας να γίνει πράξη.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η συζήτηση του πολυνομοσχεδίου πραγματοποιείται εν μέσω αγροτικών κινητοποιήσεων. Δεν θα υποδείξω εγώ τους τρόπους διεκδίκησης των αγροτών. Θυμίζω, όμως, ότι σήμερα διεξάγεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου, η δίκη για το λεγόμενο «πακέτο Χατζηγάκη».
Η χώρα σέρνεται πολλές φορές στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια για αστοχίες αλλά και διότι η κομματική διαπάλη οδηγεί σε υπερβολές που μας εκθέτουν. Δυστυχώς στην Ελλάδα μιλούμε πολύ και πολλές φορές χωρίς να γνωρίζουμε επακριβώς τα θέματα, δημιουργώντας προβλήματα.
Έτσι, με μεγάλη ευκολία κάποιοι χαρακτήριζαν ενισχύσεις τις αποζημιώσεις των αγροτών, αγνοώντας τις συνέπειες για τη χώρα. Ας είμαστε, λοιπόν, όλοι πιο προσεκτικοί.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η καθιέρωση βιβλίων στους αγρότες είναι σημαντική μεταρρύθμιση. Αντιμετωπίζει τις «ελληνοποιήσεις» και το άνοιγμα της ψαλίδας των τιμών από το χωράφι στο ράφι. Δυστυχώς, οι καθυστερήσεις στην έκδοση των διευκρινιστικών εγκυκλίων δημιούργησαν αναστάτωση στους αγρότες, υπονομεύοντας την αξία της μεταρρύθμισης.
Θέλω να πιστεύω ότι οι αρμόδιοι θα λάβουν υπόψη τις παρατηρήσεις και θα ανακοινώσουν σύντομα τις αναγκαίες διευκρινίσεις.

Κλείνω με μια αναφορά στην τροπολογία για τα κόκκινα δάνεια. Η γενναία ρύθμιση των κόκκινων δανείων στην παλιά ΑΤΕ βγάζει τον βρόγχο από χιλιάδες αγρότες που βρέθηκαν αλυσοδεμένοι με υπερβολικές υποθήκες και τόκους υπερημερίας. Θα περίμενα λοιπόν από την αντιπολίτευση αντί να μεμψιμοιρεί να αναγνωρίσει ως θετική τη σημαντική αυτή παρέμβαση που βάζει φρένο σε κάθε διαδικασία πλειστηριασμού της αγροτικής γης, που με μεγάλη ευκολία υποθήκευε η Αγροτική.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι της αντιπολίτευσης,
Έξω απ’ το χορό πολλά τραγούδια… Αν, ο μη γένοιτο, βρεθείτε στην κυβέρνηση θα αντιληφθείτε την απόσταση των εύκολων υποσχέσεων από την πολυπλοκότητα των προβλημάτων.

Ευτυχώς οι αγρότες δεν παρασύρονται από τη δημαγωγία και τα παχιά σας λόγια!»

Read more...

Ομιλία Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση της πρότασης δυσπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ προς την κυβέρνηση

maximosvoulideltiotipou«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση αποδεικνύει ότι, δυστυχώς, οι παθογένειες της πολιτικής ζωής που σημάδεψαν τη μεταπολιτευτική περίοδο είναι ακόμη ζωντανές.

Η αξιωματική αντιπολίτευση επιβεβαιώνει και σε αυτήν την περίπτωση ότι αποτελεί τη θλιβερή συνέχεια των πλέον συντηρητικών αντιλήψεων για την πολιτική.

Αντιλήψεις που δεν επέτρεψαν στο παρελθόν να προχωρήσουμε στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, οι οποίες αν είχαν εφαρμοσθεί θα ήταν σίγουρα διαφορετική η πορεία της χώρας.

Αντιλήψεις που θέλουν την αντιπολίτευση να μην ασκεί τον εποικοδομητικό ρόλο που θα έπρεπε, προωθώντας συγκροτημένες προτάσεις με γνώμονα το όφελος του τόπου.

Αντιθέτως, ο ΣΥΡΙΖΑ ως φορέας σήμερα των χειρότερων παραδόσεων λαϊκίστικης αντιπολίτευσης, παραμένει εγκλωβισμένος στις αναχρονιστικές εμμονές του και τις ξεπερασμένες ιδεοληψίες του.

Πολλά στελέχη του δεν σταματούν να μοιράζουν υποσχέσεις σε όλους και για όλα. Η ανεύθυνη ρητορεία τους περιλαμβάνει την, ως δια μαγείας, μεταφορά μας στην μακάρια ευμάρεια των χρόνων της άμετρης κατανάλωσης και των αθρόων διορισμών.

Φυσικά, αυτές οι μεγαλόστομες υποσχέσεις δεν συνοδεύονται από οποιοδήποτε ρεαλιστικό σχέδιο, από οποιαδήποτε σοβαρή μέτρηση των συνεπειών όσων με περισσή άνεση επαγγέλλονται.

Και επειδή το κενό αξιοπιστίας δεν καλύπτεται με λόγια του αέρα, η αξιωματική αντιπολίτευση καταφεύγει μονίμως στην καταστροφολογία, και στην υποδαύλιση συναισθημάτων οργής και αγανάκτησης.

Η βελόνα του ΣΥΡΙΖΑ είναι κολλημένη στο «όχι σε όλα», ακόμη και για αποφάσεις που έρχονται να αποκαταστήσουν την νομιμότητα, να επιβάλλουν το αυτονόητο, να επιτρέψουν την ορθή λειτουργία των θεσμών.

Δυστυχώς, όμως, για όσους φαντασιώνονταν σεπτεμβριανές, οκτωβριανές ή νοεμβριανές επαναστάσεις, ο ελληνικός λαός δεν τους ακολουθεί. Οι βαρύγδουπες απειλές του προέδρου και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ πέφτουν επανειλημμένως στο κενό και η έφοδος στα χειμερινά ανάκτορα της εξουσίας αναβάλλεται επ’ αόριστον. Οι πολίτες δεν δείχνουν να πείθονται από τη δημαγωγία και τον άκρατο λαϊκισμό.

Κι αυτό που είναι ακόμη χειρότερο για την αξιωματική αντιπολίτευση, είναι ότι οι θέσεις του αρχηγού της δεν πείθουν ούτε καν διακεκριμένα στελέχη της. Αναγνωρίζουν δημοσίως ότι οι υποσχέσεις για τις μαγικές λύσεις που θα καταργήσουν μονομερώς μνημόνια, χρέη, δάνεια, κρίσεις, που θα επιτρέψουν προσλήψεις χιλιάδων νέων δημοσίων υπαλλήλων, την αύξηση μισθών, συντάξεων, το μοίρασμα επιδομάτων σε όλους όσους βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος, δεν έχουν κανένα αντίκρισμα.

Γιατί, απλώς, λεφτά δεν υπάρχουν. Η κότα με τα χρυσά αυγά παρέμεινε μόνον στα παιδικά παραμύθια. Με παραμύθια όμως δεν πρόκειται να κινηθεί η οικονομία, να έλθουν ξένες επενδύσεις, να δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.

Διότι δεν είναι δυνατόν κάποιος να υπόσχεται ότι μπορεί να συμβούν ταυτόχρονα και η μονομερής άρνηση πληρωμής των χρεών μας και η απρόσκοπτη συνέχιση της χρηματοδότησής μας, και η άρνηση των δανειακών μας υποχρεώσεων και η παραμονή μας στο ευρώ.

Αυτές οι αντιφατικές και παράλογες τοποθετήσεις, που διατυπώνονται από τον Πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ανάλογα με τη χώρα και την ήπειρο που βρίσκεται και το ακροατήριο που απευθύνεται, εύλογα προκαλεί εκνευρισμό στις συνιστώσες του.

Και επιτρέψτε μου και εμένα να υποθέσω ότι αυτές ακριβώς οι αντιφάσεις, οι οποίες προκαλούν σοβαρές εσωτερικές αντιθέσεις στην αξιωματική αντιπολίτευση, συνιστούν και την πραγματική αιτία της πρότασης δυσπιστίας που σήμερα συζητούμε.

Επιχειρείται μάλλον μια απόπειρα συσπείρωσης πριν οι αμφιβολίες και οι αμφισβητήσεις μοιραία πολλαπλασιαστούν.

