Για τους επικοινωνιολόγους μια διαφήμιση που κεντρίζει την προσοχή του κοινού είναι πετυχημένη. Πόσο δε μάλλον αν και το μήνυμα που εκπέμπει βρίσκει ανταπόκριση στον κόσμο. Η αντίδραση του «συστήματος ΠΑΣΟΚ» στο διαφημιστικό σποτάκι της Νέας Δημοκρατίας για τις ευρωεκλογές με τα διάσημα πλέον παπαγαλάκια που κινδυνολογούν και παραπληροφορούν είναι ενδεικτική της ενόχλησής του για την αποκάλυψη του ρόλου του.

Επί σχεδόν δύο χρόνια τα παπαγαλάκια του ΠΑΣΟΚ προφητεύουν αύξηση του ΦΠΑ για την αντιμετώπιση των ελλειμμάτων. Παρά τις κατηγορηματικές διαψεύσεις του αρμόδιου υπουργού οικονομικών, αλλά και του ίδιου του πρωθυπουργού ότι καμία τέτοια σκέψη δεν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης, τα παπαγαλάκια συνεχίζουν απτόητα τον γνωστό χαβά τους. Τώρα που το κυβερνών κόμμα προχωρά σε επικοινωνιακή αντεπίθεση αποκαλύπτοντας το ρόλο τους, ενοχλούνται και θορυβούν τόσο που θυμίζουν τη γνωστή λαϊκή ρήση για τη μύγα που μυγιάζεται! 

Προαναγγέλλουν κατάρρευση της οικονομίας, προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αποβολή της χώρας από τη ζώνη του ευρώ. Δεν πτοούνται που οι κασσανδρικές τους προβλέψεις διαψεύδονται. Αντιθέτως, τις μεταθέτουν για το εγγύς μέλλον. Πες-πες, στο τέλος κάτι θα μείνει έλεγε ο Γκέμπελς, ο θεωρητικός της χιτλερικής προπαγάνδας. Αυτή την τακτική ακολουθεί το «σύστημα ΠΑΣΟΚ». Εδώ και ένα χρόνο διακινεί σενάρια πρόωρων εκλογών και την ίδια ώρα αυτοί που τα διακινούν εγκαλούν την κυβέρνηση για εκλογολογία! 

Τώρα που αποκαλύπτεται ο ρόλος και η αναξιοπιστία τους, τα παπαγαλάκια του ΠΑΣΟΚ μοιάζουν με τον παπαγάλο στο ποίημα του Ζαχαρία Παπαντωνίου που διδασκόμασταν στα μαθητικά μας χρόνια. Ο παπαγάλος που παρουσιάζεται στο συνέδριο των πουλιών ως «διαβασμένος» και «σοφός»  αποκαλύπτεται στο τέλος ότι τη μόνη λέξη που ξέρει να λέει είναι η «καλησπέρα» και έτσι, όταν τα άλλα  πουλιά του ζητούν  «ν’ ακούσωμε τις λες και πάρα πέρα» εκείνος αμήχανα «βήχει ξεροβήχει μα τι να πει, ξανάπε καλησπέρα».

Αν κάτι φαίνεται πως δεν έχει αντιληφθεί το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» είναι ότι η διαφημιστική καμπάνια της ΝΔ είχε αυτή την ανταπόκριση, ακριβώς γιατί ο κόσμος είναι υποψιασμένος και δεν «μασάει» αδιαμαρτύρητα ότι του σερβίρει το κάθε παπαγαλάκι.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής των Ελλήνων.

Ώστε βάλλει κατά βαρβάρων ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης! Όπου βάρβαροι για τον κ. Παπανδρέου, τα εκατομμύρια των Ελλήνων που έχουν άλλη πολιτική επιλογή από το κόμμα του. Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα βροντοφώναξε από το προεκλογικό μπαλκόνι προς τους οπαδούς του. Άρα βάρβαροι για τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ μια και ψηφίζουμε για ευρωεκλογές δεν είναι μόνο οι νεοδημοκράτες αλλά και τα εκατομμύρια των Ευρωπαίων που αναδεικνύουν φιλελεύθερες κυβερνήσεις στις 22 από τις 27 χώρες της ΕΕ.

