Χρησιμοποιούμε τα cookies στην ιστοσελίδα μας, σύμφωνα με την Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μάξιμος Χαρακόπουλος | Νέα Δημοκρατία - Ομιλίες
Menu
A+ A A-

Ολόκληρη η ομιλία στην επιτροπη Ευρωπαικών υποθέσεων 30.3.2017

ΒΟΥΛΗ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ

Αθήνα 30 Μαρτίου 2017

ΟΜΙΛΙΑ
του βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της βουλής,

με θέμα τη «διατύπωση Γνώμης επί της πρότασης Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τον ορισμό, την παρουσίαση και την επισήμανση των αλκοολούχων ποτών, τη χρήση των ονομασιών των αλκοολούχων ποτών στην παρουσίαση και επισήμανση άλλων τροφίμων, καθώς και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων για τα αλκοολούχα ποτά

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Όπως ορθώς ελέχθη, οι γεωγραφικές ενδείξεις είναι άυλη πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης, για αυτό και η Ε.Ε. οφείλει να προστατεύει τα προϊόντα γεωγραφικής ένδειξης που παράγονται με συγκεκριμένες προδιαγραφές και ποιοτικά χαρακτηριστικά, συνδεδεμένα με την παράδοση κάθε τόπου.
Η προστασία αυτή, κύριε Πρόεδρε, πρέπει να υπάρχει όχι μόνον εντός της Επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά να επεκτείνεται και εκτός Ευρώπης με τις εμπορικές συμφωνίες της Ένωσης με τρίτες χώρες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να πάψει να διαβαθμίζει τα προϊόντα ονομασίας προέλευσης και τα προϊόντα γεωγραφικής ένδειξης σε προϊόντα που απολαμβάνουν πλήρους προστασίας σε σχέση με άλλα που περιορίζονται σε αυξημένη προστασία και τα περισσότερα που δεν έχουν καμία προστασία στις συμφωνίες με τρίτες χώρες. Είναι πρόσφατος ο κουρνιαχτός από τη CETA, τη Συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τον Καναδά.
Λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα δεδομένα της Χώρας μας, το μέγεθος των επιχειρήσεων σε σχέση με τους υπόλοιπους εταίρους μας και το γεγονός ότι υφίσταται άμεση σχέση των αλκοολούχων ποτών, προϊόντων γεωγραφικής ένδειξης με την αγροτική παραγωγή, επιτρέψτε μου να πω, εκπροσωπώντας μια περιοχή που παράγει ένα εμβληματικό προϊόν γεωγραφικής ένδειξης, το τσίπουρο Τυρνάβου, να διατυπώσω κάποιες επισημάνσεις που αφορούν στο σχέδιο του νέου Κανονισμού.
Καταρχάς, θα ήθελα να σταθώ στην άμεση και στενή σχέση που πρέπει να έχουν τα αλκοολούχα ποτά – προϊόντα γεωγραφικής ένδειξης με την αγροτική παραγωγή. Από την εισαγωγή της πρότασης για τον νέο Κανονισμό, αυτό είναι φανερό. Η σχέση, όμως, αυτή στην πράξη μεταφράζεται με την προστασία της αγροτική μας παραγωγής που δίνει την πρώτη ύλη για την παρασκευή των αλκοολούχων ποτών γεωγραφικής ένδειξης. Οι τοπικές κοινωνίες που στηρίζουν και προωθούν, όπως μπορούν, τα προϊόντα αυτά τα θεωρούν ως το τελικό στάδιο μιας παραγωγικής διαδικασίας που θα μοιράσει την προστιθέμενη αξία σε όλους, από τον παραγωγό μέχρι τον οινοποιό και τον αποσταγματοποιό.
Αυτό, όμως, συνηγορεί υπέρ της μεγαλύτερης εμπλοκής του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, το οποίο, λόγω της άμεσης σχέσης του με την παραγωγική διαδικασία, μπορεί να συνεισφέρει πολλαπλά και θεωρώ ότι είναι λάθος η διατύπωση γνώμης, χωρίς τις επισημάνσεις των Υπηρεσιών του, όπως επίσης θεωρώ παράλειψη, για να χρησιμοποιήσω μια ήπια έκφραση, το ότι δεν έχουμε τις απόψεις της Κεντρικής Συνεταιριστικής Ένωσης Αμπελοοινικών Προϊόντων (ΚΕΟΣΟΕ) που εκφράζει τους συνεταιρισμένους αμπελουργούς και τους οινοποιητικούς συνεταιρισμούς.
Με την ευκαιρία αυτή, θα ήθελα να επαναλάβω μια παλαιότερη πρότασή μου, μετά από συνεργασία με τον οινοποιητικό συνεταιρισμό Τυρνάβου, για την αιθυλική αλκοόλη γεωργικής προέλευσης από την οποία θα πρέπει να παρασκευάζονται τα αλκοολούχα ποτά γεωγραφικής ένδειξης, καθότι δεν διευκρινίζεται γεωγραφικά η προέλευσή της, θα ήταν ωφέλιμο να προταθεί η χρήση αλκοόλης από εγχώρια προϊόντα. Παρασκευή ούζου ή τσίπουρου από Ελληνική αμπελοοινική αλκοόλη της οποίας η ποιότητα είναι αδιαμφισβήτητα υψηλή, θα αποτελούσε χρήσιμη διέξοδο για τους αμπελουργούς του τόπου μας που κατά περιόδους βλέπουν την παραγωγή τους να μένει αδιάθετη.
Σήμερα, κατά κανόνα, η αλκοόλη αυτή προέρχεται από εισαγωγές ή από επεξεργασία εισαγόμενης μελάσας. Το δεύτερο σημείο, κύριε Πρόεδρε, που θα ήθελα να σταθώ αφορά στην ανάθεση στην Επιτροπή της εξουσίας να αποφασίζει ακόμη και για την ακύρωση της προστασίας γεωγραφικών ενδείξεων που αναφέρονται στον προηγούμενο Κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 110/2008 και μεταφέρονται στον παρόντα.
Χαρακτηριστικά είναι τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους που μας δόθηκε σχετικά με τα παραπάνω που γίνεται φανερό ότι η Επιτροπή αποκτά υπερεξουσίες οι οποίες, αν δεν θέσουμε τις αντιρρήσεις μας, ίσως αποδειχθούν επιζήμιες για τις κατοχυρωμένες γεωγραφικές ενδείξεις της Χώρας μας.
Επιπλέον, η παραγωγή αλκοολούχων ποτών στη Χώρα μας είναι κυρίως μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις, όπως μας εξήγησε νωρίτερα ο εκπρόσωπος του Γενικού Χημείου του Κράτους, άνω του 65% για τις οποίες το διοικητικό άχθος, η γραφειοκρατία, το οικονομικό κόστος που επιφέρει ο νέος Κανονισμός θα είναι δυσβάσταχτα. Παρότι λοιπόν γίνεται αναφορά σε διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν, όπως παραδείγματος χάριν σύμφωνα με την παρ. 4 του αρ. 43 «πριν την έκδοση μιας κατ’ εξουσιοδότηση πράξης η Επιτροπή διεξάγει διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες που ορίζουν τα Κράτη – Μέλη» δεν πρέπει να εφησυχάζουμε για την περίπτωση που ενδεχομένως θα αφορούν στα Ελληνικά αλκοολούχα προϊόντα γεωγραφικής ένδειξης.
Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές αποτελούν απευθείας παρεμβάσεις και οι αντιρρήσεις μας πρέπει να είναι σαφείς, ενώ δεν πρέπει να αμελήσουμε την παροχή διευκρινίσεων σχετικά με το καθεστώς ….στις εμπορικές συναλλαγές με τρίτες χώρες.
Τέλος, στο θέμα της συσκευασίας διαφαίνεται η πρόθεση που υπάρχει για την εμφιάλωση - συσκευασία σε περιοχές ή χώρες εκτός των γεωγραφικών ορίων των αλκοολούχων προϊόντων γεωγραφικής ένδειξης. Στην έκθεση του Γενικού Χημείου του Κράτους περιγράφονται ορθά επιχειρήματα, όπου καταστρατηγείται η έννοια της ονομασίας των προϊόντων γεωγραφικής ένδειξης και οι ιδιαίτερες συνθήκες της χώρας μας που επιβάλλουν τη διατήρηση του σημερινού θεσμικού πλαισίου, όπως ο κίνδυνος υποβάθμισης ή νοθείας του προϊόντος που μεταφέρεται χύμα.
Κύριε Πρόεδρε, δεν θα θέλαμε η πικρή εμπειρία που έχουμε με το ελαιόλαδο που εξάγεται χύμα στην Ιταλία και εκεί συσκευάζεται και εμφιαλώνεται με απώλεια της προστιθέμενης αξίας του προϊόντος για τους παραγωγούς, να βρει εφαρμογή και στα αλκοολούχα ποτά με γεωγραφική ένδειξη. Για αυτούς τους λόγους, πιστεύω ότι ως χώρα δεν πρέπει να συναινέσουμε στον νέο κανονισμό της ευρωπαϊκής επιτροπής για τα αλκοολούχα ποτά, καθώς μπορεί να αποδειχθεί η κερκόπορτα για την άλωση εμβληματικών ελληνικών προϊόντων με γεωγραφική ένδειξη.

Read more...

Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στην παρουσίαση βιβλίου Θεόδωρου Καράογλου

Μάξιμος Κατερίνη 1

Κατερίνη 19 Μαρτίου 2017

Ομιλία
του Βουλευτή – Συγγραφέα
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην παρουσίαση του βιβλίου του Βουλευτή κ.Θ.Καράογλου
«Ορκίζομαι»

Κυρίες και κύριοι, φίλες και φίλοι,

Ο καλός συνάδελφος Θοδωρής Καράογλου αποφάσισε με το βιβλίο του Ορκίζομαι να θέσει προς συζήτηση ένα κομβικό για την λειτουργία του πολιτικού μας συστήματος ζήτημα, αυτό της συνταγματικής αναθεώρησης.

Ανατρέχοντας στην ιστορική εξέλιξη των ελληνικών συνταγμάτων από τις απαρχές της προσπάθειας δημιουργίας του νεοελληνικού κράτους, την επαύριο της ελληνικής παλιγγενεσίας και στα πρώτα του βήματα, διαπιστώνουμε την απλούστατη αλήθεια ότι οι αναθεωρήσεις λαμβάνουν χώρα σε μεταβατικές περιόδους. Όταν δηλαδή έχουν διαμορφωθεί νέες κοινωνικές και πολιτικές πραγματικότητες που απαιτούν από το συνταγματικό κανόνα, που είναι ο άξονας της λειτουργίας της κοινωνίας, να προσαρμοσθεί αναλόγως.

Αυτόν τον ρόλο έπαιξε και το Σύνταγμα του 1975, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής άνοιγε μια νέα εποχή που άφηνε πίσω της τον ζόφο των αντιδημοκρατικών παρεκκλίσεων και της άνισης αντιμετώπισης των πολιτών. Άνοιγε μια εποχή, όπου η Ελλάδα θα μπορούσε να διατρέξει τα βήματα που την χώριζαν από την αναπτυγμένη και δημοκρατική δυτική Ευρώπη και μάλιστα να γίνει πλήρες και ισότιμο μέλος της σε σχεδόν μια 5ετία.

Στην πραγματικότητα λοιπόν, η ψήφιση του νέου Συντάγματος όχι μόνον αντανακλούσε την νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά την πτώση της επταετούς δικτατορίας, την εγκαθίδρυση της εθνικής συμφιλίωσης με την νομιμοποίηση του ΚΚΕ, που ολοκλήρωνε ένα μεγάλο κύκλο που είχε ανοίξει από τις απαρχές του εμφυλίου πολέμου, ήδη με το τέλος της κατοχής, αλλά δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη και την ευημερία του τόπου.

Το Σύνταγμα έγινε μοχλός αυτής της μετάβασης και μάλιστα σε μια ορισμένη κατεύθυνση, που χάρη στον οραματισμό και στην αποφασιστικότητα του Εθνάρχη, επετεύχθη παρά τις αντιδράσεις του πρώιμου αλλά πάντα ισχυρού λαϊκισμού, που δυστυχώς στην πατρίδα μας έχει βαθιές ρίζες.

Ερχόμενοι στο σήμερα, είναι νομίζω ελάχιστοι όσοι δεν αντιλαμβάνονται ότι η εποχή που ζούμε έχει επίσης χαρακτηριστικά του τέλους και της μετάβασης. Ουσιαστικά η μεταπολίτευση έχει τελειώσει, κι απλώς ζούμε σε μακρά μεταβατική περίοδο που δεν ξέρουμε πόσο θα διαρκέσει και κυρίως προς τα πού θα πάμε.

Και αυτά τα δύο στοιχεία είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Η τρέχουσα περιπέτεια της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ύστατη και απελπισμένη απόπειρα να διατηρηθεί η μεταπολίτευση στην πλέον παρηκμασμένη της μορφή. Είναι η προσπάθεια συγκεκριμένων στρωμάτων να γαντζωθούν από την εξουσία και να περισώσουν τα προνόμιά τους, αδιαφορώντας βεβαίως για την καταστροφή που προκαλούν στη χώρα και στις επερχόμενες γενιές.

Θα έλεγα ότι πρόκειται για την εκδήλωση του πιο αντικοινωνικού ατομικισμού, ο οποίος εκτράφηκε στα χρόνια της μεταπολίτευσης, όπου οι αξίες του σεβασμού προς το σύνολο, της ηθικής προσωπικότητας και του αγνού πατριωτισμού ποδοπατήθηκαν κυριολεκτικά από την φρενίτιδα της ψευδούς ευμάρειας που πρόσφερε ένα παρασιτικό παραγωγικό μοντέλο.

Ως εκ τούτου, σήμερα είναι εκ νέου η ώρα μια ουσιαστικής αναθεώρησης του Συντάγματος, που όχι μόνον θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της νέας πραγματικότητας αλλά θα δημιουργεί τις συμπαγείς συνθήκες για την ανάπτυξη και την ευημερία του λαού μας, θα σημάνει την αφετηρία μιας νέας εποχής.

Για το λόγο αυτό, απαιτείται η έναρξη ενός δημοσίου διαλόγου, όπου θα τεθούν όλα τα ζητήματα τα οποία θα πρέπει να αναθεωρήσουμε και να προσθέσουμε. Αλλά προσοχή όταν λέμε δημόσιο διάλογο δεν εννοούμε την καρικατούρα διαλόγου που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση. Δεν εννοούμε αυτόκλητες λαϊκές συνελεύσεις, ανάλογες με αυτές που δρούσαν στην πλατεία των αγανακτισμένων, και προετοίμασαν την έφοδο των δημαγωγών στην εξουσία.