Θεωρώ, λοιπόν, ότι το ζήτημα της ΕΡΤ είναι μόνον η αφορμή. Γιατί, τέλος πάντων, δεν αντέχει σε καμία λογική η άποψη ότι οι κτιριακές εγκαταστάσεις και ο τεχνολογικός εξοπλισμός της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης ανήκουν σε όσους έτυχε να εργάζονται εκεί και θα έπρεπε οι φορολογούμενοι να πληρώνουν εσαεί και αγόγγυστα την αντίστασή τους.

 

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η κυβέρνηση, εν μέσω μιας πρωτοφανούς συγκυρίας, με κληρονομημένα τεράστια προβλήματα, με την κρίση να διαπερνά όχι μόνον τον τομέα της οικονομίας, αλλά να έχει πάρει πολύ ευρύτερες διαστάσεις, πέτυχε πολλά.

Η αντιπολιτευτική μονομέρεια θέλει όλα αυτά να τα ξεχνά, να τα παραγνωρίζει ή να τα υποτιμά. Κι όμως, τίποτε δεν ήταν αυτονόητο πριν από 17 μήνες.

Με εργώδη προσπάθεια, πρωτίστως του ίδιου του πρωθυπουργού, αποκαταστάθηκε η αξιοπιστία της χώρας στο εξωτερικό. Ενώ στο μέτωπο της οικονομίας τα βήματα που έχουν γίνει κυρίως χάρη στις θυσίες του ελληνικού λαού, είναι τεράστια. Και σύντομα προσβλέπουμε στην έξοδο από το τούνελ της κρίσης.

Ασφαλώς, μένουν πολλά να γίνουν ακόμη, και ιδιαίτερα στο μέτωπο της ανεργίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτός είναι ο πρωταρχικός μας στόχος, στον οποίο οφείλουμε όλοι ανεξαιρέτως, να είμαστε προσηλωμένοι.

Δραττόμενος της ευκαιρίας κυρίες και κύριοι συνάδελφοι θα ήθελα να αναφερθώ εν συντομία στις ενέσεις ρευστότητας στον πρωτογενή τομέα που έχω την τιμή να υπηρετώ από τη θέση του αναπληρωτή υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

  1. Καταβλήθηκε η προκαταβολή της ενιαίας ενίσχυσης, περίπου 1 δις. Ευρώ, σε σχεδόν 700 χιλιάδες αγροτικά νοικοκυριά, διαψεύδοντας τις αντιπολιτευτικές Κασσάνδρες, που υποστήριζαν ότι λόγω της επανοριοθέτησης των επιλέξιμων βοσκοτόπων που αξιώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν θα ήταν δυνατή η πληρωμή.
  1. Με παρέμβαση του πρωθυπουργού αποκαθίσταται τις επόμενες μέρες στα περσινά επίπεδα τόσο η επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης Πετρελαίου στους αγρότες, όσο και η εξισωτική αποζημίωση σε όλους τους δικαιούχους κτηνοτρόφους. Χθες υπογράφηκε η δέσμευση πίστωσης για επιπλέον 28,5 εκατομμύρια ευρώ για την αποκατάσταση της εξισωτικής, μετά την επίσημη έγκριση του σχετικού αιτήματός μας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
  1. Για την ενίσχυση της ρευστότητας των αγροτών που προχωρούν σε σχέδια βελτίωσης των εκμεταλλεύσεων τους ή δραστηριοποιούνται στον τομέα της μεταποίησης αγροτικών προϊόντων τέθηκε σε λειτουργία το Ταμείο Αγροτικής Επιχειρηματικότητας με ένα κουμπαρά 253 εκατομμυρίων ευρώ και με επιτόκιο κάτω του 4%.
  1. Εντός του έτους θα υπάρξει καινούργια προκήρυξη του προγράμματος νέων αγροτών, ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ, με στόχο να μπει νέο αίμα στην πρωτογενή παραγωγή, συμβάλλοντας έτσι στην ανανέωση του αγροτικού δυναμικού.
  1. Στον τομέα της αγροτικής ασφάλισης πέραν των μειώσεων στα τέλη εκτίμησης και επανεκτίμησης σε βασικές καλλιέργειες, στο πλαίσιο της βελτίωσης του κανονισμού λειτουργίας του ΕΛΓΑ εξετάζουμε θετικά την επιδότηση του ασφαλίστρου από το επιχειρησιακό πρόγραμμα του ΥπΑΑΤ κατά την νέα προγραμματική περίοδο.

Τέλος θυμίζω ότι την επόμενη επταετία, μέσω της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής  αναμένεται να εισρεύσουν στην Ελλάδα σχεδόν 20 δισεκατομμύρια ευρώ ως άμεσες ενισχύσεις στους παραγωγούς, αλλά και με τη χρηματοδότηση έργων και δράσεων για την αγροτική ανάπτυξη.

Και από το βήμα της Βουλής στρέφομαι προς τον αγροτικό κόσμο της χώρας, τους ανθρώπους της παραγωγής, τους γεωργούς και τους κτηνοτρόφους, αλλά και όσους νέους επιθυμούν να εισέλθουν σε αυτήν, και τους καλώ να αναλογιστούν τι θα συνέβαινε στην περίπτωση που θα επικρατούσαν οι τυχοδιωκτικές και ανεδαφικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι θα συνέβαινε αν έμπαινε σε κίνδυνο η θέση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Τι θα συνέβαινε εάν σταματούσαν οι χρηματοδοτικές ροές προς την αγροτική μας παραγωγή;

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Είμαι βέβαιος ότι η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς θα βγουν πιο ενισχυμένοι, από την πρόταση δυσπιστίας, έτσι ώστε να φέρουν σε πέρας το δύσκολο έργο που έχουμε αναλάβει, που δεν είναι άλλο από την υπέρβαση της οικονομικής κρίσης, την έξοδο της χώρας στις αγορές, άρα και το τέλος των μνημονίων, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας που θα κρατήσουν τους νέους στην χώρα μας, την ενίσχυση της πρωτογενούς παραγωγής και την αναζωογόνηση της ελληνικής περιφέρειας».

 

 

 

 

 

 

Read more...

Ομιλία Αν. ΥπΑΑΤ κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στο 2ο Αναπτυξιακό Συνέδριο «Η Κοινή Αγροτική Πολιτική την Περίοδο 2014-20 & η Διαμόρφωση της Εθνικής Στρατηγικής»

15.10.13_Anaptyxiako_Synedrio

«Οι άμεσες ενισχύσεις ως μοχλός στήριξης του αγροτικού εισοδήματος και

ποιοτικής αναβάθμισης της πρωτογενούς παραγωγής»

 

Κυρίες και κύριοι,

Χωρίς αμφιβολία διανύουμε μια εξαιρετικά σημαντική περίοδο στη διαδρομή εξόδου της χώρας από την οικονομική κρίση. Ήδη εμφανίζονται απτά τα πρώτα ενθαρρυντικά αποτελέσματα των θυσιών του ελληνικού λαού αλλά και των προσπαθειών της κυβέρνησης.

Ωστόσο σε κοινωνικό επίπεδο, η κατάσταση είναι ακόμη πολύ δύσκολη, καθώς πολλοί συμπολίτες μας βιώνουν την αβεβαιότητα και την αγωνία.

Για να υπάρξει, όμως, στήριξη προς τις ευπαθείς ομάδες και για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αλλαγή του οικονομικού κλίματος. Και πιστεύω ότι, ήδη,  βρισκόμαστε σε καλό δρόμο.

Η ουσιαστική, όμως, ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας προϋποθέτει την οικοδόμηση  ενός νέου παραγωγικού μοντέλου με αναπτυξιακό χαρακτήρα, στο οποίο η πρωτογενής παραγωγή θα έχει καθοριστικό ρόλο.

Για να συμβεί αυτό, επιβάλλεται η ανανέωσή του αγροτικού πληθυσμού, η αναζωογόνηση της ελληνικής επαρχίας με νέους αγρότες και κτηνοτρόφους, που θα παράγουν με εξωστρέφεια και ποιότητα. Βασικό εργαλείο για την πραγματοποίηση αυτών των στόχων που έχουμε θέσει είναι η Κοινή Αγροτική Πολιτική.

