Menu
A+ A A-

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου κατά τη β΄ ανάγνωση του νομοσχεδίου του υπουργείου Τουρισμού με θέμα: «Ειδικές μορφές τουρισμού και διατάξεις για την τουριστική ανάπτυξη»

Μάξιμος vouli 1
 
Αθήνα, 21 Μαΐου 2020
 
Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου
κατά τη β΄ ανάγνωση του νομοσχεδίου του υπουργείου Τουρισμού με θέμα: «Ειδικές μορφές τουρισμού και διατάξεις για την τουριστική ανάπτυξη»

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Η παγκόσμια υγειονομική κρίση ανέδειξε ακόμη μια φορά την τεράστια σημασία που έχει ο τουρισμός για την οικονομία μας. Αλλά ταυτόχρονα και τους κινδύνους που πηγάζουν εξ αυτού του γεγονότος.
Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του ΟΟΣΑ (04.03.20) η Ελλάδα είναι η 6η πιο εξαρτημένη από τον τουρισμό οικονομία όσον αφορά στη συνεισφορά στο ΑΕΠ και η 4η πιο εξαρτημένη οικονομία όσον αφορά στη συνεισφορά στην απασχόληση μεταξύ 35 κρατών.
Το 2018 ο τουρισμός, άμεσα και έμμεσα -συμπεριλαμβανομένων των μεταφορών, της εστίασης, της αναψυχής, της διασκέδασης- είχε μερίδιο 25,7 έως 30,9% στο ΑΕΠ.
Επιπλέον, ο κλάδος αυτός απασχολεί κατά τους θερινούς μήνες πάνω από το 10% των εργαζομένων. Επομένως, ο βαθμός συρρίκνωσης της τουριστικής κίνησης θα κρίνει και τα τελικά ποσοστά μείωσης του ΑΕΠ, αλλά και το ύψος των συνεπειών στην απασχόληση. 
Τα στοιχεία αυτά καταδεικνύουν, εντέλει, και το πόσο ευάλωτοι είμαστε σε αναπάντεχα γεγονότα ή μια δυσμενή συγκυρία –όπως π.χ. αυτό της πανδημίας ή μια πιθανή αύξηση της έντασης στην ανατολική Μεσόγειο.
Ως εκ τούτου, είναι ορθό νομίζω, να σχεδιάσουμε με προσοχή τα επόμενα μακροπρόθεσμα βήματα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Εισερχόμαστε πλέον στην επόμενη φάση της αντιμετώπισης της πανδημίας και των συνεπειών της.
Και το κάνουμε με ψηλά το κεφάλι, με αισιοδοξία ότι θα τα καταφέρουμε, όπως τα καταφέραμε και στο πρώτο μέρος αυτής της αναπάντεχης κρίσης.
Τώρα, με αυξημένο το αίσθημα της ατομικής ευθύνης, την αξία του οποίου όλοι, ή σχεδόν όλοι, αντιληφθήκαμε το προηγούμενο διάστημα, θα συνεχίσουμε να προστατεύουμε ότι κερδίσαμε τις προηγούμενες εβδομάδες.
Διότι, χωρίς διάθεση υπερβολής, η Ελλάδα βρήκε και πάλι θέση στην παγκόσμια ειδησεογραφία. Αλλά αυτή την φορά όχι για κακό ή για τις αποτυχίες της.
Έγινε παράδειγμα μίμησης σχεδιασμού, πειθαρχίας και σοβαρότητας. Και τώρα έρχεται σταδιακά και η ώρα της κεφαλαιοποίησης αυτού του κέρδους, και πρωτίστως στον τομέα του τουρισμού.
Αναντίρρητα, η φετινή σαιζόν θα είναι δύσκολη. Τα εμπόδια πολλά. Και ήδη βρισκόμαστε στο τελευταίο δεκαήμερο του Μαΐου.
Για αυτόν τον λόγο ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε χθες μια δέσμη γενναίων μέτρων ενίσχυσης του κλάδου, αναδεικνύοντας την τεράστια σημασία του για την ανάκαμψη της οικονομίας και δίνοντας το εναρκτήριο λάκτισμα για την ανάκτηση του χαμένου εδάφους.
Επισημαίνουμε το μέτρο της διατήρησης των θέσεων εργασίας μέσω του προγράμματος ΣΥΝ-ΕΡΓΑΣΙΑ, που θα καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος της διαφοράς στην αμοιβή για όσους χρειαστεί να δουλέψουν λιγότερο.
Στην επιτάχυνση της τουριστικής κίνησης θα συνδράμουν, επίσης, οι αποφάσεις για τη μείωση από το 24 στο 13% στον ΦΠΑ σε κάθε τύπου εισιτήριο στα μέσα μεταφοράς.
Δεν μπορώ, τέλος, να μην χαιρετίσω την απόφαση για τριπλασιασμό του προϋπολογισμού του Προγράμματος Κοινωνικού Τουρισμού του ΟΑΕΔ, από 10 σε 30 εκατομμύρια ευρώ.
Έτσι θα τονωθεί ο εσωτερικός τουρισμός, όπως είχα προτείνει μέσω του κοινοβουλευτικού ελέγχου, ζητώντας τη συμμέτοχη όλων των πολύτεκνων και τρίτεκνων οικογενειών αλλά και των αδύναμων συμπολιτών μας στο Πρόγραμμα Κοινωνικού Τουρισμού.
Παράλληλα, βέβαια θα πρέπει ενισχυθεί ο ποιοτικός τουρισμός. Η εποχή του rooms to let σε υποτυπώδη καταλύματα των παιδικών μας χρόνων, απ’ τα οποία ωστόσο έχω όμορφες αναμνήσεις στο Κόκκινο Νερό της Λάρισας, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Πλέον έχουμε πολλές ανταγωνίστριες χώρες που μπορούν να προσφέρουν ήλιο και θάλασσα σε χαμηλότερες τιμές.
Πρέπει το πακέτο που προσφέρουμε να έχει πολλά περισσότερα –πρωτίστως πολιτισμό, στον οποίο η κληρονομιά μας είναι ασυναγώνιστη, αλλά και ένα φυσικό περιβάλλον το οποίο όμως θα προστατεύεται πραγματικά.
Υπ’ αυτό το πρίσμα, τα όσα περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα κινούνται προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση.
Ο καταδυτικός τουρισμός και τα καταδυτικά πάρκα, πράγματι προσελκύουν συγκεκριμένες κατηγορίες επισκεπτών, με υψηλές απαιτήσεις αλλά και δυνατό βαλάντιο. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα μπορεί να αλλάξει κατηγορία στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη.
Σε αυτή την κατεύθυνση της ήπιας ανάπτυξης με σεβασμό στο περιβάλλον κινείται και η πρόταση του Ορειβατικού Συλλόγου Λάρισας για την επανεγκατάσταση και λειτουργία του παλαιού συρόμενου lift (σχοινοσιδηρόδροµου) στον Κίσσαβο µε σκοπό την λειτουργία του για τους μικρούς αθλητές και αθλήτριες του συλλόγου.
Κύριε υπουργέ,
Η επιχειρηματολογία περί περιοχής Natura δεν μπορεί να είναι αλά καρτ. Τα άλλα χιονοδρομικά κέντρα της χώρας δεν είναι σε εθνικούς δρυμούς ή περιοχές Natura;
Καταθέτω στα πρακτικά τη σχετική διατύπωση εν είδη νομοτεχνικής βελτίωσης στο άρθρο 32, ευελπιστώντας να την κάνετε δεκτή, γιατί θα είναι η αφετηρία ήπιας ανάπτυξης για την ευρύτερη περιοχή του ορεινού όγκου του Κισσάβου.  
Κύριε πρόεδρε,
Κλείνοντας  θα ήθελα να πω ότι δικαίως ο τουρισμός έχει χαρακτηρισθεί η βαριά βιομηχανία της χώρας. Ωστόσο η κρίση απέδειξε ότι δεν πρέπει ο τουρισμός να είναι μονοκαλλιέργεια.
Θα πρέπει να δούμε το μέλλον της οικονομίας μας να συνδέεται πιο ενεργά με την διεύρυνση του πρωτογενούς τομέα, που είναι παραμελημένος, την ενίσχυση του βιομηχανικού τομέα, και ιδιαίτερα της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, αλλά και αυτών της καινοτομίας και της ενέργειας.
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/XwyvJiijg24
 
Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση για την κύρωση του EastMed

