Χρησιμοποιούμε τα cookies στην ιστοσελίδα μας, σύμφωνα με την Οδηγία 2009/136/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Μάξιμος Χαρακόπουλος | Νέα Δημοκρατία - Άρθρα
Menu
A+ A A-

Άρθρο Μ.Χαρακόπουλου στην "ΕΣΤΙΑ": "Γενοκτονία της Μνήμης..."

Μάξιμος α

ΕΣΤΙΑ 1

Γενοκτονία της μνήμης…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Τα τελευταία χρόνια διεξάγεται μια ιδιόμορφη εκστρατεία πλήρους αναθεώρησης της ελληνικής ιστορίας. Αμφισβητείται και ανατρέπεται κάθε αλήθεια για το παρελθόν μας, όπως είχε συγκροτηθεί από δεκάδες ιστορικούς και κυρίως από την προφορική παράδοση του λαού μας. Ως εκ τούτου, εδώ και καιρό, είμαστε υποχρεωμένοι να δίνουμε μάχες για τα αυτονόητα, για την ίδια την ανάγκη να μην αλλοιώνεται και να μην συγκαλύπτεται η ιστορική αλήθεια. Πρόσφατο κρούσμα υπήρξε η πρωτοφανής απόφαση του προεδρείου της Βουλής των Ελλήνων στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης που ήταν αφιερωμένη στην «Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, από το τουρκικό κράτος», να απαλείψει αυθαίρετα την λέξη «Γενοκτονία» και να την αντικαταστήσει με τη ουδέτερη λέξη «Καταστροφή». Η πράξη αυτή, δυστυχώς, δεν αναθεωρήθηκε ούτε μετά τις διαμαρτυρίες μου εντός του Κοινοβουλίου, ούτε μετά τη σχετική επιστολή μου στον πρόεδρο της Βουλής, που κοινοποιήθηκε σε όλους τους αρχηγούς του συνταγματικού τόξου.
Πρόκειται για μια απόφαση που διαπράττει ταυτοχρόνως δύο ατοπήματα. Το ένα είναι η παραβίαση της ομόφωνης απόφασης της Βουλής του 1998, που έγινε νόμος του κράτους, και ρητώς αναφέρεται σε «Γενοκτονία». Κι όμως, για δεύτερη συνεχή χρονιά, η «Γενοκτονία» απαλείφεται, με απαράδεκτη για τον κύρος του προεδρείου ελαφρότητα.
Το δεύτερο, όμως, ατόπημα, είναι ίσως και το σπουδαιότερο, καθώς αφορά στην ουσία του ζητήματος. Οι εγχώριοι αρνητές της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, μέσα από τα ιδεοληπτικά τους ματογυάλια, συντάσσονται με την τουρκική ανάγνωση των τραγικών γεγονότων των πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα. Δεν θέλουν δηλαδή, να αντιληφθούν ότι η εξολόθρευση του συνόλου των Χριστιανών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και εν συνεχεία της Τουρκίας ήταν αποτέλεσμα σχεδίου για τη δημιουργία ενός ομογενοποιημένου θρησκευτικά κράτους. Δυστυχώς, πίσω από τη σατανική αυτή σύλληψη βρίσκονταν ευρωπαϊκά μυαλά, και συγκεκριμένα της Γερμανίας του Κάιζερ. Ως εκ τούτου, όσα συνέβησαν από τους Νεότουρκους μέχρι και τον Κεμάλ, η εξόντωση των Αρμενίων, των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, των Ασσυρίων, ήταν μέρος της μεγάλης Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής. Γενοκτονία, η οποία συνεχίστηκε με το πογκρόμ στην Πόλη, και τον αφανισμό του ελληνισμού της Ίμβρου και της Τενέδου. Και συνεχίζεται και σήμερα με την Γενοκτονία της μνήμης. Οι βυζαντινοί ναοί, αδιάψευστοι μάρτυρες της παρουσίας της ρωμιοσύνης, γίνονται μουσουλμανικά τεμένη. Η Αγία Σοφία της Τραπεζούντας, της Νίκαιας και της Αδριανούπολης είχαν ήδη αυτήν την τύχη, προετοιμάζοντας το έδαφος και για την μετατροπή της Αγιασοφιάς στην Πόλη σε τζαμί.
Απέναντι σε αυτήν την πραγματικότητα θα έπρεπε με μεγαλύτερη ένταση να επιδιώξουμε τη διεθνοποίηση της αναγνώρισης της Γενοκτονίας, και μάλιστα όλων των Χριστιανών μαζί, και την μεγιστοποίηση της πίεσης προς την Τουρκία. Γιατί αυτό οφείλουμε στα εκατομμύρια αθώα θύματα των σφαγών, των πορειών θανάτου, των Αμελέ Ταμπουρού, στα εκατομμύρια των προσφύγων. Αλλά και γιατί μόνον επί τη βάση μιας ειλικρινούς παραδοχής του ιστορικού παρελθόντος μπορούμε να οικοδομήσουμε στέρεες σχέσεις με τους γείτονες. Η απόκρυψη ή η αλλοίωση της ιστορικής αλήθειας, όπως μας ζητούν να πράξουμε κάποιοι, στο όνομα δήθεν της προοδευτικότητας, οδηγεί στο αντίθετο αποτέλεσμα. Στην αποχαλίνωση αυτών που ανοιχτά επιβουλεύονται την εθνική μας κυριαρχία. Κι αυτό δεν μπορούμε και δεν πρέπει να το επιτρέψουμε!

Ο δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, συγγραφέας του βιβλίου «Ρωμιοί της Καππαδοκίας».

Το άρθρο δημιοσιεύθηκε στην ΕΣΤΙΑ την Τρίτη 17.10.17

Read more...

Άρθρο Μ.Χαρακόπουλου στην «Ελευθερία» της Κυριακής:«Ο κ. Τσίπρας και ο ..γόρδιος δεσμός του Αχελώου»

eleftheria

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ο κ. Τσίπρας και ο …«γόρδιος δεσμός» του Αχελώου