 

Κυρίες και κύριοι,

Η ΚΑΠ εξακολουθεί, μετά από τόσες δεκαετίες θεσμικής ύπαρξης, εδαφικής διεύρυνσης και πολιτικής εμβάθυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να συνιστά την πλέον ολοκληρωμένη κοινή πολιτική της Ένωσης. Βεβαίως, σε όλη αυτή τη μακρόχρονη διαδρομή της έχει υποστεί σημαντικές μεταρρυθμιστικές παρεμβάσεις με σκοπό να ανταποκριθεί στις νέες ανάγκες και στις σύγχρονες προκλήσεις.

Η βασική όμως, αποστολή της ΚΑΠ, παρέμεινε αναλλοίωτη. Κι αυτή δεν είναι άλλη από την ανάδειξη μιας πολιτικής που επιτρέπει στους ευρωπαίους γεωργούς να εξασφαλίζουν ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο, ικανοποιώντας παράλληλα τις καταναλωτικές ανάγκες των εκατομμυρίων πολιτών της Ένωσης, με τρόφιμα ποιοτικά και ασφαλή.

Η ΚΑΠ εκ των πραγμάτων καλείται να αντιμετωπίσει την ανησυχητική μείωση και τη γήρανση του αγροτικού  πληθυσμού, καθώς 4,5 εκατομμύρια γεωργοί σε σύνολο 13,7 εκατομμυρίων  αγροτών στην Ευρώπη είναι ηλικίας άνω των 65 ετών, δηλαδή το 30%, ενώ μόνο το 6% των παραγωγών είναι κάτω των 35 ετών.

Παρόλα αυτά, η γεωργία και η βιομηχανία τροφίμων - η οποία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη γεωργία για τον εφοδιασμό της - αντιπροσωπεύουν το 6% του ΑΕΠ της ΕΕ, 15 εκατομμύρια επιχειρήσεις και 46 εκατομμύρια θέσεις εργασίας.

 

Κυρίες και κύριοι,

Στην Ελλάδα εισέρρευσαν οι πρώτοι πόροι από τον πρώτο χρόνο ένταξης της χώρας στην τότε ΕΟΚ, το 1981. Μετά το 1989, η ΚΑΠ υφίσταται μια σειρά μεταρρυθμίσεων, στο πλαίσιο των οποίων καταβάλλονται πλέον άμεσες ενισχύσεις στους αγρότες, συνδεδεμένες με την παραγωγή.

Στη συνέχεια, ενθαρρύνονται οι αγρότες να είναι περισσότερο φιλικοί προς το περιβάλλον και να εφαρμόζουν λιγότερο εντατικές μεθόδους παραγωγής. Η έλλειψη, όμως, εμπειρίας στη διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλα Κράτη-Μέλη αλλά και η υλοποίηση λανθασμένων πολιτικών οδήγησαν κάποιες φορές σε μη αποτελεσματική αξιοποίησή τους.

Ως γνωστόν, ο προϋπολογισμός της ΚΑΠ, υλοποιείται:

α. Με μέτρα στήριξης της αγοράς,

β. Με μέτρα αγροτικής ανάπτυξης και

γ. Με μέτρα για την εισοδηματική στήριξη των γεωργών και την τήρηση βιώσιμων γεωργικών πρακτικών. Αυτό επιτυγχάνεται με την καταβολή άμεσων ενισχύσεων, Οι πληρωμές αυτές που χρηματοδοτούνται πλήρως από την ΕΕ, ισοδυναμούν με το 70% του προϋπολογισμού της ΚΑΠ.

Βέβαια, οι τρεις αυτοί τύποι ενισχύσεων είναι στενά συνδεδεμένοι και με τη διαχείρισή τους. Οι άμεσες ενισχύσεις, για παράδειγμα, διασφαλίζουν στους γεωργούς ένα σταθερό εισόδημα αλλά και τους επιβραβεύουν για το ότι παρέχουν περιβαλλοντικά οφέλη που εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον.

Οι άμεσες πληρωμές αντιπροσώπευαν κατά μέσο όρο το 30% του γεωργικού εισοδήματος στην ΕΕ. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια λόγω της οικονομικής κρίσης, οι άμεσες ενισχύσεις, έφτασαν να αποτελούν σχεδόν το 60% του γεωργικού εισοδήματος σε χώρες, όπως η Ελλάδα.

Οι άμεσες ενισχύσεις συνιστούν μια ασφαλιστική δικλείδα για τους αγρότες. Ειδικά, μάλιστα, σε περιόδους κρίσης σαν αυτή που διανύουμε, θα έλεγα ότι λειτουργούν ως ένα "μαξιλάρι" για τον παραγωγό που αγωνίζεται να παράγει, και μάλιστα να παραγάγει ποιοτικό προϊόν.

Επομένως, οι άμεσες ενισχύσεις συμβάλλουν στο να μείνει ο κόσμος στα χωράφια και τα βοσκοτόπια, αλλά αποτελούν και εγγύηση για όσους επιθυμούν να εισέλθουν στο στίβο της πρωτογενούς παραγωγής.

Ειδικά στη νέα ΚΑΠ, προβλέπεται έως 2% του εθνικού δημοσιονομικού φακέλου να δίνεται σε νέους αγρότες. Μόνο με κίνητρα στους νέους, θα πετύχουμε την ηλικιακή ανανέωση του αγροτικού δυναμικού της «γηραιάς ηπείρου». Μόνο με την είσοδο νέων στα χωράφια, η ΕΕ μπορεί να εγγυηθεί αποτελεσματικά τη διατροφική ασφάλεια και επάρκειά της.

Νέων ανθρώπων με μεράκι και γνώση και πάνω από όλα με θέληση να κάνουν τη διαφορά. Οι νέοι αυτοί αγρότες, χάρη στις άμεσες ενισχύσεις, θα μπορούν να έχουν ένα «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα», την ώρα που η  οικονομική κρίση πλήττει την Ευρώπη.

Η έμπρακτη στήριξη της ΕΕ στους νέους που στρέφονται στη γεωργία και την κτηνοτροφία διαγράφεται ξεκάθαρα στη νέα ΚΑΠ. Οι νέοι αγρότες, κάτω των 40 ετών, θα λάβουν υψηλότερες ενισχύσεις ανά εκτάριο κατά 25% τα πρώτα 5 χρόνια της δραστηριότητάς τους.

Σε συνδυασμό με τα κίνητρα για τις επενδύσεις στα αγροκτήματα, που προβλέπονται στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, οι άμεσες ενισχύσεις δημιουργούν τις προϋποθέσεις για τη σταδιακή αλλαγή του ηλικιακού χάρτη στην πρωτογενή παραγωγή της ΕΕ, όπου, όπως  προαναφέραμε, μόλις το 6% των αγροτών είναι κάτω των 35 ετών.

Θέλουμε, οι νέοι να εισέλθουν δυναμικά στον αγροτικό κόσμο και να τον επαναπροσδιορίσουν απέναντι στις νέες προκλήσεις της παγκόσμιας αγροτικής οικονομίας.

Πέραν της στήριξης του αγροτικού εισοδήματος και της απρόσκοπτης συνέχισης της πρωτογενούς παραγωγής, οφείλουμε να επικεντρώσουμε τη στόχευσή μας στις προοπτικές που διανοίγονται από την ορθή διαχείριση αυτών των ενισχύσεων.

Διότι οι άμεσες ενισχύσεις πρέπει να αποτελέσουν εφαλτήριο για τον αγρότη που θέλει να πετύχει κάτι παραπάνω. Να του δώσουν τη δυνατότητα να αναδειχθεί με την ποιοτική παραγωγή του και έτσι να κερδίσει τις αγορές. Ξεκινώντας από την κοινή εσωτερική αγορά μέχρι τις αγορές τρίτων χωρών.

Οι παραγωγοί, επομένως, και μπορούν και οφείλουν να κεφαλαιοποιήσουν τις άμεσες ενισχύσεις, επενδύοντας πρωτίστως στην ποιοτική αναβάθμιση της παραγωγής τους. Κερδίζοντας όχι μόνον οι ίδιοι αλλά και οι τομείς που αξιοποιούν το ποιοτικό τους προϊόν, η μεταποιητική βιοτεχνία, η βιομηχανία τροφίμων, η εστίαση, οι τουριστικές επιχειρήσεις κ.ά..

Ως Ελλάδα θα πετύχουμε μόνον εφόσον αξιοποιήσουμε τα πλεονεκτήματά μας: τις ιδανικές κλιματολογικές και εδαφολογικές συνθήκες, την παράδοσή μας στα αγροδιατροφικά προϊόντα με υψηλή διατροφική αξία, το μεράκι των παραγωγών και εντέλει την ασυναγώνιστη ποιότητα. Η ποιότητα αυτή των αγροτικών προϊόντων μπορεί και πρέπει να αποκτήσει ταυτότητα μέσω της ταξινόμησης, τυποποίησης και πιστοποίησής τους.