Οι θεσμοί δεν είναι παιχνίδια στα χέρια της εκτελεστικής εξουσίας για να τους χρησιμοποιεί κατά το δοκούν και ίδιον συμφέρον. Η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου, με νόμους και κανόνες, με εμπεδωμένη δημοκρατία, που σέβεται και ακολουθεί τις προβλεπόμενες διαδικασίες. Δεν θα γίνει, όσο κι αν το επιθυμούν κάποιοι, ούτε Βενεζουέλα ούτε νεοσοβιετική λαϊκή δημοκρατία. Όσοι το ονειρεύονται έχουν χάσει προ πολλού το ραντεβού με την ιστορία.

Πολύ περισσότερο που αυτό που χρειαζόμαστε δεν είναι η επιστροφή στις παθογένειες του παρελθόντος, που μέσω του συντάγματος, ευελπιστούν κάποιοι να διατηρήσουν τα οφίκιά τους ή να διαιωνίσουν την εξουσία τους. Χρειαζόμαστε μια φυγή μπρος τα εμπρός. Υπερβαίνοντας την κρίση με ριζικές μεταρρυθμίσεις που θα ανοίξουν το δρόμο στις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις του τόπου να αναπτυχθούν και στο πολιτικό σύστημα να αποκτήσει εκ νέου την χαμένη του αξιοπιστία.

Κι αυτός ο διττός στόχος να κινηθεί πάνω σε ένα όραμα του ελληνισμού που θα αρδεύει ταυτοχρόνως από την προσήλωσή μας στη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας αλλά και τον ευρωπαϊκό μας προσανατολισμό, που συνεπάγεται τον εκσυγχρονισμό και την πίστη μας στις δυτικές αξίες του πολιτισμού.

Ο κ. Καράογλου στο βιβλίο του προτείνει 19 αλλαγές που στοχεύουν στην αναβάθμιση του πολιτικού μας συστήματος και στη θεσμική θωράκιση του Συντάγματος. Νομίζω ότι στα περισσότερα από όσα αναφέρει συμφωνώ ανεπιφύλακτα.

Ξεκινώ από όσα αναφέρονται στο πολιτικό σύστημα, το οποίο κυριολεκτικά περνά μαύρες μέρες. Ίσως πρόκειται, κρίνοντας από την εικόνα της δημόσιας αντιπαράθεσης των κομμάτων και των βουλευτών, από τις χειρότερες ημέρες του κοινοβουλευτισμού. Η κρίση των μεγάλων κομμάτων, οδήγησε πολλούς συμπολίτες μας είτε στην ιδιώτευση είτε στην στήριξη άλλων κομματικών σχηματισμών, με την ελπίδα του νέου. Το νέο το είδαμε, το καλό δεν είδαμε.


Γιατί δυστυχώς, μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση, έχω την εντύπωση ότι η κατάσταση χειροτερεύει, το επίπεδο πέφτει. Ας ελπίσουμε ότι αυτός ο κύκλος της αναζήτησης σύντομα θα κλείσει. Άλλωστε κριτής όλων είναι ο ίδιος ο ψηφοφόρος. Ωστόσο, η μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 200 είναι μια απόφαση που μπορεί να οδηγήσει στην αναβάθμιση του κοινοβουλίου, και για την οποία δεν χρειάζεται αναθεώρηση του συντάγματος.

Όπως, επίσης, η κατάτμηση των περιφερειών μαμούθ όπως της Β΄ Αθηνών, όπου οι ψηφοφόροι δεν γνωρίζουν τους βουλευτές που τους εκπροσωπούν παρά μόνον μέσω των τηλεοπτικών παραθύρων. Κι αυτό το στοιχείο δεν προάγει ούτε τη δημοκρατία ούτε την ποιότητα του κοινοβουλευτισμού.

Έχουμε δει δυστυχώς ότι η πολιτική αντιπαράθεση στα λεγόμενα πάνελ, υποβιβάζεται σε ανταλλαγή της ατάκας και εξυπνακισμών, και οι πιο φωνακλάδες επισκιάζουν όσους επιχειρούν να μιλήσουν με επιχειρήματα. Ακόμη χειρότερα, η τηλεοπτική δημοκρατία αποκλείει τους μη αρεστούς ή τους μη έχοντες πρόσβαση στα ΜΜΕ, ανεξάρτητα από τις πραγματικές τους ικανότητες.

Αναμφίβολα, μια θετική αλλαγή είναι και η δυνατότητα συμμετοχής βουλευτών από την ομογένεια. Σήμερα σε συνθήκες παγκοσμιοποίησης είναι εφικτή η εφαρμογή αυτής της πρότασης, που θα προσδώσει άλλο δυναμισμό στα κοινοβουλευτικά πράγματα, κινητοποιώντας τους απανταχού της γης συμπατριώτες μας. Μια πρόταση που συνδυάζεται αναπόφευκτα και με τη δυνατότητα της ψήφου στους ομογενείς μας, κάτι που η ΝΔ αγωνίζεται να πραγματοποιηθεί εδώ και πολλά χρόνια.

Ένα ακόμη σημείο που θα ήθελα να επισημάνω είναι και η αποσύνδεση της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τη διάλυση της Βουλής. Πρόκειται στην πραγματικότητα για μια νόθευση της επιθυμίας του εκλογικού σώματος, να πέφτει μια κυβέρνηση, εκβιαζόμενη από την αδυναμία της εκλογής προέδρου της δημοκρατίας, για την οποία χρειάζονται τουλάχιστον 180 ψήφοι.

Αυτό το είδαμε και το 2014, όπου οι δυνάμεις του λαϊκισμού το χρησιμοποίησαν με απόλυτο κυνισμό και ανευθυνότητα ώστε να ανατρέψουν την τότε κυβέρνηση, και να καταλάβουν την εξουσία. Το αποτέλεσμα ήταν τη στιγμή που κάναμε τα πρώτα δειλά βήματα εξόδου από την μνημονιακή πολιτική, ρίξαμε μια βουτιά υπό την ηγεσία των Τσίπρα –Βαρουφάκη, στην κρίση του 15, που ακόμη πληρώνουμε και θα πληρώνουμε για πολύ όσο παραμένει αυτή η κυβέρνηση.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η κατάργηση του νόμου «περί ευθύνης υπουργών» είναι μια αδήριτη ανάγκη, καθώς έως σήμερα έχει επισωρεύσει πλήθος κακών και συμβάλλει ταυτοχρόνως στην αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος.

Στην πραγματικότητα, όλες οι παραπάνω προτεινόμενες αλλαγές εντάσσονται σε μια αμυντική λογική της συνταγματικής αναθεώρησης, που προσδοκά να μειώσει ή να υπερβεί τις σοβαρές παθογένειες του παρελθόντος.

Όμως, εμείς σήμερα χρειαζόμαστε και τις θετικές, τις επιθετικές θα έλεγα αποφάσεις που ανοίγουν προοπτικές. Και ανάμεσά του ως κορωνίδα θα θέσω την αναθεώρηση του άρθρου 16 για την παιδεία.
Για δεκαετίες επικρατεί στην Ελλάδα ένας ιδιότυπος στρουθοκαμηλισμός στο ζήτημα αυτό. Ενώ παντού γύρω μας ανοίγουν σαν τα μανιτάρια ιδιωτικά πανεπιστήμια, ενώ τα ελληνόπουλα ξενιτεύονται για να σπουδάσουν όπου μπορούν και η χώρα χάνει σε συνάλλαγμα, θέσεις εργασίας αλλά και εγκεφάλους, καθώς πολλά από τα παιδιά αυτά δεν επιστρέφουν, εδώ αρνούμαστε να προσαρμοστούμε.

Και η υποκρισία είναι πρωτοφανής, όταν οι ίδιοι που τα αρνούνται στέλνουν τα παιδιά τους έξω σε ιδιωτικά πανεπιστήμια, ενώ δεκάδες καθηγητές διδάσκουν σε ιδιωτικά πανεπιστήμια του εξωτερικού ιδιαίτερα στην Κύπρο. Αυτή η κωμωδία πρέπει να σταματήσει και να δώσουμε διέξοδο σε δυνάμεις οικονομικές και πνευματικές, που μπορούν να δημιουργήσουν μια πραγματική κοσμογονία. Η Ελλάδα μπορεί να γίνει κέντρο εκπαιδευτικό για τα Βαλκάνια, τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, της Εγγύς και Μέσης Ανατολής.

Πριν τελειώσω θα ήθελα να θίξω και ένα ζήτημα το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ το κάνει σημαία για επικοινωνιακούς λόγους. Αναφέρομαι στις σχέσεις κράτους-εκκλησίας και ότι πηγάζει εξ αυτού. Εδώ διαπιστώνουμε μια εμμονή που έχει δύο αιτίες. Η μία είναι η απόγνωση των στελεχών του που τους κάνει να θέλουν να αποδείξουν την αριστεροσύνη τους, καθώς υπογράφουν με τα χέρια και τα πόδια κάθε μνημονιακή υποχρέωση, σε μνημόνια που οι ίδιοι προκάλεσαν. Αφού δεν μπορούν να κάνουν τους επαναστάτες στα δύσκολα, στοχοποιούν την εκκλησία.

Η δεύτερη αιτία είναι οι ιδεολογικές τους αντιλήψεις, οι οποίες δεν στρέφονται μόνον κατά της Ορθοδοξίας αλλά συνολικά έναντι της ελληνικής εθνικής συνείδησης. Κι αυτό δεν είναι κάτι δευτερεύον. Γιατί όσον αφορά τις σχέσεις του κράτους με την εκκλησία, τον θρησκευτικό όρκο ή τον τρόπο διδασκαλίας των θρησκευτικών στα σχολεία και οι ίδιοι οι ιεράρχες δεν έχουν αντίρρηση μέσα από ένα διάλογο να βρεθεί ένα modus vivendi. Αυτό είναι ένα και ο εξοβελισμός της Ορθοδοξίας είναι ένα άλλο, με άλλη στόχευση.

Γιατί, όπως σημειώνει και ο Καράογλου, το ζητούμενο είναι τι κοινωνία θέλουμε. Αν επιθυμούμε τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας, της δικής μας ιδιοπροσωπείας, προστατεύοντας και προάγοντας τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του έθνους μας, όπως είναι η γλώσσα, η παιδεία, η ιστορία και η θρησκεία μας ή αν έχουμε αποφασίσει ότι τελειώσαμε με αυτά και διαχεόμαστε σε άλλα σύνολα. Αυτό είναι λοιπόν κάτι που όλοι μαζί πρέπει να αποφασίσουμε και θα πρέπει να βρει την αντανάκλασή του στο Σύνταγμά μας.

Read more...

Ολόκληρη η Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στην ολομέλεια του νσχ υπ. Εσωτερικών 23.02.17

Μάξιμος βουλ

Αθήνα, 23 Φεβρουαρίου 2017

Ομιλία
του αναπληρωτή τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιου για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στη συζήτηση στην Ολομέλεια της βουλής του νσχ του υπουργείου Εσωτερικών:
«Συμπληρωματικά Μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ, ΕΥΡΑΤΟΜ) 1141/2014 περί ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων και ιδρυμάτων, μέτρα επιτάχυνσης του κυβερνητικού έργου αρμοδιότητας Υπουργείου Εσωτερικών και άλλες διατάξεις»

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Απολωλός ην και ευρέθη, ο κ. Τσακαλώτος. Πλην, όμως, αν και ομίλησε, άλαλος απεδείχθη όσον αφορά στα αποτελέσματα του Eurogroup. Δεν μας έκανε σοφότερους, μας παρέπεμψε στη συνεδρίαση της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων την Τρίτη. Όσο και αν αποφεύγει η κυβέρνηση να τοποθετηθεί, να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις -και κρύβεται με non paper- θα το πιει το πικρό ποτήρι…

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η συζήτηση ενός ακόμη νομοσχεδίου την τελευταία διετία διεξάγεται υπό συνθήκες αβεβαιότητας, που έχουν δημιουργήσει κυρίως η αναβλητικότητα, η ανευθυνότητα και η ανικανότητα αυτής της κυβέρνησης.

Παρακολουθούμε όλοι, πολίτες και πολιτικοί, ένα ρεσιτάλ καθυστερήσεων. Τώρα, πάμε πάλι για έναν νέο γύρο μετά την Καθαρά Δευτέρα. Για να δούμε πόσο μακρά θα είναι η σαρακοστή… Ας ελπίσουμε μόνον να μην ξανακούσουμε τον πρωθυπουργό να βάζει το Πάσχα ως χρονική αφετηρία για την απογείωση της ανάπτυξης, γιατί αυτό το υποσχέθηκε πέρυσι.

Τώρα πια σας μάθαμε. Μοναδικό κριτήριο όλων των αποφάσεών σας είναι οι καρέκλες της εξουσίας. Τα πάντα υποτάσσονται σε αυτόν τον υπέρτατο στόχο: Οι τακτικές κινήσεις, οι επικοινωνιακές ιαχές, η υπονόμευση του πολιτικού κλίματος, η διχαστική ρητορεία, οι λεονταρισμοί άνευ αντικειμένου.

Και δυστυχώς, σε αυτό το ανούσιο και καταστροφικό παιχνίδι εντυπώσεων, εντάσσονται και οι απειλές για πιθανό δημοψήφισμα, για Grexit, για δραχμή. Όλα συντηρούνται εντέχνως από εσάς. Στελέχη σας τα ξαναζεσταίνουν, για να μένουν όλες οι πόρτες ανοιχτές.

Και ό,τι αποφασίζεται είναι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, στο γόνατο. Χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ζημιά που προκαλείται στην οικονομία, που αρχίζει και πάλι να βρίσκεται στα όρια του συναγερμού, με μια νέα μπαρουφακειάδα να βρίσκεται προ των πυλών.

Κι όμως, η χώρα και η οικονομία, αυτό που χρειάζονται για να ορθοποδήσουν είναι ακριβώς το αντίθετο: Αξιοπιστία, βεβαιότητα, ηρεμία. Ό,τι δηλαδή δεν προσφέρετε εσείς, γιατί δεν θέλετε και γιατί δεν μπορείτε. Φαίνεται, όμως, ότι η μπογιά σας έχει περάσει. Δύο χρόνια ήταν αρκετά για να πέσουν οι μάσκες και να αποκαλυφθούν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Το τι πραγματικά πρεσβεύει η κυβέρνηση αποκαλύπτεται κι από το νομοσχέδιο που συζητούμε. Ένα ακόμη μνημείο προχειρότητας, όπως μας έχει συνηθίσει. Ένα νομοσχέδιο χωρίς ειρμό, διανθισμένο με ρουσφετολογικές διατάξεις και την καλλιέργεια προσδοκιών για μονιμοποίηση σε χιλιάδες συμπολίτες μας για την υφαρπαγή της στήριξης σήμερα, της ψήφου αύριο.