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ενόψει της έλευσης του πρωθυπουργού στη Θεσσαλία για το λεγόμενο Αναπτυξιακό Συνέδριο, που εν είδει κομματικής φιέστας πραγματοποιείται στις έδρες των Περιφερειών της χώρας, πληροφορηθήκαμε από τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος κ. Φάμελλο, κατά την… προδρομική επίσκεψή του στη Λάρισα, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει «ταφόπλακα» στον Αχελώο. Είναι αλήθεια ότι τα έργα της ήπιας εκτροπής νερού από τον Αχελώο στον θεσσαλικό κάμπο, που αντιμετωπίζει τεράστιο υδατικό έλλειμμα σε σχέση με τη δυτική Ελλάδα, έχουν χαρακτηριστεί «φαραωνικά» από τον ΣΥΡΙΖΑ και τους συνοδοιπόρους του Οικολόγους. Ναι, αυτούς που θεωρούν ότι για τη μόλυνση του Σαρωνικού δεν φταίει η ολιγωρία της κυβέρνησης αλλά ο… καπιταλισμός. «Κοινωνία ένοχη» που τραγούδησε και ο μεγάλος Στέλιος Καζατζίδης. Διατηρούσα, όμως, την ελπίδα ότι η τριβή με την πραγματικότητα, όχι την «εικονική» με την οποία σκιαμαχούσαν ως αντιπολίτευση, θα απελευθέρωνε τους «πρώτη φορά αριστερά» από ουτοπικές φαντασιώσεις και θα τους βοηθούσε να ανακαλύψουν την κοινή λογική.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την κοινή λογική, η Θεσσαλία, η μεγαλύτερη πεδιάδα της χώρας, και δη ο νομός Λάρισας έχει υδατικό έλλειμμα που πρέπει να αναπληρωθεί. Και όσο περνάει ο καιρός και δεν προκρίνεται κάποια λύση ομόθυμα, το πρόβλημα γιγαντώνεται και θα το βρίσκουμε συνεχώς και εντονότερο μπροστά μας.
Οι εξαγγελίες του κ. Φάμελλου περί άλλων έργων που θα εξυπηρετούν αυτόν τον σκοπό, μόνο σύγχυση και απορίες για τις πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης προκαλούν. Από τη μια υπάρχει ένα έργο σχεδόν έτοιμο, για το οποίο, καλώς ή κακώς, δαπανήθηκαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, και από την άλλη μια εξαγγελία που για να υλοποιηθεί ίσως χρειαστεί να περάσουν άλλα τόσα χρόνια –εκτός αν πιστεύει κάποιος ότι ταμιευτήρες, φράγματα και άλλα συνοδά έργα κατασκευάζονται στην Ελλάδα εν ριπή οφθαλμού.
Και επ’ αυτού, όπως και για τους «αφορισμούς» περί υδροβόρων καλλιεργειών σαν το βαμβάκι και αναγκαίων αναδιαρθρώσεων, δεν θα σταθώ στον αντίλογο που εύλογα αναπτύσσει η αντιπολίτευση. Θα σας παραπέμψω σε επίσημη απάντηση που έλαβα σε ερώτησή μου με αφορμή δηλώσεις το Φεβρουάριο του 2016 του τότε υπουργού Περιβάλλοντος κ. Σκουρλέτη για το έργο του Αχελώου, από τον συναρμόδιο υπουργό Υποδομών κ. Σπίρτζη. Ο μεν κ. Σκουρλέτης, στην απάντησή του χαρακτήρισε το έργο του Αχελώου φαραωνικό, γενεσιουργό αίτιο περιβαλλοντικών προβλημάτων και ακατάλληλο για περιβαλλοντικούς λόγους να αντιμετωπίσει το υδατικό έλλειμμα της Θεσσαλίας, το οποίο όπως ανέφερε δημιουργήθηκε από σπατάλη. Αντιθέτως, ο κ. Σπίρτζης, αντί άλλης απάντησης κοινοποίησε έγγραφο της αρμόδιας υπηρεσίας του υπουργείου Υποδομών (ΕΥΔΕ-Κατασκευής Υδραυλικών Υποδομών) στο οποίο αναφέρεται ότι η μεταφορά 250 εκατ. κ.μ. νερού ετησίως από τον Αχελώο αποτελεί το 6% σε σύνολο των 3,8 ως 4 δις κ.μ. νερού. Τονίζεται δε ότι δεν υπάρχει άλλη επιστημονικά ορθή λύση πέραν της ήπιας εκτροπής για να αντιμετωπιστεί το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας. Και καταλήγει με τη διαπίστωση ότι οι απόψεις περί αντικατάστασης των υδροβόρων καλλιεργειών στη Θεσσαλία με αναδιάρθρωση, αναπτύσσονται σε αστικά κέντρα χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η άποψη των αγροτών και η μη δυνατότητα στήριξης της απώλειας του εισοδήματός τους από εθνικούς πόρους.
Δυστυχώς, στο εσωκομματικό ντέρμπι Σκουρλέτης – Σπίρτζης, όπως όλα δείχνουν, επικράτησε ο πρώτος. Άλλωστε έπαιζε εντός έδρας! Ο κ. Σπίρτζης είναι… εκ μεταγραφής. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να πήρε στις εκλογές 36%, όμως, κουμάντο κάνει ο σκληρός πυρήνας του 4%, ποσοστό στο οποίο βρισκόταν καθηλωμένος για δεκαετίες. Οι άλλοι, όπως οι Σπίρτζης, Κουρουμπλής, Κατρούγκαλος, Τζάκρη «και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις» είναι απλά «κράχτες» ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το… νέο ΠΑΣΟΚ.
Εδώ, όμως, που έφτασαν τα πράγματα η Κυβέρνηση δεν μπορεί να κωφεύει και να αναλώνεται σε αόριστες εξαγγελίες, λόγω εμμονών και ιδεοληψιών ορισμένων «συντρόφων». Ο πρωθυπουργός, πριν προβεί σε οποιαδήποτε εξαγγελία, οφείλει, αν μη τι άλλο, να ακούσει την κραυγή αγωνίας των αυτοδιοικητικών και επιστημόνων φορέων της Θεσσαλίας, που με κοινή τους ανακοίνωση τάσσονται υπέρ της ολοκλήρωσης του έργου του Αχελώου. Η ΠΕΔ Θεσσαλίας, το τμήμα Κεντρικής και Δυτικής Ελλάδας του ΤΕΕ, το παράρτημα του Γεωτεχνικού Επιμελητήριου και η Εταιρία Θεσσαλικών Μελετών, με στέρεα επιχειρηματολογία υπογραμμίζουν την αναγκαιότητα της συνέχισης του έργου μεταφοράς νερού από τον Αχελώο.
Έτσι όπως τίθεται το θέμα απ’ τον αναπληρωτή υπουργό, η λύση του Αχελώου απορρίπτεται και προκρίνονται νέα έργα, με ασαφές χρονοδιάγραμμα στο απώτερο μέλλον -αν όχι στις ελληνικές καλένδες- τα οποία, κι αν ακόμη υλοποιηθούν, δεν αρκούν για να ξεδιψάσει ο κάμπος. Αντιθέτως, η λύση του Αχελώου, δεν αποκλείει άλλες επιμέρους επεμβάσεις για τις οποίες θα υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος σχεδιασμού και υλοποίησης όπου είναι αναγκαίο να γίνουν. Θα ευχόμουν ο πρωθυπουργός να υπερβεί τον εαυτό του και να κόψει τον γόρδιο δεσμό που συνδέει το κόμμα του με τις ιδεοληψίες τους για τον Αχελώο. Ομολογώ, ωστόσο, ότι δεν είμαι αισιόδοξος πως θα το κάνει…

Ο δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας.

ΤΟ άρθρο του Μάξιμου Χαρακόπουλου δημοσιεύθηκε στην «Ελευθερία» της Κυριακής 8 Οκτωβρίου 2017

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου: Ιερόσυλη λαθροχειρία..."