Μαξιμος Βουλη τζάμι
 
Αθήνα, 14 Μαΐου 2020
 
Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου 
στην Ολομέλεια της Βουλής κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας με θέμα «Κύρωση της Διακυβερνητικής Συμφωνίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας, του Κράτους του Ισραήλ, της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ιταλικής Δημοκρατίας για ένα Σύστημα Αγωγού για τη μεταφορά φυσικού αερίου από την Ανατολική Μεσόγειο προς τις ευρωπαϊκές αγορές»
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Η ανακάλυψη φυσικού αερίου στον υποθαλάσσιο χώρο του μείζονος ελληνισμού είναι ευλογία ή κατάρα; Ευλογία γιατί ενισχύονται οι προοπτικές της οικονομίας και αναβαθμίζεται η γεωστρατηγική σημασία Ελλάδος και Κύπρου ή κατάρα διότι ενεργοποιεί τα αντανακλαστικά της Τουρκίας και μπορεί να οδηγήσει σε θερμό επεισόδιο; 
Η σημασία των ενεργειακών πηγών για την οικονομική ανάπτυξη είναι αναμφισβήτητη. Στην σημερινή εποχή της ραγδαίας οικονομικής ανάπτυξης η ενέργεια παίζει ακόμη σπουδαιότερο ρόλο, δεδομένων των συνεχώς αυξανόμενων αναγκών ενός παγκόσμιου πληθυσμού που πολλαπλασιάζεται με τρομερούς ρυθμούς.
Σε αυτό το περιβάλλον, η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τις αυξανόμενες ανάγκες για ενεργειακούς πόρους, τους οποίους η ίδια δεν διαθέτει, αν εξαιρέσουμε κάποια αποθέματα στα βόρεια, αναζητά εναγωνίως νέες πηγές.
Καθώς, λοιπόν, το πετρέλαιο, σταδιακά αντικαθίσταται από λιγότερο ρυπογόνα ενεργειακά υλικά και, εφόσον, είμαστε μακριά ακόμη από το επιθυμητό επίπεδο χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, το φυσικό αέριο συνιστά αναμφίβολα μια συμφέρουσα λύση.
Η ανακάλυψη σημαντικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου, στην ανατολική Μεσόγειο, τόσο κοντά στην ευρωπαϊκή ήπειρο, συνιστά μια εξαιρετική ευκαιρία για τις χώρες της Ευρώπης, ως μια εναλλακτική και συμπληρωματική οδό εφοδιασμού με αυτές από τη Ρωσία πρωτίστως, ή την Κασπία.
Αυτό έχει τεράστια αξία, καθώς έτσι μειώνονται οι παρενέργειες από σχέσεις μονοπωλιακής εξάρτησης, αλλά και πιθανές γεωπολιτικές αναταράξεις –αναφέρω χαρακτηριστικά όσα συνέβησαν στην περίπτωση της Ουκρανίας και την αντιπαράθεσή της με τη Ρωσία.
Για τον ελληνισμό στο σύνολό του, η νέα αυτή παράμερος συνιστά εξαιρετική τύχη, με οικονομικές, γεωπολιτικές και, εν γένει, εθνικές διαστάσεις, που δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να την αφήσουμε ανεκμετάλλευτη.
Κι αυτό νομίζω ότι είναι κοινός τόπος των περισσότερων πολιτικών δυνάμεων, όπως αποδεικνύεται από τη διαχρονική υποστήριξη του αγωγού EastMed, απ’ όλες διαδοχικά τις κυβερνήσεις από το 2010 και μετά.
Η Ελλάδα και η Κύπρος μπαίνουν, λοιπόν, δυναμικά στον νέο ενεργειακό χάρτη που διαμορφώνεται, με ρόλο καθοριστικό και αναντικατάστατο.
Η Μέση Ανατολή θα ενωθεί ενεργειακά -δια μέσω του μεγαλεπήβολου αυτού του σχεδίου- με την ευρωπαϊκή ήπειρο που θα περνά από τα δύο κρατη μας, που αποτελούν γεωγραφικά και πολιτισμικά το σύνορο της Ευρώπης.
Ήδη, διαμορφώνεται ένα διαφορετικό τοπίο με την προεργασία και μόνο αυτού του σχεδίου. Αυτό, άλλωστε, καταδεικνύουν η εμβάθυνση της συνεργασίας, που πλέον έχει στρατηγικό χαρακτήρα, της Ελλάδας και της Κύπρου με το Ισραήλ.
Αλλά και οι αναπτυσσόμενες σχέσεις με άλλα κράτη της περιοχής, όπως η Αίγυπτος, αλλά και εκτός αυτής, όπως οι ΗΠΑ. Η Ελλάδα μέσω αυτών των επιλογών δηλώνει δυναμικά παρούσα στις εξελίξεις στη γειτονιά της.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Δεν υπάρχει, βεβαίως, καμία αμφιβολία, ότι η νέα κατάσταση που διαμορφώνεται στην ανατολική Μεσόγειο προκαλεί τον εκνευρισμό της γείτονος Τουρκίας, η οποία δεν κρύβει τις αναθεωρητικές νεο-οθωμανικές της βλέψεις, επιδιώκοντας ηγεμονικό ρόλο σε όλη την περιφέρεια της Ανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής.
Για τον λόγο αυτό, αντί να ενταχθεί ισότιμα και αναλογικά, σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου στο πλαίσιο των διεθνών συμφωνιών για την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των διαδρομών τους, επιλέγει την “πολιτική της κανονιοφόρου” και της κατάφωρης παραβίασης κάθε έννοιας του διεθνούς δικαίου.
Το διαπιστώνουμε αυτό καθημερινά στην κυπριακή ΑΟΖ, όπου παράνομα, ερευνητικά και γεωτρητικά της πλοία, διαπράττουν έναν Αττίλα νούμερο 3.
Ακόμη και τώρα, εν μέσω της κρίσης του κορονοϊού, και ενώ οι εταιρείες που έχουν αναλάβει την έρευνα και τις γεωτρήσεις συγκεκριμένων οικοπέδων από την Κυπριακή Δημοκρατία ανέβαλαν τις εργασίες τους μέχρι το 2021, η Τουρκία συνεχίζει τον χαβά της, επιδιώκοντας να δημιουργήσει τετελεσμένα.
Το διαπιστώνουμε, επίσης, στην περίπτωση του παράνομου μνημονίου που υπέγραψε με την κυβέρνηση της Τρίπολης, και με την πρόθεσή της να ξεκινήσει έρευνες δίπλα από την Κρήτη, αμφισβητώντας ακόμη και την υφαλοκρηπίδα των νησιών.
Την ίδια ώρα, που παραβιάζοντας τη συμφωνία για εμπάργκο όπλων στο λιβυκό εμφύλιο στέλνει συνεχώς όπλα, Σύριους μισθοφόρους και στρατιωτικούς συμβούλους.
Τον ρόλο του διεθνούς ταραξία τον διαπιστώνουμε, όμως, και στο Αιγαίο που αμφισβητεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, με καθημερινές παραβάσεις, παραβιάσεις υπερπτήσεις και με αναθεωρητικούς μεγαλοϊδεατισμούς για Γαλάζιες Πατρίδες.
Απέναντι, όμως, σε αυτό το κρεσέντο επιθετικότητας, η καλύτερη απάντηση είναι η αποφασιστικότητα της Ελλάδας:
• να προχωρήσει στις συμφωνίες της,
• να ενισχύσει τις συμμαχίες της,
• να προβάλει τα δίκαιά της.
Το πόσο αποτελεσματικά είναι όλ’ αυτά φάνηκε από την αντίδραση Ερντογάν στη “διακήρυξη των 5”: Ελλάδας, Κύπρου, Αιγύπτου, Γαλλίας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Προσφάτως, ετέθη από κάποιες πλευρές ο προβληματισμός για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος μετά την κατάρρευση των τιμών του πετρελαίου.
Βεβαίως, η συγκυρία, λόγω και του κορονοϊού, δεν ευνοεί τους ενεργειακούς σχεδιασμούς. Ας μη λησμονούμε, όμως, ότι πρόκειται για παροδική κατάσταση. Και δεν επηρεάζει στον ίδιο βαθμό το φυσικό αέριο.
Σε κάθε περίπτωση πρέπει να βλέπουμε με οξυδέρκεια, και όχι μυωπικά την πραγματικότητα.
Το λιθαράκι που βάζουμε σήμερα, κυρώνοντας τη διακρατική συμφωνία για τον EastMed, μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος σταθερότητας, ασφάλειας και ευημερίας για την Ελλάδα και τον ελληνισμό ευρύτερα.
Σας ευχαριστώ.
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/5CP2k3E0_nI
Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου στην Ολομέλεια της Βουλής στη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου: «Βελτίωση της μεταναστευτικής νομοθεσίας»

Μαξιμος μεταναστευτικό 1 1
 
Αθήνα, 8 Μαΐου 2020
 

Ομιλία
Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην Ολομέλεια της Βουλής
στη συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου: «Βελτίωση της μεταναστευτικής νομοθεσίας»
 
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το μεταναστευτικό - προσφυγικό ζήτημα είναι μείζονος σημασίας για τη χώρα μας και την Ευρώπη. Οι μεταναστευτικές ροές αυξάνονται ραγδαία, ως αποτέλεσμα πολεμικών συγκρούσεων, διώξεων και απουσίας δικαιωμάτων, έλλειψη τροφής αλλά και καλύτερων βιοτικών συνθηκών, τόσο στον εργασιακό τομέα όσο και σε αυτό των ανθρωπίνων σχέσεων.
Για όλους αυτούς τους λόγους, οι οποίοι, δυστυχώς, θα συνεχίσουν να υφίστανται για πολύ ακόμη, το μεταναστευτικό δεν πρόκειται να κοπάσει σύντομα. Πολλώ δε μάλλον που οι χώρες προέλευσης των μεταναστών παρουσιάζουν τεράστια δημογραφική αύξηση.
Η πραγματικότητα αυτή συνιστά ίσως την μεγαλύτερη πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει η χώρα. Κι αυτό διότι γεωγραφικά βρίσκεται στο σταυροδρόμι της Ευρώπης με την Ασία και την Αφρική.
Οι δρόμοι της μετανάστευσης προς τη Γη της Επαγγελίας, την ΕΕ, περνούν από το ελληνικό έδαφος και τις ελληνικές θάλασσες. Και, δυστυχώς, δίπλα μας έχουμε έναν γείτονα που στην αναθεωρητική και επεκτατική πολιτική του, αγνοώντας το διεθνές δίκαιο και τη διεθνή κανονικότητα, χρησιμοποιεί ανερυθρίαστα τους μετανάστες για τους δικούς του σκοπούς.
Την εργαλειοποίηση αυτή την γνωρίζαμε από χρόνια, εκδηλώθηκε, όμως, εντελώς απροκάλυπτα στα πρόσφατα γεγονότα του Έβρου. Η απόπειρα εισβολής στα ελληνικά σύνορα από μετανάστες με την αρωγή της τουρκικής στρατοχωροφυλακής και παρακρατικών στοιχείων σηματοδοτεί ένα νέο επίπεδο απειλής για την Ελλάδα.
Η αποφασιστική στάση της κυβέρνησης έδωσε την κατάλληλη απάντηση. Και επιπλέον, η χώρα μας κέρδισε με το σπαθί της την αναγνώριση ότι τα σύνορά μας είναι και ευρωπαϊκά σύνορα. Κάτι που επιβεβαιώθηκε στην πράξη με την συμμετοχή ευρωπαϊκών δυνάμεων στην φύλαξη του Έβρου. Δυνάμεις που από πρώτο χέρι διαπιστώνουν την τουρκική επιθετικότητα, όπως πριν λίγες ημέρες που, όπως έγραψε το Spiegel, Γερμανοί συνοριοφύλακες της Frontex δέχθηκαν πυρά από Τούρκους στρατιώτες.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Δεν πρέπει να υπάρχει, πλέον, καμιά αμφιβολία ότι ο Τούρκος πρόεδρος θα συνεχίσει την εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού. Κι αν δεν ήταν η πανδημία ίσως να ήμασταν αντιμέτωποι με τον δεύτερο γύρο του τουρκικού σχεδιασμού. Ήδη, πρόσφατα, ένα σαπιοκάραβο, γεμάτο μετανάστες έφθασε μέχρι της Κυκλάδες. Πληροφορίες έκαναν λόγο για πολλά τέτοια πλοία που προορίζονται γι αυτόν τον σκοπό.
Βεβαίως, η Ελλάδα, όλο αυτό το διάστημα απέδειξε ότι και η θάλασσα έχει σύνορα, και ότι αν θέλει ένα κράτος μπορεί να τα φυλάξει. Κι αλίμονο αν ήταν διαφορετικά. Είμαι, λοιπόν, αισιόδοξος πως ότι συνέβη στον Έβρο θα συμβεί και στο Αιγαίο οψέποτε η Άγκυρα θελήσει να παίξει το εκβιαστικό χαρτί του μεταναστευτικού –είτε για να πετύχει τις επιδιώξεις στη Συρία και στις σχέσεις της με την ΕΕ είτε για να δημιουργήσει αστάθεια στην Ελλάδα.
Ωστόσο, η φύλαξη των συνόρων είναι η μια πλευρά μιας αποτελεσματικής μεταναστευτικής πολιτικής. Η άλλη είναι η διαχείριση εντός της χώρας. Και πραγματικά το ζήτημα είναι τόσο ακανθώδες που συνιστά ωρολογιακή βόμβα. Με κλειστά τα εσωτερικά ευρωπαϊκά σύνορα -όπως επισήμανε κι ο αναπληρωτής υπουργός- και με την απροθυμία των κρατών μελών να αναλάβουν ισομερώς το βάρος των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών η Ελλάδα καλείται να βρει επειγόντως τις κατάλληλες λύσεις.
Βεβαίως, είναι ενθαρρυντικό ότι υπήρξε ήδη μια σχετική μικρή ανταπόκριση στο θέμα των ασυνόδευτων ανηλίκων, και κάποια από αυτά έγιναν δεκτά από άλλα κράτη μέλη, γεγονός που επικροτείται αλλά πρέπει να υπάρξει συνέχεια.
Μέχρι, όμως, η Ευρώπη να δείξει έμπρακτα την αλληλεγγύη της εμείς οφείλουμε να δράσουμε ταχύτερα. Δεν επιτρέπεται να σέρνεται η διαδικασία της εξέτασης των αιτήσεων ασύλου. Αυτό συνιστά κατάφωρη αδικία για όσους πραγματικά δικαιούνται το καθεστώς ασύλου, όπως είναι οι πρόσφυγες από τη Συρία.
Αντιθέτως, γίνεται εκμετάλλευση από άλλες κατηγορίες οικονομικών μεταναστών. Και επιπλέον, καταλήγει να γίνει κράχτης για όλους όσοι φιλοδοξούν να διαβούν τα σύνορα για να διεκδικήσουν το ευρωπαϊκό τους όνειρο. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Απαιτείται ταχύτητα στην έκδοση των αποφάσεων. Όσοι είναι πρόσφυγες να λαμβάνουν όλα τα προνόμια που προβλέπονται από τις διεθνείς συνθήκες. Σε όσους, όμως, η αίτηση απορρίπτεται να υπάρχει ένας και μόνο δρόμος, αυτός της επιστροφής στην πατρίδα τους. Μόνον έτσι θα δοθεί το ορθό μήνυμα.
Κι αυτό έρχεται να κάνει το νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα. Να επιταχύνει διαδικασίες με σύντμηση προθεσμιών και να αυστηροποιήσει το πλαίσιο. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Όποιος δεν προέρχεται από εμπόλεμη ζώνη και δεν χρήζει προστασίας και ασύλου, ας μην ρισκάρει τη ζωή του για να διαβεί παράνομα τα σύνορά μας. Δεν είναι ευπρόσδεκτος και σύντομα θα επιστραφεί στη χώρα προέλευσής του. 
Ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο που θίγεται στο νομοσχέδιο είναι αυτό των ΜΚΟ. Ως γνωστόν ο ρόλος πολλών εξ αυτών ήταν τουλάχιστον περίεργος τα προηγούμενα χρόνια. Τώρα συστήνεται Μητρώο Ελληνικών και Ξένων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ) στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου για να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι.
Γιατί δυστυχώς, κοντά στα ξερά, τις ΜΚΟ που ανέπτυσσαν ύποπτη δραστηριότητα, υπάρχουν και σοβαρές Οργανώσεις που υπηρετούν με συνέπεια και πολλές φορές αυταπάρνηση τον εμπερίστατο άνθρωπο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Οι αποφάσεις είναι δύσκολες. Δεν έχουμε όμως άλλη επιλογή. Το τι θα συμβεί αν δεν κινηθούμε εγκαίρως το είδαμε με τα θλιβερά επεισόδια στα νησιά μας πριν λίγο καιρό, το βλέπουμε με τις αντιδράσεις σε περιοχές που μεταφέρονται μετανάστες και πρόσφυγες, το βλέπουμε με την αυξανόμενη γκετοποίηση ολόκληρων περιοχών της πρωτεύουσας κι όχι μόνο.
Ας μην έχουμε, λοιπόν, αυταπάτες. Μια πιθανή αποτυχία σήμερα στη διαχείριση του μεταναστευτικού, θα σημάνει ίσως μια ανεξέλεγκτη κατάσταση για τη χώρα στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον. Και αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να το επιτρέψουμε.
Σας ευχαριστώ».
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/IXlkiSYIXsw
Read more...