Ιδού το δήθεν ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς. Με κόλπα και τερτίπια επιχειρείτε να ντριπλάρετε το ΑΣΕΠ, για να βολέψετε δικούς σας ανθρώπους. Χωρίς καμία ιεράρχηση αναγκών. Χωρίς καμία αξιοκρατία. Με πρόσχημα παντού τις έκτακτες ανάγκες.

Αλλά εσείς δημιουργείτε τις έκτακτες ανάγκες, με τον τρόπο που διαχειρίζεστε τα πράγματα! Χαρακτηρίζοντας δυο χρόνια τώρα το φαινόμενο της μετανάστευσης, ως έκτακτο, επιχειρείτε να δικαιολογήσετε τις έκτακτες διαδικασίες προσλήψεων και τις παρατάσεις των συμβάσεων, εκτός των προβλεπομένων. Μέχρι πότε, όμως, ένα πρόβλημα που χρονίζει θεωρείται έκτακτο, προκειμένου να έχετε άλλοθι για προσλήψεις χωρίς κριτήρια;

Αντιθέτως, όταν πρόκειται για διαδικασίες που προβλέπονται από τον νόμο -και μάλιστα είναι γνωστές από καιρό- τότε παθαίνετε επιλεκτική αμνησία και σύγχυση. Όπως στην περίπτωση των Πυροσβεστών Πενταετούς Υποχρέωσης. Εκεί, χωρίς καμία έκτακτη κατάσταση, καταφέρατε να τους οδηγήσετε σε τρίχρονη ομηρία με την παράταση της αβεβαιότητας για τη μονιμοποίησή τους.

Ο τρόπος που σκέφτεστε αποκαλύπτεται και στην περίπτωση της ρύθμισης για τους δημοτικούς αστυνομικούς που παρέμειναν στην ΕΛΑΣ, ενώ έχετε επανασυστήσει τη Δημοτική Αστυνομία.

Το ορθό θα ήταν να καταταγούν 312 νέοι αστυνομικοί με αδιάβλητες, αξιοκρατικές διαδικασίες μέσω των πανελληνίων εξετάσεων, που δεν επιδέχονται καμία αμφισβήτηση. Νέους αστυνομικούς που θα έχουν τις ηλικιακές προϋποθέσεις να συνεισφέρουν στην ασφάλεια των πολιτών χρειάζεται η αστυνομία και όχι τέτοιες τακτοποιήσεις.

Αλλά αυτό το νομοσχέδιο βρίθει στοιχείων αδιαφάνειας. Όπως είναι η εξαίρεση των μισθώσεων για τη στέγαση υπηρεσιών της ΕΥΠ από τις ισχύουσες διατάξεις για τη στέγαση των υπηρεσιών του δημοσίου. Και το κάνετε χωρίς καμία δικλείδα ασφαλείας: Ούτε τετραγωνικών μέτρων, ούτε ανώτατου μισθώματος. Ποιόν εξυπηρετεί το ομιχλώδες αυτό τοπίο; Σίγουρα όχι τη διαφάνεια.

Εύλογα ερωτηματικά εγείρουν οι ρυθμίσεις που αφορούν την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων, όπως η ρύθμιση που ορίζει ως κριτήριο μετάθεσης τη γεωγραφική έδρα της υπηρεσίας προελεύσεως του μετατιθέμενου, όταν διεθνώς τα κριτήρια για την επιλογή των αστυνομικών που στελεχώνουν τέτοιες μονάδες είναι μόνο τα υψηλότερα πρότυπα επαγγελματισμού.

Επίσης, δεν λάβαμε απάντηση για ποιο λόγο μειώθηκε κατά μία τριετία, από 8 σε 5 χρόνια, ο χρόνος που πρέπει να παρέλθει για να μετατεθεί στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων αστυνομικός, ο οποίος έχει υπηρετήσει ή υπηρετεί σε γραφεία μελών της κυβέρνησης, υφυπουργών, γενικών γραμματέων, κομμάτων και βουλευτών; Ποιοι θα ευνοηθούν από αυτή τη διάταξη μένει να το δούμε.

Καταργείτε, επιπλέον, τη δυνατότητα τοποθέτησης των υπηρετούντων στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων, μετά τη λήξη της θητείας τους, στον τόπο συμφερόντων τους. Αυτή δεν ήταν χαριστική παροχή, αλλά κίνητρο για την προσέλκυση άξιων στελεχών στην Υπηρεσία. Ενδεχομένως να υπήρξαν καταχρηστικές συμπεριφορές. Σε κάθε περίπτωση ορθώς υπήρξε νομοτεχνική βελτίωση προκειμένου να είναι σαφής η διατύπωση ότι η νέα διάταξη δεν έχει ισχύ για τους ήδη υπηρετούντες.

Τέλος δεν λάβαμε καμία απάντηση έως τώρα, γιατί εξαιρούνται οι αυτοτελείς υπηρεσίες στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, που υπάγονται απευθείας στο Αρχηγείο της Αστυνομίας, από τις υπηρεσίες στις οποίες μπορούν να μετατεθούν μετά τη λήξη της θητείας τους οι υπηρετούντες στο Εσωτερικών Υποθέσεων.

Ενώ μπορούν να μετατεθούν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής ή Θεσσαλονίκης, στερούνται τη δυνατότητα μετάθεσης στη Δίωξη Οικονομικού Εγκλήματος, στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, στην Αντιτρομοκρατική, στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών και στη Διεύθυνση Ειδικών Αστυνομικών Δυνάμεων.

Εν πάση περιπτώσει, η πολιτεία οφείλει να αποδεικνύει έμπρακτα την προσήλωσή της στον αγώνα κατά της διαφθοράς υποστηρίζοντας, στελεχώνοντας αξιοκρατικά και αξιοποιώντας το προσωπικό των Υπηρεσιών Εσωτερικού Ελέγχου.

Δυστυχώς, η κυβέρνηση αναλίσκεται σε διευθετήσεις και τακτοποιήσεις όταν οι εστίες ανομίας πολλαπλασιάζονται, η δράση των γνωστών αγνώστων επεκτείνεται και εκτός του κράτους των Εξαρχείων, ενώ το αίσθημα ανασφάλεια του πολίτη καθημερινά αυξάνεται.

Η κυβέρνηση αυτή είναι η χαρά του κάθε μπαχαλάκη. Δεν ξέρω αν οι δεκάδες προσαγωγές μετά το χτύπημα στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ θα σημάνουν και αλλαγή στη στάση σας. Ίδωμεν…

Για όλους αυτούς τους λόγους αδυνατούμε να συναινέσουμε στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο - κουρελού.

Σας ευχαριστώ».

Δείτε το βίντεο της ομιλίας παρακάτω:
https://www.youtube.com/watch?v=RtoNGF5DeNk&feature=youtu.be

 

Read more...

Ολόκληρη η Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στην επιτροπή Δ. Διοίκησης 16.02.17

ΒΟΥΛΗ Γ

Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 2017

ΟΜΙΛΙΑ
του αναπληρωτή τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας,
αρμόδιου για θέματα Προστασίας του Πολίτη,
βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στη Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης
στη συζήτηση επί των άρθρων του νομοσχεδίου:
«Συμπληρωματικά Μέτρα εφαρμογής του Κανονισμού (ΕΕ, ΕΥΡΑΤΟΜ) 1141/2014 περί ευρωπαϊκών πολιτικών κομμάτων και ιδρυμάτων, μέτρα επιτάχυνσης του κυβερνητικού έργου αρμοδιότητας Υπουργείου Εσωτερικών και άλλες διατάξεις»

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το υπό συζήτηση νομοσχέδιο είναι εμφανές ότι δεν έχει αρχή, μέση και τέλος. Όπως εύστοχα επεσήμανε και χθες ο εισηγητής μας, η μόνη αρχή είναι “η ιερή προσήλωση σε ρουσφετολογικές ρυθμίσεις” και τακτοποιήσεις. Η ανανέωση συμβάσεων με την επίκληση του επείγοντος με στόχο την παράκαμψη του ΑΣΕΠ και η καλλιέργεια προσδοκιών μονιμοποίησης συμβασιούχων.

Ενώ η κυβέρνηση επιδεικνύει τέτοιο ενδιαφέρον σε συγκεκριμένες κατηγορίες συμβασιούχων, δεν επιδεικνύει το ίδιο στην περίπτωση των Πυροσβεστών Πενταετούς Υποχρέωσης, όταν μάλιστα για αυτούς νόμος επέβαλλε τη μονιμοποίησή τους. Είτε από αδιαφορία, είτε από συνειδητή επιλογή, γεγονός είναι ότι οι Πυροσβέστες Πενταετούς Υποχρέωσης που πληρούν τις προϋποθέσεις μονιμοποίησής τους και πέρασαν επιτυχώς από τα αρμόδια συμβούλια δεν μονιμοποιούνται στο παρά πέντε, αλλά παρατείνεται το καθεστώς αβεβαιότητας, ομηρίας θα έλεγα, με την τριετή επέκταση της σύμβασης. Δύο μέτρα και δύο σταθμά με τους πυροσβέστες να γίνονται “μπαλάκι” ανάμεσα στα συναρμόδια Υπουργεία και το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης να “καρφώνει” το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ότι δεν το ενημέρωσαν, προκειμένου να υπάρχει συνεννόηση με τους θεσμούς για τον προγραμματισμό των προσλήψεων. Εμπαιγμός σε όλο του το μεγαλείο.

Το νομοσχέδιο που συζητούμε, είναι κυριολεκτικά, “πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμένα”. Θα εστιάσω την προσοχή μου στα άρθρα που άπτονται της ευθύνης του Αναπληρωτή Υπουργού Προστασίας του Πολίτη, που λόγω αρμοδιοτήτων, παρακολουθώ εκ μέρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης

Όσον αφορά στο άρθρο 13 θα ήθελα να υπογραμμίσω τη διαφωνία μας για την εξαίρεση των μισθώσεων για τη στέγαση υπηρεσιών της ΕΥΠ από τις ισχύουσες διατάξεις για τη στέγαση των υπηρεσιών του δημοσίου. Θεωρούμε ότι στις δημόσιες συμβάσεις θα πρέπει να υπάρχει απόλυτη καθαρότητα και διαφάνεια. Δεν πρέπει να υπάρχει η παραμικρή δυνατότητα δημιουργίας ερωτηματικών ή σκιών για συναλλαγές με ιδιοτελή κριτήρια.

Άκουσα, κ. Πρόεδρε, τον Υπουργό νωρίτερα, τον κ. Τόσκα, αλλά δεν πείστηκα από τα επιχειρήματα που άκουσα, γιατί θα πρέπει συλλήβδην να εξαιρεθούν όλες οι μισθώσεις από τους κανόνες δημοσιότητας για τη στέγαση των υπηρεσιών της ΕΥΠ, χωρίς έστω κάποιους περιορισμούς, τόσο ως προς τον αριθμό των τετραγωνικών όσο και ως προς το ύψος του τιμήματος που διαπραγματευόμενου μισθώματος. Με ποιες ασφαλιστικές δικλίδες χρηστής διαχείρισης του δημόσιου χρήματος θωρακίζετε τη σύμβαση μίσθωσης για να μην είναι καταχρηστική σε βάρος του δημοσίου;

Στο επόμενο άρθρο, στο άρθρο 14, που αφορά την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων, θα ήθελα καταρχήν να σημειώσω ότι κατά γενική ομολογία επιτελεί με επαγγελματισμό την αποστολή της, που είναι η αντιμετώπιση της διαφθοράς, όχι μόνο στην Ελληνική Αστυνομία, αλλά και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Επιτρέψτε μου ορισμένες παρατηρήσεις. Η αιτιολογία στο σχέδιο νόμου ως κριτηρίου μετάθεσης της γεωγραφικής έδρας της υπηρεσίας προελεύσεως του μετατιθέμενου είναι τουλάχιστον ατυχής, αφού διεθνώς τα κριτήρια για την επιλογή των αστυνομικών που στελεχώνουν τις μονάδες της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων είναι μόνο τα υψηλότερα πρότυπα επαγγελματισμού στην αστυνόμευση.

Ερωτηματικά προκύπτουν από τη μείωση, κατά μία τριετία, από 8 σε 5 χρόνια, του χρόνου που πρέπει να παρέλθει για να μετατεθεί στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων αστυνομικός, ο οποίος έχει υπηρετήσει, ή υπηρετεί σε γραφεία μελών της κυβέρνησης, υφυπουργών, γενικών γραμματέων, κομμάτων και βουλευτών. Μένει να δούμε ποιοι θα κάνουν χρήση αυτής της ευνοϊκής διάταξης.

Όσον αφορά στην κατάργηση της δυνατότητας τοποθέτησης των υπηρετούντων στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων μετά τη λήξη της θητείας τους σε υπηρεσίες του τόπου συμφερόντων τους, αυτοί δεν αποτελούσε χαριστική παροχή. Ήταν κίνητρο για την εκδήλωση ενδιαφέροντος όσο το δυνατόν περισσότερων άξιων αστυνομικών, προκειμένου η υπηρεσία να στελεχωθεί. Ενδεχομένως υπήρξαν καταχρηστικές συμπεριφορές. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να υπάρξει ρητή αναφορά ότι για τους ήδη υπηρετούντες δεν ισχύουν οι νέες διατάξεις.

Τέλος στο εδάφιο 6, που προβλέπει τη δυνατότητα μετάθεσης μετά τη λήξη της θητείας των υπηρετούντων στην Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων σε υπηρεσίες της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Αττικής ή της Θεσσαλονίκης δεν αντιλαμβάνομαι γιατί να εξαιρεθούν αυτοτελείς υπηρεσίες στην Αττική και τη Θεσσαλονίκη, που υπάγονται απευθείας στο αρχηγείο της Αστυνομίας, δηλαδή, η Δίωξη Οικονομικού Εγκλήματος, η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, η Αντιτρομοκρατική, η Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, η Διεύθυνση Ειδικών Αστυνομικών Δυνάμεων.

Έρχομαι στο άρθρο 26, που αφορά στην κατάταξη ως Ειδικών Φρουρών ή ως μόνιμο πολιτικό προσωπικό των πρώην δημοτικών αστυνομικών που είχαν ενταχθεί στην ΕΛ.ΑΣ. και υπηρετούν σήμερα ως ιδιαίτερη κατηγορία ένστολου πολιτικού προσωπικού. Είναι προφανές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ότι η ρύθμιση αυτή υπακούει στη λογική τακτοποίησης των 312 δημοτικών αστυνομικών που αδικαιολόγητα παρέμειναν στην ΕΛ.ΑΣ. ως ειδικό ένστολο προσωπικό αφού επανασυστήσατε την Δημοτική Αστυνομία.