Το ΠΑΡΟΝ

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ιερόσυλη λαθροχειρία…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Μετά το Βατερλό του «συνωστισμού» της κυρίας Ρεπούση κάποιοι επιμένουν, έστω με δόλιο τρόπο, στην αναθεώρηση της ιστορίας. Επιχειρώντας να υποβαθμίσουν τη συστηματική Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, μιλούν για «δραματικά γεγονότα», όπως ακριβώς με τον ουδέτερο όρο «γεγονότα» χαρακτηρίζουν οι Τούρκοι τα «Σεπτεμβριανά», το πογκρόμ κατά των Ρωμιών στην Πόλη το 1955. Πρόσφατο κρούσμα αυτής της τακτικής υπήρξε η δια της πλαγίας οδού αντικατάσταση από το προεδρείο της Βουλής του όρου «Γενοκτονία» από την επίσημη ονομασία της «Ημέρας Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος» στην ειδική συνεδρίαση που έλαβε χώρα στην Ολομέλεια. Για δεύτερη χρονιά ακούσαμε να γίνεται λόγος για «Καταστροφή», παρά την ομόφωνη απόφαση της Βουλής το 1998 και το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα. Γιατί συνέβη αυτό; Ποιόν ενοχλεί η λέξη «Γενοκτονία» και φθάνει η κυβερνητική πλειοψηφία στην λαθραία παραγκώνιση του όρου;
Έως τώρα γνωρίζαμε έναν που αντιδρούσε σθεναρά σε οποιαδήποτε προσπάθεια για διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής: την Άγκυρα. Η Τουρκία, δυστυχώς, δεν έχει συμφιλιωθεί με το παρελθόν της. Εξακολουθεί να αρνείται το προφανές. Ότι η εξόντωση των Χριστιανών στα μικρασιατικά εδάφη, τουλάχιστον, από το 1914 μέχρι και το 1922 αποτέλεσε εφαρμογή ενός σατανικού σχεδίου που στόχευε στην θρησκευτική ομοιογένεια της Τουρκίας. Δεν είναι μυστικό ότι πίσω από αυτήν την επιχείρηση αρχικώς βρέθηκαν οι Γερμανοί στρατιωτικοί σύμβουλοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, που έβλεπαν τους Χριστιανούς ως δούρειο ίππο της Αντάντ. Και η λύση που προτάθηκε ήταν η εξόντωση. Εκατομμύρια αθώοι άνθρωποι έχασαν τις ζωές τους από το δολοφονικό μαχαίρι, από τις κακουχίες στις μακριές πορείες προς τα Αμελέ Ταμπουρού, στην προκυμαία της Σμύρνης. Το σχέδιο εκτελέστηκε με την ίδια μεθοδικότητα και αποτελεσματικότητα από τους Νεότουρκους και τους κεμαλιστές. Και πάνω στα κόκκαλα των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας, των Αρμένηδων και Ασσύριων θεμελιώθηκε το νέο τουρκικό κράτος. Πρόκειται για σκληρή αλήθεια, αλλά αυτή είναι. Και όσο η Τουρκία δεν την αναγνωρίζει, ούτε σχέσεις στερεωμένες πάνω στον αλληλοσεβασμό και την αλληλοεκτίμηση μπορούν να οικοδομηθούν ούτε η ίδια θα ξεφεύγει από τους εφιάλτες της. Το γεγονός, άλλωστε, ότι το τουρκικό κράτος συνεχίζει τη γενοκτονία και στις ημέρες μας στο πεδίο της ιστορικής μνήμης μετατρέποντας βυζαντινές εκκλησιές σε τζαμιά ενώ απεργάζεται το ίδιο ακόμη και για την Αγιασοφιά στην Πόλη, τι άλλο αποδεικνύει από το ότι δεν υπάρχει καμία μετάνοια για τα εγκλήματα του παρελθόντος.
Απέναντι, λοιπόν, σ’ αυτήν την απαράδεκτη συμπεριφορά, είναι αδιανόητο η Ελλάδα να δίνει την εντύπωση ότι υποχωρεί ενώπιον της τουρκικής αδιαλλαξίας. Διότι είναι άλλο πράγμα να αγωνίζεσαι για την διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας, να προβάλεις το γεγονός της εξόντωσης όλων των Χριστιανών ως ενιαίο σχέδιο, όπως θα έπρεπε να γίνεται, μαζί με τους Αρμένιους και τους Ασσύριους κι άλλο να κάνεις ένα «μνημόσυνο» της Καταστροφής και… πάμε γι’ άλλα.
Δεν είμαι βέβαιος αν ο λόγος αυτής της επιλογής, που εκφράστηκε από το προεδρείο της Βουλής, είναι οι ιδεολογικές αφετηρίες της κυβερνητικής πλειοψηφίας –πλέον και οι ΑΝΕΛ συντάσσονται αναφανδόν στο σύνολο των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ- ή μια κίνηση αβροφροσύνης προς τον Ερντογάν. Βέβαιο, όμως, είναι ότι η στάση αυτή αποτελεί βάναυση προσβολή της μνήμης των εκατομμυρίων θυμάτων της Γενοκτονίας των Χριστιανών της Ανατολής, αλλά και παραβίαση ομοφώνως ψηφισθέντος νόμου. Για κάποιους ο κατήφορος δεν είναι μονόδρομος, και τρίτη φορά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή η ιερόσυλη λαθροχειρία.

Ο δρ Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας, συγγραφέας του βιβλίου «Ρωμιοί της Καππαδοκίας».

 Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΤΟ ΠΑΡΟΝ" την Κυριακή 1η Οκτωβρίου 2017.

Read more...

Όταν οι θεσμοί υπονομεύονται και οι τραμπούκοι επιβραβεύονται

kathimerini

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Όταν οι θεσμοί υπονομεύονται και οι τραμπούκοι επιβραβεύονται