Ισχυρή ταυτότητα επιθυμούμε για όλα τα αγροτικά μας προϊόντα ώστε να κερδίσουμε τη μάχη της εξωστρέφειας. Γι’ αυτό απαιτείται, όμως, ορθολογικότερη οργάνωση των παραγωγών και σύνδεση της πρωτογενούς με τη δευτερογενή παραγωγή, έτσι ώστε το παραγόμενο ποιοτικό προϊόν να ξεφύγει από τα στενά όρια της τοπικής αγοράς και να κερδίσει τη θέση του στην ευρωπαϊκή και την παγκόσμια αγορά.

Έχοντας αυτό το στόχο, θεσπίσαμε, για πρώτη φορά, το πλαίσιο ίδρυσης Οργανώσεων Παραγωγών, Ενώσεων Οργανώσεων Παραγωγών και Διεπαγγελματικών Οργανώσεων στο γαλακτοκομικό τομέα. Εφαρμόσαμε τους κανονισμούς της ΕΕ και δίνουμε τη δυνατότητα για την καλύτερη οργάνωση των παραγωγών γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων.

Μόνο μέσα από τη συνένωση δυνάμεων οι γαλακτοπαραγωγοί μπορούν να εξασφαλίσουν μείωση του κόστους παραγωγής αλλά και σταθεροποίηση στις τιμές παραγωγού. Οι αναγνωρισμένες Οργανώσεις Παραγωγών, θα μπορούν να διαπραγματεύονται επί ίσοις όροις με τους αγοραστές γάλακτος στο πλαίσιο της συμβολαιακής γεωργίας.

Και κινήσεις σαν και αυτή, σε συνδυασμό με τις άμεσες ενισχύσεις, στηρίζουν έμπρακτα το αγροτικό εισόδημα, διότι φέρνουν τον παραγωγό σε θέση ισχύος στην αγορά και του δίνουν κίνητρα να αναβαθμίσει ποιοτικά την παραγωγή του, όχι ως μονάδα αλλά ως σύνολο. Άλλωστε αυτή είναι και η φιλοσοφία της νέας ΚΑΠ, που προβλέπει ενίσχυση των Οργανώσεων Παραγωγών.

Όπως είπα, μπορούμε να αξιοποιήσουμε ακόμη περισσότερο τις άμεσες ενισχύσεις αν δράσουμε στοχευμένα. Στόχος του ΥπΑΑΤ στη νέα Προγραμματική Περίοδο 2014-2020 είναι οι ενισχύσεις να δίδονται σε όσους πραγματικά παράγουν. Και ακόμη περισσότερο, σε όσους παράγουν πιστοποιημένα ποιοτικά προϊόντα.

Στη νέα ΚΑΠ κάθε κράτος μέλος μπορεί  να παρέχει στοχευμένα συνδεδεμένες με την παραγωγή ενισχύσεις. Σε αυτό το νέο πλαίσιο, η συνδεδεμένη ενίσχυση θα πρέπει να υπηρετεί μια συγκεκριμένη στρατηγική στήριξης τομέων εθνικής σημασίας, όπως είναι η αιγοπροβατοτροφία.

Βεβαίως, η παύση της υποχρεωτικής αναγραφής της χώρας προέλευσης στο γάλα και τα παράγωγα προϊόντα, βάσει του Κανονισμού 1169/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, δεν συνιστά μια ευνοϊκή εξέλιξη ούτε για τους παραγωγούς ούτε για τους καταναλωτές.

Δεν είναι δυνατόν, οι καταναλωτές να μην γνωρίζουν την προέλευση των τροφίμων που καταναλώνουν. Δεν είναι δυνατόν να πλήττονται τα δίκαια συμφέροντα χωρών με παράδοση στον αγροτικό τομέα και προϊόντα Ονομασίας Προέλευσης και Γεωγραφικής Ένδειξης όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και άλλων κρατών μελών. Διότι όταν η νέα ΚΑΠ στοχεύει στη ποιότητα, δεν μπορεί να απεμπολούνται βασικά ποιοτικά χαρακτηριστικά, όπως η προέλευση του γάλακτος.

Ευελπιστώ ότι εντός του 2014, που η Επιτροπή θα κληθεί να υποβάλει στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την έκθεσή της για την υποχρεωτική αναγραφή της χώρας καταγωγής ή του τόπου προέλευσης για το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, θα δοθεί μια συνετή λύση.

Μια λύση που θα κατοχυρώνει την ποιότητα, θα προστατεύει τον καταναλωτή από τυχόν παραπλάνηση και θα αποδίδει στον παραγωγό την προστιθέμενη αξία που δικαιούται.

 

Κυρίες και κύριοι,

Η ποιότητα δεν πρέπει να θυσιάζεται για κανένα λόγο. Είναι απαρέγκλιτη προϋπόθεση για την υγιή ανάπτυξη της πρωτογενούς παραγωγής. Στόχος μας είναι αφενός η αξιοποίηση του ποιοτικού και μη μεταλλαγμένου, εγχώριου γενετικού υλικού και αφετέρου η μείωση της εξάρτησής μας από τις εισαγωγές οσπρίων και ζωοτροφών.

Σε αυτό το πλαίσιο, καθορίσαμε τις προωθούμενες για καλλιέργεια ελληνικές ποικιλίες οσπρίων και κτηνοτροφικών φυτών. Θέλω να τονίσω ότι στη νέα ΚΑΠ οι παραγωγοί ψυχανθών θα μπορούν να ωφεληθούν από την παροχή συνδεδεμένης ενίσχυσης ύψους 2% ετησίως επί του δημοσιονομικού φακέλου, επιπλέον της βασικής.

Κυρίως, όμως, μπορούμε να πετύχουμε αύξηση της παραγωγής ζωοτροφών, ώστε η χώρα να καταστεί σταδιακά αυτάρκης. Δεδομένου, άλλωστε, ότι οι ελληνικές, βελτιωμένες, παραδοσιακές ποικιλίες είναι προσαρμοσμένες σε ευρύ φάσμα εδαφοκλιματικών συνθηκών, η καλλιέργειά τους απαιτεί λιγότερες εισροές, όπως νερό ή λιπάσματα. Επομένως, θα μειωθεί και το κόστος παραγωγής.

Επιπλέον, θα μπορούν να συμπεριληφθούν και ελληνικές ποικιλίες σε επιδοτούμενα αγροπεριβαλλοντικά  προγράμματα με στόχο τη μείωση της χρήσης λιπασμάτων. Θα έχουμε, λοιπόν, ένα πετυχημένο παράδειγμα συνέργειας μεταξύ του Α΄ και του Β’ Πυλώνα.

Μεγάλο όφελος για την Ελλάδα προκύπτει και από την αλλαγή του ορισμού των βοσκοτόπων. Ο ορισμός βελτιώθηκε και πλέον συμπεριλαμβάνει ως επιλέξημα στις άμεσες ενισχύσεις τα μεσογειακά οικοσυστήματα με ξυλώδη βλάστηση. Η βελτίωση αυτή είναι πολύ σημαντική για την Ελλάδα, καθώς μεγάλες εκτάσεις κινδύνευαν να βρεθούν εκτός ενισχύσεων, με συνέπεια την απώλεια σημαντικών πόρων για την κτηνοτροφία.

Τελειώνοντας, πιστεύω ότι παρά τις δυσκολίες που γεννά η οικονομική κρίση, τα νέα από την αγροτική παραγωγή είναι περισσότερο ενθαρρυντικά από άλλους τομείς. Φαίνεται ότι ο κόπος του Έλληνα αγρότη και η αξιοποίηση των συγχρηματοδοτούμενων από την ΕΕ Προγραμμάτων Ενημέρωσης και Προώθησης αγροτικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά και σε τρίτες χώρες, πιάνουν τόπο.

Άλλωστε, είναι χαρακτηριστικό ότι το πρώτο εξάμηνο του 2013, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, οι εξαγωγές αγροτικών προϊόντων αυξήθηκαν κατά 3,9% σε σχέση με το αντίστοιχο εξάμηνο του 2012.