Αντί να φροντίσετε να καταταγούν στην ΕΛ.ΑΣ. μέσω των πανελληνίων 312 επιπλέον νέοι αστυνομικοί ή Ειδικοί Φρουροί με αδιάβλητες και αξιοκρατικές διαδικασίες που θα έχουν τις ηλικιακές προϋποθέσεις για να προσφέρουν ασφάλεια στην ελληνική κοινωνία, προχωράτε σε αυτή τη ρύθμιση. Θα μπορούσατε να τους επαναφέρετε στους δήμους από όπου προέρχονται ή να τους διατηρήσετε ως πολιτικό προσωπικό του Υπουργείου Εσωτερικών, ενισχύοντας υπηρεσίες που έχουν ανάγκη.

Δυστυχώς, κύριε Πρόεδρε, η Κυβέρνηση, εξαντλεί τις παρεμβάσεις της σε διευθετήσεις και τακτοποιήσεις, την ώρα που η εγκληματικότητα “χτυπάει κόκκινο”, τα “άβατα” και τα “άσυλα” καθημερινά επεκτείνονται, με την πολιτεία να είναι σε ρόλο θεατή των γνωστών αγνώστων, που πια έχουν αποθρασυνθεί, σε βαθμό, που κάνουν “απαλλοτριώσεις” σε καταστήματα ένδυσης του κέντρου της Αθήνας.

Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε».

Read more...

Μάξιμος στη βουλή: "Τροπολογία μνημείο εμπαιγμού των πυροσβεστών"

Μάξιμος Τροπολογία 1

Αθήνα, 16 Φεβρουαρίου 2017

ΟΜΙΛΙΑ
αναπληρωτή τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας,
αρμόδιου για θέματα Προστασίας του Πολίτη,
βουλευτή Λαρίσης, κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην συζήτηση του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης «Εθνικό Μητρώο Φορτοεκφορτωτών, Εθνικό Μητρώο Ιδιωτικών Φορέων Κοινωνικής Φροντίδας και άλλες διατάξεις»


«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Ζήτησα τον λόγο για την εκπρόθεσμη τροπολογία που αφορά την παράταση της σύμβασης για τρία ακόμη χρόνια των πυροσβεστών πενταετούς υποχρέωσης, που σήμερα, αν είχε εφαρμοστεί ο νόμος, θα έπρεπε ήδη να έχουν μονιμοποιηθεί.
Η εκπρόθεσμη αυτή τροπολογία είναι μνημείο λαϊκισμού και εμπαιγμού των 2.100, περίπου, πυροσβεστών που ανέμεναν εύλογα η πολιτεία να εφαρμόσει τον ν. 3938/2011. Φαίνεται, όμως, ότι άλλες είναι οι προτεραιότητες της Κυβέρνησης.
Ως γνωστόν, με τον νόμο αυτόν δημιουργήθηκε ιδιαίτερη κατηγορία, των Πυροσβεστών Πενταετούς Υποχρέωσης, με τη σύσταση 4.000 θέσεων από τις οποίες οι 3.400 καλύφθηκαν από πρώην εποχικούς εργαζομένους και οι 600 από ιδιώτες που εξεδήλωσαν ενδιαφέρον.
Ο νόμος προέβλεπε ότι με τη λήξη της πενταετίας όσοι δεν είχαν συμπληρώσει το 40ο έτος της ηλικίας τους και ήταν τουλάχιστον απόφοιτοι λυκείου, μπορούσαν να μονιμοποιηθούν, οι δε υπόλοιποι να αιτηθούν ανανέωση της πενταετούς θητείας τους.
Το 2014 η τότε κυβέρνηση με τον ν. 4249 έδωσε τη δυνατότητα ένταξης στο μόνιμο προσωπικό των Πυροσβεστών Πενταετούς Υποχρέωσης και πριν τη λήξη της πενταετίας με Κοινή Υπουργική Απόφαση των Υπουργών Οικονομικών, Διοικητικής Ανασυγκρότησης και Προστασίας του Πολίτη, μετά από σχετική εισήγηση του Συμβουλίου Επιτελικού Σχεδιασμού του Πυροσβεστικού Σώματος.
Τέτοια ΚΥΑ στα δύο χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν εκδόθηκε. Αντιθέτως, στον Προϋπολογισμό του 2017 δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη για τη μονιμοποίηση των Πυροσβεστών Πενταετούς Υποχρέωσης.
Με βάση, λοιπόν, τον νόμο, 2.093 πυροσβέστες κρίθηκαν ότι πληρούν τις προϋποθέσεις μονιμοποίησης από τα αρμόδια συμβούλια. Την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο έγγραφο για το αίτημα που υπέβαλε το Αρχηγείο του Σώματος στις αρχές Μαΐου του 2016, πριν την έκδοση της Υπουργικής Απόφασης για τη διαδικασία μονιμοποίησης των Πυροσβεστών Πενταετούς Υποχρέωσης από το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, και για το οποίο ο διευθυντής του Γραφείου του κυρίου Υπουργού αξίωσε από το Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος να αποσυρθεί. Η απόσυρση υλοποιήθηκε δύο μέρες αργότερα. Καταθέτω τη σχετική αλληλογραφία στα Πρακτικά.
Και ενώ εξέπνεε η προθεσμία της 10ης Φεβρουαρίου 2017 για τη μονιμοποίηση των Πυροσβεστών Πενταετούς Υποχρέωσης, οι οποίοι ως τότε δέχονταν διαβεβαιώσεις σε όλους τους τόνους για τη μονιμοποίησή τους, βλέπει το φως της δημοσιότητας -και πάλι στο διαδίκτυο- απάντηση της Υπουργού Διοικητικής Ανασυγκρότησης, της κ. Όλγας Γεροβασίλη, προς το Αρχηγείο της Πυροσβεστικής.
Τι λέει το έγγραφο με ημερομηνία 2-2-2017; Αφού επικαλείται τις μνημονιακές υποχρεώσεις για διορισμούς στο δημόσιο, με βάση τον λόγο «μία πρόσληψη προς τέσσερις αποχωρήσεις» το 2017 και «μία πρόσληψη για τρεις αποχωρήσεις» το 2018, «καρφώνει» το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ότι δεν ενημέρωσε εγκαίρως το Διοικητικής Ανασυγκρότησης, προκειμένου να προγραμματίσει τις προσλήψεις.
Η κ. Γεροβασίλη γράφει χαρακτηριστικά: «Η Υπηρεσία μας, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τόσο τις ανάγκες των φορέων όσο και τις δημοσιονομικές συνθήκες, έχει προγραμματίσει τους διορισμούς και προσλήψεις τακτικού προσωπικού για τα επόμενα δύο έτη. Στον εν λόγω προγραμματισμό δεν μπορεί να περιληφθεί η ένταξη των δύο χιλιάδων τριακοσίων εβδομήντα πέντε πυροσβεστών που έχουν προσληφθεί με σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου για πενταετή θητεία, με δυνατότητα ανανέωσης».
Και συνεχίζει παρακάτω, προτρέποντας το Υπουργείο να προχωρήσει στην ανανέωση της θητείας τους, υποβάλλοντας αίτημα στην Επιτροπή ΠΥΣ 33/2006 και να προβεί στη μονιμοποίησή τους μόλις το επιτρέψουν οι δημοσιονομικές συνθήκες της χώρας βάσει της διαδικασίας που έχει πραγματοποιηθεί.
Καταθέτω το έγγραφο για τα Πρακτικά.
Αυτή, λοιπόν, είναι η πραγματικότητα. Είτε από άγνοια και επιπολαιότητα είτε γιατί έχετε άλλες προτεραιότητες προσλήψεων, δεν ενημερώσατε το αρμόδιο Υπουργείο επί των προσλήψεων, προκειμένου να συμπεριληφθούν στον προγραμματισμό των ετήσιων προσλήψεων στο δημόσιο. Και καθώς εξέπνεε η προθεσμία μονιμοποίησης στις 10 Φεβρουαρίου και δύο χιλιάδες ενενήντα τρεις πυροσβέστες θα ήταν στον αέρα από δικά σας λάθη και αβελτηρίες, αναγκάστηκε το Αρχηγείο, μια μέρα πριν, να δώσει εντολή υποχρεωτικής χορήγησης ρεπό, και σε όσους δεν δικαιούνταν ρεπό υποχρεωτική χορήγηση κανονικής άδειας μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου του 2017, προκειμένου να έρθει η τροπολογία στη Βουλή.
Διαβάζοντας την τροπολογία πραγματικά, κυρία Υπουργέ, υποκλίνομαι στον συντάκτη της. Διαβάζω από την αιτιολογική έκθεση: «Η προτεινόμενη διάταξη κρίνεται αναγκαία για την αποσαφήνιση από κάθε άποψη του καθεστώτος ένταξης των με πενταετή θητεία πυροσβεστών στο μόνιμο προσωπικό του Σώματος». Είναι η τροπολογία που παρατείνει τη θητεία τους για άλλα τρία χρόνια και βαφτίζεται ως «αποσαφήνιση» για την ένταξή τους στο μόνιμο προσωπικό.
Συνεχίζει παρακάτω: «Εν τούτοις, η ολοκλήρωση της διαδικασίας μονιμοποίησης παρουσιάζει ορισμένες τεχνικής και νομικής φύσεως περιπλοκές λόγω της πλημμελούς διατύπωσης των προαναφερομένων διατάξεων και της πρόκλησης σύγχυσης, αφ’ ετέρου, σχετικά με το αν η τελική διαδικασία ένταξης στο μόνιμο προσωπικό υπόκειται στους περιορισμούς των προσλήψεων στο δημόσιο τομέα, κατά το άρθρο 11 του ν. 3833/2010». Τεχνικής και νομικής φύσεως περιπλοκές. Σύγχυση αν η μονιμοποίηση υπόκειται στους περιορισμούς διορισμών στο δημόσιο.
Ας το δούμε καλοπροαίρετα. Καλά, πότε τα ανακαλύψατε όλα αυτά; Εδώ και δυο χρόνια τι κάνατε;
Η τροπολογία στην καλύτερη των περιπτώσεων για εσάς είναι ομολογία ανικανότητας. Εδώ και δυο χρόνια η Κυβέρνηση αγρόν ηγόραζε. Περί άλλων ετύρβαζε. Εκτός και αν άλλες ήταν οι προτεραιότητές σας για διορισμούς στο δημόσιο, που, όπως αποδείξαμε κατά την πρόσφατη συζήτηση επίκαιρης επερώτησής μας, ο ευρύτερος δημόσιος τομέας αντί να μειωθεί, το 2016 αυξήθηκε, διογκώθηκε κατά επτά χιλιάδες σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.
Θα ήθελα, επίσης, να επισημάνω, κυρία Πρόεδρε, ότι στην τροπολογία δεν υπάρχει σαφής αναφορά για τους τριακόσιους ογδόντα εννιά που προσλήφθηκαν επιπλέον σε συμπλήρωση των πινάκων λόγων αποχωρήσεων. Από αυτούς οι διακόσιοι ογδόντα οκτώ πληρούν τα κριτήρια για μονιμοποίηση στον χρόνο που θα ολοκληρώσουν την πενταετία και δεν συμπεριλαμβάνονται στους δύο χιλιάδες ενενήντα τρεις της ρύθμισης. Ποια θα είναι η οικονομική επιβάρυνση γι’ αυτούς; Έχει γίνει υπολογισμός της συνολικής επιβάρυνσης από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους; Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι και αυτοί εντάσσονται στη ρύθμιση.
Σε κάθε περίπτωση, ολοκληρώνω λέγοντας το εξής: Αν ισχύει η απάντηση που έδωσε προκληθείς ο Αναπληρωτής Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Τόσκας ότι βρίσκεται σε διαδικασία διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς που αναμένει να ολοκληρωθεί τις επόμενες ημέρες, προς τι η ρύθμιση της παράτασης της θητείας για τρία χρόνια; Γιατί δεν φέρνετε μία ρύθμιση με την οποία να παρατείνετε τις συμβάσεις τους για τρεις ή έξι μήνες το πολύ;
Σ’ αυτόν τον εμπαιγμό –διότι περί εμπαιγμού πρόκειται- σ’ αυτήν την ομηρία των πενταετούς υποχρέωσης πυροσβεστών –διότι περί ομηρίας πρόκειται- η Νέα Δημοκρατία δεν θα συναινέσει.

Σας ευχαριστώ».

Δείτε παρακάτω το βίντεο της Ομιλίας:

https://www.youtube.com/watch?v=biQb2UkARaI&feature=youtu.be

Read more...

Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου στην παρουσίαση βιβλίου π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Παρουσίαση βιβλίου π. Θεμιστοκλή α

Λάρισα, 5 Φεβρουαρίου 2017

Ομιλία
του Βουλευτή – Συγγραφέα
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στην παρουσίαση του βιβλίου του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού
«Με τον καιρό να είναι κόντρα»:

“Βιβλίο - προσκλητήριο εγρήγορσης!

Εμφανής η προσπάθεια αφυδάτωσης της εθνικής μας ταυτότητας”

 

«Σεβασμιώτατε,
Σεβαστοί πατέρες,
Κύριε Περιφεριάρχα,
Εκλεκτοί προσκεκλημένοι,
Κυρίες και κύριοι, φίλες και φίλοι,

Το βιβλίο του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού που μου έκανε την τιμή ο αδελφός του, π. Ιγνάτιος, να μου προτείνει να είμαι εκ των παρουσιαστών του, με συντρόφεψε αρκετά βράδια –τότε βρίσκω λίγο χρόνο για διάβασμα, η πολιτική δυστυχώς εκτός από ψυχοφθόρα είναι και χρονοβόρα διαδικασία.

Νιώθω, λοιπόν τυχερός, που ήμουν από τους πρώτους αναγνώστες του βιβλίου γιατί ο συγγραφέας σε κάθε κεφάλαιο, με διάκριση, χωρίς να υποβάλλει από καθέδρας θέσφατες απόψεις δίνει ερεθίσματα για χρήσιμους προβληματισμούς, ιδιαίτερα για γονείς που αγωνιούν για το αύριο των παιδιών τους.

Το βιβλίο του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού, ένα ανθολόγιο κειμένων που κατά καιρούς έχει δημοσιεύσει, έχει ως κύριο χαρακτηριστικό του την απλότητα. Προσοχή όχι την απλοϊκότητα, αλλά τον απλό λόγο, την απλή, σταράτη, διαυγή σκέψη, η οποία σαν γάργαρο νερό έρχεται να ξεδιψάσει τον διψασμένο για αλήθειες αναγνώστη.