Είχε χρόνια να κατρακυλήσει τόσο χαμηλά η πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα και μάλιστα σε ευρωεκλογές. Όλοι πιστεύαμε ότι το τελευταίο διάστημα είχαμε από κοινού οικοδομήσει ένα νέο πολιτικό πολιτισμό. Η παρουσία στις ηγεσίες των κομμάτων, μιας νέας γενιάς πολιτικών θεωρούσαμε ότι ήταν εγγύηση για αντιπαράθεση με νηφαλιότητα και πολιτική επιχειρηματολογία. Η απρόσμενη διολίσθηση του κ. Παπανδρέου σε χαρακτηρισμούς που ξεπερνούν τα όρια της οξύτητας αγγίζοντας εκείνα της ύβρεως, μας επιστρέφουν σε ένα παρελθόν που δεν μας τιμά. Ένα παρελθόν που θυμίζει βαλκάνια και όχι Ευρώπη.

Ο διαχωρισμός των πολιτών σε πολιτισμένους και βαρβάρους ανάλογα με την πολιτική τους τοποθέτηση και τις κομματικές τους επιλογές θυμίζει την αλήστου μνήμης ρήση του Μένιου Κουτσόγιωργα για σύγκρουση δύο κόσμων, του φωτός με το σκότος. Όπου φως κατά Κουτσόγιωργα ήταν οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ και σκότος οι υποστηρικτές της ΝΔ.

Η μελετημένη επίθεση του κ. Παπανδρέου –και λέω μελετημένη γιατί η συγκεκριμένη αναφορά δεν του ξέφυγε εν τη ρύμη του λόγου αλλά ήταν ανάγνωση γραπτού κειμένου- δείχνει κάτι πολύ πιο σοβαρό. Είναι αποκαλυπτική της γύμνιας του ΠΑΣΟΚ σε προτάσεις και θέσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του τόπου. Για να κρύψει λοιπόν τη γύμνια του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανακαλύπτει γύρο του βαρβάρους. Γιατί όπως έγραφε και ο μεγάλος Αλεξανδρινός ποιητής «και τώρα τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους; Ήταν και αυτοί μια κάποια λύσις».

Εορτασμοί για την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού σήμερα και θα επιχειρήσουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα αν έχουν απομείνει Ρωμιοί στον Πόντο. Μετά τη μικρασιατική καταστροφή και την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, θεωρητικά δεν υπάρχουν Πόντιοι στον ιστορικό Πόντο. Ωστόσο, τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα.

Κριτήριο για την ανταλλαγή των πληθυσμών στη συνθήκη της Λοζάνης ήταν το θρήσκευμα και όχι η γλώσσα. Έτσι ήρθαν στην Ελλάδα τουρκόφωνοι ορθόδοξοι Ρωμιοί από την Καππαδοκία, που στην διάρκεια της μακράς δουλείας των έξι αιώνων έχασαν την ελληνική λαλιά. Στον Πόντο, όμως παρατηρήθηκε το φαινόμενο των κρυπτοχριστιανών. Χιλιάδες ήταν οι Πόντιοι που φαινομενικά ασπάστηκαν το μωαμεθανισμό είτε υπό πίεση είτε εκούσια προσβλέποντας στα προνόμια των μουσουλμάνων. Πολλοί από αυτούς όταν άρχισε η φιλελευθεροποίηση της οθωμανικής αυτοκρατορίας έσπευσαν να δηλώσουν ότι είναι χριστιανοί. Με την έναρξη των βαλκανικών πολέμων, όμως, αρκετοί, λόγω της έντασης στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ανέστειλαν την αποκάλυψη της πραγματικής τους πίστης, φοβούμενοι την οργή των μουσουλμάνων. Έτσι, δεν επετράπη σε αυτούς του Ποντίους να έρθουν στην Ελλάδα, παρά τα αλλεπάλληλα αιτήματά τους, ακόμη και κατά την υπογραφή του συμφώνου της ελληνοτουρκικής φιλίας το 1930.

Το 1989 συμμετέχοντας σε ένα πρόγραμμα ανταλλαγής φοιτητών βρέθηκα στην Κωνσταντινούπολη, φιλοξενούμενος σε φοιτητική εστία που προορίζονταν για κοιτώνας του ΝΑΤΟ. Εκεί δοκίμασα έκπληξη μια μέρα όταν μου σύστησαν Τούρκο φοιτητή «που μιλάει ρωμαίικα σαν κι’ εσένα». Ο φοιτητής που κατάγονταν από τη Ριζούντα, απ’ όπου έλκει καταγωγή και ο Ερτογάν, άρχισε να μου μιλά ποντιακά. Όποιος γνωρίζει αρχαία ελληνικά μπορεί να τα καταλάβει, καθώς τα ποντιακά διατηρούν τα περισσότερα στοιχεία της γλώσσας των προγόνων μας.

