Το πιστόλι στο τραπέζι είναι άδειο
- Published in Άρθρα
04-04-10_
Τελικώς, οι κυβερνητικοί πανηγυρισμοί για τη συμφωνία των Βρυξελών αποδείχθηκαν τουλάχιστον ατυχείς, όπως απέδειξε η δημοπρασία των επταετών ομολόγων που έκανε η Ελλάδα για να εξασφαλίσει δάνειο 5 δις ευρώ. Οι αποφάσεις της συνόδου κορυφής για «στήριξη» της Ελλάδος δεν αποκλιμάκωσαν τα spreads. Απαιτήθηκε επιτόκιο περίπου 6% για να καλυφθούν οι δανειακές μας ανάγκες και το ελληνικό επιχείρημα ότι ο μηχανισμός στήριξης που προσέφερε η Ευρώπη θα συμπίεζε το κόστος δανεισμού κατέπεσε. Η δίμηνη ανάλωση πολιτικού κεφαλαίου σε διαπραγματεύσεις δεν μας εξασφάλισε, παρά μια απόφαση του ευρωπαϊκού συμβουλίου που απλώς μας δίνει μια ανάσα ολίγων μηνών. Η κάλυψη των δανειακών αναγκών της χώρας με υψηλό κόστος παραμένει μια πραγματικότητα.
Γεγονός είναι ότι η Ελλάδα δανείστηκε με όρους ανάλογους με αυτούς που είχε δανειστεί πριν τη συμφωνία της συνόδου των Βρυξελλών. Το κόστος δανεισμού δεν αποκλιμακώθηκε. Μάλιστα υπάρχει και μια βασική διαφορά. Το περιορισμένο ενδιαφέρον των επενδυτών να δανείσουν την Ελλάδα. Τρεις εβδομάδες πριν, το δημόσιο προχώρησε σε δημοπρασία δεκαετούς ομολόγου και του προσφέρθηκαν πολλαπλάσια χρήματα από αυτά που ζητούσε, ενώ τώρα παρατηρήθηκε το φαινόμενο μιας μικρής μόνο υπερκάλυψης της έκδοσης. Αυτό καταδεικνύει ότι η διαχείριση απλώς του κόστους δανεισμού δεν είναι πλέον το μόνο ζητούμενο. Η ελκυστικότητα των τίτλων δείχνει ότι δεν καρπωθήκαμε όσο αναμέναμε τη συμφωνία της συνόδου κορυφής.
Ήταν γνωστό ότι θα χρειαζόμασταν πάνω από 50 δις ευρώ δανεικά το 2010. Παράλληλα είναι γνωστό ότι το σημείο πίεσης θα ήταν το δίμηνο Απριλίου- Μαΐου, όπου οι δανειακές υποχρεώσεις θα ξεπερνούσαν τα 20 δις ευρώ. Αυτό σημαίνει ότι και το επόμενο δίμηνο θα αναζητήσουμε από τις αγορές πάνω από 10 δις ευρώ. Η δανειοληπτική αντοχή της χώρας ισορροπεί σε τεντωμένο σχοινί, χωρίς να είναι σαφές σε ποιο επίπεδο δανεισμού θα ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός στήριξης. Και μιλούμε για ένα μεικτό μηχανισμό στήριξης που συνδυάζει και την εμπλοκή του ΔΝΤ. Εμπλοκή που την προκάλεσε η πολιτική μπλόφα του πρωθυπουργού, μπλόφα που είναι εμφανές πια ότι επιστρέφει ως μπούμερανγκ.
Η ιστορία έχει αποδείξει ότι η τεχνογνωσία που προσέφερε το ΔΝΤ, όπου ενεπλάκη, είχε ολέθριες συνέπειες οδηγώντας οικονομίες σε βαθιά ύφεση. Η Ελλάδα δεν πρέπει να στηριχθεί οικονομικά σε εξωευρωπαϊκό παράγοντα, διότι εκτός από οικονομικό θα εκπέμψει και λάθος πολιτικό μήνυμα. Σήμερα αυτή την πολυτέλεια η χώρα δεν την έχει. Αυτό που απαιτείται είναι μια αναπτυξιακή πολιτική, ώστε να αποφευχθεί η συρρίκνωση του ΑΕΠ και να γίνει αντιμετωπίσιμη η διόγκωση του δημόσιου χρέους.
Δυστυχώς, αναπτυξιακές πρωτοβουλίες από την κυβέρνηση δεν βλέπουμε. Ακόμη και το φορολογικό νομοσχέδιο είναι αντιαναπτυξιακό και άτολμο. Μέσα σε ένα δυσμενές οικονομικό κλίμα με μειωμένες προσδοκίες, το γεμάτο πιστόλι που ήθελε η κυβέρνηση πάνω στο τραπέζι δεν υπάρχει.
Μετά από αυτές τις εξελίξεις, εύλογο είναι το ερώτημα που διατυπώνεται ακόμη και από στελέχη του κυβερνόντος κόμματος: Η κυβέρνηση προκειμένου να δυσφημίσει την προηγούμενη διακυβέρνηση «φούσκωσε» το έλλειμμα ελπίζοντας να εμφανίσει ως θεαματικά αποτελέσματα τη μείωσή του φέτος. Γιατί δεν δανείστηκε πριν ανακοινώσει το ύψος του ελλείμματος, όταν τα spreads ήταν στις 140 μονάδες, όπως τα άφησε η κυβέρνηση της ΝΔ;
Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Γραμματέας Πολιτικού Σχεδιασμού της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτής Λαρίσης.
