Menu
A+ A A-

ΜΑΞΙΜΟΣ ΟΑΚ

Αθήνα, 22 Οκτωβρίου 2020

 

Εισήγηση
του Γενικού Γραμματέα
της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (ΔΣΟ),
μέλους του ελληνικού κοινοβουλίου,
Δρ. Μάξιμου Χαρακόπουλου
στο Συνέδριο του Ευρωαραβικού Διαλόγου

 

Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,

Θα ήθελα κατ’ αρχήν να εκφράσω τη χαρά μου για τη δυνατότητα να συμμετέχω στον ευρωαραβικό διάλογο, διατυπώνοντας σκέψεις και προβληματισμούς, που ευελπιστώ να συμβάλουν στην προώθηση της αλληλοκατανόησης και της ειρηνικής συνύπαρξης στη λεκάνη της Μεσογείου.
Εκ μέρους της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας οφείλω να συγχαρώ την Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης για την πρωτοβουλία του ευρωαραβικού διαλόγου και τη διενέργεια του ψηφιακού συνεδρίου, τόσο για το επίκαιρο της θεματολογίας του, όσο βεβαίως και για τα προφανή και ουσιαστικά οφέλη που κομίζει στην αδήριτη ανάγκη προσέγγισης μεταξύ Ευρώπης και Αραβικού κόσμου.
Αναμφίβολα, η ανθρωπότητα βιώνει πρωτόγνωρες συνθήκες υπό την πίεση της υγειονομικής κρίσης που προκάλεσε η πανδημία του covid 19. Η κρίση αυτή δημιούργησε τεράστια αλυσιδωτά προβλήματα στα συστήματα υγείας, τα οποία έφθασαν και ξεπέρασαν τα όριά τους.
Πυροδότησε, επίσης, μια ογκούμενη οικονομική κρίση με πολλαπλές αρνητικές παρενέργειες, ιδιαιτέρως σε βασικούς τομείς της παραγωγικής δραστηριότητας. Οι προβλέψεις για το ύψος της ύφεσης που αναμένεται, αλλά και την έκταση που εικάζεται ότι θα λάβει η ανεργία είναι πράγματι εφιαλτικές.
Η πανδημία θέτει εν αμφιβόλω βασικές συνιστώσες της παγκοσμιοποίησης, όπως η ελευθερία μετακινήσεων, και καθώς επιβάλλονται λύσεις που εστιάζονται τόσο σε τοπικά, ενδοκρατικά όρια, όσο και σε διεθνές επίπεδο, τροφοδοτεί θεωρίες συνομωσίας.
Ελπίζουμε ότι η επιστήμη θα δώσει σύντομα οριστικές και ολοκληρωμένες απαντήσεις για την πρόληψη και αντιμετώπιση του επικίνδυνου αυτού ιού, αντιλαμβανόμαστε, ωστόσο, ότι οι συνέπειες της παρούσας κρίσεως θα διατηρηθούν για αρκετό διάστημα, ίσως και χρόνια.
Θα ήταν οπωσδήποτε παράλειψη να μην αντλήσουμε μαθήματα από τη δεδομένη συγκυρία σχετικά με την αβεβαιότητα που πάντοτε κυριαρχεί στην δομημένη από τον άνθρωπο κοινωνική και ιδεολογική πραγματικότητα, καθώς αρκούσε ένας αόρατος μικροοργανισμός να ανατρέψει τον τρόπο της ζωής μας. Ελπίζω ότι η ανθρωπότητα ως σύνολο αλλά και ο κάθε άνθρωπος ξεχωριστά θα βγούμε σοφότεροι από αυτήν την σκληρή δοκιμασία.
Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,
Επιτρέψτε μου δοθείσης της ευκαιρίας, να αναφερθώ στις κοσμογονικές αλλαγές που συμβαίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο τα τελευταία χρόνια. Τα δραματικά γεγονότα που συνέβησαν σε χώρες, μεταξύ άλλων, όπως η Συρία, το Ιράκ και η Λιβύη, με τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, τα εκατομμύρια των προσφύγων, τις κατεστραμμένες υποδομές, επηρέασαν καταλυτικά και άμεσα ολόκληρο το μεσογειακό σύστημα, αλλά και τις σχέσεις Ευρώπης και Αράβων.
Τα γεγονότα ανάγκασαν τον μέσο ευρωπαίο πολίτη να αντιληφθεί πόσο κοντά ζει με τους πολίτες των αραβικών χωρών της Μεσογείου, κυρίως βεβαίως λόγω των προσφυγικών ρευμάτων.
Ωστόσο, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι η στάση της Ευρώπης στα τεκταινόμενα δεν ήταν η πλέον ενδεδειγμένη. Δεν υπήρξε αυτή η δύναμη που με την ισορροπημένη και σώφρονα παρέμβασή της θα απέτρεπε τη διολίσθηση στον πόλεμο και στον όλεθρο. Παρέμεινε διστακτική, στην καλύτερη των περιπτώσεων, για να μην αναφέρουμε την επικράτηση μικροεθνικών συμφερόντων στον τρόπο δράσης κάποιων κρατών-μελών της ΕΕ.
Έτσι, αφέθηκε σχεδόν ανεμπόδιστη η ενδυνάμωση εξτρεμιστικών ομάδων, που πρεσβεύουν τη μισαλλοδοξία και την έλλειψη ανοχής, που με ψευδές προκάλυμμα την θρησκεία επεδίωξαν να επιβάλουν την εξουσία τους.
