Ο Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος, παρεμβαίνοντας στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής κατά την ακρόαση των φορέων επί του σχεδίου νόμου «Επείγουσες ρυθμίσεις του ΥΠΕΚΑ και άλλες διατάξεις», τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Η τροπολογία για την παρακώλυση συγκοινωνιών δεν αφορούσε μόνον τους αγρότες, επομένως δεν άπτεται μόνον αρμοδιοτήτων του δικού μας Υπουργείου, Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Μόλις ολοκληρωθεί η διαβούλευση με τα συναρμόδια Υπουργεία και με βάση και τις δημόσιες παρατηρήσεις και τοποθετήσεις Βουλευτών, επί του θέματος, θα επανακατατεθεί στην Ολομέλεια.

Όσον αφορά το άρθρο 9, στόχος της Κυβέρνησης και των τριών κομμάτων που την στηρίζουν και το συνδιαμόρφωσαν δεν είναι να δοθεί άφεση αμαρτιών σε όσους ενδεχομένως έκαναν κακοδιαχείριση ή σε όσους  ευθύνονται για αμαρτίες του παρελθόντος που οδήγησαν Ενώσεις και συνεταιρισμούς στα σημερινά χάλια. Αντιθέτως, θέλουμε να αντιμετωπίσουμε την διαπόμπευση και τον διασυρμό ανθρώπων που έχουν το τεκμήριο της αθωότητας. Δεν αποτελεί η ρύθμιση αυτή, καμία κολυμπήθρα του Σιλοάμ για αμαρτίες του παρελθόντος, αλλά δεν μπορεί κοντά στα ξερά να καίγονται και τα χλωρά.

Άκουσα τον εισηγητή της αξιωματικής αντιπολίτευσης και την αγωνία που εξέφρασε, την οποία συμμερίζομαι και εγώ, εάν μπορεί να υπάρξει ένας διαχωρισμός ανάμεσα σε αυτούς που έβαλαν το δάχτυλο στο μέλι και σε όσους δεν ευθύνονται για λάθη, κακοδιαχείριση ή παραλείψεις του παρελθόντος, που οδήγησαν το συνεταιριστικό κίνημα στα σημερινά προβλήματα. Εάν υπάρχει, από πλευρά σας, μια διατύπωση τέτοια, ευχαρίστως να τη συζητήσουμε. Με αυτή τη ρύθμιση δίνουμε τη δυνατότητα, μέχρις ότου ολοκληρωθεί η εκκαθάριση, να ανασταλεί η δίωξη αυτών που βρίσκονται σήμερα στις διοικήσεις των Ενώσεων Αγροτικών Συνεταιρισμών, στις συνεταιριστικές οργανώσεις. Θέλω να τονίσω για πολλοστή φορά, ότι δεν υπάρχει κανένα ζήτημα παραγραφής ευθυνών. Η διατύπωση στο άρθρο είναι σαφής: Ο χρόνος της αναστολής της δίωξης, δεν μετράει στο χρόνο της παραγραφής.

Τέλος, οι δύο προτάσεις που διατυπώθηκαν και από την ΠΑΣΕΓΕΣ σε συνέχεια των προτάσεων που άκουσα από εκπροσώπους αρκετών πτερύγων της Επιτροπής κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση:

Πρώτον, στην αναστολή της δίωξης να συμπεριληφθούν και οι πάσης φύσεως διοικητικές κυρώσεις.

Δεύτερον, να υπάρξει με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και του Υπουργού Δικαιοσύνης και Διαφάνειας, η δυνατότητα επέκτασης του χρόνου της αναστολής για ένα έτος, μέχρις ότου ολοκληρωθούν οι εκκαθαρίσεις. Η Κυβέρνηση προτίθεται να βελτιώσει το άρθρο λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις παρατηρήσεις».

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος υποστήριξε στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής την υπερψήφιση του άρθρου 9 του σχεδίου νόμου «Επείγουσες ρυθμίσεις του ΥΠΕΚΑ και άλλες διατάξεις» για την αναστολή διώξεων σε μέλη Δ.Σ. Αγροτικών Συνεταιριστικών Οργανώσεων. Η αναστολή ισχύει μέχρις ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία της μετατροπής των δευτεροβάθμιων συνεταιριστικών οργανώσεων σε πρωτοβάθμιες ή της συγχώνευσής τους ή της εκκαθάρισής τους και μόνο σε ό,τι αφορά οφειλές στο δημόσιο ή ασφαλιστικούς οργανισμούς.