Κι αυτό είναι ένας ακόμη λόγος το βιβλίο του να είναι κόντρα στον καιρό, γιατί ο καιρός μας θέλει το μπέρδεμα, το σπουδαιοφανές, το σύνθετο, το θορυβώδες. Ζούμε στην εποχή της βοής και της εικόνας, όπου ο καθένας σπεύδει να κάνει κάτι για να ξεχωρίσει, να φανεί, να βεβαιωθεί από τους άλλους και κυρίως από τον εαυτόν του. Στην εποχή επίσης που όπως λέει πετυχημένα «η κοινωνία μας ζει για μια πληροφορία!» (σελ. 67)

Από το διαδίκτυο μέχρι την Lady Gaga…

Ο π. Θεμιστοκλής, όμως, μας μιλά για έναν διαφορετικό άνθρωπο, που φαίνεται τόσο παράταιρος με το συρμό, με τη μόδα, με την καθεστηκυία τάξη, η οποία απορροφά εντός της, κυρίως, τους νέους μας. Γιατί η πρωταρχική μέριμνα του π. Θεμιστοκλή είναι τα νιάτα, οι νέες γενιές που μεγαλώνουν σε έναν κόσμο αφιλόξενο, παρά τα τόσα αγαθά που προσφέρονται, παρά τις τόσες τεχνολογικές ευκολίες που εκμηδενίζουν τις αποστάσεις και τον χρόνο.

Ακολουθεί πιστά τα λόγια του Οσίου Παϊσίου, που τα μεταφέρει στο βιβλίο του «εκείνο που προσπαθώ να κάνω είναι να τους βοηθήσω, όπως μπορώ, να βρουν τον σωστό δρόμο και την εσωτερική ειρήνη».(σελ. 295) Η γενέτειρα του γέροντα Παϊσίου ήταν τα Φάρασα, δίπλα στο χωριό των παππούδων μου, στην Καππαδοκία, την οποία πολλάκις έχουμε επισκεφθεί συνοδεύοντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο ετήσιο προσκύνημά του στην αγιοτόκο γη. Ας ελπίσουμε ότι οι εξελίξεις στην Τουρκία δεν θα αποτρέψουν και φέτος το προσκύνημα.

Ο συγγραφέας μιλά για τους νέους και με τις δύο ιδιότητές του, που τόσο αρμονικά συνδυάζει, και του ιερωμένου και του εκπαιδευτικού. Ή ίσως και με τη τρίτη ιδιότητά του, καθόλου υποδεέστερη των άλλων δύο, αυτή του γονιού τεσσάρων παιδιών. Καρπός αυτής της τριπλής λειτουργίας, που με την ίδια συνέπεια, τον ίδιο ζήλο, την ίδια ταπεινή αυταπάρνηση υπηρετεί ο π. Θεμιστοκλής είναι οι σκέψεις και αυτού του βιβλίου.

Διαπιστώνει ότι αυτό που λείπει από τους νέους είναι οι πραγματικές σχέσεις, οι βαθύτερες, δηλαδή λείπει η Αγάπη, που είναι και προϋπόθεση της κάθε ουσιαστικής σχέσης. Για την αγάπη μας μιλά στα κείμενα του βιβλίου του ο π. Θεμιστοκλής, που έγινε έννοια ντεμοντέ, ή χειρότερα επιφανειακή συνθήκη, και αρδεύοντας από το λόγο του ευαγγελίου, που την κήρυξε ως τον υπέρτατο νόμο της ανθρώπινης ύπαρξης προσπαθεί να ερμηνεύσει τα φαινόμενα της εποχής μας, να ανοίξει τις οδούς του μέλλοντος, τουλάχιστον σε όσους έχουν τη συνείδησή τους σε εγρήγορση.

Ο π. Θεμιστοκλής αναδεικνύει εκ νέου την αξία της αγάπης, η οποία υπερνικά το ατομικιστικό, κατακτητικό εγώ, που ταλανίζει τον σύγχρονο άνθρωπο, που τον οδηγεί στο αδιέξοδο και στην απελπισία, που του στερεί το υψηλό νόημα της ζωής. Ακολουθεί το του Παύλου «Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. (Α΄ Κορ.).

Ο π. Θεμιστοκλής δεν μιλά αφ’ υψηλού, είναι μέσα στον κόσμο, τον γνωρίζει καλά. Μιλά για καταστάσεις που υφίστανται στην καθημερινότητα, που συναντούμε όλοι μας, για το διαδίκτυο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα μηνύματα της μοντέρνας μουσικής μέχρι την Lady Gaga, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τον πυρετό του Σαββατόβραδου των νεανικών εξόδων, τα καλοκαίρια των εφήμερων γνωριμιών. Αλλά και την παγκοσμιοποίηση, το σύγχρονο σχολείο, το μάθημα των Θρησκευτικών, την οικολογία. Και βεβαίως, για την πατρίδα, την πίστη, την Εκκλησία και τον Χριστό.

Αναδεικνύει στα κείμενά του τα μεγάλα προβλήματα αυτής τας ραγδαίας μεταλλασσόμενης πραγματικότητας. Την έλλειψη αληθινής φιλίας, πίστης και υπομονής, την ανάδειξη ως κύριου σκοπού της σχέσης την κτήση, την κατάκτηση, την επίδειξη του τροπαίου, την επιβεβαίωση του διαρκώς πεινασμένου για ανάδειξη εγώ. «Χτίζουμε μια γενιά που δε θέλει να σκέφτεται. Απλώς καταναλώνει. Συμμετέχει στο παιχνίδι των σχέσεων όχι για να δοθεί και να δεθεί, αλλά για να είναι εκτός». Αναρωτιόμαστε όλοι γιατί άραγε συμβαίνει αυτό, αλλά ίσως πρέπει να κοιταχτούμε στον καθρέφτη για να βρούμε την απάντηση. Όπως, δηλαδή, και με την κρίση που ταλανίζει την χώρα χρόνο με τον χρόνο, και αναζητούμε τον φταίχτη παντού αλλού εκτός από εμάς του ίδιους, τις δικές μας επιλογές, τα δικά μας ατομικά και συλλογικά λάθη. Η καταιγίδα δεν ήταν ξαφνική. Τα σύννεφα μαζεύονταν από καιρό, και δεν κάναμε τίποτε να αλλάξουμε τα πράγματα.

Το άγχος της πληροφορίας…

Το ίδιο και με τις άλογες συμπεριφορές που καταγράφονται στους νέους μας όπως λέει ο π. Θεμιστοκλής «όταν οι φιλίες των μεγάλων είναι στηριγμένες στο συμφέρον και στο κέρδος, […] δεν ανήκουμε σε παρέες ή δεν νοιαζόμαστε για το νόημα της ζωής, όταν οι σχέσεις μας δεν είναι στέρεες, με υπόβαθρο την αγάπη, γιατί οι νέοι να είναι διαφορετικοί; Τουλάχιστον αυτοί είναι πιο ειλικρινείς» (σελ. 33).

Όπως επίσης και για το ότι οι νέοι μας δεν παντρεύονται –γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα και την οικτρή δημογραφική μας συρρίκνωση. Γιατί πέρα από τα οικονομικά προβλήματα είναι και το πρότυπο των γονέων, η ποιότητα της σχέσης τους «αν αυτή δεν αντανακλά αγάπη, σεβασμό, υπομονή, πνεύμα διακονίας και χαμόγελο, τότε οι νέοι αισθάνονται την οικογένεια φυλακή και ή μεταθέτουν για αργότερα τη δέσμευση ή αρνούνται το γάμο» (σελ. 41)

Ένα άλλο ζωτικό θέμα που θίγει στο βιβλίο του, είναι ο τρόπος που μαθαίνουμε και εν τέλει που ζούμε. Όλοι μας έχουμε εθιστεί σε αυτή τη ταχύτητα της πληροφόρησης, να μάθουμε όσα περισσότερα μπορούμε. Τόνους πληροφοριών καταπίνουμε καθημερινά, άχρηστες οι περισσότερες, κι όμως μένουμε με το άγχος να μην χάσουμε τίποτε.

Το αποτέλεσμα είναι η απουσία κριτικής σκέψης, η εμβάθυνση στα φαινόμενα, η επικράτηση του επιφανειακού, του φανταχτερού «τα μεγάλα και σύνθετα κείμενα-μηνύματα δεν έχουν απήχηση σήμερα. Οι άνθρωποι δεν έχουν χρόνο και διάθεση να διαβάσουν και να κατανοήσουν. Η πλειοψηφία σκανάρει πληροφορίες».(σελ. 87)

Έχουμε αντιληφθεί όμως τι σημαίνει αυτό; Το τι επιπτώσεις έχει στην ποιότητα της λειτουργίας της κοινωνίας, στην δημοκρατική της συγκρότηση. Ο άνθρωπος καταντά σε ενεργούμενο όσων έχουν τα μέσα διάδοσης της πληροφορίας. Χάνει πλέον την ιδιότητα του σκεπτόμενου πολίτη.

Νομίζει ότι γνωρίζει, αλλά απλώς ξέρει όσα του έχουν διοχετεύσει να ξέρει και με τον τρόπο που τα ξέρει. Πού βρίσκεται, λοιπόν, ο ίδιος, η δική του θέση, η δική του στάση στα όσα συμβαίνουν; Πώς να μην αναδυθούν σε θέσεις ευθύνης μηδαμινότητες ή ανθυπομετριότητες που μπορούν με ευκολία να τον παραπλανήσουν, να τον παγιδεύσουν, να τον οδηγήσουν σε καταστροφικά μονοπάτια;

Πρωταρχικό μέλημα του σχολείου η διαμόρφωσης χαρακτήρων

Ιδιαίτερη μνεία θα ήθελα να κάνω στα κείμενα που ο π. Θεμιστοκλής αναφέρεται στην παιδεία, στην εκπαίδευση, στα σχολεία μας. Κι αυτό τόσο ως πατέρας παιδιών που πηγαίνουν σήμερα σχολείο όσο και από την πολύτιμη θητεία μου ως τομεάρχης παιδείας της ΝΔ. Κατά το διάστημα αυτό ήρθα σε καθημερινή επαφή με όλο το φάσμα της εκπαίδευσης και μπόρεσα να γνωρίσω όλες τις πλευρές του μεγάλου εκπαιδευτικού οικοδομήματος. Πρέπει να ομολογήσω ότι τα συμπεράσματα και οι σκέψεις που κατέληξα από αυτήν την εμπειρία είναι ανάλογα με τα όσα αναφέρει και ο αγαπητός π. Θεμιστοκλής.

Αναφέρω κατ’ αρχάς μια παράγραφο του βιβλίου που νομίζω είναι ο πυρήνας του προβλήματος «Το σχολείο ακολουθεί τα προστάγματα μιας κοινωνίας που θέτει ως στόχο της τη γνώση χωρίς να ενδιαφέρεται για την αγάπη. Τη συμμόρφωση με νόμους και κανόνες, χωρίς να ενδιαφέρεται για το ήθος. Την ύλη και όχι τη σχέση. Μια κοινωνία που αναμασά οράματα όπως η αποφυγή του ρατσισμού, η ειρήνη και όχι ο πόλεμος, η συνύπαρξη και όχι η ξενοφοβία, ο σεβασμός στη διαφορετικότητα χωρίς όμως να δείχνει πως αυτά θα πραγματοποιηθούν, πώς θα βιωθούν στη ζωή των νεώτερων μελών της!».(σελ. 18)

Πραγματικά, αν το σχολείο υποβιβάζεται σε χώρο παροχής γνώσεων, πληροφοριών και όχι διαμόρφωσης χαρακτήρων, τότε τι κοινωνία μπορούμε να περιμένουμε; Αν πρωταρχικό μας μέλημα δεν είναι η καλλιέργεια ήθους, υψηλών ιδεωδών, διαμόρφωσης ωραίων χαρακτήρων, τι ελπίδες για έναν καλύτερο κόσμο μπορούμε να έχουμε; Όταν οι δάσκαλοι γίνονται απλά παροχείς, μεταφορείς γνώσεων (σελ.111, 112). Όταν αντί να δημιουργείται μια πραγματική σχέση του διδασκάλου με τον μαθητή έχουμε μόνον την εργαλειακή σχέση της διδασκαλίας της ύλης. Όπως λέει ο πατήρ και δάσκαλος Θεμιστοκλής Μουρτζανός η διδασκαλία «είναι η συνάντηση των προσώπων στη σχολική τάξη» (σελ. 115)

Δυστυχώς, αυτή την βασική, θεμελιώδη αλήθεια την έχουμε εξοβελίσει από το σκεπτικό μας από τον προβληματισμό μας. Αντιθέτως, έχουν επικρατήσει άλλα πρότυπα, λαϊκίστικα, δήθεν παιδαγωγικά, που ισοπεδώνουν, που αλλοιώνουν, που αναστέλλουν τις ικανότητες των παιδιών. Που κλείνουν δρόμους και δεν ανοίγουν.

Πώς όμως ο εκπαιδευτικός θα αποκτήσει την αξία που πρέπει να έχει; Πώς η σχέση του με τον μαθητή θα αποκατασταθεί και μαζί η εμπιστοσύνη, σε μια εποχή που ζητά μόνον το υλικό αποτέλεσμα, που μετρά την επιτυχία με κέρδη εξωτερικά.

Ακόμη και στις εξετάσεις «λίγοι είναι όσοι βλέπουν την ανάγκη να μάθουμε πραγματικά τι σημαίνει ζωή, τι σημαίνει γνώση, τι σημαίνει ο χαρακτήρας μας, πως αντέχουμε τις δοκιμασίες, τι σημαίνει να αγαπούμε να παλεύουμε, γιατί μόνον μέσα από τον κόπο κατακτάμε αυτό με το οποίο ασχολούμαστε, μόνο τότε γίνεται για πάντα δικό μας». (σελ. 130) Λησμονήσαμε ότι τα αγαθά κόποις κτώνται.


Τυχαίες οι εμμονές για προσευχή και παρελάσεις;

Σημαντική είναι επίσης η παρέμβασή του για το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία, όπου ο π. Θεμιστοκλής το θέτει αιχμηρά, λέγοντας ότι «το μάθημα των Θρησκευτικών είναι το τελευταίο ανάχωμα του σχολείου στην ισοπέδωση του ανθρώπινου προσώπου» (σελ. 146) και η διδασκαλία του σχετίζεται με το «αν η πολιτεία θέλει να είμαστε Έλληνες, θέλει τα συστατικά στοιχεία της ταυτότητάς μας, γλώσσα, θρησκεία, ιστορία, πολιτισμός ή να γίνουμε ακόλουθοι του παγκοσμιοποιημένου πολιτισμού, αυτού που θεοποιεί το εγώ».