Είμαστε αποφασισμένοι να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση αξιοποιώντας στο έπακρο τους κοινοτικούς πόρους και τα χρηματοδοτικά εργαλεία της νέας ΚΑΠ και ταυτόχρονα επιχειρώντας ριζικές τομές για τη βελτίωση του θεσμικού πλαισίου, με γνώμονα πάντα το όφελος του παραγωγού, του καταναλωτή και του συνόλου της ελληνικής κοινωνίας.

 

Read more...

Ομιλία Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στην Ημερίδα "Διαφάνεια στην Πρωτογενή Παραγωγή, στην Eποχή της Κρίσης"

29.09.13_Hmerida_Diafaneia_Maximos

Φίλες και φίλοι

Σε μέρη σαν το Λιβάδι, διατηρήθηκε για αιώνες ένας τίμιος και περήφανος τρόπος ζωής, διασώθηκαν παραδόσεις και αξίες του ελληνισμού. Και είναι ελπιδοφόρο ότι και στις μέρες μας τις συναντούμε ζωντανές και σε άνθηση.

Εδώ, όμως, σήμερα δεν ήλθαμε για να μιλήσουμε για το χθες, αλλά για το αύριο. Κι αυτό είναι ακόμη πιο ελπιδοφόρο.

Θέλω, λοιπόν να εκφράσω τη χαρά μου για τη σημερινή ημερίδα και να συγχαρώ θερμά όσους συνέβαλαν στην διοργάνωσή της. Ιδιαίτερα τον Γενικό Γραμματέα Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Γιώργο Σούρλα, που είχε και την ιδέα, το Δήμαρχο Ελασσόνος κ. Πασχόπουλο και το Συνεταιρισμό κτηνοτρόφων Λιβαδίου «Βοσκός», οι οποίοι μαζί με το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων πετύχαμε να συγκεντρωθούμε εδώ, στο Λιβάδι, για συζητήσουμε για τη διαφάνειας στην πρωτογενή παραγωγή στην εποχή της κρίσης.

Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τους εκπροσώπους των κομμάτων, τον Περιφερειάρχη κ. Κώστα Αγοραστό, την Αντιπεριφερειάρχη κα Ρένα Καραλαριώτου, την Αντιπεριφερειάρχη -και οικοδέσποινα ως Λιβαδιώτισσα- κα Μαρία Μαμάρα, τον Πρόεδρο της Ομοσπονδίας Κτηνοτροφικών Συλλόγων Θεσσαλίας κ. Νίκο Παλάσκα, που παραβρίσκονται, τους εισηγητές, το συντονιστή της συζήτησης, δημοσιογράφο κ. Γιώργο Ρούστα και φυσικά όλους εσάς που ανταποκριθήκατε στην πρόσκληση για τη σημερινή συζήτηση.

Διότι πράγματι ήλθαμε να συζητήσουμε, και όχι να μιλήσουμε χωρίς μάλιστα να ακούσουμε, όπως δυστυχώς κάποιοι ατυχέστατα υποστήριξαν.

Η Ημερίδα είναι βεβαίως ενημερωτική, και οι εισηγητές θα αναπτύξουν το ζήτημα της διαφάνειας στο τομέα ευθύνης τους, αλλά κάθε ιδέα, κάθε εποικοδομητική πρόταση θα είναι ευπρόσδεκτη.

 

Χρυσή Αυγή και βία στην πολιτική ζωή

Θεωρώ, όμως, υποχρέωσή μου, πριν πω οτιδήποτε να αναφερθώ στα πρόσφατα περιστατικά, τα οποία πιστεύω δεν είναι άσχετα με όσα σήμερα θα συζητήσουμε, δηλαδή με τη Διαφάνεια και το μοντέλο ανάπτυξης που επιθυμούμε να δημιουργήσουμε.

Αναφέρομαι στα όσα δραματικά συνέβησαν πρόσφατα, στο Κερατσίνι, όπου δολοφονήθηκε ένας νέος άνθρωπος, από την εγκληματική δράση των μελών μιας οργάνωσης, της Χρυσής Αυγής.

Μιας οργάνωσης, που από το σκοτεινό περιθώριο, εμφανίστηκε στην κεντρική πολιτική σκηνή. Και οικειοποιήθηκε την αγανάκτηση χιλιάδων συμπολιτών μας, θύματα της κρίσης και των αποκαλύψεων της εκτεταμένης διαφθοράς.

Συμπολίτες μας που παρασύρθηκαν από τις σειρήνες ενός ισοπεδωτικού λαϊκισμού, που δυστυχώς, χαρακτηρίζει σε σημαντικό βαθμό τον πολιτικό λόγο. Και πίστεψαν ότι η ορθή αντίδραση θα ήταν η ψήφος στο νεοναζιστικό μόρφωμα. Μια τάση που παρατηρήθηκε για καιρό, καθώς παρά τις συνεχείς αποκαλύψεις για την εγκληματική της δράση πολλοί κώφευαν, ή έκλειναν τα μάτια.

Κι ιδού που φθάσαμε…

Τώρα, όμως, οι μάσκες έπεσαν.

Δεν στέκουν πια δικαιολογίες.

Όλοι οι πολίτες έχουν καθήκον να γυρίσουν οριστικά την πλάτη στους φορείς της βίας, του αίματος, στους νοσταλγούς του ναζιστικού μεσαίωνα.

Το κράτος κι η κυβέρνηση, απέδειξαν ήδη ότι υπάρχει αποφασιστικότητα να γίνει αυτό που πρέπει. Η επιβολή δηλαδή του νόμου, τηρώντας όλους τους προβλεπόμενους κανόνες του δημοκρατικού πολιτεύματος, για την αυτοπροστασία του.

Η κυβέρνηση, με επικεφαλής τον ίδιο τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά, έχει εξαρχής δηλώσει ότι είναι προσηλωμένη στην συντριβή των εστιών της πολιτικής ανωμαλίας και της εγκληματικής ανομίας.

Και θα φθάσουμε μέχρι τέλους.

Κι όχι μόνον με αυτήν την εστία, αλλά και κάθε εστία βίας και ανομίας, που δημιουργεί στους πολίτες ανασφάλεια και φόβο.

Γιατί πρέπει να γίνει σε όλους κατανοητό ότι η βία σε μια δημοκρατική χώρα, σε ένα κράτος δικαίου, δεν δικαιολογείται σε καμία, το επαναλαμβάνω σε καμία περίπτωση.

Δεν δικαιολογούνται ούτε καν οι προτροπές για βίαιες ενέργειες. Η Δημοκρατία αγαπητοί φίλοι δεν είναι «αλά καρτ». Δυστυχώς, στο παρελθόν, σταθήκαμε όλοι εξαιρετικά ανεκτικοί ή αμήχανοι απέναντι σε τέτοια φαινόμενα.

Κι έτσι ανοίξαμε την «κερκόπορτα» στους νεοναζί. Βρήκαν ναρκωμένα τα ανακλαστικά των πολιτών στις ακρότητες. Σήμερα, λοιπόν, ήλθε η στιγμή να βάλουμε μια τελεία σε όλα αυτά. Όλες οι πολιτικές δυνάμεις που σέβονται τη συνταγματική νομιμότητα, μέσα κι έξω από το κοινοβούλιο οφείλουμε:

•           Να επανακαθορίσουμε τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης.

•           Να επαναφέρουμε τον απαιτούμενο σεβασμό στην αντίθετη άποψη.

•           Να επανεισάγουμε τη στοιχειώδη ευγένεια στον πολιτικό μας λόγο.

•           Να εμπνεύσουμε εμπιστοσύνη στον πολίτη με την αταλάντευτη προσήλωσή μας στους δημοκρατικούς κανόνες.

 

 

Οικονομία και πολιτικές Ανάπτυξης

Ασφαλώς, η αποτροπή της κοινωνικής αστάθειας και ο εκτροχιασμός του πολιτικού βίου σε σκοτεινές ατραπούς δεν επιτυγχάνεται μόνο με τα εργαλεία της δικαιοσύνης και της παιδείας.

Χρειαζόμαστε ταυτόχρονα ριζικές τομές στην Οικονομία και στη Διαφάνεια.

Ξεκινώ από το πρώτο. Η ανασυγκρότηση του παραγωγικού μοντέλου είναι βασική προϋπόθεση για την αναπτυξιακή πορεία της χώρας.