Ομιλία Μαξιμου Χαρακόπουλου στην επί των άρθρων συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής του νομοσχεδίου του υπουργείου Περιβάλλοντος: «Εκσυγχρονισμός της περιβαλλοντικής νομοθεσίας»

Μαξιμος Βουλη 05.05.20 α 1
 
Αθήνα, 5 Μαΐου 2020
 
Ομιλία
Μαξιμου Χαρακόπουλου
στην επί των άρθρων συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής
του νομοσχεδίου του υπουργείου Περιβάλλοντος:
«Εκσυγχρονισμός της περιβαλλοντικής νομοθεσίας»
 
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαία η επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον. Ευημερία με οικολογικό πρόσημο όπως είπε νωρίτερα ο πρωθυπουργός. Προς αυτή την κατεύθυνση κινείται η πρωτοβουλία του υπουργείου Περιβάλλοντος.
Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο δίνει λύση στα τεράστια προβλήματα που προέκυψαν από την προχειρότητα στην κύρωση των δασικών χαρτών με σημαντικότερο τον χαρακτηρισμό αμιγών αγροτικών εκτάσεων ως δασικές. Το γεγονός αυτό δημιούργησε εντάσεις, πρόσθεσε διοικητικό άχθος στις αρμόδιες υπηρεσίες και στοίχισε σε πολλούς οικονομικά, καθώς, πέρα από την συχνά δαπανηρή διαδικασία απόδειξης του αυτονόητου, διακόπηκαν ακόμη και οι κοινοτικές ενισχύσεις.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση αγροτών σε χωριά των Φαρσάλων, όπως ο Αγ. Κωσταντίνος, η Καλλιθέα, τα Πυργάκια, που έχουν χάσει για δεύτερο συνεχόμενο έτος τις κοινοτικές ενισχύσεις. Και μάλιστα κινδύνευαν αν δεν άλλαζε ο νόμος να τις απολέσουν οριστικά επειδή τα χωράφια τους φαίνονται ως χορτολίβαδα ή δασικές εκτάσεις στο δασικό χάρτη, παρότι διαθέτουν έγγραφα που αποδεικνύουν ότι περιήλθαν στην κατοχή τους ως αγροί, μετά από διανομή το 1929.
Επιπλέον, για να μην αμφισβητούνται τα χωράφια και βοσκοτόπια ιδιοκτησιών μετά από απαλλοτριώσεις στη Θεσσαλία και την Άρτα –που προσαρτήθηκαν στο ελληνικό κράτος το 1881- καταθέσαμε σχετική τροπολογία που ελπίζω να γίνει δεκτή.
 
Κύριε υπουργέ,
Θα ήθελα να χαιρετίσω τη ρύθμιση για το ιδιοκτησιακό καθεστώς στα καστανοπερίβολα που δεν πρέπει, όμως, να μείνει μισό βήμα. Η καστανοκαλλιέργεια τα τελευταία χρόνια έχει ευοίωνες προοπτικές στον ορεινό όγκο του Κισσάβου, καθώς ο κύριος όγκος της παραγωγής κάστανου εξάγεται.
Το βασικό πρόβλημα είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς με το οποίο καλλιεργούνται τα κασταναριά εντός των δασικών εκτάσεων. Όσοι έχουν παραχωρητήρια πριν το 2014, που άλλαξε ο νόμος, αντιμετωπίζουν πρόβλημα αφού για βιοποριστικούς λόγους στις ορεινές ή ημιορεινές περιοχές του Κισσάβου, δεν διατήρησαν την ιδιότητα του κατά κύριο επάγγελμα αγρότη.
Η εισαγωγή της διάταξης στην παράγραφο 5 του άρθρου 102, ορθώς αίρει τον περιορισμό του κατά κύριο επάγγελμα αγρότη, και αποτελεί ένα θετικό βήμα για να λυθεί το μείζον πρόβλημα με τα παλαιότερα παραχωρητήρια. Επειδή, όμως, η πολυετής οικονομική κρίση ήταν η κύρια αιτία της απώλειας της ιδιότητας του κατά κύριο επάγγελμα αγρότη για τους ανθρώπους των φτωχών ημιορεινών και ορεινών περιοχών που ασχολούνται με την καστανοκαλλιέργεια, θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για να επανέλθουν σε ισχύ και τα προβληματικά παραχωρητήρια ή αυτά που έχουν τυχόν ανακληθεί λόγω της απώλειας της ιδιότητας του κατά κύριο επάγγελμα αγρότη. Και βεβαίως να υπάρχει η δυνατότητα μεταβίβασής τους στα παιδιά τους ανεξάρτητα αν είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
Θετική, επίσης, είναι και η διευκόλυνση της καταβολής του τιμήματος χρήσης σε ετήσιες δόσεις. Προκειμένου, όμως να συνεχιστεί ανεμπόδιστα η παραγωγική διαδικασία, αίτημα των συνεταιρισμών του Κισσάβου είναι να μειωθεί το αντίτιμο στην παραχώρηση χρήσης της δενδροκομικής εκμετάλλευσης και κυρίως να προτάσσονται στη σειρά προτίμησης, όσοι αποδεικνύουν (με δηλώσεις καλλιέργειας, πληρωμή εισφορών ΕΛΓΑ κ.α.) ότι καλλιεργούν επί σειρά ετών τους καστανεώνες και είναι μόνιμοι κάτοικοι του νομού που ανήκει το καστανοτεμάχιο.
Εύλογα, επίσης ,ζητούν να υπάρξουν προβλέψεις ώστε να επιτρέπονται κατασκευές που εξυπηρετούν την δενδροκομική εκμετάλλευση των καστανοτεμαχίων όπως δεξαμενές νερού, μετρητές της ΔΕΗ. Καταθέτω σχετικές νομοτεχνικές βελτιώσεις.
Προς την κατεύθυνση της ήπιας ανάπτυξης με σεβασμό στο περιβάλλον κινείται και η πρόταση για την επανατοποθέτηση και λειτουργία του παλαιού συρόμενου lift (σχοινοσιδηρόδροµου), πλησίον του καταφυγίου του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Λάρισας στον ορεινό όγκο του Κισσάβου.
Οι ρυθμίσεις που ενδιαφέρουν τον Ορειβατικό της Λάρισας και τον Δήμο Τεμπών έχουν τεθεί υπόψη των συνεργατών σας, ώστε να μπορεί να διεκπεραιωθεί η διαδικασία αδειοδότησης, µε σκοπό την λειτουργία του για τους μικρούς αθλητές και αθλήτριες του συλλόγου. Καταθέτω στα πρακτικά τη σχετική διατύπωση εν είδη νομοτεχνικής βελτίωσης στο άρθρο 102 και τεχνική έκθεση του Ορειβατικού Συλλόγου Λάρισας.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Καθώς όλοι ομνύουμε στην παραγωγή πράσινης φιλικής προς το περιβάλλον ενέργειας θα παρακαλούσα να δείτε θετικά την τροπολογία με γενικό αριθμό 283 και ειδικό αριθμό 15, που καταθέσαμε με τον εισηγητή μας και άλλους συναδέλφους, για την περαιτέρω ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Αναφέρομαι στη δυνατότητα ανάπτυξης νέων Υποσταθμών Υψηλής Τάσης και από σταθμούς ΑΠΕ με πρωτοβουλία των παραγωγών, καθώς οι Υποσταθμοί Διανομής και τα δίκτυα Μέσης Τάσης έχουν κορεστεί και δεν είναι εφικτή η σύνδεση νέων σταθμών ΑΠΕ.
Σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, μετά και την αύξηση της τιμής ρεύματος από τα αγροτικά φωτοβολταϊκά, θα ήθελα σε επόμενη νομοθετική ρύθμιση να δείτε θετικά την παροχή ευνοϊκών κινήτρων σε πολύτεκνους αγρότες για την εγκατάσταση αγροτικών φωτοβολταϊκών. Η επέκταση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στους αγρότες είναι σημαντική, καθώς τους δίνει μεγαλύτερη ενεργειακή αυτάρκεια, πολύτιμη για να μειωθεί το υψηλό κόστος παραγωγής.
Παρεμφερής με τους δασικούς χάρτες είναι και η ταλαιπωρία με το πρόγραμμα δάσωσης γεωργικών γαιών που παρείχε περιβαλλοντικά οφέλη, δίνοντας τη δυνατότητα στους συμμετέχοντες να φυτέψουν εκτάσεις με δένδρα με αντάλλαγμα κοινοτική ενίσχυση. Το πρόγραμμα αποδείχθηκε προβληματικό καθώς ήταν πρακτικά αδύνατο να υπάρξει η πυκνότητα δένδρων που προέβλεπε ανά στρέμμα. Με έναν αγώνα δρόμου λίγο πριν τις εκλογές του 2015 το λύσαμε με την ΚΥΑ 800/2015.
Ωστόσο, είναι εκτεθειμένοι όσοι είχαν ελεγχθεί και οδηγηθεί σε απένταξη πριν την έκδοσή της, και σήμερα καλούνται να επιστρέψουν το σύνολο των ενισχύσεων που ελάμβαναν για όσα χρόνια ήταν στο πρόγραμμα. Πρόκειται για ανθρώπινα δράματα!
Προς αυτή την κατεύθυνση καταθέτω στα πρακτικά εν είδη τροπολογίας τη ρύθμιση που θα επέλυε οριστικά και αμετάκλητα μια εκκρεμότητα που έχει γίνει βρόγχος για πολλούς συμπολίτες μας.
Κλείνοντας κ. υπουργέ θα ήθελα να σας καλέσω να επισπεύσετε την αλλαγή του διάτρητου θεσμικού πλαισίου για τη μόλυνση των υδάτων στα ποτάμια μας. Οι απαντήσεις που έλαβα σε αλλεπάλληλες ερωτήσεις μου για την μόλυνση στον Τιταρήσιο ποταμό, από απόβλητα επιχειρήσεων, όπως τυρόγαλα, που προκάλεσε τις διαμαρτυρίες των κατοίκων που ζούνε στην περιοχή του Τυρνάβου και στα χωριά της Ποταμιάς απ’ όπου διέρχεται το ποτάμι, αποδεικνύουν ότι κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.
Είναι χαρακτηριστική η απάντηση που μου κοινοποιήσατε του Τμήματος Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Θεσσαλίας που αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι “δεν υφίσταται συγκεκριμένο μοντέλο υποβολής προστίμου με αποτέλεσμα οι κρίσεις να γίνονται υποκειμενικά”, επαναλαμβάνω υποκειμενικά! Αντιλαμβάνεστε τι αλισβερίσι και τι διαπλοκή μπορεί να αναπτυχθεί σε τοπικό επίπεδο αν υπάρχουν δημόσιοι λειτουργοί χωρίς υψηλό αίσθημα ευθύνης.
 