Αναλυτικότερα ο κ. Χαρακόπουλος τόνισε τα εξής:

«Συμφωνούμε όλοι ότι ο πρωτογενής τομέας μπορεί να καταστεί μοχλός ανάπτυξης για την έξοδο της χώρας, μια ώρα αρχύτερα, από την κρίση. Μια, όμως, από τις βασικές προϋποθέσεις για να μπορέσει να καταστεί ο πρωτογενής τομέας μοχλός ανάπτυξης είναι η ύπαρξη ισχυρού, υγιούς συνεταιριστικού κινήματος. Διότι, οι ισχυροί συνεταιρισμοί έχουν παρέμβαση στην αγορά:

Πρώτον,  μπορούν να προμηθεύονται για λογαριασμό των συνεταίρων τους σε χαμηλότερες τιμές τα αγροτικά εφόδια.

Δεύτερον, μπορούν να συγκεντρώνουν τα αγροτικά προϊόντα και να πετυχαίνουν υψηλότερες τιμές για αυτά.

Τρίτον, μπορούν να έχουν παρέμβαση στο χώρο της τυποποίησης και της μεταποίησης των αγροτικών προϊόντων, έτσι ώστε η προστιθέμενη αξία να μένει στον τόπο μας.

Τέταρτον, μπορούν να έχουν καθοριστικό ρόλο στην προβολή και στην προώθηση των ποιοτικών ελληνικών αγροτικών προϊόντων στις διεθνείς αγορές.

Δυστυχώς, στη χώρα που γεννήθηκε η συνεταιριστική ιδέα -στην ιδιαίτερη πατρίδα μου στη Λάρισα, στα Αμπελάκια ήταν η πρώτη συντροφιά, η πρώτη συνεταιριστική οργάνωση– από τη δεκαετία του ’80 παρατηρούμε μια παρακμιακή πορεία του συνεταιριστικού κινήματος. Βεβαίως στη δεκαετία του ’80 σημειώθηκε μια ευρύτερη κατάπτωση των ηθικών αξιών στην ελληνική κοινωνία και είχαμε και την υποχώρηση των αξιών του συνεργατισμού, του συνεταιρίζεσθαι. Έτσι, πολλοί  συνεταιρισμοί έγιναν εστίες διαφθοράς.

Αποτέλεσμα είναι σήμερα να βρίσκονται σε τέλμα πολλές συνεταιριστικές οργανώσεις. Η μόνη δραστηριότητα, την οποία ασκούν πια, είναι οι δηλώσεις καλλιέργειας, το ΟΣΔΕ. Και βεβαίως βρίσκονται σε αυτό το τέλμα είτε από αμαρτίες του παρελθόντος, είτε από άστοχες οικονομικές επιλογές, είτε λόγω της οικονομικής κρίσης. Διότι, από το 2009 και εντεύθεν με την παγκόσμια οικονομική κρίση, που χτύπησε και το κατώφλι της χώρας μας, τα επιτόκια, με τα οποία δανείζονταν οι συνεταιρισμοί και οι Ενώσεις, εκτινάχτηκαν από το 3% στο 13%. Έτσι πολλές Ενώσεις και συνεταιρισμοί βρέθηκαν σε αδυναμία να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους και μπήκαν σ’ αυτόν το φαύλο κύκλο.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο, μετά την ψήφιση του συνεταιριστικού νόμου  4015, ο οποίος, παρά τις προθέσεις –θέλω να πιστεύω ότι ο συντάκτης κάθε νόμου έχει αγαθές προθέσεις– στην πράξη προκάλεσε τεράστιες δυσλειτουργίες. Ένας επιχειρηματίας εν μέσω της κρίσης έχει τη δυνατότητα, στην προσπάθεια να νοικοκυρέψει τα του οίκου του, να πουλήσει κάποια περιουσιακά στοιχεία για να αποπληρώσει οφειλές του προς το δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία, τους εργαζόμενους ή τις τράπεζες. Οι συνεταιριστικές οργανώσεις, όμως, βρέθηκαν σε ένα καθεστώς ομηρίας, διότι με το ν.4015 έως ότου υλοποιηθεί η μετατροπή ή η εκκαθάρισή τους δεν επιτρέπεται η μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων.