Χωρίς ανάπτυξη, χωρίς ευνοϊκό επιχειρηματικό κλίμα, χωρίς υγιές τραπεζικό τομέα, χωρίς φιλόξενο περιβάλλον για ξένες επενδύσεις, που θα δημιουργήσουν νέες θέσεις απασχόλησης, τα αίτια που οδηγούν πολλούς συμπολίτες μας στα άκρα δεν εξαλείφονται.

Διότι αυτό που κάνει κάποιον να νοιώθει παρείσακτος είναι πρωτίστως ο αποκλεισμός του από την αγορά εργασίας. Είναι η αβεβαιότητα της ανεργίας, το θολό αύριο, οι ανάγκες που αυξάνονται και τον συμπιέζουν.

Σ’ αυτήν την απελπισία ποντάρουν άλλωστε οι δημαγωγοί και οι λαϊκιστές. Προσδοκούν από την οργή, πολιτικά κέρδη. Όμως, οι λύσεις είναι αποτέλεσμα σχεδίου και εντατικής εργασίας μιας υπεύθυνης κυβέρνησης ώστε:

1.         Nα αποκατασταθεί η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, για να προσελκύσει σοβαρές επενδυτικές πρωτοβουλίες.

Κι αυτό το έχουμε ήδη πετύχει σε μεγάλο βαθμό.

2.         Να αναδειχθεί η Ελλάδα σε παράγοντα σταθερότητας σε μια ανατολική Μεσόγειο που φλέγεται. Και ταυτόχρονα να προωθήσει τα σχέδια εκμετάλλευσης της ΑΟΖ και να την εντάξει στις νέες διαδρομές της ενέργειας.

Και εδώ έχουν γίνει σημαντικά βήματα.

3.         Να διαχειριστεί τις εισροές των ευρωπαϊκών κεφαλαίων, και να προωθήσει τα προγράμματα ανάπτυξης.

Κι αυτό το επιτυγχάνουμε.

4.         Να μπορέσει, διαθέτοντας ένα πρώτο πρωτογενές πλεόνασμα, να στηρίξει τις πλέον αδύναμες, ευπαθείς κι αδικημένες από την κρίση ομάδες του πληθυσμού.

Και γι’ αυτό ήδη δεσμευθήκαμε.

 

Πρωτογενής τομέας

 

Φίλες και φίλοι,

Η ανασυγκρότηση, όμως, του παραγωγικού μοντέλου της χώρας δύσκολα θα ευδοκιμήσει αν δεν περιλαμβάνει την ανασυγκρότηση και ενδυνάμωση του πρωτογενούς τομέα. Και είναι αλήθεια ελπιδοφόρο ότι αυτή η άποψη είναι πλέον κοινός τόπος, σε πολίτες και πολιτικούς.

Πρώτο μας μέλημα η αντιμετώπιση των παθογενειών του παρελθόντος. Εδώ στο Λιβάδι, το προπύργιο της κτηνοτροφίας, δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για τη σημασία των τολμηρών ρυθμίσεων που δρομολογήσαμε για τη νομιμοποίηση των αυθαίρετων σταυλικών εγκαταστάσεων χωρίς κανένα πρόστιμο, αλλά και την απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης νέων κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, για τις οποίες πλέον δεν χρειάζεται περιβαλλοντική μελέτη.

Είναι ιδιαίτερα θετικό το γεγονός ότι, η απαξίωση της αγροτικής εργασίας, ιδιαίτερα από τους νέους, είναι πλέον παρελθόν. Όλοι έχουμε γίνει αυτήκοες μάρτυρες συμπολιτών μας που σκέφτονται τη μεγάλη επιστροφή στο χωριό.

Βέβαια, για την ώρα, για την πλειοψηφία των εν δυνάμει αγροτών, αυτό παραμένει ως εκδήλωση επιθυμίας. Διότι στην πράξη απαιτούνται σειρά προϋποθέσεων πριν παρθεί η τελική απόφαση.

Κι εδώ έρχεται η Πολιτεία, η οποία ως αρωγός πρέπει να ενισχύσει αυτές τις τάσεις ανανέωσης και αύξησης του αγροτικού πληθυσμού.

Και θα σταθούμε αρωγοί σε αυτή την προσπάθεια ανασυγκρότησης της πρωτογενούς παραγωγής, με κύριο εργαλείο τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική 2014-2020. Χάρις στην οποία, για κάθε χρόνο, θα εισρέουν στην χώρα 2 δις ευρώ ως άμεσες ενισχύσεις.

Ενώ μέρος των ετήσιων ενισχύσεων θα κατευθύνεται στοχευμένα, με την παροχή συνδεδεμένης ενίσχυσης με την παραγωγή. Επιπλέον, υπάρχει πρόνοια ώστε οι νέοι αγρότες, να ενισχύονται υποχρεωτικά από τα κράτη μέλη, σε ποσοστό έως 2%  επί του εθνικού δημοσιονομικού φακέλου.

Σύντομα, άλλωστε αναμένεται να υπάρξει συγκεκριμένο πρόγραμμα πρώτης εγκατάστασης νέων αγροτών ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ. Καθώς και επιδοτούμενο πρόγραμμα ύψους 20 εκατομμυρίων ευρώ από τον ΕΛΓΟ Δήμητρα για την κατάρτιση αγροτών αλλά και ανέργων που θέλουν να απασχοληθούν στην πρωτογενή παραγωγή.

Στόχος όλων αυτών των μέτρων δεν είναι άλλος από μια ποιοτική, αγροτική παραγωγή, εξωστρεφής που θα μπορέσει να καλύψει τόσο τις εσωτερικές ανάγκες όσο και τις διεθνείς αγορές. Κι αυτό μπορούμε να το καταφέρουμε.

 

Διαφάνεια στην πολιτική ζωή

Τώρα έρχομαι στο δεύτερο παράγοντα κοινωνικής σταθερότητας, όπως αναφέραμε πιο πάνω, στη Διαφάνεια.

Δυστυχώς, οι δομές λειτουργίας του κράτους αλλά και των κοινωνικών του φορέων έχουν υπονομευθεί για δεκαετίες από εκτεταμένη διαφθορά. Διαφθορά που επεκτάθηκε ως γάγγραινα και μόλυνε το κοινωνικό σώμα.

Αποτέλεσμα αυτού, και ιδιαίτερα μετά τα κύματα των αποκαλύψεων διαφθοράς σε μερίδα του πολιτικού κόσμου και στην κρατική πυραμίδα, είναι η ατμόσφαιρα γενικευμένης καχυποψίας που καταθλίβει την κοινωνία.

Κι αυτή με τη σειρά της ανατροφοδοτεί την αναξιοπιστία, πρωτίστως, του πολιτικού κόσμου. Δεν είναι δυνατόν όμως να προωθηθεί η όποια μεταρρύθμιση, η όποια μετάβαση σε υγιείς δομές, εφόσον λείπει η εμπιστοσύνη των πολιτών. Όλες οι προθέσεις θα μένουν μετέωρες και ατελέσφορες.

Επειγόμαστε, επομένως, για την εμπέδωση διαφανών διαδικασιών για την επανάκτηση της αξιοπιστίας των πολιτών προς το κράτος και προς τους θεσμούς.

Για να προλάβω τους συνειρμούς που σας γεννώνται, θέλω να τονίσω και εγώ ότι το παράδειγμα πρέπει να το δίνουμε πρωτίστως όσοι ασχολούμαστε με την πολιτική.

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι πρωτίστως το πολιτικό σύστημα πρέπει να κερδίσει το στοίχημα της αξιοπιστίας. Η διαφάνεια, η νομιμότητα, η τιμιότητα –να μια λέξη που βγάλαμε από το λεξιλόγιό μας-, πρέπει να διέπει όλες τις πράξεις και τις αποφάσεις του πολιτικού προσωπικού.

 

Διαφάνεια στην πρωτογενή παραγωγή

Ακρογωνιαίος λίθος για την ανασυγκρότηση και του πρωτογενούς τομέα είναι η διαφάνεια. Και η διαφάνεια πρέπει να χαρακτηρίζει κάθε διαδικασία σε κάθε επίπεδο. Από την κατανομή των οικονομικών ενισχύσεων και τη διαφανή αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων, μέχρι την εξάλειψη του φαινομένου των ελληνοποιήσεων και την εξυγίανση της λειτουργίας του συνεταιριστικού κινήματος, για τα οποία θα μας μιλήσουν στη συνέχεια οι εξαίρετοι εισηγητές της σημερινής ημερίδας.