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Γράφω αυτές τις γραμμές με νωπή την είδηση μιας ακόμη επίθεσης που δέχθηκε -αυτή τη φορά στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων- ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος. Και αυτό το συμβάν επιβεβαιώνει ότι η μακρά και επώδυνη οικονομική κρίση στην πραγματικότητα συνιστά εκδήλωση μιας γενικότερης δομικής κρίσης θεσμών, αρχών και αξιών. Του θεμελίου δηλαδή επί του οποίου επιδιώξαμε να οικοδομήσουμε τις προηγούμενες δεκαετίες μια ευρωπαϊκή και δημοκρατική χώρα. Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν έγκειται στις ίδιες τις δομές, που χαρακτηρίζουν μια σύγχρονη αστική δημοκρατία, αλλά στο ότι επί μακρόν υπονομεύθηκαν βάναυσα από οργανωμένους κύκλους φανατικών ιδεοληπτικών, χωρίς να υπάρξει η δέουσα αναχαίτιση από τους έχοντες την ευθύνη. Αντιθέτως, στο δημόσιο λόγο επικράτησε ένας διαλυτικός σχετικισμός και μια καταστροφική απάθεια.
Σύμπτωμα και κορυφαία εκδήλωση της νοσηρής αυτής κατάστασης αποτελεί η υποστήριξη που βρήκαν δράστες στυγνών τρομοκρατικών πράξεων από διάφορους πολιτικούς παράγοντες της αριστεράς. Τέτοιες ημέρες, πριν 28 χρόνια, δολοφονήθηκε ο Παύλος Μπακογιάννης από τους τρομοκράτες της 17 Νοέμβρη. Κι όμως, βρέθηκαν πολιτικά πρόσωπα που ως μάρτυρες υπεράσπισης παρείχαν ιδεολογικό προκάλυμμα στις απεχθείς δολοφονίες.
Ανάλογες είναι οι διαπιστώσεις για τη δράση διάφορων αναρχικών ομάδων που προβαίνουν σε καταλήψεις κτιρίων, βανδαλισμούς ιδιωτικής και δημόσιας περιουσίας, τραμπουκισμούς εναντίον πολιτών. Διευρύνονται τα «άβατα» εντός του αστικού ιστού, όπου το κράτος παραιτείται οικειοθελώς της ευθύνης του. Τα Εξάρχεια αποτελούν μάλλον μια παγκόσμια, αρνητική, πρωτοτυπία. Μια ολόκληρη περιοχή, με τάσεις εξάπλωσης και στις γειτονικές, έχει παραδοθεί στις διαθέσεις γνωστών-αγνώστων, εγχώριων αλλά και αλλοδαπών, οι οποίοι ασκούν αποκλειστική εξουσία. Οι δυνάμεις της τάξης δεν διαβαίνουν τα ιδεατά σύνορα του «Εξαρχιστάν», αλλά παραμένουν στα όρια ως στόχοι στα καθημερινά παιχνίδια φωτιάς των μπαχαλάκηδων. Η κυβέρνηση, για λόγους ιδεοληψίας αλλά και κουτοπόνηρης μικροπολιτικής, αφήνει τα «παιδιά να παίζουν», υποστηρίζοντας ότι πρόβλημα δεν υφίσταται. Όπως «δεν υφίσταται πρόβλημα» όταν ομάδες σαν τον περιβόητο «Ρουβίκωνα» εφορμούν στο προαύλιο της Βουλής, σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους, ή άλλοι σπάνε τις βιτρίνες στην Ερμού, στον πιο εμπορικό δρόμο της χώρας.
Ωστόσο, πρόβλημα υφίσταται και είναι τεράστιο. Γιατί εκτός του γεγονότος ότι το αίσθημα ασφαλείας των πολιτών κατρακυλά στο ναδίρ, καταρρακώνεται και η όποια εμπιστοσύνη απολάμβαναν οι θεσμοί, που ως αποστολή έχουν την προστασία της ζωής του και της περιουσίας του. Ο Έλληνας έχει αρχίσει να θεωρεί ότι ζει σε μια κοινωνία-ζούγκλα, όπου ο βίαιος, ο οπλισμένος, ο οργανωμένος σε ορδή επιβάλει το δικό του θέλω. Πρόκειται, στην ουσία, για ασύλληπτη οπισθοχώρηση για μια χώρα που πιστεύει ότι ανήκει στον αναπτυγμένο κόσμο.
Το μέγιστο δυστύχημα είναι ότι σε αυτό το νοσηρό περιβάλλον της ασυδοσίας ανδρώνονται και διαμορφώνονται ως πολίτες οι νέοι που πάνε σε πανεπιστήμια, όπου εξαχρειωμένες μειοψηφίες απειλούν, προπηλακίζουν, σπάνε και βιαιοπραγούν για να εμποδίσουν την ελεύθερη έκφραση των ιδεών, στο όνομα του ασύλου της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών! Και αντί οι φοιτητές να βρουν συμπαραστάτη την Πολιτεία, αυτή ενισχύει το άσυλο ανομίας, επιβραβεύει τους τραμπούκους και αφήνει ανεξέλεγκτη την τέλεση παράνομων πράξεων εντός των ακαδημαϊκών χώρων.
Η αδράνεια του παρελθόντος οδήγησε στο μη παρέκει. Ωστόσο, είναι πια καθολική αξίωση ο νόμος να κυριαρχήσει παντού, οι πολίτες να ανακτήσουν το αίσθημα ασφαλείας και την εμπιστοσύνη προς τους θεσμούς. Αλλά αυτό είναι κάτι που μόνον με κυβερνητική αλλαγή θα επιτευχθεί. Η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ούτε μπορεί αλλά ούτε και θέλει να το επιχειρήσει.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην "Καθημερινή του Σαββάτου" 30 Σεπτεμβρίου 2017

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στα ΝΕΑ: "Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς..."

ΝΕΑ logo

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Το μόνο για το οποίο δεν μπορεί να κατηγορηθούν οι κυβερνώντες είναι η έλλειψη φαντασίας στην επικοινωνιακή πολιτική. Εκείνο που τώρα τους απασχολεί είναι πως θα πουλήσουν το νέο «αφήγημα», ώστε να ξεφύγουν από τα αδιέξοδα που οι ίδιοι δημιουργούν. Αν καταμετρήσουμε τις «κωλοτούμπες» και τις «στροφές» που έχουν κάνει από τότε που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας θα ζαλιστούμε. Ίσως, αυτό να επιδιώκουν εντέλει, να θολώνουν συνεχώς τα νερά, ώστε να παρατείνουν την παραμονή τους στην εξουσία. Μόνον που αυτή η τακτική αργά ή γρήγορα θα ζάλιζε και τους ίδιους τους εμπνευστές της. Αυτό ακριβώς συνέβη τις προηγούμενες ημέρες. Αρχικώς, απέτυχε παταγωδώς η παράσταση με τη β’ αξιολόγηση, καθώς ούτε για την πολυπόθητη ρύθμιση του χρέους υπήρξε κάποια επιτυχία, ούτε στην ποσοτική χαλάρωση ενταχθήκαμε. Αντιθέτως, μείνανε και «ουρές αφάγωτες» που μας περιμένουν στη γωνία της γ’ αξιολόγησης. Στη συνέχεια, εν μέσω θέρους, βγήκαν από τα σκονισμένα συρτάρια της Ιστορίας ο …Στάλιν και τα κόκκινα λάβαρα, για να συσπειρωθούν οι αμφισβητίες «σύντροφοι». Και τέλος, στη ΔΕΘ, ο κ. Τσίπρας, φόρεσε τη μάσκα του μέγα προστάτη των επενδύσεων, και μας προϊδέασε για τις «κάνουλες» του χρήματος που θα ανοίξουν, όπως μας είπε και ο κ. Φλαμπουράρης.
Δυστυχώς, όμως, για τους «μαγείρους» του Μαξίμου, αλλά και τον έτοιμο για όλους τους ρόλους πρωθυπουργό μας, η πραγματική πολιτική δεν περιορίζεται στην επικοινωνία. Η πολιτική δεν είναι ένα θέατρο αυτοσχεδιασμού που λέμε ό,τι αρέσει στο κοινό ή ό,τι μας βολεύει στη δεδομένη συγκυρία. Η επιχείρηση αναβάπτισης του κ. Τσίπρα σε μετριοπαθή ευρωπαϊστή σοσιαλδημοκράτη, ως μέσο σωτηρίας του κόμματός του από την ολοκληρωτική εκλογική κατάρρευση, έχει όρια. Κι αυτό φάνηκε με την καταιγίδα των δυσάρεστων ειδήσεων από το μέτωπο των επενδύσεων, την επομένη κιόλας της «συνέντευξης-σούπα» της ΔΕΘ. Ελληνικός Χρυσός, Fraport και Ελληνικό μπήκαν στο στόχαστρο στελεχών της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ. Με εκφράσεις ενίοτε ανοίκειες, όπως αυτές του περιβόητου Στρατηγικού Συμβούλου του πρωθυπουργού, του κ. Καρανίκα, οι σπουδαιοφανείς διαβεβαιώσεις του κ. Τσίπρα πήγαν περίπατο. Αποκαλύφθηκαν σε όλο τους το μίζερο «μεγαλείο» τα πραγματικά πιστεύω μιας μερίδας ανθρώπων, που άρπαξε την εξουσία πουλώντας ψεύτικες ελπίδες.
Η αλήθεια είναι ότι δεν επιθυμούν ούτε επενδύσεις, ούτε την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, ούτε ενίσχυση του επιχειρείν –εκτός ίσως από κάποιους ελεγχόμενους από τους ίδιους επιχειρηματίες. Το όραμά τους είναι η διόγκωση του κράτους, όπου με λεφτά των φορολογουμένων, θα σιτίζονται οι κομματικοί φίλοι εσαεί. Θεωρούν ότι μπορεί να συνεχίζεται η πλεύση πάνω σε δύο βάρκες, και όλοι να είναι ευχαριστημένοι. Το φιάσκο των επενδύσεων απέδειξε ότι στις έκτακτες συνθήκες που βρίσκεται η χώρα, αυτές ο επιλογές δεν πάνε μακριά. Ή παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς… Ή με τον Καρανίκα και τους δήθεν οικολόγους ή με τις επενδύσεις, τους ανθρώπους της παραγωγής και την ανάπτυξη.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" στις 22.09.17