Έτσι, λοιπόν, οι σημερινές διοικήσεις συνεταιρισμών, που μπορεί να μην ευθύνονται για χρέη ή για οφειλές που δημιουργήθηκαν στο παρελθόν, σέρνονται στα δικαστήρια και στα κρατητήρια.

Η νομοθετική ρύθμιση, που φέρνουμε, στοχεύει στην αποτροπή του διασυρμού και της διαπόμπευσης ανθρώπων που έχουν το τεκμήριο της αθωότητας. Αναστέλλεται, δηλαδή, η δίωξή τους μέχρι τις 31.12.2013, έως ότου ολοκληρωθεί η διαδικασία της μετατροπής από δευτεροβάθμιες συνεταιριστικές σε πρωτοβάθμιες ή της συγχώνευσής τους με άλλους συνεταιρισμούς ή της εκκαθάρισής τους και μόνο σε ό,τι αφορά οφειλές στο δημόσιο ή ασφαλιστικούς οργανισμούς. Επ’ ουδενί, δεν αποτελεί άφεση αμαρτιών, δεν αποτελεί συγχωροχάρτι για όσους «έβαλαν το δάχτυλο στο μέλι». Αντιθέτως, αυτός ο χρόνος δεν μετρά στο χρόνο παραγραφής των τυχών αδικημάτων.

Είναι, όμως,  άδικο κοντά «στα ξερά να καίγονται και τα χλωρά». Δεν είναι δυνατόν άνθρωποι που δεν ευθύνονται για φαινόμενα κακοδιαχείρισης του παρελθόντος να διαπομπεύονται και να διασύρονται. Η σημερινή κατάσταση λειτουργεί αποτρεπτικά σε νοικοκυραίους, σε σοβαρούς αγρότες να ασχοληθούν με τα συνεταιριστικά.

Τραβούμε, λοιπόν, μια γραμμή, όσον αφορά το παρελθόν. Στόχος μας είναι υγιείς συνεταιρισμοί, με επιχειρηματικό χαρακτήρα, που στηρίζονται καθαρά σε ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια. Η ανασυγκρότηση των αγροτικών συνεταιρισμών είναι μονόδρομος για την Κυβέρνηση. Δεν υπάρχει καμία χώρα με ανεπτυγμένο αγροδιατροφικό τομέα, χωρίς σημαντική παρουσία αγροτικών συνεταιρισμών.

Προς αυτή την κατεύθυνση η Κυβέρνηση προτίθεται να φέρει συνολικές διορθώσεις στο νόμο περί συνεταιρισμών. Θέλω επίσης να πω ότι λαμβάνουμε υπόψη όλες τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις που έγιναν από διάφορες πτέρυγες της Επιτροπής. Στην Ολομέλεια θα διατυπωθούν βελτιώσεις στο συγκεκριμένο άρθρο προς την κατεύθυνση που και οι συνάδελφοι βουλευτές έθεσαν».

7 Μεταρρυθμίσεις

αντί για διαχείριση των αγροτικών προβλημάτων

«Χρόνια τώρα παρακολουθώ τις εξελίξεις στον αγροτικό τομέα. Μεγάλωσα με τα προβλήματα των αγροτών και σέβομαι τον αγώνα τους, γιατί είναι αγώνας καθημερινής επιβίωσης.

Ως βουλευτής μιας κατεξοχήν αγροτικής περιοχής, αλλά και ως Αναπληρωτής Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων πέρασα αμέτρητες ώρες με αγρότες, σε συσκέψεις και συναντήσεις, σε γραφεία και χωράφια συζητώντας τα προβλήματά τους και ψάχνοντας λύσεις.

Παρακολουθώ τις αγροτικές κινητοποιήσεις από τις πρώτες το 1995. Και κάθε χρόνο, Γενάρη – Φλεβάρη, οι αγρότες βγαίνουν στους δρόμους διεκδικώντας λύσεις στα προβλήματα.