Δυστυχώς, θα πρόσθετα, είναι εμφανής η προσπάθεια αφυδάτωσης της εθνικής μας ταυτότητας, και με την υποβάθμιση της διδασκαλίας της ιστορίας και των αρχαίων ελληνικών. Ούτε είναι τυχαίες οι εμμονές ορισμένων για την προσευχή στα σχολεία, τις παρελάσεις ή τις εορτές των εθνικών επετείων.

Το βιβλίο του π. Θεμιστοκλή είναι ένα προσκλητήριο εγρήγορσης. Για να αλλάξουν όμως όλα αυτά χρειάζεται μια πραγματική πνευματική επανάσταση, γιατί είναι πράγματι αυτές οι αρχές κόντρα στον καιρό.

Αλλά γι’ αυτό απαιτείται να βρεθούν άνθρωποι που θα ακολουθήσουν συνειδητά έναν άλλο τρόπο βίου, θα γίνουν η μαγιά για την μεγάλη αλλαγή που θα μας βγάλει από τον κατήφορο της παρακμής. Μια παρακμή που για την Ελλάδα και σύμπαντα τον ελληνισμό είναι πλέον ένας θανάσιμος κίνδυνος.

Γιατί έχει πλήξει κάθε δραστηριότητα, όχι μόνον την οικονομική, όπως σωστά επισημαίνει στα κείμενά του. Είναι φανερό ότι αν δεν υπάρξει μια καθολική ανάταξη, τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα και ίσως μη αναστρέψιμα.

Ο λαός μας έμαθε στα εύκολα λόγια, στα καθησυχαστικά ψεύδη. Αφήσαμε τις πραγματικές μας αξίες για να τις ανταλλάξουμε με καθρεφτάκια για ιθαγενείς. Και ξυπνήσαμε μια ωραία πρωία έχοντας βρεθεί στο χείλος της αβύσσου, χωρίς να έχουμε ακόμη καταφέρει να απομακρυνθούμε από εκεί. Αντιθέτως με τις πράξεις μας και τις επιλογές μας πλησιάζουμε περισσότερο στο χάος.

Κίνδυνος γλωσσικού αφελληνισμού

Οι καιροί επομένως ου μενετοί. Χρειάζεται να ανασκουμπωθούμε όλοι για μια νέα αρχή που για να πετύχει πρέπει να στηριχθεί στα «όπλα» μας, Κι αυτά τα όπλα που και στο παρελθόν κατόρθωσαν να μας κρατήσουν ζωντανούς ως έθνος είναι η πίστη –γιατί χωρίς θρησκευτική ταυτότητα δεν θα παραμείνουμε Έλληνες (σελ. 155), όπως ήξερε και ο Πατροκοσμάς (σελ. 153)- αλλά και η γλώσσα.

Όπως λέει ο π. Θεμιστοκλής «αγωνιούμε για τον επαπειλούμενο θρησκευτικό αποχρωματισμό της κοινωνίας μας, ιδίως με τη διαφαινόμενη παραμονή στην πατρίδα μας χιλιάδων μουσουλμάνων. Πόσο όμως συμμεριζόμαστε τον κίνδυνο για περαιτέρω γλωσσικό αφελληνισμό, ο οποίος αναπόφευκτα θα οδηγήσει και σε αποχριστιανοποίηση; Πίστη και γλώσσα είναι οι όψεις της παράδοσης που κρατούν την ταυτότητά μας ζωντανή». (σελ. 139).

Η Εκκλησία μας μπορεί να κάνει κυριολεκτικά θαύματα σε κάθε έναν από τους τομείς που έχουν ανάγκη. Και το αποδεικνύει συνεχώς με το έργο της, προσφορά ζωής και ελπίδας σε όλους. Και με τέτοιους ιερωμένους όπως ο π. Θεμιστοκλής είναι βέβαιο ότι μπορεί να κάνει ακόμη περισσότερα, να προσελκύσει τους νέους στην εκκλησιαστική ζωή, να τους διδάξει ήθος και αρχές. Να μιλήσει στις καρδιές τους, να τους συνεπάρει «γιατί αρκεί και μια σπίθα κι ο νέος θα ξυπνήσει» (σελ. 175).

Όλοι μας όμως, πρέπει να αδράξουμε πάλι το χαμένο νήμα της ιστορίας μας, να ξαναδούμε την παράδοσή μας με άλλα μάτια, να αναδείξουμε έναν αγνό πατριωτισμό και να πιστέψουμε ότι μπορούμε εμείς να διαμορφώσουμε τις ζωές μας. Να αγωνιστούμε όλοι τον αγώνα τον καλό, καθένας από το δικό του το μετερίζι.

Κατόπιν τούτων νομίζω ότι δεν χρειάζεται να πω ότι σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσετε το βιβλίο του π. Θεμιστοκλή.

Συγχαρητήρια στις εκδόσεις Αρχονταρίκι για την ιδιαίτερα προσεγμένη έκδοση!

Καλοτάξιδο π. Θεμιστοκλή!

Σας ευχαριστώ για την υπομονή να με ακούσετε».

Παρουσίαση βιβλίου π. Θεμιστοκλή γ

Παρουσίαση βιβλίου π. Θεμιστοκλή δ

Παρουσίαση βιβλίου π. Θεμιστοκλή β

Read more...

Χαιρετισμός Μ.Χαρακόπουλου στο Γενικό Συμβούλιο των Πρωτοβάθμιων Οργανώσεων μελών της ΠΟΑΣΥ

Μ. Χαρακόπουλος ΠΟΑΣΥ

Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 2017

Χαιρετισμός
αναπληρωτή τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας,
αρμόδιου για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στο Γενικό Συμβούλιο των Πρωτοβάθμιων Οργανώσεων
μελών της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Αστυνομικών Υπαλλήλων (ΠΟΑΣΥ)

«Κατ’ αρχάς θέλω να ευχαριστήσω για την πρόσκληση που μου δίνει τη δυνατότητα ως νέος αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών με αρμοδιότητα τα θέματα Προστασίας του Πολίτη και Δημόσιας Τάξης της Νέας Δημοκρατίας να απευθυνθώ στο σύνολο των προεδρείων των Ενώσεων Αστυνομικών όλης της χώρας.

Πανοσιολογιώτατε, και σύντομα Σεβασμιώτατε, όπως εμμέσως στην προσφώνησή του σας ευχήθηκε και ο πρόεδρος της ΠΟΑΣΥ, κ. Γενικέ, κ. Πρόεδρε της Ένωσης Κεντρώων, εκπρόσωποι των πολιτικών δυνάμεων, εκπρόσωποι των Ομοσπονδιών των υπολοίπων Σωμάτων, κυρίες και κύριοι, για εμάς τα ζητήματα του νόμου και της τάξης, όπως προσφυώς ειπώθηκε από τον Γραμματέα του υπουργείου, είναι πολύ ψηλά στην ατζέντα του προγράμματός μας. Εμείς πιστεύουμε ότι πραγματικό κράτος δικαίου δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την επιβολή του νόμου και της τάξης. Ασφάλεια παντού και πάντα, χωρίς ανοχή σε άβατα και σε άσυλα. Τα ζητήματα αυτά πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε ξεπερνώντας ιδεοληψίες και αγκυλώσεις που χαρακτήρισαν την μεταπολίτευση για πολλές δεκαετίες.

Θα έλεγα ότι για εμάς η εμπέδωση του αισθήματος ασφάλειας είναι προϋπόθεση των υπολοίπων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι η βάση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ακρογωνιαίος λίθος. Εάν φοβάται κανείς να κυκλοφορήσει στο δρόμο, για ποια ελευθερία μπορούμε να μιλούμε αγαπητέ μου κ. Γενικέ; Αν φοβάται κανείς να πάει σε μια πολιτική εκδήλωση, ακόμη και παρουσίαση βιβλίου, γιατί κάποιοι μπαχαλάκηδες μπορεί να τον προπηλακίσουν, μπορεί να τον λοιδορήσουν, μπορεί να μπουν στην αίθουσα προκειμένου να αποτρέψουν την υλοποίησή της, για ποια ελευθερία διακίνησης ιδεών μπορούμε να μιλάμε; Πιστεύω ότι η κοινωνία είναι ώριμη να ξεπεράσει τέτοιες ιδεοληψίες και αγκυλώσεις του παρελθόντος.
Εμείς πιστεύουμε στην αποστολή της Ελληνικής Αστυνομίας, των ανδρών και των γυναικών που καθημερινά δίνουν τη μάχη κατά του εγκλήματος, της βίας και της ανομίας. Δεν μπορεί να έχουμε ανοχή, λοιπόν, σε τέτοιες εστίες βίας και ανομίας πουθενά και οφείλουμε ως συντεταγμένη πολιτεία να στηρίξουμε εμπράκτως τους λειτουργούς, τα όργανα της τάξης που δίνουν καθημερινά αυτή τη μάχη. Πρώτα απ’ όλα με τα αυτονόητα. Παρέχοντάς τους τα μέσα αυτοπροστασίας. Ατομικής αυτοπροστασίας, εκσυγχρονίζοντας το στόλο με τον οποίο δίνουν τη μάχη του πεζοδρομίου καθημερινά και, βεβαίως, με τον αναγκαίο εκσυγχρονισμό των συστημάτων ενδοεπικοινωνίας. Είδαν το προηγούμενο διάστημα το φως της δημοσιότητας αρκετά ρεπορτάζ για το πεπαλαιωμένο σύστημα ενδοεπικοινωνίας και τις αβελτηρίες που παρατηρούνται για τον εκσυγχρονισμό του.

Θεωρούμε, επειδή ετέθη και από τον Πρόεδρο στη χειμαρρώδη τοποθέτησή του, αυτονόητο ότι ένα σοβαρό κράτος οφείλει να σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις και να τις υλοποιεί. Υπ’ αυτήν την έννοια είναι αυτονόητη η υλοποίηση της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας για την απόδοση και του υπολοίπου 50% των παρακρατηθέντων. Βεβαίως “έχετε καεί στο χυλό και φυσάτε και το γιαούρτι”, γιατί στο παρελθόν υπήρξαν μεγάλα λόγια και μεγάλες υποσχέσεις και δυο χρόνια τώρα δεν έχει υλοποιηθεί η απόφαση του ΣτΕ.

Τώρα, στο μείζον ζήτημα που έθεσε ο Πρόεδρος. Μας ρώτησε αν είναι επικίνδυνο το επάγγελμα του αστυνομικού; Ποιος μπορεί να πει ότι δεν είναι επικίνδυνο; Προφανώς και είναι επικίνδυνο. Το μαρτυρούν τα τόσα θύματα, οι ήρωες που έχετε στο σώμα αλλά και οι τόσοι άνδρες και γυναίκες που έχουν τραυματιστεί στην εκτέλεση του καθήκοντος. Όμως επειδή θέλω να σας κοιτάω στα μάτια και σήμερα και αύριο, θέλω να είμαι υπεύθυνος σ΄ αυτά που λέω. Πιστεύω αγαπητέ Πρόεδρε ότι η τροπολογία για επικινδυνότητα του επαγγέλματος πρέπει να κατατεθεί ως κυβερνητική τροπολογία. Γιατί μόνον έτσι μπορούμε να έχουμε έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους για τη δαπάνη που προκαλεί στον προϋπολογισμό της χώρας. Αλλιώς το να έλθει μια απλή βουλευτική τροπολογία, θα είναι ανεύθυνη, δεν θα συνοδεύεται από έκθεση του ΓΛΚ, κανείς δεν θα γνωρίζει την επιβάρυνση που φέρνει στον κρατικό προϋπολογισμό. Άρα και όλες οι πολιτικές δυνάμεις που θέλουν να είναι σοβαρές και υπεύθυνες θα είναι σε πολύ δύσκολη θέση να την υπερψηφίσουν χωρίς να γνωρίζουν τη δαπάνη που προκαλεί στον προϋπολογισμό του κράτους. Γιατί είμαστε σε εποχή δύσκολη, η χώρα βρίσκεται σε μνημόνια, σε προγράμματα, δεν μπορούμε να προχωρούμε σε μονομερείς ενέργειες, εάν δεν διασφαλίσουμε τα ισοδύναμα. Και για να βρούμε τα ισοδύναμα θα πρέπει να γνωρίζουμε την επιβάρυνση κατ’ αρχάς. Να είμαστε ειλικρινείς απέναντί σας.

Κλείνω, γιατί νομίζω ότι η διαδικασία έχει πολύ χρονοτριβήσει και υπάρχουν πολλοί συνάδελφοι που θέλουν να τοποθετηθούν, λέγοντας το εξής:

Εμείς πιστεύουμε στην αποστολή της αστυνομίας. Στο μέτρο του δυνατού θα στηρίξουμε, και σήμερα ως αντιπολίτευση και αύριο ως κυβέρνηση, την προσπάθεια που κάνετε. Τα ζητήματα που θέσατε, της αναδιοργάνωσης, μιας σειράς από παθογένειες που σας κατατρύχουν, όλ’ αυτά αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας του κυβερνητικού μας προγράμματος. Βεβαίως, υπάρχουν και οικονομικά αιτήματα και ζητήματα, Εύλογα. Τα ιεραρχούμε. Ως πολιτεία οφείλουμε να ιεραρχούμε τις ανάγκες και να δίνουμε λύσεις.

Με αυτές τις σκέψεις και πάλι θέλω να σας ευχηθώ καλή χρονιά με υγεία. Έβλεπα παλαιότερες καρτ ποστάλ, επειδή είμαι και συλλέκτης, που έγραφαν “Αίσιον, Ειρηνικόν και Ασφαλές το νέον έτος”. Λοιπόν, αυτές οι διαχρονικές ευχές σε έναν κόσμο ταραγμένο που έχουν πάψει πια να υπάρχουν βεβαιότητες, καθώς ενώ για δεκαετίες στην Ευρώπη θεωρούσαμε την ειρήνη την ασφάλεια ως κεκτημένο, επειδή δεν είναι πια δεδομένες, κατανοούμε όλοι την αξία τους.

Χρόνια πολλά, λοιπόν, με ειρήνη με υγεία και ασφάλεια».

 

Read more...

Ομιλία Μ. Χαρακόπουλου κατά τη συζήτηση στης επίκαιρης επερώτησης προς την υπ. Δ/κής Ανασυγκρότησης

ΒΟΥΛΗ 2

Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 2017

Ομιλία
αναπληρωτή τομεάρχη Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας,
αρμόδιου για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

κατά τη συζήτηση στης επίκαιρης επερώτησης βουλευτών της αξιωματικής αντιπολίτευσης προς την υπουργό Διοικητικής Ανασυγκρότησης με θέμα:

“Με αδιαφάνεια και αναξιοκρατία η κυβέρνηση διογκώνει συνεχώς το δημόσιο”

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

τα δύο χρόνια της περιπέτειας των δημαγωγών της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μας φέρνουν εκ νέου στο χείλος του γκρεμού. Το καταστροφικό έργο που δεν ολοκλήρωσαν το 2015 ορθώνεται και πάλι ενώπιον μας. Τέταρτο μνημόνιο, GREXIT, δραχμή, χρεωκοπία, ξαναμπαίνουν στο καθημερινό μας λεξιλόγιο.