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδω

Read more...

Εθνικόν το αληθές…

eleutheros typos

ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Εθνικόν το αληθές…

του Μάξιμου Χαρακοπούλου

Η πρόσφατη συνεδρίαση της ελληνικής Βουλής για την «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας» αποκάλυψε το μέγεθος του προβλήματος που έχουμε απέναντι στην ιστορική μας συνείδηση. Η αυθαίρετη αφαίρεση, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, του όρου «Γενοκτονία» από την ημερήσια διάταξη, και η αντικατάστασή του με αυτόν της «Καταστροφής», δεν συνεπάγεται μόνον την παραβίαση της ομόφωνης απόφασης της Βουλής το 1998 που έγινε νόμος του κράτους. Κι αυτό φάνηκε από τη σαθρή επιχειρηματολογία που επιστρατεύθηκε με σκοπό να δικαιολογηθεί η στρέβλωση. Ούτε λίγο ούτε πολύ, σύμφωνα με τις απόψεις που διατυπώθηκαν, οι Έλληνες οφείλουμε να αναμορφώσουμε την αποτίμηση του παρελθόντος μας στο όνομα του μέλλοντος. Δηλαδή, μας προτρέπουν να αποδεχθούμε το ψεύδος, και να «κουκουλώσουμε» τα γεγονότα για να... τραβήξουμε μπροστά. Να πετάξουμε, ως εκ τούτου, στον κάλαθο των αχρήστων τη σολωμική διδαχή «Εθνικόν το αληθές».
Το λάθος που κάνουν οι «οπαδοί της λήθης» είναι διπλό.
Πρώτον, απέναντι στην ιστορική πραγματικότητα. Η εξολόθρευση του χριστιανικού πληθυσμού της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, και στη συνέχεια της Τουρκίας, ήταν οργανωμένη και εκτυλίχθηκε σε διαφορετικές φάσεις, από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι και το 1922 - 23. Η επικείμενη διάλυση του «μεγάλου ασθενούς», ενεργοποίησε ένα κυνικό σχέδιο, με τη συμβολή και της Γερμανίας του Κάιζερ, που στόχευε στη θρησκευτική ομογενοποίηση του πληθυσμού της Οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσω της φυσικής εξόντωσης όλων των Χριστιανών. Το τερατώδες αυτό εγχείρημα πήρε γιγαντιαίες διαστάσεις υπό την καθοδήγηση των Νεοτούρκων. Η αρχή έγινε με τους Αρμενίους, για να ακολουθήσουν οι Έλληνες του Πόντου και της Μικράς Ασίας, καθώς και οι Ασσύριοι. Εκατομμύρια σφαγιάσθηκαν ή πέθαναν στις πορείες θανάτου προς τα Αμελέ Ταμπουρού. Ένα έγκλημα πέρα από κάθε φαντασία, που ολοκληρώθηκε με τη σφαγή της Σμύρνης και την εκδίωξη των εναπομεινάντων Χριστιανών. Όπως σημείωνε σε αναφορά του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ο Τζωρτζ Χόρτον, Γενικός Πρόξενος των ΗΠΑ στη Σμύρνη εκείνη την περίοδο, «όλες οι σφαγές που έχουν γίνει στην ιστορία του τουρκικού λαού σε βάρος πληθυσμών, διατάσσονταν πάντα από ανώτερες αρχές και δεν αποτελούσαν πρωτοβουλία κατώτερων αξιωματικών ή αυθόρμητες βιαιότητες του όχλου». Ως εκ τούτου, ιστορικά και νομικά ο όρος Γενοκτονία είναι ακριβής, σύμφωνα και με τον ορισμό που δίδει στις Γενοκτονίες ο ΟΗΕ ήδη από το 1948.
Το λάθος, ωστόσο, δεν περιορίζεται ως προς το παρελθόν, αλλά σχετίζεται άμεσα με το παρόν και το μέλλον. Οι υποστηρικτές της «λήθης» και της θεωρίας του «συνωστισμού» ρίχνουν ουσιαστικά νερό στο μύλο μιας αναθεωρητικής και αμετανόητης Τουρκίας. Γιατί η Άγκυρα ουδόλως έχει δείξει στοιχεία μεταμέλειας. Αντιθέτως, εορτάζει πανηγυρικά τη σφαγή της Σμύρνης, μαζί με την μάχη του Ματζικέρτ, και κατηγορεί τα θύματα για το χαμό τους. Εκτός αυτού, συνεχίζεται αδιάλειπτα η Γενοκτονία της μνήμης. Βυζαντινές εκκλησίες μετατρέπονται σε τζαμιά και ακόμη και η Αγιά Σοφιά στην Πόλη είναι στο στόχαστρο των ισλαμιστών. Όλ’ αυτά, μάλιστα, συνοδεύονται από μια άκρως επιθετική πολιτική έναντι του ελληνισμού, στο πλαίσιο του οράματος της ανασύστασης του οθωμανικού κράτους.
Αντί, λοιπόν, εμείς να υψώσουμε στεντόρεια τη φωνή μας, ώστε να εξαναγκαστεί το τουρκικό κράτος να αναγνωρίσει την Γενοκτονία των Χριστιανών, αντί να συντονίσουμε τα βήματά μας με τους άλλους λαούς που υπέστησαν την ίδια Γενοκτονία –τους Αρμενίους και τους Ασσύριους-, αντί να συνδέσουμε τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία με τα όσα γίνονται εναντίον των Χριστιανών στην Μέση Ανατολή ως άμεση συνέχειά της, εμείς επιλέγουμε την άφεση αμαρτιών στο όνομα δήθεν της ειρήνης. Ως εκ τούτου, ας μην μας εκπλήσσει το γεγονός ότι η θρασύτητα της γείτονος ενισχύεται όσο περνάει ο καιρός. Έχουμε βάλει και εμείς το χέρι μας προς τούτο.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι βουλευτής Λαρίσης της Νέας Δημοκρατίας και συγγραφέας του βιβλίου “Ρωμιοί της Καππαδοκίας”.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ την Τρίτη 19 Σεπτεμβρίου 2017