Κύριε υπουργέ,
Επειδή η μόλυνση των υδάτων έχει σημαντικότατες επιπτώσεις στο περιβάλλον και ενέχει σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία ευελπιστώ σύντομα να υπάρξει πρωτοβουλία για την αναμόρφωση του θεσμικού πλαισίου.
Σας ευχαριστώ».
 
Μαξιμος Βουλη 05.05.20 γ 1
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/dI4fnVwYfXM
 
 
 
Read more...

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Περιβάλλοντος

Μαξιμος Βουλη τζάμι
 
Αθήνα, 4 Μαΐου 2020

Ομιλία Μάξιμου Χαρακόπουλου
κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Περιβάλλοντος με θέμα «Εκσυγχρονισμός περιβαλλοντικής νομοθεσίας, ενσωμάτωση στην ελληνική νομοθεσία των Οδηγιών 2018/844 και 2019/692 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και λοιπές διατάξεις»
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Οι εργασίες της βουλής πραγματοποιούνται σε πρωτόγνωρες συνθήκες ενός ιδιόμορφου «πολέμου». Η, κατά κοινή ομολογία, επιτυχής αντιμετώπιση της πανδημίας στη πατρίδα μας, ανέδειξε την αξία η χώρα να έχει ηγεσία αντάξια των προκλήσεων. Αλλά και την ωριμότητα της ελληνικής κοινωνίας, που άκουσε με θρησκευτική ευλάβεια τις παραινέσεις της επιστημονικής κοινότητας.
Από σήμερα, όμως, με τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων εισερχόμαστε σε μια νέα δυσκολότερη φάση. Γιατί θα δώσουμε όλοι εξετάσεις, όχι μόνο το κράτος και οι θεσμοί. Καλούμαστε όλοι να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα, με συναίσθηση της ατομικής ευθύνης για την προστασία του ύψιστου αγαθού της δημόσιας υγείας.
Πιστεύω ότι και αυτή τη φορά θα βγούμε νικητές. Γιατί αυτό που επέτυχε η χώρα το προηγούμενο διάστημα είναι τεραστίας σημασίας. Μέσα σε 2 μήνες αλλάξαμε τη στρεβλή εικόνα που διαμορφώθηκε στην παγκόσμια κοινή γνώμη την προηγούμενη δεκαετία. Το κέρδος μας, αν το διατηρήσουμε, θα είναι η πολυτιμότερη επένδυση για το μέλλον.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Απαντώντας στις φωνές, που ζητούσαν λόγω της πανδημίας η βουλή να κατεβάσει ρολά ή να ρίξει κι άλλο τους ρυθμούς του νομοθετικού έργου, θα έλεγα ότι οι συνθήκες επιβάλουν το αντίθετο: Την επιτάχυνση του νομοθετικού έργου για να μπορέσουμε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες στην οικονομία από την παγκόσμια ύφεση.
Και είναι πραγματικά κρίμα να ακούγονται από την αντιπολίτευση ακραίες λαϊκίστικες κορώνες. Μόνον που, όπως δείχνουν και οι δημοσκοπήσεις, αυτές οι κακοφωνίες δεν προσελκύουν πλέον ακροατές.
Σε αυτό το πλαίσιο, η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να ανεβάσει ταχύτητες. Όπως το έκανε με την ψηφιακή μεταρρύθμιση σε ασύλληπτα γρήγορο χρόνο. Το ίδιο οφείλει να κάνει και σε κάθε τομέα, απαλλάσσοντας τον από στρεβλώσεις του παρελθόντος.
Το νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος που συζητούμε σήμερα είναι και μια απάντηση στις προκλήσεις της επόμενης μέρας μετά την πανδημία, που η χώρα θα χρειαστεί όσο ποτέ άλλοτε την προσέλκυση και την ανάπτυξη επιχειρηματικών πρωτοβουλιών.
Δυστυχώς, με πρόσχημα την προστασία του περιβάλλοντος εγείρονται ανυπέρβλητα εμπόδια στην δημιουργία ενός υγιούς και ζωτικού για την επιβίωσή μας επενδυτικού κλίματος. Οι χρονοβόρες διαδικασίες και το τέρας της γραφειοκρατίας διώχνουν κάθε επένδυση.
Τη στιγμή που κανείς δεν γνωρίζει ποια θα είναι η επόμενη ημέρα της παγκόσμιας οικονομίας, η Ελλάδα πρέπει να χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα για να δημιουργήσει ένα φιλικό επενδυτικό περιβάλλον.
Γιατί άραγε στη χώρα μας θα πρέπει να αναμένει κανείς ακόμη και 8 χρόνια για να πάρει περιβαλλοντική άδεια όταν η Ευρωπαϊκή Οδηγία προβλέπει 90 ημέρες και στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης είναι 100 έως 150 ημέρες.
Με την απλοποίηση των διαδικασιών ο χρόνος και στην Ελλάδα θα συρρικνωθεί σε 5 με 6 μήνες. Και σε αυτόν τον τομέα η Ελλάδα παύει να είναι το μαύρο πρόβατο της Ευρώπης. 
Σημαντικά, όμως, είναι και όσα προβλέπονται για την προώθηση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Με διακηρυγμένο στόχο της κυβέρνησης την πλήρη απολιγνιτοποίηση, το νομοσχέδιο επιφέρει δραματική συντόμευση στην αδειοδότηση των ΑΠΕ από τα 2 χρόνια που απαιτούνται σήμερα σε μόλις 2 μήνες.
Και βεβαίως αξίζουν συγχαρητήρια στην ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος για την αποκατάσταση της τιμής του ρεύματος από τα αγροτικά φωτοβολταϊκά στα επίπεδα προ των δραματικών μνημονιακών περικοπών.
Άξια ιδιαίτερης μνείας είναι η ρύθμιση για την επέκταση του τέλους πλαστικής σακούλας για όλες τις πλαστικές σακούλες, όχι μόνο τις λεπτές, με εξαίρεση αυτές που αποδομούνται. Ελπίζω σύντομα να προχωρήσουμε σε ένα πιο τολμηρό βήμα, της πλήρους απαγόρευσης της πλαστικής σακούλας. Ο πρωθυπουργός, άλλωστε, που παγκοσμίως αναγνωρίζεται ως ο πράσινος πρωθυπουργός έχει δεσμευτεί για απόσυρση των πλαστικών μιας χρήσης από το 2021.
Επιτρέψτε μου να χαιρετίσω τη ρύθμιση για τη διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων, όπως του αμιάντου. Τις τελευταίες μέρες έγινε αρκετός θόρυβος στην εκλογική μου περιφέρεια, για τις εγκαταλελειμμένες εγκαταστάσεις με φθαρμένα ελενίτ, ιδιοκτησίας της Εθνικής Τράπεζας, απέναντι από το Γυμνάσιο του Τυρνάβου. Σας έχω καταθέσει και ερώτηση στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου μετά τις εύλογες διαμαρτυρίες γονέων και εκπαιδευτικών. Με τη νέα ρύθμιση αντιμετωπίζονται οι περιπτώσεις που οι ιδιοκτήτες ή επικαρπωτές δεν λαμβάνουν μέτρα για την απομάκρυνση των επικίνδυνων αποβλήτων. Κανείς δεν πρέπει να είναι ασύδοτος.
Έρχομαι τέλος στην πλέον σημαντική ρύθμιση που αφορά τον κόσμο της ελληνικής περιφέρειας και για την οποία κ. υπουργέ σας είναι ευγνώμονες χιλιάδες αγρότες και ιδιοκτήτες γης, που με την προχειρότητα που έγιναν οι δασικοί χάρτες έπρεπε να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες. Χωράφια που καλλιεργούσαν πριν τον πόλεμο, που δόθηκαν από τον Ελευθέριο Βενιζέλο στους παππούδες μας πρόσφυγες της Μικρασίας για την αγροτική τους αποκατάσταση, χωράφια από απαλλοτριώσεις και αναδασμούς, με βούλες του κράτους και των κατά τόπους οργάνων του, βαφτίστηκαν εν μια νυκτί δασικές. Αμφισβητήθηκε η ιδιοκτησία τους, που μάτωσαν να την κάνουν παραγωγική, και η δυνατότητά τους να την μεταβιβάσουν στα παιδιά τους. Ούτε μία ούτε δύο, αλλά 170 χιλιάδες οι αντιρρήσεις που κατατέθηκαν. Στο ένα εκατομμύριο υπολογίζονται τα στρέμματα που ενώ καλλιεργούνται και λαμβάνουν από την ένταξη της χώρας στην ΕΕ επιδοτήσεις ξαφνικά θεωρούνται δασικά με -εκτός των άλλων- κίνδυνο για τις κοινοτικές ενισχύσεις που εισρέουν στη χώρα. Κάποιοι εξαναγκάστηκαν να αιτηθούν την εξαγορά της ίδιας τους της γης. Με τη ρύθμιση αυτή θα απαλλαγούν από οποιαδήποτε οφειλή.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το θέρος του 2019 όταν ανέλαβε η ΝΔ την εξουσία, γνωρίζαμε ότι ο δρόμος για να βγει η Ελλάδα στο ξέφωτο ήταν δύσκολος, Ωστόσο, πολύ σύντομα οι πρώτες ακτίνες αισιοδοξίας είχαν ήδη προβάλει. Δυστυχώς, η πανδημία, κάνει το έργο της ανάκαμψης ακόμη δυσκολότερο. Με την εμπιστοσύνη, όμως, που αποκτήσαμε το προηγούμενο διάστημα στις δυνάμεις μας, είμαι βέβαιος ότι ενωμένοι θα βγούμε εντέλει νικητές και σε αυτή τη μάχη.
 
Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/aP0XVkN2z6A
 
Read more...

Εισήγηση Μ.Χαρακόπουλου στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης 23.3.20

ΜΑΞΙΜΟΣ νεος
 
Αθήνα, 23 Μαρτίου 2020
 
Εισήγηση του προέδρου της Διαρκούς Επιτροπής Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, βουλευτή Λαρίσης, κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στη συνεδρίαση της επιτροπής με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου «Κύρωση της από 10.2.2020 Π.Ν.Π. "Κατεπείγουσες ρυθμίσεις επίταξης ακινήτων για την αποφυγή διακινδύνευσης της δημόσιας τάξης και υγείας" (Α' 28) και της από 2.3.2020 Π.Ν.Π. "Αναστολή της υποβολής αιτήσεων χορήγησης ασύλου" (Α' 45)»».
 