Η έκπληξη ήταν εξίσου μεγάλη και για τον Πόντιο φοιτητή που θεωρούσε ότι θα καταλάβαινα κάθε του λέξη, καθώς πίστευε ότι στην Ελλάδα μιλούμε όλοι τη γλώσσα των παππούδων του. Τι εθνική συνείδηση έχουν αυτοί οι εναπομείναντες Πόντιοι στον ιστορικό Πόντο είναι ένα ερώτημα. Ίσως γι’ αυτό ακόμη και σήμερα διώκονται στην Τουρκία όσοι γράφουν για την ιδιαίτερη κουλτούρα των Ποντίων ως υπονομευτές της εθνικής ακεραιότητας της Τουρκίας.

Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι Βουλευτής Λαρίσςη της Νέας Δημοκρταίας, Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Άμυνας της Βουλής των Ελλήνων.

Είχα την ευκαιρία χθες συνοδεύοντας των υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Γιώργο Σουφλιά να επισκεφθώ τα έργα ανασύστασης της λίμνης Κάρλα. Ήταν μια όαση στην γκρίζα πολιτική πραγματικότητα που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες και μια έμπρακτη απάντηση στον ισοπεδωτικό αφοριστικό λόγο της αντιπολίτευσης που απαξιώνει μονίμως το έργο που επιτελεί η κυβέρνηση. Η εικόνα μαγευτική, με τα βουβάλια να τσαλαβουτάνε στα νερά της λίμνης, που του χρόνου τέτοιον καιρό θα είναι γεμάτη.

Τέτοιες ώρες αναρωτιέται κανείς πόσο λάθος πολλές φορές είναι οι ανθρώπινες παρεμβάσεις στη φύση. Η λίμνη Κάρλα με τα περίφημα καρλίσια ψάρια που έφταναν να ταΐσουν όλη τη Θεσσαλία, αποξηράνθηκε στη δεκαετία του ’60, όπως και άλλες λίμνες για την αντιμετώπιση της ελονοσίας. Η γη που προέκυψε διανεμήθηκε σε ακτήμονες αγρότες, προκαλώντας αρχική ευφορία, αλλά τα κτήματα δεν αποδείχθηκαν ιδιαίτερα εύφορα. Αντίθετα, χρόνο με το χρόνο έγιναν όλο και πιο έντονες οι συνέπειες της αποστράγγισης της λίμνης. Το κλίμα στην περιοχή άλλαξε δραματικά. Μειώθηκαν οι βροχοπτώσεις, αυξήθηκε η θερμοκρασία, ενώ έπεσε δραματικά η στάθμη του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα. Στις γύρο περιοχές εμφανίστηκαν ρήγματα, προκαλώντας καταστροφές σε χωριά όπως το Ριζόμυλο και η Νίκη, όπου σπίτια σκίστηκαν κυριολεκτικά στα δύο. Η Κάρλα έπαιρνε την εκδίκησή της!

Μισό αιώνα μετά, μια λίμνη ξαναγεννιέται. Η ανασύσταση της λίμνης Κάρλα είναι ένα κατεξοχήν περιβαλλοντικό έργο που θα συμβάλλει στην αλλαγή του μικροκλίματος της περιοχής, θα εμπλουτίσει τον υδροφόρο ορίζοντα και θα ξεδιψάσει χιλιάδες στρέμματα του διψασμένου θεσσαλικού κάμπου. Παράλληλα, τα συμπληρωματικά έργα που γίνονται, το κωπηλατοδρόμιο, το ποδηλατοδρόμιο, τα μονοπάτια για περίπατο, τη δενδροφύτευση, τα παρατηρητήρια ζώων και πτηνών που θα αναπτυχθούν στο νέο οικοσύστημα, δημιουργούν όλες τις προϋποθέσεις και για περαιτέρω τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.

Το νερό του Πηνειού που χύνεται στη θάλασσα θα αποτελέσει μέσω του φράγματος της Γυρτώνης, την υδάτινη φλέβα που θα δώσει και πάλι ζωή στην Κάρλα. Μένει να μας πουν οι παλιότεροι αν τα ψάρια της λίμνης θα έχουν τη γεύση που είχαν τα καρλίσια πριν την αποξήρανση…