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου για Πρώτο Θέμα: "Αρκεί ο ηρωισμός των πυροσβεστών;"

Πρωτο Θεμα

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Αρκεί ο ηρωισμός των πυροσβεστών;

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Κι αυτό το θέρος αντιμετωπίσαμε, δυστυχώς, τη μανία της φύσης με την εκδήλωση πολλών πυρκαγιών, κάποιων από τις οποίες με πραγματικά ολέθριες συνέπειες, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτή στην Ανατολική Αττική. Μεγάλες, πευκόφυτες κυρίως, εκτάσεις έγιναν στάχτη, μετατρέποντας περιοχές ανεκτίμητου φυσικού κάλλους σε κρανίου τόπο. Επιχειρώντας ένα γενικό απολογισμό της ως τώρα εικόνας από τον τρόπο αντιμετώπισης των πυρκαγιών, οδηγούμαστε εκ των πραγμάτων στο συμπέρασμα ότι υπήρξαν τεράστια κενά στην πρόληψη, παραλήψεις στη συντήρηση του στόλου και καθυστερήσεις στη μίσθωση των αναγκαίων εναέριων μέσων πυρόσβεσης, αλλά και έλλειμμα συντονισμού στην κατάσβεση.
Αλήθεια, επίσης, είναι ότι οι πυροσβέστες, όπως και οι εθελοντές και οι κάτοικοι των πυρόπληκτων περιοχών έδωσαν όλες τους τις δυνάμεις για να σβήσουν τις φλόγες. Με τα λιγοστά μέσα που διέθεταν, με απαράμιλλη αυτοθυσία και γενναιότητα οι άνδρες και οι γυναίκες του Πυροσβεστικού Σώματος ρίχτηκαν στη μάχη και έσωσαν από βέβαιη καταστροφή πολλές κατοικημένες περιοχές και ανθρώπινες ζωές. Οι εικόνες με τους καταπονημένους πυροσβέστες από τα μέτωπα της φωτιάς, μας έκαναν όλους να αισθανθούμε ότι όσο υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ακατάβλητο το αίσθημα ευθύνης έναντι της κοινωνίας και επιτελούν με αυταπάρνηση το καθήκον τους, υπάρχει ακόμη ελπίδα σε αυτή τη χώρα. Χωρίς υπερβολή αξίζουν το άριστα.
Αντιθέτως, οι επιδόσεις της κυβέρνησης βαθμολογούνται κάτω από τη βάση. Κατ’ αρχάς, λόγω της ελλιπέστατης προετοιμασίας για την αντιμετώπιση ενός φαινομένου, που, δυστυχώς, επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο, συχνά με μεγαλύτερη ένταση σε όλο τον ευρωπαϊκό νότο. Η “πρώτη φορά αριστερά” αντί να “στρωθεί” και να προωθήσει εγκαίρως ένα σχέδιο προετοιμασίας για το καλοκαίρι, είχε το νου της πως θα προστατευθούν όλα τα “καλόπαιδα” που μπουκάρουν στη βουλή, σπάνε επικυρωτικά μηχανήματα εισιτηρίων, καταλαμβάνουν κτίρια και στήνουν αναρχικό ΚΕΠ στην πλατεία Εξαρχείων. Το αποτέλεσμα; Τα ελικόπτερα για την κατάσβεση των πυρκαγιών μισθώθηκαν με τεράστια καθυστέρηση, και μάλιστα για το ήμισυ της χρονικής περιόδου, με το ίδιο, όμως, τίμημα! Επιπλέον, Αύγουστο μήνα, στην κορύφωση του καλοκαιριού, και δεν είχαν ακόμη παραληφθεί!
Όπως φώναζαν οι πυροσβέστες από καιρό -και επιβεβαιώθηκε και στην πράξη- υπήρξε ελλιπής συντήρηση οχημάτων και εναερίου στόλου, ελλείψεις σε ατομικά μέσα και εξοπλισμό αλλά και στο προσωπικό των πυροσβεστικών δυνάμεων, μετά και την αποδυνάμωσή τους λόγω της στελέχωσης των νέων πυροσβεστικών υπηρεσιών στα περιφερειακά αεροδρόμια και στις εθνικές οδούς.
Την ώρα δε που εκτυλίσσονταν τα πύρινα μέτωπα, τα κυβερνητικά στελέχη έψαχναν να βρουν, κατά την πάγια τακτική τους, κρυφούς εχθρούς για να καλύψουν τις δικές τους ευθύνες. Έβλεπαν φαντάσματα που ήθελαν να αποσταθεροποιήσουν την εξουσία τους, αντί να συντονίσουν τις δυνάμεις πυρόσβεσης και τους φορείς. Και όταν τελείωσε ο πύρινος όλεθρος, εμφανίστηκε πάνω από τα αποκαΐδια ο, αγνοούμενος ως τότε, πρωθυπουργός για να μας πει ότι δεν έγινε και τίποτε φοβερό που χάθηκαν μόνον 15.000 στρέμματα. Βεβαίως, αμέσως μετά μάθαμε από το Εθνικό Αστεροσκοπείο ότι τα καμένα στην Αττική ήταν πάνω από 30.000 στρέμματα... Αλλά είπαμε, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει πάρει διαζύγιο με την αλήθεια προ πολλού. Εν πάση περιπτώσει, ο ελληνικός λαός είδε και κατάλαβε για μια ακόμη φορά ποιοί τον κυβερνούν και πόση εμπιστοσύνη μπορεί να τους έχει.
Το ζήτημα, όμως, είναι από εδώ και πέρα τι γίνεται. Θα αφεθούμε στον ηρωισμό όσων κάνουν την πυρόσβεση, κάνοντας το σταυρό μας για να μην πάθουμε χειρότερα, ή θα εκπονήσουμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο, μακράς διάρκειας, που δεν θα το ξαναθυμηθούμε του χρόνου τέτοιες μέρες; Η ΝΔ και ο πρόεδρός της Κυριάκος Μητσοτάκης κατέθεσαν μια ρεαλιστική δέσμη προτάσεων στο δημόσιο διάλογο, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τη δημιουργία ενός Ενιαίου Φορέα Δασοπροστασίας, τη συγκρότηση ειδικού σώματος δασοκομάντος -οι οποίοι θα παρεμβαίνουν άμεσα στο αρχικό στάδιο της πυρκαγιάς-, τον προληπτικό καθαρισμό των δασών και τη χρήση σύγχρονης τεχνολογίας για τον έγκαιρο εντοπισμό των εστιών πυρκαγιάς. Γι’ αυτό, όμως, απαιτούνται πολιτική βούληση και αίσθημα ευθύνης. Δυστυχώς, και τα δύο, φοβούμαι πως είναι είδος εν ανεπαρκεία στους κυβερνώντες…

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο "Πρώτο Θέμα" την Κυριακή 27 Αυγούστου 2017.