Το θέατρο της διαρκούς διαπραγμάτευσης, της δήθεν ηρωικής αντίστασης στις πιέσεις των δανειστών έχει καταντήσει κακόγουστο ανέκδοτο. Η δεύτερη αξιολόγηση έχει αργήσει έναν ολόκληρο χρόνο, η ποσοτική χαλάρωση, το αναγκαίο οξυγόνο για την ταλαιπωρημένη οικονομία, αναβάλλεται, τα τελευταία αποθέματα εξανεμίζονται, οι επιχειρήσεις ασφυκτιούν, οι πολίτες αγωνιούν.

Όμως, αντί να σοβαρευτούν, συνεχίζουν το ίδιο τροπάριο, με μόνο ένα κριτήριο των επιλογών τους: να γαντζωθούν στην εξουσία όσο το δυνατό περισσότερο, έστω και κάποιους μήνες, έστω και επί ερειπίων. Σκέφτονται και δρουν αποκλειστικά με όρους μικροκομματικού συμφέροντος και πελατειακών εκδουλεύσεων. Έχουν εξοβελίσει στο πυρ το εξώτερον κάθε έννοια αξιοκρατίας, κάθε διαδικασία αξιολόγησης.

Βλέπουν το κράτος μόνο ως μέσο βολέματος ημετέρων και σε αυτόν τον τομέα αναμφίβολα είναι πρωταθλητές. Δεν ξέρω εάν υπάρχει μέλος του κόμματός σας που να μην έχει αμειβόμενη σχέση με το κράτος. Την ώρα που κόβουν ΕΚΑΣ, τσεκουρώνουν τα επιδόματα σε ευάλωτες κατηγορίες του πληθυσμού, χτυπούν ανελέητα τους αγρότες, την ώρα που βάζουν φόρο στο φόρο σε κάθε άνθρωπο του μόχθου, που εξοντώνουν κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα, φορτώνουν το Δημόσιο με φίλους και γνωστούς από πόρτες, παράθυρα και φεγγίτες, χωρίς καμία αξιοκρατία, χωρίς καμία ιεράρχηση αναγκών.
Κατ’ αρχάς, δουλεύει φουλ η μηχανή πρόσληψης των μετακλητών. Μπουκώνουν τη δημόσια διοίκηση με «Καρανίκες», αυτό το σύμβολο της διετούς διακυβέρνησής σας -ήδη τον Οκτώβριο του 2016 οι μετακλητοί είχαν φτάσει στο ύψος ρεκόρ των 2.099- και ο μετρητής αυξάνεται διαρκώς με νέες θέσεις σε υπουργούς, υφυπουργούς, γενικούς γραμματείς. Όμως, δεν φθάνει μόνο αυτό. Δημιουργούν επί τούτου και νέες δομές, χωρίς να απαντούν στις ανάγκες της Διοίκησης, πάντα με στόχο να αυξήσουν τον κρατικοδίαιτο “στρατό” τους.

Ταυτόχρονα, έχουν βάλει μπροστά τη «φάμπρικα» των βουλευτικών τροπολογιών για νομιμοποίηση από την “πίσω πόρτα”, με τη μετατροπή εργασιακών σχέσεων ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου ή έργου εργαζομένων στο Δημόσιο σε συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου, αλλά και τις διαδοχικές παρατάσεις συμβάσεων για τους εργαζομένους των δήμων. “Τσαλαπατούν” έτσι κάθε κανόνα αξιοκρατίας και ίσων ευκαιριών, αλλά και τις διατάξεις του Συντάγματος, που προβλέπουν ότι η πρόσληψη προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου γίνεται μόνο μέσω ΑΣΕΠ.

Ειδικά στους δήμους επιβάλλουν κατά τρόπο αυθαίρετο ένα υπέρμετρο μισθολογικό κόστος, το οποίο πολλές φορές καλούνται να καλύψουν οι δημότες μέσω αυξήσεως των δημοτικών τελών.
Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι η εκτόξευση των μισθολογικών δαπανών της Κεντρικής Διοίκησης το πρώτο εννεάμηνο του 2016, σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους κατά 146 εκατομμύρια ευρώ.

Αγαπητοί συνάδελφοι,

όσο και αν θέλετε να κρυφτείτε, δεν σας αφήνουν οι αριθμοί, μιλούν από μόνοι τους. Γνωρίζετε, όμως, ότι η ανεργία δεν μειώνεται με μαζικούς διορισμούς στο Δημόσιο. Αυτή η λύση είναι επιστροφή στα μονοπάτια του 1980, γιατί αυτά ήταν δρόμος προς τον γκρεμό, η οδός της απωλείας, της καταστροφής.

Η χώρα χρειάζεται πραγματική ανάπτυξη, κίνητρα για την ιδιωτική οικονομία, για την αύξηση της παραγωγικότητας, την προσέλκυση επενδύσεων. Μόνο έτσι θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, μόνο έτσι θα πάψει η αιμορραγία της συνεχούς φυγής νέων στο εξωτερικό. Χρειάζεται, δηλαδή, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που κάνετε εσείς, το αντίθετο από τη συνταγή της αποτυχίας, της στασιμότητας, της καταστροφής.

Βεβαίως, σε κάθε νουθεσία της λογικής ξεκινάτε πάλι τη γνωστή “καραμέλα” δήθεν της απειλής των απολύσεων δημοσίων υπαλλήλων από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Προβάλλετε ένα σκιάχτρο για να φοβίσετε, για να κρατήσετε τους ψηφοφόρους, αλλά αυτό το παραμύθι πια δεν περπατάει. Κανείς δημόσιος υπάλληλος δεν κινδυνεύει να χάσει τη δουλειά του με κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και αυτό το γνωρίζουν και οι ίδιοι και ήδη σας γυρίζουν την πλάτη. Αυτό που έχουμε εξαγγείλει –και θα γίνει- είναι η εφαρμογή της αξιολόγησης, για την οποία έχετε μια χρόνια αλλεργία, αλλά και η κινητικότητα με βάση τις πραγματικές ανάγκες και προτεραιότητες της Δημόσιας Διοίκησης.

Τα αποκαλυπτήρια από τα έργα και τις ημέρες σας στον δημόσιο τομέα συνιστούν και την τελική κατάρρευση του δήθεν ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς. Και δείχνετε, δυστυχώς, παντού το ίδιο αναξιόπιστο πρόσωπο, όπως και στις πρόσφατες κρίσεις στην Πυροσβεστική και την Ελληνική Αστυνομία, όπου κάθε αξιοκρατική αρχή, κάθε σεβασμός προς τον τρόπο ανάδειξης των στελεχών των Σωμάτων Ασφαλείας πήγε περίπατο, θυσιάστηκε στον βωμό των στενών κομματικών συμφερόντων. Γελοιοποιώντας κάθε διαδικασία, καταλήξατε σε έναν άνευ προηγουμένου τραγέλαφο με “είπες-ξείπες”, με δημοσιοποίηση των κρίσεων που τις πήρατε πίσω και μετά τις ξαναβγάλατε αυτούσιες. Φαρσοκωμωδία που για τη χώρα είναι πλέον μια τραγωδία, καθώς αποστρατεύσατε άξιους αξιωματικούς που είχαν ακόμη πολλά να προσφέρουν στην πατρίδα, ενώ και οι τοποθετήσεις έχουν βαρύ κομματικό αποτύπωμα.

Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι όλα αυτά που χρόνια τα φωνάζατε από το πεζοδρόμιο ήταν όλα υποκριτικά, ψευδή και παραπλανητικά, γιατί όλη η πολιτεία σας είναι παραπλανητική και μάλιστα ενσυνείδητη και εσκεμμένη και όχι προϊόν αυταπάτης, για να ξεγελάσετε τον κόσμο. Μα, τώρα σας πήραν χαμπάρι και οδός διαφυγής δεν υπάρχει άλλη παρά η έξοδος διά των εκλογών, που όσο και αν τις ξορκίζετε δεν θα τις γλιτώσετε.

Μια μόνο τελευταία υπηρεσία έχετε να προσφέρετε στην πατρίδα, να προκηρύξετε εκλογές και να αποχωρήσετε με την ίδια ταχύτητα που αναρριχηθήκατε στην κορυφή. Ήρθε πλέον η στιγμή, μετά απ’ αυτό το διετές πικρό μάθημα, που το πληρώσαμε όλοι ακριβά, να στραφούμε στο ρεαλισμό.

Κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ,

το μόνο καλό που θα αφήσετε πίσω σας είναι η διάλυση των βολικών μύθων με τους οποίους κατατρέχετε την Ελλάδα για δεκαετίες, γιατί τώρα πια κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν γνώριζε. Όλοι πια γνωρίζουμε τι σημαίνει Αριστερά».

Read more...

Ολόκληρη η Εισήγηση Μ.Χαρακόπουλου στην επιτροπή Ευρωπαικών Υποθέσεων

Μάξιμος Ευρωπαικών

Αθήνα, 19 Ιανουαρίου 2017

Εισήγηση
του αναπληρωτή τομεάρχη Εσωτερικών Νέας Δημοκρατίας,
αρμόδιου για θέματα Προστασίας του πολίτη, βουλευτή Λαρίσης,
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου

στη συνεδρίαση της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων
με θέμα “το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το 2017 και οι προτεραιότητες της Προεδρίας της Μάλτας στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Α΄ εξάμηνο του 2017”

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Το εξάμηνο της προεδρίας της Μάλτας είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα ελληνικά συμφέροντα, γιατί κατά τη διάρκειά της θα τεθούν επί τάπητος θέματα που άπτονται των δικών μας άμεσων ανησυχιών και προτεραιοτήτων. Και αναφέρομαι συγκεκριμένα στο προσφυγικό-μεταναστευτικό, στην ασφάλεια και την τρομοκρατία, στις σχέσεις με τον γεωπολιτικό μας περίγυρό, όπως με τη Ρωσία, τη Συρία και τη Λιβύη.

Συνιστά, επομένως, εξαιρετική ευκαιρία να πετύχουμε τους επόμενους μήνες κάποιους στόχους που θα βοηθούσαν τη χώρα στη δύσκολη αυτή συγκυρία.

Είναι οπωσδήποτε θετικό το γεγονός ότι στην προεδρία του επόμενου κρίσιμου εξαμήνου θα βρίσκεται ένα κράτος-μέλος του ευρωπαϊκού νότου με παρεμφερή με εμάς προβληματισμό για τα περισσότερα από τα υπό συζήτηση ζητήματα, γεγονός που θα πρέπει να αξιοποιήσουμε στο έπακρο.

Ιδιαίτερα σε ότι αφορά το μεταναστευτικό, το οποίο είναι και πρώτο στην ατζέντα, μας δίνεται η δυνατότητα να βελτιώσουμε τα δεδομένα, τα οποία, δυστυχώς, και με ευθύνη της κυβέρνησης, είναι πολύ αρνητικά.

Στην ευρωπαϊκή κονίστρα είναι πλέον φανερό ότι υπάρχουν τουλάχιστον δύο αντίθετες μεταξύ τους προσεγγίσεις. Τα στενά εθνικά συμφέροντα επιβάλλονται επί των κοινών, υπονομεύοντας καταλυτικά την αρχή της αλληλεγγύης που θεωρητικά διέπει την ΕΕ. Και γι’ αυτό είναι βέβαιο ότι θα χρειαστεί σκληρός αγώνας για να περάσουν οι θέσεις μας.

Συγκεκριμένα, μπορούμε και πρέπει να επιδιώξουμε να γίνουν ριζικές αλλαγές στην πολιτική ασύλου. Να πάψει να είναι ετεροβαρής απέναντι στις χώρες της πρώτης υποδοχής, όπως είναι η Ελλάδα, η Ιταλία και η Μάλτα. Το Δουβλίνο ΙΙ συνιστά μια βολική διαδικασία για τις χώρες της ευρωπαϊκής ενδοχώρας, που αφήνουν την πρώτη ζώνη πυρός να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, αδιαφορώντας για τις όποιες κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές επιπτώσεις.

Εντέλει, όμως, και παρά τα κροκοδείλια δάκρυα, θύματα καθίστανται οι αιτούντες άσυλο και οι παράνομοι μετανάστες. Τα κονδύλια για τη δημιουργία δομών φιλοξενίας δεν είναι πανάκεια. Είναι προσωρινή λύση. Και η Ελλάδα, η Ιταλία και η Μάλτα κινδυνεύουν να αποκτήσουν ολόκληρες ζώνες αντίστοιχες με την αμερικανική νήσο Έλις, στις αρχές του 20ού αιώνα.

Πρέπει, λοιπόν, οπωσδήποτε να ακυρώσουμε την πολιτική των φραχτών και της απομόνωσης του νότου. Η μεταναστευτική πολιτική έναντι των προσφύγων πρέπει να είναι ενιαία. Και το ζήτημα αυτό σε καμία περίπτωση δεν μπαίνει στη ζυγαριά έναντι άλλων ανταλλαγμάτων, όπως αυτά που ακούγονται για την ελληνική οικονομία. Πρέπει να καταδικαστούν ανάλογες σκέψεις απ’ όπου κι αν προέρχονται.

Οφείλουμε επίσης να επιμείνουμε και εμείς, κάτι που προβλέπεται να κάνει η προεδρία, στο ζήτημα της φύλαξης των εθνικών συνόρων μέσα στο ευρωπαϊκό πλαίσιο. Τα ελληνικά σύνορα είναι και σύνορα της Ευρώπης. Αυτό θα πρέπει να το υπενθυμίζουμε σε όλους. Κι εδώ η Ευρώπη έχει ευθύνη.

Και φυσικά πρέπει να προχωρήσει η κατανομή των 160.000 που χρήζουν διεθνούς προστασίας, όπως έχει συμφωνηθεί-να μην καθυστερήσει ούτε να ναυαγήσει υπό κάποια προσχήματα. Όποια χώρα δεν τηρήσει την υπογραφή της να υποστεί κυρώσεις.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να τονιστεί και ο ρόλος και οι ευθύνες που έχει η Τουρκία στην κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με το μεταναστευτικό, και κυρίως να καταγγελθεί η τακτική της Άγκυρας να χρησιμοποιεί τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως μοχλό πολιτικής πίεσης και εκβιασμών έναντι της Ελλάδας και της Ε.Ε.