Κάθε χρόνο ο βασικός κορμός των αιτημάτων είναι ίδιος:

-          Το κόστος παραγωγής και ιδιαίτερα οι τιμές στο πετρέλαιο και το ρεύμα.

-          Τα έργα υποδομών που θα μειώσουν το κόστος, όπως φράγματα και ταμιευτήρες.

-          Το πρόβλημα της ρευστότητας.

-          Οι κατ’ εξαίρεση αποζημιώσεις, όπως αυτές για το πράσινο σκουλήκι.

-          Το άνοιγμα της ψαλίδας των τιμών ανάμεσα στο χωράφι και το ράφι.

-          Οι ελληνοποιήσεις εισαγόμενων αγροτικών προϊόντων.

-          Τα φέσια που ρίχνουν έμποροι στους παραγωγούς και οι καθυστερήσεις στις πληρωμές.

Για την αντιμετώπιση των σοβαρών αυτών αιτημάτων, η Πολιτεία κατέφευγε σε μια λογική διαχείρισης και μετάθεσης των προβλημάτων στο μέλλον με έκτακτες παροχές και κατ’ εξαίρεση αποζημιώσεις.

Η κοντόφθαλμη αυτή διαχειριστική λογική αντιμετώπισης των αγροτικών προβλημάτων είχε διπλό κόστος:

-          Τα προβλήματα διογκώνονταν, κακοφόρμισαν, έγιναν χρόνιες παθογένειες και πλέον τα συνήθη «μερεμέτια» δεν αρκούν, δεν αντέχουν το βάρος της δημοσιονομικής πραγματικότητας.

-          Την ίδια ώρα η χώρα σέρνεται στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια για ενισχύσεις που δεν θεωρούνται συμβατές με τα ευρωπαϊκά ειωθότα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «πακέτο» Χατζηγάκη.

Αντί της διαχείρισης και της μετάθεσης των προβλημάτων από χρόνο σε χρόνο χρειαζόμαστε τομές και μεταρρυθμίσεις:

-          για να αναδιοργανώσουμε τον πρωτογενή τομέα,

-          να στηρίξουμε την αγροτική παραγωγή

-          και να δημιουργήσουμε ευνοϊκές συνθήκες για την ελληνική γεωργία του αύριο.

Προχωρούμε λοιπόν σε 7 Μεταρρυθμίσεις αντί για διαχείριση:

Πρώτη μεταρρύθμιση, η αλλαγή του φορολογικού συστήματος των αγροτών με την καθιέρωση βιβλίων εσόδων και εξόδων.

Έτσι δίνουμε καίριο χτύπημα σε δυο παθογένειες που ταλανίζουν την αγροτική οικονομία:

-          Τις ελληνοποιήσεις αγροτικών προϊόντων και

-          Το άνοιγμα της ψαλίδας στις τιμές από το χωράφι στο ράφι.

Με τη φορολογική μεταρρύθμιση μπαίνει τέλος σε αυτή τη διπλή πληγή. Από τη στιγμή που οι αγρότες θα φορολογούνται με βάση τα έσοδα δεν έχουν κίνητρο να γράφουν υψηλότερες τιμές ή περισσότερα κιλά των πραγματικών.

Έτσι:

-          ούτε παραπλάνηση των καταναλωτών έχουμε με τις ελληνοποιήσεις,

-          ούτε ακριβότερες τιμές για τον καταναλωτή,

-          ούτε απώλεια εσόδων για το κράτος από επιστροφή ΦΠΑ με εικονικά τιμολόγια.

Δεύτερη μεταρρύθμιση, η θέσπιση αγροτικού πετρελαίου μειωμένης φορολόγησης με ταυτοποίηση δεδομένων για κάθε αγρότη. Με στόχο, όταν τα δημοσιονομικά το επιτρέψουν, το αγροτικό πετρέλαιο να είναι αφορολόγητο.

Επιπλέον μελετάται η καθιέρωση ειδικού νυχτερινού αγροτικού ρεύματος. Με δεδομένες τις δρομολογηθείσες αυξήσεις στην τιμή του ρεύματος το Μάιο και τον Ιούλιο, στόχος του μέτρου είναι να αμβλυνθούν στο βαθμό του δυνατού οι συνέπειες για τους αγρότες.