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε εδώ

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου (στην "Ελευθερία" της Κυριακής): "Όνειρο θερινής νυκτός..."

eleftheria

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Όνειρα θερινής νυκτός…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Παρά τις προσδοκίες του Μαξίμου, το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, μετά από ατέρμονες και καταστροφικές καθυστερήσεις, δεν έφερε την αλλαγή της πολιτικής ατζέντας. Οι ενέσεις αισιοδοξίας που χορηγήθηκαν σε μεγάλες ποσότητες στην κοινή γνώμη, μέσω των φιλικών προς την κυβέρνηση ΜΜΕ, δεν είχαν αποτέλεσμα. Ούτε έπαιξε ρόλο, όπως ήλπιζαν οι ΣΥΡΙΖΑίοι ινστρούχτορες, η θερινή ραστώνη. Δυστυχώς γι’ αυτούς, αλλά κυρίως για την ελληνική κοινωνία, οι πληγές στην οικονομία, λόγω της ασυνάρτητης και τυχοδιωκτικής τακτικής που ακολούθησε η παρέα που πήρε την εξουσία το ‘15, είναι τόσο μεγάλες, που δεν κρύβονται από τις κενές περιεχομένου θριαμβολογίες. Οι φόροι τρέχουν και περισφίγγουν επαγγελματίες, εργαζόμενους και συνταξιούχους. Το τραίνο της ανάπτυξης έχει μείνει στάσιμο, και τροφοδοτείται μόνον από την τουριστική έκρηξη, που κι αυτή οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες. Κοντά σ’ αυτά σκάνε το ένα μετά το άλλο τα σκάνδαλα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: οι αποκαλύψεις του Γιάνη, από το «τσίρκο» του α’ εξαμήνου του ‘15, όταν το μέλλον της χώρας παιζόταν στα ζάρια, μεταξύ Καράκας και Μόσχας∙ η όζουσα υπόθεση των επαφών του Καμένου με ισοβίτη, την οποία επιδιώκουν να κουκουλώσουν όπως όπως. Εξ ου και οι επιθέσεις στη Δικαιοσύνη, που στόχο έχουν την τρομοκράτησή της.
Το πολιτικό περιβάλλον, ως εκ τούτου, δεν είναι καθόλου ευνοϊκό για τον κ. Τσίπρα και η πολυαναμενόμενη αναστροφή του κλίματος αποδεικνύεται όνειρο θερινής νυκτός. Κάπου εκεί, λοιπόν, ελήφθη η απόφαση για την «επίθεση στα χειμερινά ανάκτορα», την στοχοποίηση, δηλαδή, συμβόλων και θεσμών. Προφανώς, πρόκειται για μια κίνηση απελπισίας, μια κλωτσιά της μπάλας στην εξέδρα, ώστε έστω και αρνητικά να αλλάξει η βαριά ατζέντα. Τουλάχιστον, όπως ευελπιστούν οι σχεδιαστές του Μαξίμου, θα υπάρξει συσπείρωση του αριστερού ακροατηρίου, το οποίο απογοητεύθηκε σφόδρα από την πολιτική της κυβέρνησης.
Κανείς δεν τρέφει, πλέον, ψευδαισθήσεις ότι ο σκοπός των κυβερνώντων, πίσω από τα παχιά λόγια, είναι μόνον η παραμονή στην εξουσία, και γι’ αυτό δίνουν γη και ύδωρ στην τρόικα, ακόμη και έγγραφες υποσχέσεις για το μέλλον.
Έτσι, όπως ο πνιγμένος πιάνεται από τα μαλλιά του, οι «σύντροφοι» το γύρισαν στο κλέφτικο. Κτυπούν σημαία, αριστεία, θρησκευτικό συναίσθημα, θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο αναβαπτίζονται στο αριστερό ακροατήριο. Ωστόσο, είναι αβέβαιο ότι αυτή η κίνηση θα τους προσπορίσει κέρδη. Αντιθέτως, επειδή οι απόψεις που προσπαθούν να επιβάλουν είναι τραγικά μειοψηφικές στην ελληνική κοινωνία, θα αποξενωθούν από μεγάλες ομάδες του πληθυσμού που τους εμπιστεύθηκαν λόγω του αντιμνημονιακού τους μένους και των λαϊκίστικων ψευδών τους. Η υπόθεση της «σημαίας» είναι βέβαιο ότι θα τους φέρει ακόμη εγγύτερα στην έξοδο από την εξουσία.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης

To άρθρο δημοσιεύθηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ την Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στον "Ελεύθερο Τύπο" της Κυριακής: "Σημαίες ευκαιρίας..."