Βεβαίως, δεν μπορεί παρά να συμφωνήσουμε και με τις διακηρυγμένες προθέσεις της νέας προεδρίας ότι το προσφυγικό και το μεταναστευτικό πρόβλημα πρέπει να λυθεί στη ρίζα του, περιορίζοντας ή εξαλείφοντας τις αιτίες που το προκαλούν.

Για το λόγο αυτό πρέπει να υποστηρίξουμε κάθε προσπάθεια ειρήνευσης σε περιοχές πολεμικών συγκρούσεων απ’ όπου προέρχονται οι προσφυγικές ροές, όπως στη Συρία και τη Λιβύη. Αλλά και να στοιχηθούμε με κάθε προσπάθεια για την ανασυγκρότηση των παραγωγικών δομών και την επιστροφή των εκτοπισμένων στις οικίες τους, όπως τα προγράμματα ανάπτυξης των χωρών προέλευσης των μεταναστών, Αφρική, μέσω του Ευρωπαϊκού Επενδυτικού Σχεδίου και την επέκτασή τους σε χώρες της Ασίας.

Σημαντικές, επίσης, είναι και οι πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Μπορεί, βεβαίως, στην Ελλάδα να μην έχουμε φαινόμενα ισλαμιστικής τρομοκρατίας-τα οποία ταλανίζουν την Ευρώπη και απειλούν να αλλάξουν καταλυτικά τη φυσιογνωμία της- αλλά δεν πρέπει να λησμονούμε ότι είμαστε στο μεταίχμιο της μετακίνησης πληθυσμών, που ανάμεσά τους μπορεί και να βρίσκονται επίδοξοι τρομοκράτες. Ή κάποιοι από αυτούς να χρησιμοποιούν την Ελλάδα για χώρα τράνζιτ προς την δυτική Ευρώπη.

Δυστυχώς, υπάρχει, ακόμη η εγχώρια νεο-τρομοκρατία που μάλιστα συνεργάζεται στενά με το οργανωμένο έγκλημα. Το σύστημα των επαφών και της ανταλλαγής πληροφοριών πρέπει να εκσυγχρονισθεί και να γίνει πιο απαιτητικό, και σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και το «Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών και Άδειας Ταξιδίου» που θα ενισχύσει τους ελέγχους σε πολίτες τρίτων χωρών που έχουν απαλλαγή βίζας και θέλουν να ταξιδέψουν στις χώρες Σένγκεν.

Ιεραρχικά ψηλά βρίσκεται και το κεφάλαιο της γειτονίας της Ευρώπης. Είναι εξαιρετικά κρίσιμο να επανέλθει η σταθερότητα τόσο στη βόρεια Αφρική, και κυρίως στη Λιβύη, όσο και στη Μέση Ανατολή, και ιδιαιτέρως στη Συρία, το συντομότερο δυνατό. Η Ευρώπη οφείλει να έχει εποικοδομητική παρέμβαση στις εκεί εξελίξεις, προς την κατεύθυνση της ειρήνευσης και της ανασυγκρότησης των χωρών αυτών που πλήττονται εδώ και χρόνια από αιματηρούς εμφυλίους, ενώ συνιστούν εστίες παραγωγής και εξαγωγής τρομοκρατίας.
Η γενικότερη σταθεροποίηση της περιφέρειας της ανατολικής Μεσογείου, συνεπάγεται επίσης την άνοδο των οικονομικών, εμπορικών και πολιτιστικών ανταλλαγών προς όφελος όλων των λαών της περιοχής.

Το ίδιο ισχύει και με τις σχέσεις της Ε.Ε. με τη Ρωσία που επίσης θα απασχολήσουν την ερχόμενη προεδρία. Χωρίς να γνωρίζουμε και τις ακριβείς προθέσεις του νέου προέδρου των ΗΠΑ, η Ευρώπη από τη μεριά της πρέπει να εξομαλύνει τις σχέσεις της με τη Ρωσία και να υπάρξει ειρηνική διευθέτηση στο ουκρανικό πρόβλημα.

Οι οικονομικές κυρώσεις και τα αντίμετρα –που πλήττουν και τις ελληνικές εξαγωγές αγροτικών προϊόντων στη Ρωσία- δεν βοηθούν ούτε τις εύθραυστες οικονομίες μας ούτε το ευρωπαϊκό όραμα. Η επιστροφή σε παρωχημένες ψυχροπολεμικές λογικές δεν προοιωνίζεται τίποτε θετικό για τους λαούς της Ευρώπης.

Τέλος, όσον αφορά στην ατζέντα των κοινωνικών πολιτικών, πιστεύω ότι οφείλουμε να συμπράξουμε στις πρωτοβουλίες για την ενίσχυση των πλέον ευάλωτων ομάδων, και ιδιαιτέρως των γυναικών, προκειμένου να βρουν τη θέση τους στην αγορά εργασίας.
Είναι ζήτημα στο οποίο θα δοθεί προσοχή και είναι προς συμφέρον μας να υπάρξουν ουσιαστικές βελτιώσεις με συγκεκριμένα κίνητρα που θα αλλάξουν το εργασιακό τοπίο προς όφελος της γυναίκας και ιδιαιτέρως των μητέρων-που στα χρόνια της κρίσης έχουν υποβληθεί σε μεγάλες θυσίες-αλλά και αυτών που επιθυμούν να τεκνοποιήσουν και η οικονομική τους κατάσταση δεν τους το επιτρέπει.
Γι αυτήν την Ευρώπη της αλληλεγγύης οφείλουμε να είμαστε σε συνεχή εγρήγορση.

Σας ευχαριστώ».

Read more...

Αγόρευση Μ. Χαρακόπουλου στην Ολομέλεια της βουλής κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού του 2017

Μάξιμος Προϋπολογισμός 1

Αθήνα, 7 Δεκεμβρίου 2016

Αγόρευση
του βουλευτή Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας
κ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στην Ολομέλεια της βουλής κατά τη συζήτηση του Προϋπολογισμού του 2017


«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Θα ήθελα κατ’ αρχήν να εκφράσω την ανησυχία μου για την κατάσταση στα εθνικά μας θέματα και για τον εθνικιστικό παροξυσμό που επικρατεί στη γειτονική Τουρκία και όχι μόνο. Αυτή η κατάσταση κάνει εντονότερη την ανάγκη για ταχεία ανασυγκρότηση της χώρας, που προϋποθέτει την οικονομική ανασύνταξη.

Ο προϋπολογισμός, λοιπόν, συζητείται την επαύριον των αποφάσεων του Γιούρογκρουπ που είναι δυστυχώς μακράν των μεγαλεπήβολων προσδοκιών που είχε θέσει η κυβέρνηση. Αντιθέτως, εισερχόμαστε σε μια νέα δραματική φάση χωρίς ορίζοντα ανάσας, καθώς τα πρωτογενή πλεονάσματα του 3,5% θα διαρκέσουν για άλλα 3-10 χρόνια. Και ακόμη το ΔΝΤ δεν έχει πει τη δική του κουβέντα, τι μέτρα θα έχει το κοστούμι που θα φορέσουμε. Ενώ και η αξιολόγηση καρκινοβατεί.

Τη σκληρή αυτή δοκιμασία θα μπορούσαμε να την είχαμε αποφύγει εάν οι σημερινοί κυβερνώντες δεν είχαν αποφασίσει να παίξουν σε μια ζαριά το μέλλον όλων των Ελλήνων.

Και ιδού τα αποτελέσματα σήμερα! Ιδού που έχουμε κατρακυλήσει από το σημείο που είχαμε βρεθεί στα τέλη του ‘14 γιατί ένα μεγάλο τμήμα συμπολιτών μας παρασύρθηκε από τα παχιά λόγια και τις εύκολες υποσχέσεις. Σήμερα, λοιπόν, έρχεται ο λογαριασμός παραφουσκωμένος, και καλείται ο ελληνικός λαός να πληρώσει τα σπασμένα των Βαρουφάκηδων. Γιατί τα φανταχτερά πουκάμισα, και ο «κοπανιστός αέρας» έφεραν μαζί με τα capital controls, κομμένες συντάξεις, κομμένο ΕΚΑΣ, κομμένα επιδόματα, άδεια καταστήματα, φουσκωμένο ΦΠΑ.

Δυστυχώς, αγαπητοί συνάδελφοι,
Πίσω από τον καλλωπισμό του προϋπολογισμού, κρύβονται τραγικές αποτυχίες και πίσω από την υπεραισιοδοξία για τον επόμενο χρόνο καιροφυλαχτεί η διάψευση. Γιατί η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να φανεί ανάγλυφα η καταστροφή που επέφερε ο τυχοδιωκτισμός της. Και καθώς καταρρέει γαντζώνεται από τη τελευταία γραμμή της απελπισμένης άμυνας. Προβάλουν το επιχείρημα «γιατί οι άλλοι καλύτεροι ήταν;». Ναι ήταν καλύτεροι, κάτι που συνειδητοποιούν σήμερα οι πολίτες γιατί έχουν μέτρο σύγκρισης.

Θυμίζουμε, λοιπόν, για παράδειγμα ότι το Δεκέμβριο του 2012 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του δημοσίου και των φορέων του ήταν 9,6 δις ευρώ.
Για να πάνε το Δεκέμβριο του 2014, από την κυβέρνηση που, με πρόσχημα την προεδρική εκλογή, έριξε ο ΣΥΡΙΖΑ στα 3,7 δις ευρώ.
Πόσες είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές με τη σημερινή κυβέρνηση; 6,2 δις ευρώ. Από τα οποία τα 3 είναι προς τα ασφαλιστικά ταμεία.

Αλλά τα παραδείγματα δεν έχουν τελειωμό. Και τα βιώνουν οι πολίτες, και ιδιαίτερα τα πιο αδύναμα στρώματα. Γιατί δεν κρύβονται τα 8 δις που πρέπει να πληρωθούν μέχρι το τέλος της χρονιάς από τα οποία τα 3,2 για τον ΕΝΦΙΑ, που είχατε ως σημαία την κατάργησή του.

Όπως δεν κρύβονται τα έργα και οι ημέρες σας στον πρωτογενή τομέα. Οι αγρότες που σας ανέδειξαν πρώτη δύναμη εισπράττουν τώρα το μεγάλο ευχαριστώ της κυβέρνησής σας: Εκτίναξη ασφαλιστικών εισφορών, Κατάργηση αγροτικού πετρελαίου, Φορολόγηση επιδοτήσεων, 24% ΦΠΑ στα αγροτικά προϊόντα, Ειδικό φόρο κατανάλωσης στο κρασί.

Δείχνετε, λοιπόν, να μην θέλετε να κατανοήσετε ότι η φοροδοτική ικανότητα του Έλληνα έχει εξαντληθεί. Ότι η εμμονή στη φορολογία σκοτώνει νοικοκυριά και επιχειρηματικότητα. Και ταυτόχρονα κάνετε ότι περνά από το χέρι σας για να μην γίνει μια επένδυση της προκοπής στη χώρα.

Κύριοι συνάδελφοι,
Δεν υπάρχει πλέον χρόνος για πειραματισμούς, για χάσιμο, για αυταπάτες. Η χώρα βρίσκεται σε οριακό σημείο, η κοινωνία είναι κουρασμένη, εξουθενωμένη. Τα προβλήματα διογκώνονται καθημερινά και λύσεις δεν δίδονται.

Χθες για μια ακόμη φορά γίναμε μάρτυρες βίαιων επεισοδίων από «επαγγελματίες μπαχαλάκηδες», που μετέτρεψαν το κέντρο της Αθήνας σε πεδίο μάχης. Δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, κάτοικοι αυτών των περιοχών, καθίστανται ουσιαστικά όμηροι των ταραξιών, χωρίς το κράτος να τους παράσχει το αυτονόητο δικαίωμα της ασφάλειας.

Το άβατο του Εξαρχιστάν, διασπείρεται σαν καρκίνωμα παντού, με νησίδες ανομίας και παραβατικότητας, όπου κάθε είδους κακοποιοί βρίσκουν ευνοϊκό περιβάλλον να κάνουν τις δουλειές τους. Έχουμε φθάσει στο σημείο νόμος να είναι το «δίκιο» του μπαχαλάκη. Αυτού που καίει τα τρόλεϊ στη Πατησίων, που καταστρέφει τα εκδοτήρια εισιτηρίων, που απειλεί και προπηλακίζει καθηγητές στο πανεπιστήμιο.

Εμπεδώνεται μια κουλτούρα βίας που το κράτος δείχνει ανίκανο ή, και αυτό είναι το πιο επικίνδυνο, απρόθυμο να καταστείλει. Και οι πολίτες στέκουν αδύναμοι και φοβισμένοι από την έξαρση της εγκληματικότητας, και νοιώθουν ότι απειλείται το αγαθό της δημόσιας ασφάλειας. Κι αυτό είναι μια κατάσταση απαράδεκτη, η οποία δεν δικαιολογείται από καμία οικονομική κρίση, ούτε μπορεί να βρει δικαιολογία ύπαρξης και συνέχισης σε οποιαδήποτε ιδεολογικά φληναφήματα.

Η πολιτεία πρέπει επιτέλους να αντιδράσει άμεσα και αποφασιστικά ώστε να καταλύσει τα ιδιόμορφα άβατα και άσυλα της ανομίας και της βίας. Το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη είναι καιρός να εγκαταλείψει την τακτική του ουδέτερου παρατηρητή και να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν πρωτίστως απέναντι στους ανυπεράσπιστους πολίτες. Είναι υποχρέωση της πολιτείας να αποκαταστήσει το αίσθημα εμπιστοσύνης του πολίτη προς το κράτος, να αισθανθεί ο κάθε άνθρωπος ότι δεν απειλείται από βίαιες ενέργειες, από ψυχολογικούς ή σωματικούς καταναγκασμούς, ούτε υπάρχουν εδάφη εκτός κρατικής αρμοδιότητας. Κι αυτό είναι κάτι που εξαρτάται από εμάς και όχι από τρόικες ή κουαρτέτα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Η κυβέρνηση, συνεχίζει να βυθίζεται στην απαξίωση και την ανυποληψία. Κι αυτό κάνει κακό στην χώρα και στην οικονομία.

Η Ελλάδα χρειάζεται σήμερα, μια άλλη κυβέρνηση, που με σοβαρότητα, σχέδιο, υπευθυνότητα, με γνώμονα την ανάταξη της οικονομίας, με άξονα την επιχειρηματικότητα, με στόχο την προσέλκυση επενδύσεων θα μας βγάλει από τον βάλτο της κρίσης που μας κρατά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Και αυτόν τον ρόλο μπορεί να τον αναλάβει η Νέα Δημοκρατία. Και θα τον αναλάβει σύντομα.
Σας ευχαριστώ».

Δείτε το βίντεο της αγόρευσης στην παρακάτω διεύθυνση:

https://www.youtube.com/watch?v=AII7ZTsE6B0

Read more...