Ως Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας έχουμε επανειλημμένως επισημάνει το αδιέξοδο αυτής της μυωπικής στάσης, και έχουμε καλέσει σε αλλαγή κατευθυντηρίων γραμμών. Οφείλει η Ευρώπη να σταθεί στο πλευρό των χωρών αυτών, που μπροστά τους έχουν την αναγκαιότητα της ανοικοδόμησής τους σε συνθήκες ειρήνης, όπως είναι η Συρία και η Λιβύη αλλά και ο Λίβανος, που δοκιμάζεται σοβαρά μετά το πρόσφατο τραγικό ατύχημα στο λιμάνι της Βηρυτού.
Οφείλουμε να κινηθούμε πιο αποφασιστικά στην προσέγγιση του ευρωπαϊκού με τον αραβικό κόσμο, με γνώμονα την ειρηνική συνύπαρξη, την αλληλοκατανόηση, το αμοιβαίο όφελος. Το κοινό μας μέλλον πρέπει να οικοδομηθεί πάνω σε σχέσεις αμοιβαίας εμπιστοσύνης και ειλικρινούς συνεργασίας, υπερβαίνοντας αρνητικά στερεότυπα του παρελθόντος και κατεστημένες αναχρονιστικές αντιλήψεις.
Βεβαίως είναι ιδιαίτερα ελπιδοφόρο το γεγονός ότι η διπλωματία έχει επιδείξει τα τελευταία χρόνια έντονη κινητικότητα με ουσιαστικά αποτελέσματα. Οι πρόσφατες, μάλιστα, συμφωνίες αραβικών χωρών, όπως των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ή του Μπαχρέιν με το Ισραήλ, δημιουργούν ένα νέο περιβάλλον, που θα ευνοήσει τη συνολικότερη διευθέτηση των ζητημάτων στη Μέση Ανατολή.
Όπως, επίσης και οι συμφωνίες που στοχεύουν στον τεράστιο υποθαλάσσιο πλούτο της Ανατολικής Μεσογείου, από την εκμετάλλευση του οποίου θα έχουν σημαντικό όφελος όλοι οι λαοί της περιοχής.
Για τους λόγους αυτούς δεν πρέπει να επιτρέψουμε σε κράτη-ταραξίες που επιδιώκουν τη βίαιη ανατροπή του διεθνούς συστήματος, στο όνομα του αναθεωρητισμού που διακηρύττουν, να ασκούν στρατιωτική βία εναντίον τρίτων κρατών.
Ούτε να ανεχθούμε να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν εξτρεμιστικές στρατιωτικές ομάδες για την επίτευξη των στόχων τους, να ασκούν καθημερινή ρητορική βίας και επιθετικότητας εναντίον άλλων κρατών για να τους εξαναγκάσουν να υποταχθούν στη θέλησή τους.
Κι ένα τέτοιο κράτος-ταραξίας, που απειλεί την ειρήνη και την σταθερότητα στην Μεσόγειο, είναι η Τουρκία:
• Η χώρα αυτή, ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια, προβάλλοντας ανιστόρητα νεο-οθωμανικά οράματα και μια ατζέντα εκτεταμένων εδαφικών διεκδικήσεων, παραβιάζει κάθε έννοια διεθνούς δικαίου στη Μέση Ανατολή, στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά πλέον και στην Υπερκαυκασία.
• Δρα ως στρατός κατοχής στη Συρία, όπου συνεργάζεται με εξτρεμιστικές ομάδες, στελέχη των οποίων χρησιμοποιεί σε αποστολές και σε άλλες περιοχές. Καταδιώκει τον ντόπιο πληθυσμό που δεν υποτάσσεται στην τουρκική αυταρχικότητα.
• Παρανόμως διεξάγει έρευνες για φυσικό αέριο στην ΑΟΖ και στα χωρικά ύδατα ενός ανεξάρτητου κράτους-μέλους της ΕΕ, της Κυπριακής Δημοκρατίας, χρησιμοποιώντας παράλληλα πολεμικά πλοία προς τούτο.
• Παραβιάζει ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και προσπαθεί να επιβάλει τετελεσμένα με την πολιτική των κανονιοφόρων, αδιαφορώντας για τις εκκλήσεις της διεθνούς κοινότητας.
• Έχει προχωρήσει σε μια εντελώς αυθαίρετη συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών με την κυβέρνηση της Τρίπολης -την οποία δεν επικυρώνει ούτε η βουλή της Λιβύης- όπου όπως καταγγέλλεται έχει μεταφέρει και μαχητές από τη Συρία.
• Ο πόλεμος για το Ναγκόρνο Καραμπάχ επίσης γίνεται με άμεση συμμετοχή της Τουρκίας, η οποία είναι η μοναδική τρίτη δύναμη που καλεί σε συνέχιση αυτού του αιματηρού πολέμου και εμποδίζει την διατήρηση της εκεχειρίας.

Κυρίες και κύριοι σύνεδροι,
Η Ευρώπη και ο αραβικός κόσμος οφείλουν με τις κοινές τους ενέργειες να αναχαιτίσουν την πολιτική της Άγκυρας, και να της επιβάλουν να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αν δεν το κάνουμε είναι βέβαιο ότι οι σχέσεις των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου θα μπουν συνολικά σε μακρόχρονη κρίση με άδηλη κατάληξη.
Με αυτές τις σκέψεις θα ήθελα και πάλι να ευχηθώ καλή επιτυχία στις εργασίες του Συνεδρίου σας και ευελπιστώ σε γόνιμα συμπεράσματα.
Σας ευχαριστώ για την προσοχή.

Μαξιμος Συνεδριο Ευρωαραβικου Διαλογου 4 1 


Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του κ. Χαρακόπουλου στην ηλεκτρονική διεύθυνση: https://youtu.be/ZekbP8rzEjU

back to top