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Η συνεδρίαση της Επιτροπής μας πραγματοποιείται σε ιδιαίτερες συνθήκες που παραπέμπουν σε εμπόλεμη περίοδο, αλλά, όπως είπε και ο Πρωθυπουργός, πραγματικά η χώρα αντιμετωπίζει έναν αόρατο εχθρό που απειλεί όχι μόνο την Ελλάδα, αλλά όλο τον κόσμο.
Νομίζω ότι τα μέχρι στιγμής αντανακλαστικά του κρατικού μηχανισμού έδειξαν ότι η Ελλάδα είναι από τις χώρες που έλαβαν γρήγορα μέτρα. Ο κρατικός μηχανισμός, παρά το γεγονός ότι η χώρα επί σχεδόν μια δεκαετία κρίσης αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα, μέχρι στιγμής έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και αυτό οφείλεται, νομίζω, κατά κοινή ομολογία, στο ανθρώπινο δυναμικό, Και διερμηνεύοντας και τα αισθήματα της Επιτροπής, θέλω να ευχαριστήσω τους “ήρωες” με τις  λευκές  και τις πράσινες μπλούζες, το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
Αλλά νομίζω, ευχαριστίες οφείλουμε σε όλους όσοι αυτή την ώρα στέκονται όρθιοι για να εξυπηρετήσουν το κοινωνικό σύνολο -μια κοινωνία η οποία βρίσκεται σε συνθήκες καθολικής απαγόρευσης κινήσεων- τους φαρμακοποιούς, τους ένστολους, τα σώματα ασφαλείας, αστυνομικούς, λιμενικούς, πυροσβέστες, τους εργαζόμενους στα σουπερμάρκετ και στην τροφοδοσία, τους μεταφορείς, τους ντελιβεράδες, τις καθαρίστριες των νοσοκομείων, τους εργαζομένους στην αποκομιδή απορριμμάτων. Σε όλους αυτούς είμαστε ευγνώμονες.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Δεν είναι η πρώτη φορά που η πατρίδα μας αντιμετωπίζει μια πανδημία. Αυτές τις μέρες που έχουμε πολύ περισσότερο χρόνο να διαβάσουμε, είδα ότι και το 1828-29 το ελληνικό κράτος που ακόμη δεν είχε ουσιαστικά απελευθερωθεί -ο πόλεμος ήταν σε εξέλιξη- με τον πρώτο κυβερνήτη της χώρας, τον Ιωάννη Καποδίστρια, όταν αντιμετώπιζε την επιδημία της πανώλης, έλαβε αυστηρά μέτρα.
Ο Ιωάννης Καποδίστριας, που είναι γνωστό ότι ήταν πιστός ορθόδοξος και συνεπής στον εκκλησιασμό του κάθε Κυριακή, εξέδωσε διάταγμα που απαγόρευε την τέλεση θρησκευτικών τελετών, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της πανδημίας, γιατί ήταν και γιατρός και γνώριζε ότι οι συναθροίσεις βοηθούσαν τη μετάδοση της ασθένειας.
Από τότε μέχρι σήμερα, βεβαίως, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Η παγκόσμια κοινότητα βρήκε θεραπείες για πολλές επιδημίες, και για την πανώλη και για την χολέρα, θα βρει και για τον κορωνοϊό. Αλλά μέχρι τότε, νομίζω ότι για να “σπάσουμε” την αλυσίδα της μετάδοσης πρέπει να είμαστε συνεπείς στην απαγόρευση της κυκλοφορίας.
Το “Μένουμε στο σπίτι” είναι ουσιαστικά  πράξη ατομικής ευθύνης, αλλά και υψίστης κοινωνικής ευθύνης. Μια έμπρακτη πράξη σεβασμού προς τους γονείς μας, τους παππούδες μας, αυτούς στους οποίους, όπως είπε ο καθηγητής, κ. Τσιόδρας, οφείλουμε την ταυτότητά μας.
Βεβαίως, εκτός από τον αόρατο αυτόν εχθρό, αντιμετωπίζουμε και μια ασύμμετρη απειλή, ταυτόχρονα, στα σύνορα μας και αναφέρομαι στην εργαλειοποίηση μεταναστών και προσφύγων από την Τουρκία, η οποία το τριήμερο της Αποκριάς επιχείρησε έναν αιφνιδιασμό με την υποκίνηση της εισβολής παράτυπων μεταναστών και προσφύγων στη χώρα από τα χερσαία σύνορα, από τη μεθοριακή γραμμή του Έβρου και εκεί φάνηκε ότι η Πολιτεία είχε γρήγορα αντανακλαστικά. Δεν επέτρεψε την υλοποίηση του αιφνιδιασμού και κατ' επέκταση του εκβιασμού προς την χώρα μας και προς την Ευρώπη.
Στόχος ήταν να δημιουργηθεί εσωτερικό ζήτημα στην Ελλάδα, αλλά και να ασκηθεί πίεση προς την ευρωπαϊκή κοινότητα η οποία, όμως, με αυτή την πράξη της Τουρκίας συνειδητοποίησε το μέγεθος του μεταναστευτικού προβλήματος, που αντιμετωπίζει η χώρα μας, που “σηκώνει δυσβάσταχτο βάρος”. Όπως γνωρίζετε βρέθηκε μαζί με τον Πρωθυπουργό στον Έβρο η ευρωπαϊκή ηγεσία, η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και έμπρακτα εξεδήλωσαν την αλληλεγγύη τους προς την χώρα.
Θέλω να εξάρω, επίσης, το γεγονός ότι σε όλη αυτή την “περιπέτεια” υπήρξε εθνική ομοψυχία από όλες τις πολιτικές δυνάμεις και να ευχαριστήσουμε τον στρατό, όλα τα σώματα ασφαλείας και την Εθνοφυλακή που υπερασπίζονται την ελληνική μεθόριο.
 
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
 
Όπως ξέρετε στην τελευταία Διάσκεψη των Προέδρων, με εισήγηση του Προέδρου της Βουλής, κ. Κωνσταντίνου Τασούλα, λόγω, ακριβώς της πανδημίας του κορονοϊού, αποφασίστηκε να περιοριστούν στο ελάχιστο οι συνεδριάσεις των Επιτροπών για την επεξεργασία των νομοσχεδίων.
Μια ουσιαστικά συνεδρίαση θα γίνεται στις Διαρκείς Επιτροπές, προκειμένου να μη σταματήσει το νομοθετικό έργο, και σε αυτή τη συνεδρίαση αποφασίστηκε να περιοριστούν δραματικά οι χρόνοι των αγορεύσεων και των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου που εισηγούνται τα νομοσχέδια και των Εισηγητών και των Ειδικών Αγορητών των Κομμάτων. Σύμφωνα, λοιπόν, με την τελευταία απόφαση οι Υπουργοί έχουν το λόγο για δέκα λεπτά και οι Εισηγητές για τον μισό χρόνο από τα δεκαπέντε λεπτά, δηλαδή θα έχουν οκτώ λεπτά.
Σας ευχαριστώ».
Μπορείτε να δείτε την εισήγηση του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/mx5EFMOJK8Q
Read more...

Παρεμβάσεις του προέδρου της Επιτροπής Παρακολούθησης των Αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου κ.Μ. Χαρακόπουλου με θέμα ημερήσιας διάταξης την ενημέρωση της Επιτροπής από τον Πρόεδρο του Ν.Σ.Κ., κ. Ιωάννη-Κωνσταντίνο Χαλκιά

Μάξιμος president
 
Αθήνα, 10 Μαρτίου 2020
 
Παρεμβάσεις
του προέδρου
της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Παρακολούθησης των Αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του ανθρώπου,
βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
με θέμα ημερήσιας διάταξης την ενημέρωση των μελών της Επιτροπής από
τον Πρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, κ. Ιωάννη-Κωνσταντίνο Χαλκιά,
για τις εκκρεμείς υποθέσεις και τις καταδικαστικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
πιστοί στη δέσμευσή μας να ενεργοποιήσουμε την Επιτροπή Παρακολούθησης των Αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ώστε να επιτελέσει πληρέστερα το έργο για το οποίο έχει οριστεί, συνεχίζουμε τις συνεδριάσεις μας με βάση τον προγραμματισμό των εργασιών μας.
Σήμερα έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε τον Πρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, τον κ. Ιωάννη-Κωνσταντίνο Χαλκιά.
Να πω, επίσης ότι παρίστανται στην Επιτροπή μας μετά τις συνεννοήσεις που είχαμε κάνει η κυρία Βασιλική Βρεττού, συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας  Συντονισμού Εσωτερικών Πολιτικών της Προεδρίας της Κυβέρνησης, οι τρεις Δικηγόροι που ορίστηκαν από τον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών να συνεπικουρούν το έργο μας, ο κ. Ιωάννης Μπρούπης, η κ. Δέσποινα Κώτση και η κ. Αικατερίνη Αδαμαντία Τραγουστή και οι δύο φοιτητές της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, η κ. Χριστίνα Αντωνοπούλου και ο κ. Χρήστος Κωτσής.
Ο Πρόεδρος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, ο κ. Χαλκιάς είναι γνωστό πρόσωπο. Είναι ένας εξαιρετικός νομικός ο οποίος εκτός των άλλων έχει χειριστεί υποθέσεις της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο Λουξεμβούργο και του Ευρωπαϊκού Οργάνου Συμφιλίωσης στις Βρυξέλλες.
Ανάμεσα στις πολλές υποθέσεις που έχει αναλάβει αξίζει να σημειώσω αυτή της κατοχύρωσης της φέτας ως Προϊόντος Ονομασίας Προέλευσης (Π.Ο.Π.) στο Δικαστήριο της ΕΕ.
Με τον κ. Χαλκιά είχα την τύχη να συνεργαστώ για “αμαρτίες του παρελθόντος” με συνεταιρισμούς και επιχορηγήσεις, όταν ήμουν Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και θυμούμαι τη χαρά που μοιραστήκαμε όταν κερδίσαμε, ανέλπιστα, τα ασφαλιστικά μέτρα για την “πολύκροτη” υπόθεση του “πακέτου Χατζηγάκη”. Δυστυχώς, μετά την αποχώρησή μου λόγω της γνωστής υπόθεσης του γάλακτος, αλλά νομίζω και εσείς είχατε μετακινηθεί κύριε Χαλκιά από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, η υπόθεση δεν είχε αίσιο τέλος στην τελική της εκδίκαση.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
αναμφίβολα η σημερινή συνεδρίαση πραγματοποιείται σε ένα ιδιόμορφο πολιτικό περιβάλλον, καθώς η χώρα μας δέχεται μια απρόκλητη επίθεση από την Τουρκία με μοχλό μεταναστευτικούς και προσφυγικούς πληθυσμούς τους οποίους ανερυθρίαστα και κυνικά εργαλειοποιεί με σκοπό την επίτευξη αλλότριων στόχων. Ταυτοχρόνως, εκ μέρους της Άγκυρας, καθημερινώς διαπιστώνεται μια επικοινωνιακή εκστρατεία με FAKE NEWS. Εχθές, μέσα μαζικής ενημέρωσης της Τουρκίας παρουσίασαν γυμνούς μετανάστες υποστηρίζοντας ότι απωθήθηκαν από την Ελλάδα που τους συμπεριφέρθηκε εξευτελιστικά με στόχο να εμφανίσουν τη χώρα μας ως κράτος που δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη στιγμή κατά την οποία η ελληνική πλευρά πράττει το αυτονόητο, προστατεύοντας με χαρακτηριστική αποτελεσματικότητα τα σύνορά της.
Το ευτύχημα είναι ότι σε αυτή τη συγκυρία οι τουρκικές παραμορφώσεις της πραγματικότητας δεν βρίσκουν “ευήκοα ώτα” στους ευρωπαίους εταίρους μας. Αντιθέτως, όλο και περισσότεροι αναγνωρίζουν στη δική μας πλευρά το δικαίωμα και την υποχρέωση της φύλαξης της Ελληνικής και συνάμα Ευρωπαϊκής συνοριακής γραμμής Όλα τα παραπάνω, τα αναφέρω διότι έχουν άμεση και με το έργο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς ένα πολύ μεγάλο τμήμα των καταδικαστικών αποφάσεων, αλλά και των εκκρεμουσών εναντίον της Ελλάδας υποθέσεων, αφορά στο μεταναστευτικό-προσφυγικό.
Όλος αυτός ο όγκος έχει, μάλιστα, δημιουργήσει στο παρελθόν μια λανθασμένη, κατά τη γνώμη μου, εικόνα για τη χώρα μας ως προς το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που βεβαίως δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια, καθώς η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι σεβαστά στο ακέραιο. Η ταύτισή της με χώρες όπως η Τουρκία, λόγω των πολλών υποθέσεων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, την αδικεί κατάφωρα.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτό που θα άξιζε να ξεκαθαρίσουμε και ίσως ο κ. Χαλκιάς θα μπορούσε να μας βοηθήσει σε αυτό, είναι να δούμε πού βρίσκονται τα όρια μεταξύ των υποχρεώσεων της χώρας ως προς τις διεθνείς συνθήκες σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή της παροχής ασύλου σε πρόσφυγες με το αναφαίρετο δικαίωμα της για την υπεράσπιση της εθνικής της κυριαρχίας, της εδαφικής της ακεραιότητας και της κοινωνικής της ειρήνης και συνοχής, όταν αυτά απειλούνται από ασύμμετρες απειλές που περιλαμβάνουν τεράστιες και κατευθυνόμενες προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές.
Θα ήθελα στο πλαίσιο αυτό, να αναφέρω και την πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της 6ης Μαρτίου, σύμφωνα με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτο το αίτημα τριών Σύριων με Τούρκο δικηγόρο να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα κατά της Ελλάδας, επειδή η Κυβέρνηση ανέστειλε τις διαδικασίες χορήγησης ασύλου για λόγους ασφαλείας για όσους εισέρχονται στη χώρα μετά την 1η Μαρτίου. Η απόφαση αυτή θεωρώ ότι έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο για τη χώρα μας, όσο και για όλη την Ευρώπη. Ελπίζω ότι η σημερινή συζήτηση θα ρίξει περισσότερο φως και στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Με αυτές, λοιπόν, τις σκέψεις θέλω και πάλι να καλωσορίσω τον Πρόεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για την παρουσία του εδώ, η οποία πραγματικά αποτελεί τιμή για τις εργασίες της Επιτροπής μας και να σας δώσω εισαγωγικά τον λόγο και στη συνέχεια θα έχουν την ευκαιρία οι συνάδελφοί που θέλουν να κάνουν τοποθετήσεις, παρατηρήσεις ή ερωτήσεις για να ολοκληρώσουμε τη συνεδρίαση μας».
 