Επιτρέψτε μου, όμως, μια αναφορά στην αναγκαιότητα αναβάθμισης του συνεταιριστικού κινήματος που τα τελευταία χρόνια έχει περιέλθει σε τέλμα λόγω αντικειμενικών και υποκειμενικών αιτιών.

Στις αντικειμενικές συμπεριλαμβάνω την οικονομική κρίση. Όπως είναι γνωστό, το 2009 οι συνεταιρισμοί, οι Ενώσεις, δανείζονταν με 3% και ξαφνικά αναγκάζονταν να δανείζονται με δυσθεώρητα επιτόκια, που εντέλει δεν επέτρεπαν καθόλου το δανεισμό.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε περαιτέρω με την ψήφιση του λεγόμενου συνεταιριστικού νόμου, του 4015, με τον οποίο οι συνεταιριστικές οργανώσεις βρέθηκαν σε καθεστώς ομηρίας, καθώς δεν είχαν τη δυνατότητα αξιοποίησης περιουσιακών στοιχείων, ώστε να ξεπεράσουν την οικονομική τους δυσπραγία.

Ταυτόχρονα, όμως, από την αμαρτωλή δεκαετία του ’80 είχαν αναπτυχθεί νοσηρά φαινόμενα αδιαφάνειας και κακοδιαχείρισης που τραυμάτισαν το συνεταιριστικό και αγροτοσυνδικαλιστικό κίνημα.

Σε όλα αυτά ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να μπει ένα τέλος. Και αυτό συνιστά απαίτηση του ελληνικού λαού που έχει υποστεί την τελευταία τριετία οδυνηρές θυσίες.

Από την πρώτη στιγμή κινηθήκαμε με αποφασιστικότητα προς την κατεύθυνση του ελέγχου και της πλήρους διαφάνειας.

Με αίτημά μας τόσο προς τη Διεύθυνση Οικονομικού Ελέγχου και Επιθεώρησης του ΥπΑΑΤ, όσο και προς το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, το ΣΔΟΕ και τον Εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, ζητήσαμε τη διενέργεια ελέγχου στις Οργανώσεις ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΕΣΑΣΕ και ΣΥΔΑΣΕ.

Αντικείμενο του ελέγχου υπήρξε η λειτουργία τους και η διαχείριση των οικονομικών ενισχύσεων -περίπου 60 εκατομμύρια ευρώ- που είχαν λάβει από το 1994 έως σήμερα από τον ΕΛΓΑ χωρίς ποτέ να δώσουν λογαριασμό.

Ο έλεγχος στις τριτοβάθμιες αγροτικές οργανώσεις προχωρεί σε βάθος για να μην υπάρχουν ερωτηματικά και σκιές στη διαχείριση του δημοσίου χρήματος.

Όπως άλλωστε δημόσια δεσμεύτηκε ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς μπαίνει τέλος στην παράλογη αυτή χρηματοδότηση του κρατικοδίαιτου αγροτοσυνδικαλισμού και τα χρήματα αυτά θα δίδονται πλέον σε οικογένειες πολύτεκνων αγροτών και κτηνοτρόφων σε ορεινές, μειονεκτικές, νησιωτικές και ακριτικές περιοχές.

Κι αυτό θα γίνει με την αλλαγή του Νόμου 4015 που τόσα προβλήματα δημιούργησε στο συνεταιριστικό κίνημα.

 

Επίλογος

Πρόθεσή μας είναι να σταθούμε δίπλα σε κάθε προσπάθεια, που εντάσσεται στη συγκρότηση ενός νέου τύπου συνεταιριστικού κινήματος.

Ένα συνεταιριστικό κίνημα που θα είναι παραγωγικό, δυναμικό, χωρίς εξαρτήσεις, ευέλικτο στις ανάγκες της αγοράς, εξωστρεφές, που θα ενισχύει την καινοτομία, με διαφάνεια στην λειτουργία του και στη διαχείριση των οικονομικών του.

Ένα συνεταιριστικό κίνημα που θα διέπεται από μια δημιουργική και αμφίδρομη σχέση με τις υπηρεσίες του υπουργείου και θα είναι ικανό να απορροφήσει τις κοινοτικές ενισχύσεις μέσω προγραμμάτων που θα πολλαπλασιάζουν την παραγωγικότητα και θα συμβάλλουν τόσο στην αύξηση των εξαγωγών όσο και στην δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

Επιθυμούμε ένα συνεταιριστικό κίνημα που θα συμβάλει στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας, στηριγμένο στους στέρεους πυλώνες της υγιούς επιχειρηματικότητας και της διαφάνειας στη λειτουργία του.

Έξοχο δείγμα αυτού του νέου μοντέλου είναι ο Συνεταιρισμός Αγελαδοτρόφων ΘΕΣ-ΓΑΛΑ αλλά και ο τοπικός Συνεταιρισμός κτηνοτρόφων Λιβαδίου  «Βοσκός». Εύχομαι να συνεχίσουν σε αυτό το δρόμο της επιτυχίας και της προόδου.

Είμαι βέβαιος ότι στην ημερίδα θα ακουστούν πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες, οι οποίες θα αποτελέσουν τροφή για σκέψη και δράση.

Θέλω για μια ακόμη φορά να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας και να διαβεβαιώσω ότι οι πόρτες του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είναι πάντοτε ανοικτές  για τους ανθρώπους που εμπλέκονται στην αγροτική παραγωγή και πρωτίστως τους ίδιους τους παραγωγούς.

Ευχαριστώ.

 

 

 

 

 

 

Read more...

Ομιλία Αναπληρωτή Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στην 1η Γιορτή Νέου Αγρότη

14.09.13_Giorti_Neou_Agroti_1«Φίλες και φίλοι,

Νέοι αγρότες και αγρότισσες,

Με μεγάλη μου χαρά βρίσκομαι σήμερα μαζί σας στην πρώτη γιορτή νέου αγρότη. Σε μια ομήγυρη νέων ανθρώπων που δεν ακολούθησαν την πεπατημένη. Αντιθέτως τολμήσατε να καταπιαστείτε με τη γη και τα ζώα. Να δημιουργήσετε κάτι δικό σας αξιοποιώντας τον πλούτο της ελληνικής γης. Να διατηρήσετε ζωντανή την αγροτική παράδοση μπολιάζοντάς την με καινοτομία και κυρίως με τη ζωντάνια και το δυναμισμό σας.

Ξέρω δεν είναι εύκολο. Έρχεστε αντιμέτωποι με παθογένειες χρόνων και προβλήματα που σωρεύτηκαν πολύ πριν εσείς αποφασίσετε να γίνετε αγρότες. Η αγροτική ζωή ποτέ δεν υπήρξε εύκολη επιλογή. Πάντα απαιτούσε κόπο και χρόνο. Ειδικά σήμερα που δίνουμε μάχη για να αλλάξουμε την Ελλάδα, που ανατρέπουμε ένα-ένα τα κακώς κείμενα που μάστιζαν τη χώρα, απαιτούνται θυσίες. Το ζήτημα δεν είναι μόνο ο μόχθος που όλοι καταβάλλουμε αλλά η επιμονή μας να αλλάξουμε ώστε να πιάσουν τόπο οι θυσίες του ελληνικού λαού. Καμιά ανατροπή δεν έγινε χωρίς κόστος. Αλλά να είστε σίγουροι ότι θα πετύχουμε αρκεί να μην διστάσουμε.

Σε μια περίοδο αλλαγών και ανακατατάξεων οι πιο δυνατοί δεν είναι όσοι δίνουν μάχη οπισθοφυλακών για τη διατήρηση της ψευδεπίγραφης ευμάρειας του παρελθόντος. Οι πιο δυνατοί είναι αυτοί που μπορούν να αντιληφθούν τις ευκαιρίες, τολμούν να τις αδράξουν και κάνουν πράξη το όραμα του αύριο. Το όραμα της Ελλάδας της δημιουργίας και της παραγωγής, από το οποίο εμπνεόμαστε όλες οι υγιείς δυνάμεις του τόπου. Το όραμα που κινεί και σας τους ίδιους.