Και βεβαίως, το κόστος παραγωγής επιβαρύνεται και από τον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ στα αγροτικά εφόδια. Η δέσμευση της κυβέρνησης για μείωση του, όπως τόνισε και ο πρωθυπουργός ισχύει στο ακέραιο.

Τρίτη μεταρρύθμιση, η ενεργοποίηση της προαιρετικής ασφάλισης στον ΕΛΓΑ για νόσους και ασθένειες που σήμερα δεν αποζημιώνονται από τον Οργανισμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι ζημιές από το πράσινο σκουλήκι στο βαμβάκι και όχι μόνο.

Με βάση αναλογιστικές μελέτες ο αγρότης θα έχει τη δυνατότητα με επιπλέον ασφάλιστρο να ασφαλίζει την παραγωγή του για αίτια που μέχρι σήμερα δεν ασφαλίζονται.

Τέταρτη μεταρρύθμιση, η σύσταση του Ταμείου Αγροτικής Επιχειρηματικότητας που στοχεύει στην ενίσχυση της ρευστότητας των αγροτών που μπαίνουν σε σχέδια βελτίωσης, στη μεταποίηση, σε επενδύσεις στον αγροτικό τομέα.

Υλοποιείται, δηλαδή, ένα πάγιο αίτημα των αγροτών, η θέσπιση του λεγόμενου ΑΓΡΟΤΕΜΠΕ. Με κεφάλαια άνω των 300 εκατομμυρίων ευρώ θα είναι πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των αγροτών.

Πέμπτη μεταρρύθμιση, η υπαγωγή του Μητρώου Εμπόρων Αγροτικών Προϊόντων στο Γενικό Μητρώο του Υπουργείου Ανάπτυξης. Η εξέλιξη αυτή θα δώσει τέλος σε νοσηρές καταστάσεις που καθιστούν τους αγρότες όμηρους των εμπόρων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι ροδακινοπαραγωγοί που έμεναν επί μήνες απλήρωτοι για τη σοδειά που είχαν πουλήσει.

Με το Μητρώο Εμπόρων θα υπάρχουν εγγυητικές επιστολές και κυρίως, συμβόλαια με τους παραγωγούς, που θα καθορίζουν τους όρους πώλησης του προϊόντος. Ξεκάθαροι κανόνες, καθαροί λογαριασμοί.

Έκτη μεταρρύθμιση, τα έργα υποδομών που θα μειώσουν το κόστος παραγωγής. Πέραν της μερικής μεταφοράς νερού από τον Αχελώο στο θεσσαλικό κάμπο, ένα έργο κατεξοχήν περιβαλλοντικό, οφείλουμε στη νέα Προγραμματική περίοδο 2014-2020 να μην ενδώσουμε σε πιέσεις πελατειακών σχέσεων για αναπλάσεις και πλατείες, αλλά να κατευθύνουμε όσο το δυνατόν περισσότερους πόρους για φράγματα, ταμιευτήρες, λιμνοδεξαμενές και εγγειοβελτιωτικά έργα.

Έβδομη μεταρρύθμιση, η επένδυση στην τυποποίηση και μεταποίηση των αγροτικών προϊόντων, προκειμένου να μένει εδώ η προστιθέμενη αξία. Το παράδειγμα με το λάδι που εξάγεται χύμα και τυποποιείται στην Ιταλία είναι γνωστό σε όλους. Με το νέο Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης θα δώσουμε προτεραιότητα στη χρηματοδότηση επενδυτικών προτάσεων για την τυποποίηση και τη μεταποίηση των αγροτικών μας προϊόντων.

Οι διαχειριστικές λογικές του παρελθόντος αποδείχθηκε ότι δεν λύνουν τα προβλήματα. Δεν έχουμε, λοιπόν, την πολυτέλεια να χρονοτριβούμε, να βρισκόμαστε σε αντιπαράθεση για χρήματα που δεν υπάρχουν.

Έχουμε χρέος να διαμορφώνουμε το αύριο της ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας. Μια ποιοτική, αγροτική παραγωγή με αξιώσεις στην Ευρώπη και θέση στον κόσμο».