***
«Νομίζω, ότι ήταν ιδιαίτερη χρήσιμη και εποικοδομητική η παρουσία σας. Έδωσε και θετικές ειδήσεις, όπως τον γεγονός ότι έχετε καταθέσει το σχέδιό σας για το εθνικό ένδικο μέσο στα συναρμόδια Υπουργεία. Η απουσία αυτού του ένδικου μέσου μέχρι σήμερα, όπως είπατε οδηγεί πάρα πολλές υποθέσεις στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Οι μισές αν συγκράτησα καλά, αφορούν στην απουσία του ένδικου μέσου. Είναι μια θετική είδηση.
Αναφερθήκατε σε υποθέσεις καταδίκης της χώρας που έχουν να κάνουν με τις συνθήκες κράτησης, κυρίως, στις φυλακές του Κορυδαλλού, την απουσία των συνθηκών που επιβάλλονται σε κάθε ευνομούμενο κράτος για τον κρατούμενο. Η κυβέρνηση έχει εξαγγείλει την κατάργηση των φυλακών του Κορυδαλλού και την ανέγερση νέου σωφρονιστικού καταστήματος, άρα θέλω να πιστεύω ότι είναι ένα ζήτημα που θα αντιμετωπίσουμε.
Βεβαίως, υπάρχουν οι εμπλοκές πολλών συναρμόδιων Υπουργείων που είπατε και επ’ αυτού, διερμηνεύοντας πιστεύω τα αισθήματα όλων των μελών της Επιτροπής, θεωρώ πολύ ενδιαφέρουσα την πρόταση που μόλις καταθέσατε να επεξεργαστείτε με μορφή σχεδίου νόμου τις διατάξεις εκείνες, οι οποίες θα οδηγήσουν στην επίλυση δεκάδων εκκρεμουσών υποθέσεων στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Υπάρχει αντίρρηση από κάποιο συνάδελφό; Θα ήθελα να ακούσω και τις προτάσεις σας στη συνέχεια. Εγώ θα σας παρότρυνα να το κάνετε και εμείς θα το προωθήσουμε στη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης, προκειμένου να πάρει τη μορφή σχεδίου νόμου από τη στιγμή που θα υιοθετηθεί από την κυβέρνηση. Δεν πιστεύω να υπάρχει αντίρρηση επ’ αυτού.
Άκουσα, επίσης, με ενδιαφέρον την αναφορά που κάνατε στην υπόθεση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για την Ισπανία. Επειδή υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον λόγω επικαιρότητας στη χώρα και έγινε και αντίστοιχη συζήτηση κατά την παρουσία στην Επιτροπή μας του Προέδρου του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, του κ. Σισιλιάνου, θα ήθελα να μας πείτε κάτι παραπάνω επ’ αυτού, όσο αφορά την αναφορά σας ότι η Ελλάδα δεν επικύρωσε την απόφαση για μαζικές απελάσεις. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη;».
 
***
«Νωρίτερα ο Πρόεδρος δεσμεύτηκε και είπε, ότι εντός τριμήνου αναμένουμε μια συνολική προσέγγιση εν είδει σχεδίου νόμου, το οποίο θα δούμε εάν συμφωνούν όλοι οι συνάδελφοι της Επιτροπής να το συνυπογράψουμε και να κατατεθεί ως πρόταση νόμου ή άλλως, να το προωθήσουμε στη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης προκειμένου να πάρει τη μορφή νόμου του κράτους που θα επιλύσει δεκάδες υποθέσεων οι οποίες εκκρεμούν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».
 
Μάξιμος Πρόεδρος ΝΣΚ 1
 
Read more...

Προσφώνηση κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στη δεξίωση του πρέσβεως της Ελλάδος στο Μπουένος Άιρες κ. Δημητρίου Ζεβελάκη για την ενθρόνιση του νέου μητροπολίτη Μπουένος Άιρες κ. Ιωσήφ

Δεξίωση πρεσβεία Μπουένος Άιρες

Μπουένος Άιρες, 1 Μαρτίου 2020

Προσφώνηση
του εκπροσώπου της Βουλής των Ελλήνων,
επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας
στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας,
Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στη δεξίωση του πρέσβεως της Ελλάδος στο Μπουένος Άιρες
κ. Δημητρίου Ζεβελάκη
για την ενθρόνιση του νέου μητροπολίτη Μπουένος Άιρες κ. Ιωσήφ

 

Άγιε Αμερικής,
Σεβασμιώτατοι Αρχιερείς,
Κύριε πρέσβη της Ελλάδος,
Εκλεκτά μέλη του διπλωματικού σώματος,
Εκπρόσωποι της ομογένειας,
Αγαπητοί συμπατριώτες,

Με χαρά κάναμε το μακρύ αυτό ταξίδι εκπροσωπώντας τη Βουλή των Ελλήνων με τους συναδέλφους μου Διονύση Χατζηδάκη και Δημήτρη Βαγιωνά για να μοιραστούμε μαζί σας τις χαρμόσυνες αυτές στιγμές για την ομογένεια, που πραγματοποιούνται επ’ αφορμή της ενθρόνισης του νέου μητροπολίτη Μπουένος Άιρες κ. Ιωσήφ.

Και η χαρά μας είναι διπλή γιατί βρισκόμαστε στην Αργεντινή μια χώρα με την οποία μας συνδέει φιλία σε βάθος χρόνων και στην οποία δραστηριοποιούνται από ετών και έχοντες έντονη παρουσία Έλληνες ομογενείς. Άλλωστε και ο πρώτος πρόεδρος της Αργεντινός ήταν ελληνικής καταγωγής, ο Βαρθολομαίος Δημητρίου - Bartolomé Mitre, Βορειοηπειρώτης από την πολύπαθη Χειμάρρα. Και βλέπω ότι το παράδειγμά του το ακολουθούν και σήμερα ομογενείς που ασχολούνται με τα κοινά, αναπτύσσουν δράση στο δημόσιο βίο, και έχουμε και υπουργό και βουλευτές ελληνικής καταγωγής.

Βεβαίως, να εκφράσω την χαρά μου για έναν ακόμη λόγο, διότι το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο τα τελευταία χρόνια εμπιστεύεται νέους ιεράρχες, όπως ο μητροπολίτης Μπουένος Άιρες και Λατινικής Αμερικής Ιωσήφ, που εξέλεξε η περί τον πατριάρχη Βαρθολομαίο Ιερά Σύνοδος της Κωνσταντινοπολίτιδος εκκλησίας. Ο νέος και ακμαίος, όχι μόνο ηλικιακά, μητροπολίτης Ιωσήφ, που μετέχει της ελληνικής παιδείας -και οι μετέχοντες, Άγιε Αμερικής, της ελληνικής παιδείας πράγματι είναι Έλληνες και Ρωμιοί- εύχομαι να αποδειχθεί και ελπιδοφόρος για την Λατινική Αμερική. Όπως Ελπιδοφόρος όνομα και πράγμα είναι για τον ελληνισμό της Αμερικής και το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, τον οποίο γνώρισα ως νέος βουλευτής το 2004 όταν διακονούσε ως αρχιγραμματέας στα Πατριαρχεία.

Η Ορθόδοξη εκκλησία εκτός συνόρων επιτελεί εθνική αποστολή. Είναι ο βασικός αρμός διατήρησης της εθνικής συνείδησης μαζί με τα σχολεία μας, που αγωνίζονται να διατηρήσουν την ελληνική γλώσσα. Και, βεβαίως, η πατρίδα τώρα που βγήκε στο “ξέφωτο” θα προσπαθεί να στέλνει περισσότερους εκπαιδευτικούς για να μη χαθεί η γλώσσα. Η ενορία, όμως, είναι το επίκεντρο των ελληνικών κοινοτήτων, η εστία του ελληνισμού.

Αλλά κι αν ακόμη κάποιες φορές χαθεί η γλώσσα, όπως γίνεται με μετανάστες τέταρτης και πέμπτης γενιάς στην Αμερική, η Ορθόδοξη εκκλησία είναι εκείνη που συμβάλλει στη διατήρηση της εθνικής συνείδησης, στη συναίσθηση της ελληνικής καταγωγής. Και σας μιλώ εκ πείρας. Οι παππούδες μου ήρθαν ως πρόσφυγες μαζί με χιλιάδες άλλους Ρωμιούς της Ανατολής, έχοντας χάσει την ελληνική γλώσσα μετά από 8,5 αιώνες οθωμανικής δουλείας από την ήττα το 1071, με προδοσία, του Ρωμανού Δ´ του Διογένη στο Ματζικέρτ. Όμως, χάρις στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και την Ορθόδοξη εκκλησία διατήρησαν ακμαία την εθνική ελληνική τους συνείδηση. Εδώ, στη διασπορά, κατανοούμε όλοι, λοιπόν, την εθνική, κυριολεκτικά, αποστολή που διαδραματίζει η εκκλησία.

Σεβασμιώτατε,
μαζί με τις ευχές του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που σας εμπιστεύθηκε το κομμάτι το Γένους των Ορθοδόξων που ζουν στη Λατινική Αμερική, δεχθείτε και τις ευχές της Ελληνικής πολιτείας και της Βουλής των Ελλήνων για το καλό της ελληνικής ομογένειας, που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος του ποιμνίου σας.
Να ζείτε, πάντα Άξιος!».

Read more...

Προσλαλιά κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου στην τελετή ενθρόνισης του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μπουένος Άιρες και Νοτίου Αμερικής κ.κ. Ιωσήφ.

ΜΑΞΙΜΟΣ ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ 1

 

Μπουένος Άιρες, 29 Φεβρουαρίου 2020

Προσλαλιά
του εκπροσώπου της Βουλής των Ελλήνων,
επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας,
Βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην τελετή ενθρόνισης
του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Μπουένος Άιρες και Νοτίου Αμερικής κ.κ. Ιωσήφ.

«Άγιε Αμερικής, εκπρόσωπε του Οικουμενικού Πατριαρχείου,
επιτρέψτε μου για την οικονομία του χρόνου να αποφύγω τις προσφωνήσεις.

Σεβασμιώτατε,

Εκ μέρους του Ελληνικού Κοινοβουλίου και του Προέδρου του Κωνσταντίνου Τασούλα, δεχθείτε τις θερμές ευχές για καρποφόρα διακονία στα αρχιερατικά σας καθήκοντα ως μητροπολίτης Μπουένος Άιρες και Νοτίου Αμερικής.
Ευχή όλων μας είναι να πετύχετε στο δύσκολο έργο που αναλαμβάνετε και η έναρξη της θητείας σας να σηματοδοτήσει την αφετηρία ακμής και λάμψης της Ορθοδοξίας στην νοτιο-αμερικανική ήπειρο.
Καλείσθε τώρα να ποιμάνετε μια ολόκληρη περιοχή με μια δυναμική παρουσία των Ορθοδόξων Χριστιανών που προέρχονται κατά βάση από την Ελλάδα και τον αραβικό κόσμο.
Καμαρώνουμε για την εδώ παρουσία τον Ελλήνων, παρουσία από πολλές 10ετίες με αξιέπαινη δραστηριότητα σε όλους τους τομείς της κοινωνικής αλλά και δημόσιας ζωής των χωρών της Λατινικής Αμερικής.
Οι Έλληνες μέτοικοι, μικρασιάτες κατά κύριο λόγο κατατρεγμένοι από την πατρίδα τους, βρήκαν αποκούμπι στον πανέμορφο αυτό τόπο και συμβάλλανε κατά τρόπο καθοριστικό στην ελευθερία του αλλά και την ανάπτυξή του. Μορφές αγωνιστών αλλά και ευεργετών κοσμούν πλατείες και δρόμους σε ολόκληρη την χώρα.
Σήμερα η Ελληνική Πολιτεία αισθάνεται υπερήφανη για αυτά τα παιδιά της και προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή τη σχέση τους με την μητέρα πατρίδα, σχέση ωφέλιμη για τους ίδιους αλλά και πολλαπλώς ωφέλιμη για τη χώρα μας.