 

Φίλες και φίλοι,

Στο αποκορύφωμα της εθνικής προσπάθειας για την έξοδο της Ελλάδας από την κρίση, εναπόκειται στις πιο παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας, στα πιο δυναμικά στοιχεία του πληθυσμού να συνεργαστούν με την Πολιτεία και να πρωτοστατήσουν στη διαμόρφωση του αύριο. Εσείς, οι νέοι αγρότες μπορείτε να γράψετε τη δική σας σελίδα στην ανασυγκρότηση του πρωτογενούς τομέα, στην αναζωογόνηση της υπαίθρου και την ανόρθωση της εθνικής οικονομίας, στην οποία ο πρωτογενής τομέας  συμβάλλει καθοριστικά.

Στην προσπάθειά σας αυτή δεν είστε μόνοι. Στο ΥπΑΑΤ και την κυβέρνηση καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για να στηρίξουμε την πρωτογενή παραγωγή γιατί μέσω αυτής μπορούμε να στηρίξουμε την περιφέρεια και κατά συνέπεια όλη τη χώρα. Στόχος μας η ανασυγκρότηση της γεωργίας και της κτηνοτροφίας, έτσι ώστε να επιτευχθεί η επανεκκίνησή τους πάνω σε υγιείς, στέρεες βάσεις. Και ο καλύτερος τρόπος είναι η είσοδος στην πρωτογενή παραγωγή νέων ανθρώπων με νέες ιδέες.

Στην κατεύθυνση αυτή, όπως ίσως πολλοί από σας γνωρίζουν, έχουμε καταθέσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόταση αναθεώρησης του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2007-2013, η οποία περιλαμβάνει νέο πρόγραμμα, ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ, για την πρώτη εγκατάσταση νέων αγροτών. Στηρίζουμε τους νέους ανθρώπους που θέλουν να ασχοληθούν με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Θέλουμε να δώσουμε πνοή στην περιφέρεια. Επιπροσθέτως, στην ίδια πρόταση περιλαμβάνεται και πρόγραμμα, ύψους 30 εκατομμυρίων ευρώ, για στοχευμένα μικρά σχέδια βελτίωσης στην κτηνοτροφία, στα οποία θα μπορούν να μετέχουν και νέοι αγρότες. Ενώ, δεδομένης της σπουδαιότητας των εγγειοβελτιωτικών έργων για την αξιοποίηση των φυσικών πόρων στην ανάπτυξη της γεωργίας και της κτηνοτροφίας συμπεριλάβαμε στην πρόταση αυτή αναθεώρησης του «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», πρόγραμμα για εγγειοβελτιωτικά έργα, ύψους 50 εκατομμυρίων ευρώ.  Θέλουμε να παρέχουμε την απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή στους αγρότες και ιδιαίτερα στους νέους που ξεκινούν την προσπάθειά τους, έτσι ώστε να είναι πιο αποδοτική η εργασία τους.

 

Φίλες και φίλοι,

Η προσπάθεια δεν σταματά εδώ. Και στη Νέα ΚΑΠ δίνεται βαρύτητα στους νέους αγρότες, καθώς για πρώτη φορά καθίσταται υποχρεωτική η ενίσχυση τους, από τα κράτη μέλη, σε ποσοστό έως 2%  επί του εθνικού δημοσιονομικού φακέλου. Γιατί δεν ξεχνάμε ότι το μέλλον της γεωργίας και της κτηνοτροφίας στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα, ταυτίζεται με το μέλλον των νέων αγροτών. Τους έχει ανάγκη ο τόπος για να έχουμε συνέχεια και προοπτική στην πρωτογενή παραγωγή.

Ειδικά για τη χώρα μας η επιτυχής ανασυγκρότηση και η ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα θα κριθεί και από την ένταξη νέων ανθρώπων στην αγροτική παραγωγή. Να φέρουμε τον αέρα της ανανέωσης των νέων γεωργών και κτηνοτρόφων που θέλουν να αλλάξουν την εικόνα της υπαίθρου και τα δεδομένα στην πρωτογενή παραγωγή.

Φυσικά δεν αρκεί μόνο να προσκαλέσουμε τους νέους να επιστρέφουν στα χωράφια και να συμβάλλουν στην ανασυγκρότηση και ανάπτυξη του κλάδου. Πρέπει και εμείς από την πλευρά μας, ως Πολιτεία, να «τρέξουμε» με πιο γρήγορο ρυθμό τις μεταρρυθμίσεις προκειμένου να είναι το έδαφος πιο πρόσφορο και να δώσουν καρπό οι προσπάθειες τους. Ήδη το ΥπΑΑΤ σε συνεργασία με συναρμόδια Υπουργεία βγάζει ένα-ένα τα αγκάθια από τις πληγές του πρωτογενούς τομέα. Ικανοποιούνται πάγια αιτήματα του κτηνοτροφικού κόσμου:

  • Τακτοποιείται οριστικά το ζήτημα των αυθαίρετων σταυλικών εγκαταστάσεων , οι οποίες νομιμοποιούνται, χωρίς πρόστιμο.
  • Απλοποιείται η διαδικασία της αδειοδότησης κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων. Πλέον, δεν χρειάζεται να ταλαιπωρούνται οι παραγωγοί, χάνοντας χρόνο και χρήμα σε γραφειοκρατικές διαδικασίες και περιβαλλοντικές μελέτες. Αρκεί μια απλή αίτηση-δήλωση υπαγωγής σε Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις.
  • Θεσπίστηκε για πρώτη φορά το πλαίσιο για την ίδρυση Οργανώσεων Παραγωγών και Διεπαγγελματικών Οργνωώσεων στο γαλακτοκομικό τομέα, ώστε να ισχυροποιηθεί ο ρόλος των παραγωγών και να πετύχουν καλύτερες τιμές για την παραγωγή τους.

Επιπλέον, με δεδομένη την έλλειψη ρευστότητας, μειώσαμε, στο μισό, τα τέλη επανεκτίμησης του ΕΛΓΑ και τα τέλη εκτίμησης για ζημιές σε βασικές καλλιέργειες, όπως τα σιτηρά.

Επιπροσθέτως, προτρέπουμε τους παραγωγούς να συνενώσουν τις δυνάμεις τους, εντός Οργανώσεων Παραγωγών αλλά και να συνδέσουν πιο αποτελεσματικά την πρωτογενή παραγωγή με τη δευτερογενή, μέσω Διεπαγγελματικών Οργανώσεων, προκειμένου να καταστούν πιο ανταγωνιστικοί στην Ευρωπαϊκή και τη διεθνή αγορά αγροτικών προϊόντων. Άλλωστε και η Νέα ΚΑΠ τους ενθαρρύνει να οργανωθούν πιο αποτελεσματικά καθώς θα ενισχύει τα μέλη των Οργανώσεων Παραγωγών και των Διεπαγγελματικών Οργανώσεων. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο. Δεν μπορούμε να λειτουργούμε ως μονάδες αν πραγματικά θέλουμε να έχουμε παρουσία στην αγορά αγροτικών προϊόντων. Το μέλλον της αγροτικής παραγωγής θα το γράψουν οι  ομάδες καθώς μπορούν να έχουν μικρότερο κόστος παραγωγής, περισσότερα κεφάλαια για επενδύσεις στην καινοτομία, μεγαλύτερη παραγωγή και δυναμικότερη παρουσία στην αλυσίδα παραγωγής και εμπορίου.

 

Φίλες και φίλοι,

Σίγουρα, υπάρχουν ακόμη πολλά που πρέπει να γίνουν. Παραγωγοί και Πολιτεία μαζί, μπορούμε να αλλάξουμε όσα πλήγωναν τον αγροτικό κόσμο τις τελευταίες δεκαετίες. Να απαλλαγούμε από βαρίδια του παρελθόντος, ώστε να καταστήσουμε τον αγροτικό τομέα, χώρο νέων ιδεών και πρακτικών πέρα από μικροσυντεχνιακά όρια, για να πετύχουμε την ανάπτυξή του.

Γιατί χρειαζόμαστε την ανάπτυξη της πρωτογενούς παραγωγής, έτσι ώστε μαζί με τους άλλους ανταγωνιστικούς παραγωγικούς τομείς της χώρας, να συμβάλλει και αυτή στην ανάκαμψη της εθνικής μας οικονομίας, στην ανόρθωση της χώρας.

Και ανάπτυξη της πρωτογενούς παραγωγής δεν νοείται χωρίς όραμα για το μέλλον.

Και μέλλον δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς νέους αγρότες.

Χωρίς όλους εσάς.

Μαζί μπορούμε να πετύχουμε.

Σας ευχαριστώ».

 

 

 

 

 

 

 

Read more...