Σεβασμιώτατε,

Είσαστε γνήσιο τέκνο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, έχετε το μεγάλο προνόμιο να υπηρετείτε την Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, μια Εκκλησία που η ιστορία την έταξε να είναι η μόνη που δεν υπηρετεί εθνικά σύνορα και εθνικές οντότητες.
Ανήκετε σε μια νέα γενιά αρχιερέων που έχει καταγωγή από διάφορα σημεία του κόσμου και βέβαια μετέχετε της ελληνικής παιδείας αλλά και της ιεράς παράδοσης των Πατέρων της Εκκλησίας μας.
Θα διακονήσετε σε μια περιοχή με μεγάλη παράδοση στον Χριστιανισμό αλλά και στα κοινωνικά κινήματα. Μια περιοχή η οποία και αυτή υφίσταται και βιώνει τις πιέσεις της σύγχρονης οικονομίας, της παγκοσμιοποίησης του εμπορίου και των νέων τεχνολογικών επιτευγμάτων. Ο φτωχός και αδικημένος άνθρωπος ήταν πάντα για την Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού η μαρτυρία της διακονίας της.
Γνωρίζουμε όλοι μας πολύ καλά πως 600 χρόνια μετά την πτώση του Βυζαντίου η Ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Εκκλησία Μητέρα που υπηρέτησε και υπηρετεί κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη σε μια σχέση γνήσια, καθαρή και απαλλαγμένη από πάσης φύσεως σκοπιμότητες ή αλλότρια συμφέροντα.

Σεβασμιώτατε,

Ζούμε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, με ό,τι θετικό και αρνητικό αυτή συνεπάγεται. Αφενός οι τεχνολογικές και επιστημονικές κατακτήσεις γίνονται σχεδόν αυτομάτως κτήμα ολόκληρης της ανθρωπότητας και οι αποστάσεις εκμηδενίζονται. Ένα ταξίδι από την Ελλάδα στην Αργεντινή πριν από κάποιες δεκαετίες ήταν σχεδόν κάτι το μυθικό.
Αφετέρου, όμως, βλέπουμε τα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής ή του χάσματος των κοινωνικών ανισοτήτων. Σ’ αυτόν τον ταραγμένο κόσμο, από τον οποίο λείπει η πνευματική πυξίδα, πιστεύω ότι η Ορθοδοξία μπορεί να επιτελέσει σημαντικό έργο, με γνώμονα την ειρήνη μεταξύ των λαών, αλλά και την ειρήνη εντός του ανθρώπου, που έχει λοξοδρομήσει σε μια υλιστική μονομέρεια.

Σεβασμιώτατε,

Με αυτές τις σκέψεις, όλοι εμείς από την Ελλάδα, σας ευχόμαστε τίμια και ευλογημένη διακονία επ’ ωφελεία κάθε ανθρώπου καλής θελήσεως, εδώ στην μακρινή αλλά τόσο όμορφη Λατινική Αμερική.
Να ζείτε! Πάντα Άξιος!»

Read more...

Παρουσίαση από τον Μάξιμο Χαρακόπουλο του βιβλίου του Θοδωρή Δεύτου «το πέρασμα αντίκρυ»

Μάξιμος Δευτος 3
 
Λάρισα, 21 Φεβρουαρίου 2020
 
Παρουσίαση
από τον Μάξιμο Χαρακόπουλο
του βιβλίου του Θοδωρή Δεύτου «το πέρασμα αντίκρυ»
 

Διαβάζοντας το βιβλίο του Θοδωρή Δεύτου κάθε Έλληνας νοιώθει να τον πλημμυρίζουν αισθήματα αγανάκτησης, θλίψης και ενοχών. Αγανάκτηση για την απίστευτη και ακατανόητη βαρβαρότητα που μπορεί να εκδηλώσουν οι άνθρωποι όταν βρεθούν στις ιδιαίτερες συνθήκες που δημιουργεί ένα ιδεολογικό και κοινωνικό σύστημα. Γιατί μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου, και τα λόγια των πρωταγωνιστών του βορειοηπειρωτών, ξεδιπλώνεται με την πλέον δραματική παραστατικότητα η στρέβλωση των ανθρώπινων ψυχών μέσα στα πλαίσια μιας κοινωνίας-φυλακής, όπως ήταν η Αλβανία του Χότζα.
Εκεί που απαγορευόταν όχι μόνον η ελεύθερη δράση, αλλά και η ελεύθερη σκέψη, μια δυστοπία χειρότερη ακόμη από την κόλαση του 1984 του Όργουελ. Είναι ασύλληπτο το τι μπορεί να μηχανευτεί ο ανθρώπινος νους για να βασανίσει τον συνάνθρωπό του.
Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου βρίθουν οι αφηγήσεις για τις εικονικές εκτελέσεις, τα κάθε είδους βασανιστήρια και μαρτύρια -που μόνον αρρωστημένα μυαλά μπορούν να επινοήσουν- οι στημένες δίκες από αμόρφωτους δικαστές, μαριονέτες του καθεστώτος, που το μόνο που δεν απέδιδαν ήταν δικαιοσύνη.
H διαφθορά είχε φθάσει μέχρι το μεδούλι και παντού κυριαρχούσε το ψεύδος π.χ. έλεγαν στον κόσμο ότι στη Δύση πεινάνε και ότι η Αλβανία ταΐζει τη Γερμανία με πράσα! (σελ. 439). Η διαβολή, η κλεψιά, η ανηθικότητα ήταν καθημερινότητα για ο καθεστώς, καθώς «υπήρχαν δάσκαλοι που ψάρευαν ακόμη και τους μαθητές, για το τι συζητούσαν σπίτι» (σελ. 43). Η ατομικότητα ήταν λέξη απαγορευμένη, και πάνω από όλα κυριαρχούσε ο φόβος της τρομερής SIGURIMI, της ασφάλειας του κόκκινου αιμοσταγούς μονάρχη Χότζα.
Αναρωτιέται ο ήρωας «τι κράτος ήταν αυτό, Θεέ μου; Μα είναι ποτέ δυνατόν ένα καθεστώς να αυτονομιμοποιηθεί ώστε να φέρεται τόσο απάνθρωπα στους πολίτες του; Από πού αντλούσαν οι ηγέτες του αυτό το δικαίωμα; Έναντι ποιου ήταν υπόλογοι ώστε να διαπράττουν αυτό το ανοσιούργημα σε βάρος του λαού τους; Σε ποιόν άραγε θα έδιναν λόγο για όλα αυτά που έκαναν τα τελευταία σαράντα πέντε χρόνια που φυλάκισαν, αφάνισαν, εκτέλεσαν τον οποιονδήποτε εξέφρασε διαφορετική άποψη από αυτήν της κομματικής νομενκλατούρας;» (σελ. 21)
Κι αυτό συνέβη από την πρώτη στιγμή που ανέλαβαν την εξουσία οι δήθεν ιδεολόγοι: «το νέο καθεστώς έδειξε από την πρώτη στιγμή τη σκληρότητά του. Όποιος εξέφραζε δημόσια αντίθετη άποψη ή υπόνοια αντίθετης άποψης τον έστελναν χωρίς δισταγμό στη φυλακή, από εννέα έως δεκαπέντε χρόνια. Δεν τους ένοιαζε τι θα γίνει πίσω η φαμίλια, δεν τους ενδιέφερε πως θα μεγαλώσουν τα παιδιά». (σελ. 42)
Κάποιοι ακόμη επιμένουν, ειδικά στη χώρα μας όπου οι ιδεοληψίες όπως φαίνεται έχουν βρει πολύ εύφορο έδαφος για να φύονται, ότι η ιδέα του κομουνισμού ήταν καλή, η εφαρμογή ήταν λάθος. Κι όμως, πουθενά όπου εφαρμόστηκε ο κομουνισμός δεν έφερε την ευτυχία στους ανθρώπους, πουθενά δεν έφερε την ισότητα, πουθενά δεν έφερε τη δημοκρατία. Μόνον ανισότητα, ανελευθερία και δυστυχία.
Το δεύτερο ισχυρό συναίσθημα, λοιπόν, που σου μεταδίδει η γραφίδα του Δεύτου είναι αυτό της ανείπωτης θλίψης για τα δεινά του ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. Αυτού του περήφανου, ηρωικού, εργατικού, προκομένου και αναπόσπαστου από τον υπόλοιπο κορμό τμήματος του ελληνισμού. Οι Ηπειρώτες που κράτησαν την πατρίδα τους βαθιά μέσα τους, όπου κι αν ήταν, όπως ο Οδυσσέας του βιβλίου στην μακρινή Αμερική.
Περιγράφονται στο βιβλίο με αδρές γραμμές ο πλούτος και η ανάπτυξη αυτής της κομβικής περιοχής στα προπολεμικά χρόνια, με έναν ελληνισμό ακμαίο, συνδεδεμένο με τα υπόλοιπα κέντρα του Γένους εμπορικά και πνευματικά, με τα καταστήματα, τα σχολειά και τις εκκλησιές του. Με ανθρώπους υπερήφανους, ντόμπρους και δημιουργικούς, που η ιστορία τους αδίκησε.
Γιατί, όπως αναφέρει και ο συγγραφέας οι ιστορικές περιπέτειες έφεραν την Βόρειο Ήπειρο τρεις φορές να απελευθερώνεται και τρεις φορές να χάνεται γιατί αυτή ήταν η θέληση άλλων. Κάθε φορά να σηκώνονται οι γαλανόλευκες και κάθε φορά να έρχεται η απογοήτευση, όπως έγινε και με το έπος του 1940 όταν, όπως γράφει ο Δεύτος «οι Έλληνες της μειονότητας πανηγύρισαν με τρελό ενθουσιασμό την είσοδο του ελληνικού στρατού στις πόλεις τους. Οι ελληνικές σημαίες, που φυλάγονταν χρόνια και χρόνια στα μπαούλα γι’ αυτή την ιερή, ευλογημένη ώρα, την ώρα της απελευθέρωσής τους, από το ζυγό βγήκαν και κυμάτισαν ξανά περήφανες». (σελ. 112)
Δυστυχώς, την επαύριον του πολέμου, η Ελλάς αν και μια από τις νικήτριες χώρες, λόγω του διεθνούς παζαριού δεν πήρε τη Βόρειο Ήπειρο και την Κύπρο. Και για τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου άρχισε ένας διαρκής Γολγοθάς, μια σταύρωση δεκαετιών.
Το μίσος κατά της εθνικής ελληνικής μειονότητας εκ μέρους του καθεστώτος ήταν απύθμενο. Όλα τα μέλη της ήταν ύποπτοι για κατασκοπία υπέρ της Ελλάδας. Ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα μπήκαν στα σύνορα και τοποθετήθηκαν φύλακες από τον βορρά της Αλβανίας, με ανθρώπους δηλαδή εχθρικούς, όπως λέει και ο συγγραφέας.
Αμέσως, ξεκίνησαν οι φυλακίσεις, τα βασανιστήρια, οι διώξεις, οι παρακολουθήσεις, η πιο στυγνή καταπίεση που μπορεί κάποιος να φανταστεί. Και γρήγορα, το 1955, τους αφαιρέθηκαν και τα περιουσιακά στοιχεία, μέσω της κολεκτιβοποίησης, αφήνοντάς τους στην πιο μεγάλη ανέχεια. Αλλά ο ελληνισμός άντεξε, και άντεξε ηρωικά κρατώντας ψηλά την ταυτότητά του, με ένα ήθος σπάνιο, κόσμημα για όλη την ελληνική ιστορία.
Οι περιγραφές στο βιβλίο του Δεύτου είναι συγκλονιστικές. Όπως για τον υπέροχο Κίτσιο που, μπροστά στα άψυχα κορμιά των δύο νέων Βορειοηπειρωτών που δολοφονήθηκαν καθώς προσπάθησαν να διαφύγουν και τα έσερνε το τρακτέρ, φώναξε «ζήτω η Ελλάς», για να μείνει 20 χρόνια φυλακισμένος. (σελ. 52) ή του Πήλιου από την Χειμάρα, που εκτελέστηκε στη φυλακή-κολαστήριο του Καλιά, ψέλνοντας τον εθνικό ύμνο (σελ. 215).
Για τους Χειμαριώτες, που ακόμη και σήμερα δεν τους περιλαμβάνουν στην εθνική μειονοτική περιοχή, γιατί «ήταν οι πιο τρελοί, οι πιο ξεροκέφαλοι, οι πιο επαναστάτες». Αυτούς που τους σκότωναν στο ξύλο και φώναζαν τα βράδια από τα κελιά τους ζήτω η Ελλάδα! (σελ. 314).
Γι’ αυτούς που εξεγέρθηκαν στο κολαστήριο του Σπατς την άνοιξη του 1973, σε μια πρωτοφανή πράξη για τα αλβανικά κομουνιστικά δεδομένα, που καταπνίγηκε από τις επίλεκτες δυνάμεις του δικτάτορα -και για την οποία ο Δεύτος αφιερώνει πολλές σελίδες.
Για όλους αυτούς που τόλμησαν να περάσουν τα σύνορα, αψηφώντας τον κίνδυνο, άλλοι βρίσκοντας τον θάνατο και άλλοι την ελευθερία. Για όλους τους «θιγμένους» Βορειοηπειρώτες, που χαρακτηρίστηκαν εχθροί του καθεστώτος και υπέστησαν την σκληρή καταπίεση και έμειναν όρθιοι.
Κι όλα αυτά δεν είναι μυθιστόρημα, δεν είναι επινόηση, είναι αλήθεια, είναι ιστορία, έστω και αγνοημένη. Όπως του δάσκαλου Μηνά Πάρα (σελ. 262) -ο οποίος επίσης αναφέρεται στο βιβλίο- που συνελήφθη σε ηλικία 31 ετών, που έμεινε έκτοτε στις φυλακές, στις εξορίες, στα καταναγκαστικά έργα και στα μπουντρούμια των βασανιστηρίων επί 46 χρόνια, από το 1945 μέχρι το 1991, σε ηλικία 78 ετών. Αυτόν που η Ελλάδα μετά δεν τον θεώρησε συνταξιοδοτήσιμο εκπαιδευτικό, μολονότι τον μισθοδοτούσε προπολεμικά επί δεκαετία ως ελληνοδιδάσκαλο και πέθανε στις ΗΠΑ, με ανεκπλήρωτο το όνειρό του να αφήσει την τελευταία του πνοή στην πατρίδα.
Και εδώ έρχεται το τρίτο συναίσθημα, της δικής μας της ενοχής, δηλαδή του ελληνικού κράτους, της ελληνικής κοινωνίας. Έστω κι αν δεν έχουμε όλοι την ίδια ευθύνη. Η ενοχή υπάρχει γιατί δεν κάναμε τίποτε όλα αυτά χρόνια για να βοηθήσουμε τους αδελφούς μας που υπέφεραν. Κι αυτό το παράπονο επαναλαμβάνεται πάλι και πάλι από όλους τους πρωταγωνιστές του βιβλίου. Ένα παράπονο για την Ελλάδα που πέθαναν γι’ αυτήν αλλά αυτή τους ξέχασε, αδιαφόρησε. «Η Ελλάδα μας εγκατέλειψε μόνους και απροστάτευτους» λένε και ξαναλένε (σελ. 53). Γιατί άραγε;
Όπως γράφει ο συγγραφέας «Για όλες τις μεταπολεμικές κυβερνήσεις το θέμα της Βορείου Ηπείρου ήταν νεκρό, ανύπαρκτο, λες και εκεί δεν ζούσαν αδέρφια μας και μάλιστα κάτω από απάνθρωπες συνθήκες». (σελ. 172) Πώς να διαφωνήσεις με την κραυγή διαμαρτυρίας «Ντροπή και αηδία» γιατί «ένα κομμάτι του ελληνισμού, που άντεξε όσο κανένα τη σκλαβιά των Οθωμανών για πεντακόσια χρόνια, διαφυλάσσοντας την πίστη, την γλώσσα και τις παραδόσεις του σε τέτοιο βαθμό, που είναι άξιο θαυμασμού, αντί να σπεύσει να το αγκαλιάσει η μητέρα πατρίδα, το άφησε μόνο και αβοήθητο…» (σελ. 63).
Εδώ όμως άλλες ήταν οι ιδεολογικές προτεραιότητες, άλλοι οι προσανατολισμοί της κοινωνίας, της πολιτικής. Σε αυτά τα πέτρινα χρόνια, όπως γράφεται στο βιβλίο, «αν μιλούσες για Βόρειο Ήπειρο, σε χαρακτήριζαν ακροδεξιό. Ό,τι ήταν αντίθετο στην αριστερή ιδεολογία καιγόταν χωρίς πολλή συζήτηση». (σελ. 181).
Έτσι, λοιπόν, λίγες ήταν οι φωνές αφύπνισης, που κρατούσαν αναμμένο το κερί της ελπίδας, όπως του μακαριστού Σεβαστιανού Μητροπολίτη Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, που μόνος του ξεκίνησε τον αγώνα για την Βόρειο Ήπειρο, ενημερώνοντας τη διεθνή κοινότητα, τελώντας αγρυπνία στην Ιερά Μονή Μολυβδοσκεπάστου κάθε 15αυγουστο και την Ανάσταση στο ακριτικό χωρικό Μαυρόπουλο απέναντι από την Δρόπολη Αργυροκάστρου.
Και ήταν πράγματι ανάταση ψυχής για τους σκλαβωμένους αδελφούς μας οι ήχοι από το Χριστός Ανέστη που άκουγαν κρυφά μέσα από τις γρίλιες των παραθύρων τους. Γιατί κι αυτό ακόμη το ιερό δικαίωμα του θρησκεύειν είχε καταργηθεί δια νόμου από το 1967, τότε που οι ναοί έγιναν αποθήκες και δήθεν πολιτιστικά κέντρα, τότε που ξύρισαν, βασάνισαν και σκότωσαν τους ιερείς και οι Βορειοηπειρώτες έκρυψαν τις εικόνες και προσεύχονταν στην Παναγία. Αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά την αδιάσπαστη σχέση Γένους και Ορθοδοξίας, που κάποιοι νεόκοποι ιστορικοί αμφισβητούν.
Το μένος του χοτζικού καθεστώτος ήταν τέτοιο που πέταξε και τους σταυρούς από τα νεκροταφεία. Αλλά όπως λέει ο συγγραφέας «ο πολιτισμός ενός τόπου φαίνεται από το πώς τιμάς τους νεκρούς σου». (σελ. 369) Όμως, η φωνή του Σεβαστιανού ήταν κυριολεκτικά εν τη ερήμω μιας Ελλάδας που ακόμη φαντασιωνόταν σοσιαλιστικούς παραδείσους. Μέχρι που οι ψευδαισθήσεις έγιναν σμπαράλια, μαζί με το τείχος του Βερολίνου. Και τις στιγμές εκείνες τις ξαναβλέπουμε σήμερα 30 χρόνια μετά, αλλά έχουμε ξεχάσει το τι συνέβη στο δικό μας τείχος, εκεί στην Κακαβιά, όταν πέσανε τα ηλεκτροφόρα σύρματα, όταν το καθεστώς κατέρρευσε και τα κύματα των σκλάβων εισέρευσαν στην ελληνική επικράτεια.
Εξαιρετικές οι περιγραφές του Δεύτου, συγκινούν κάθε ευαίσθητη ψυχή, από την επανένωση οικογενειών, συγχωριανών και φίλων. «Σε μια γωνιά λίγο πιο πέρα με παρέα είχε βγάλει ένα κλαρίνο στη μέση και χόρευαν ευτυχισμένοι, λυτρωμένοι ίσως, γιατί αντάμωσαν μετά από δεκάδες χρόνια δικούς τους ανθρώπους». (σελ. 86). Μάλλον, κανείς σκηνοθέτης και κανένα υπουργείο πολιτισμού δεν θα θελήσει να γυριστούν αυτές οι σκηνές σε ταινία. Γιατί δυστυχώς οι ιδεοληψίες της μεταπολίτευσης είναι ακόμη παρούσες, και δίνουν τη δική τους ερμηνεία στην πραγματικότητα.
Και εδώ είναι το ελληνικό κράτος, που δυστυχώς και μετά την πτώση του κομουνιστικού καθεστώτος της Αλβανίας δεν στάθηκε όσο έπρεπε κοντά στους αδελφούς μας της Βορείου Ηπείρου. Γιατί εκεί συνεχίστηκε και συνεχίζεται η καταπίεση, συνεχίζονται οι διώξεις, οι διακρίσεις από ένα πολιτικό σύστημα που υποτίθεται ότι έχει επιλέξει να συμβαδίσει με την προοδευμένη Ευρώπη, αλλά αυτό μόνο στα λόγια.
Γιατί στην πράξη βλέπουμε τι κάνει στη Χειμάρα, που αρπάζονται οι περιουσίες, τι κάνει στα μειονοτικά χωριά, πώς παραβιάζονται κατοχυρωμένα δικαιώματα. Το βλέπουμε κυρίως με τις δολοφονίες ομογενών στις μέρες μας. Ακόμη περιμένουμε να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Το πνεύμα του Χότζα συνεχίζει να στοιχειώνει τους κυβερνώντες στα Τίρανα.
Πριν τελειώσω θα ήθελα να κάνω ειδική μνεία στην υπέροχη γυναίκα της Βορείου Ηπείρου. Αυτόν τον πραγματικό ήρωα της ζωής. Που στις πλάτες της άντεξε όλες τις κακουχίες, τα βάσανα, την καταπίεση, την καταστροφή. Και απέδειξε το ηθικό μεγαλείο της, την σύνεση στα όρια της σοφίας, την ακατάλυτη υπομονή, την πίστη στον θεσμό της οικογένειας που ήταν ο στυλοβάτης της. Βράχος αδιάσπαστος για το απάνθρωπο καθεστώς, μάνα και πατέρας μαζί όταν ο άντρας του σπιτικού βρισκόταν στις φυλακές ή έφευγε από τη ζωή. Αλλά πολλές φορές και η ίδια να υφίσταται την ‘περιποίηση’ του στυγνού ολοκληρωτισμού.
Αυτή τη γυναίκα-υπόδειγμα την αναδεικνύει ο συγγραφέας με την μορφή πολλών ηρωίδων του, όπως η Όλγα, η παντοτινή αγαπημένη του Οδυσσέα, η Γόνη, η Μαργαρίτα. Η διατήρηση της ταυτότητας του βορειοηπειρωτικού ελληνισμού, σε αυτές τις συνθήκες,  στηρίχθηκε στο ήθος αυτών των γυναικών.
Καταλήγοντας, θέλω να ευχαριστήσω τον συγγραφέα για την τιμή να είμαι εκ των παρουσιαστών και να τον συγχαρώ γιατί οι σελίδες του βιβλίου του γίνονται ένα ‘πέρασμα αντίκρυ’ για όλους τους Έλληνες ώστε να μάθουν τη δραματική ιστορία του βορειοηπειρωτικού ελληνισμού.
Αντί επιλόγου επιτρέψτε μου να παραθέσω τα λόγια του βιβλίου: «δυνατότεροι, αυθεντικότεροι, ανιδιοτελείς πατριώτες, είναι αυτοί που δίνουν ακόμη και τη ζωή τους για την ιδέα που λέγεται ‘πατρίδα’ παρόλο που βρίσκονται έξω από τα σύνορά της, έστω κι αν τους έχει αγνοήσει επιδεικτικά η μητέρα πατρίδα». (σελ. 457)
Καλοτάξιδο!
Read more...