eleytheros typos kyriakis full

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Σημαίες ευκαιρίας…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Εν μέσω θέρους και καύσωνος, η κυβέρνηση αποφάσισε να θερμάνει ακόμη περισσότερο το πολιτικό σκηνικό, έως τα όρια της έκρηξης, προωθώντας αποφάσεις βγαλμένες από τον πάτο της αριστερής φαρέτρας της. Η αρχή έγινε με τους σημαιοφόρους, που θα επιλέγονται με βάση τις κληρωτίδες, όπως οι αριθμοί του λόττο. Ένα μέτρο που, με το πρόσχημα της ισότητας, καταστρατηγεί κάθε έννοια αξιοκρατίας. Άλλωστε, η αλλεργία της πρώτης φοράς αριστερά προς τις έννοιες της αξίας και του άξιου εκδηλώνεται σε όλη τη σφαίρα της δημόσιας ζωής. Κι αυτό φάνηκε με το κόλπο της «μη» αξιολόγησης στο δημόσιο, η οποία υπονομεύθηκε από ψηλά, γελοιοποιώντας για ακόμη μια φορά θεσμούς και διαδικασίες.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, η μέθοδος της κληρώσεως σκοπεύει να υποβιβάσει την αξία της ίδιας της σημαίας. Από ένα σύμβολο που συμπυκνώνει και αποτυπώνει τους αγώνες και τα πιστεύω του ελληνικού έθνους, σύμβολο καθαγιασμένο για το οποίο χύθηκαν ποταμοί αίματος των προγονών μας, και ως εκ τούτου είναι υπέρτατη τιμή για όποιον την φέρει, θα έχουμε απλώς ένα χρωματιστό πανί που θα δίδεται στη τύχη. Η απαξίωση του εθνικού συμβόλου στις ιδεοληπτικές αντιλήψεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ καταδεικνύεται και στην απόφαση να μην γίνεται η έπαρση και η υποστολή της σημαίας στα σχολεία. Τα παιδιά δεν θα ψάλλουν τον εθνικό ύμνο –έστω και μια φορά τον μήνα και στις εθνικές επετείους όπως ήταν μέχρι σήμερα. Το «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά» του εθνικού μας ποιητή δεν θα ακούγεται πλέον από τα στόματα των παιδιών μας. Φαίνεται ότι και ο Σολωμός έχει ενταχθεί στον κατάλογο των «ταξικών εχθρών» των ανθρώπων που αναρριχήθηκαν στην εξουσία, φορώντας τις μάσκες του φιλολαϊκού πολιτικού και παραπλανώντας έναν λαό που βρέθηκε σε σύγχυση και παραζάλη.
Γιατί, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως όλες αυτές οι απόψεις που διατυπώνουν οι Φίλης, Γαβρόγλου, Βούτσης κ.α., δεν εκφράζουν την πλειοψηφία του λαού μας. Είναι θλιβερά μειοψηφικές και περιθωριακές. Ακόμη και σήμερα, στα χρόνια της μεγάλης κρίσης, οικονομικής, πολιτισμικής και ηθικής, οι Έλληνες διατηρούν την πίστη τους σε ότι συγκροτεί την ταυτότητα του έθνους μας. Οι προσπάθειες να συνδεθούν η φιλοπατρία και η πίστη στην Ορθοδοξία με τα ιδεολογικά προτάγματα της επταετίας, όπως επεδίωξε να κάνει ο πρόεδρος της Βουλής, λησμονώντας τον θεσμικό του ρόλο, είναι απαράδεκτες.
Όπως όλα δείχνουν, η αριστερή αντεπίθεση, παρά την προσωρινή ενδοκυβερνητική τρικυμία που προκάλεσε –καθώς οι ΑΝΕΛ θα «καταπιούν» τα πάντα για την έρμη την καρέκλα- θα συνεχιστεί. Και τώρα, σειρά φαίνεται πως έχουν οι μαθητικές παρελάσεις. Εδώ, μάλιστα, οι κυβερνώντες έχουν μαζί τους και τους δήθεν «εκσυγχρονιστές», οι οποίοι στην κριτική τους για τους σημαιοφόρους, τους καλούσαν, αν έχουν τα κότσια, να καταργήσουν τον «αναχρονιστικό» θεσμό των παρελάσεων. Και όπως φαίνεται το μήνυμα ελήφθη.
Και γι’ αυτό το θέμα, δυστυχώς, κυκλοφορούν τελείως ανυπόστατες προσεγγίσεις, οι οποίες ταυτίζουν το θεσμό των παρελάσεων με τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου, λησμονώντας ότι τις δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει, οι εθνικές επέτειοι και οι παρελάσεις των μαθητών έχουν καθιερωθεί στη συνείδηση του λαού μας ως ημέρες πανηγυρικές και ως εκδηλώσεις ελπίδας και αισιοδοξίας για το σήμερα και το αύριο της πατρίδας μας. Οι γονείς καμαρώνουν τα παιδιά τους μακριά από κάθε αίσθημα άρρωστου εθνικισμού ή μισαλλοδοξίας.
Σε κάθε περίπτωση, όλη αυτή η επίδειξη αριστεροσύνης από μια καταστροφική κυβέρνηση είναι δείγμα πανικού μετά την αποκάλυψη του αληθινού της προσώπου. Το μόνο, όμως, που θα καταφέρει, υψώνοντας τέτοιες σημαίες ευκαιρίας ψευτοπροοδευτικότητας, είναι να αυξήσει την απαξίωσή της από ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής 13.08.17 εδώ

Read more...

Άρθρο Μάξιμου Χαρακόπουλου στην "Εστία": "Παιδικές ανίατες ασθένειες..."

estia

Νέα φωτό Μάξιμου Χαρακόπουλου

Παιδικές ανίατες ασθένειες…

Του Μάξιμου Χαρακόπουλου

Δύο αποφάσεις της κυβέρνησης στο χώρο της παιδείας, την εβδομάδα πριν τις θερινές διακοπές των εργασιών της βουλής, έδωσαν με τον πιο σαφή τρόπο το πραγματικό ιδεολογικό στίγμα των ανθρώπων που έχουν τα ηνία της εξουσίας στα χέρια τους. Η πρώτη αφορά την επαναφορά εν πλήρη αυθαιρεσία του περίφημου πανεπιστημιακού ασύλου και η δεύτερη την κατάργηση της επιλογής των σημαιοφόρων και παραστατών στις σχολικές παρελάσεις με κριτήριο την αριστεία και την επιβολή της κλήρωσης.
Πρόκειται για την εκδήλωση του πυρήνα των αντιλήψεων της περιθωριακής, έως πρόσφατα, ομάδας του 3% που ανήλθε στην κορυφή της πολιτικής ζωής καβαλώντας το κύμα της τυφλής αγανάκτησης και των ψευδαισθήσεων του ελληνικού λαού. Για χρόνια αυτοί οι άνθρωποι ζούσαν σε έναν μικρόκοσμο που τρεφόταν με κάθε είδους ιδεοληψίες και φαντασιώσεις, μακράν των ρευμάτων της εξέλιξης και των πραγματικών πιστεύω της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας.
Οι ρήσεις που κατά καιρούς εκτοξεύονταν από στελέχη του χώρου αυτού και άφηναν έκπληκτους με τον παραλογισμό τους τούς πολίτες δεν ήταν αστοχίες εν τη ρύμη του λόγου, ούτε προσωπικές παρεκκλίσεις. Το “καριέρα είναι χολέρα”, του κ. Καρανίκα, το “αριστεία είναι ρετσινιά” του κ. Μπαλτά, το “ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα” που θα τα βάλει με τους ναρκομανείς εντός των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, που εκστόμισε ο κ. Γαβρόγλου, έχουν την ίδια μήτρα. Εκπορεύονται από την απέχθεια προς κάθε αξιοκρατία, κάθε κοπιώδη προσπάθεια καθιέρωσης, κάθε ευταξία. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ονειρεύονται μια μόνιμη κατάσταση χάους, όπως αυτές των καταλήψεων στα σχολεία, στις οποίες πήρε το βάπτισμα του πολιτικού πυρός ο σημερινός πρωθυπουργός. Πολλοί από αυτούς, μιας κάποιας ηλικίας, συνεχίζουν να βρίσκονται φαντασιακά στις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70, αρνούμενοι να ενηλικιωθούν. Παρότι άσπρισαν τα μαλλιά τους, δείχνουν να μην έχουν περάσει τις “παιδικές ασθένειες” και αναμασούν τα ίδια μπαγιάτικά τσιτάτα που κραύγαζαν στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα στην νεότητά τους.
Προκαλεί, τουλάχιστον, θλίψη η διαπίστωση ότι, ενώ σε όλον τον κόσμο η εκπαίδευση κινείται με ασύλληπτες ταχύτητες, με προαγωγή της αριστείας, με κανόνες αυστηρής και διεθνούς αξιολόγησης, όπου τα πανεπιστήμια, δημόσια και ιδιωτικά, συναγωνίζονται για τα καλύτερα αποτελέσματα, εμείς συζητούμε για το άσυλο, τους γνωστούς αγνώστους, τις κλεμμένες κάλπες. Τέσσερις και πλέον δεκαετίες από την πτώση της δικτατορίας δείχνουμε αδύναμοι να απαλλαγούμε από σοβαρές στρεβλώσεις που μας κληρονόμησε η πρώτη μεταχουντική περίοδος.
Ο Αντρέας Παπανδρέου μετά το 1981, επιδιώκοντας, για μικροκομματικούς σκοπούς, να κολακεύσει τις διάφορες τάσεις της αριστεράς, θεσμοθέτησε κάθε ακραίο αίτημα στην παιδεία, ανοίγοντας το δρόμο στην μονιμοποίηση της “ελληνικής ιδιαιτερότητας” των τριτοβάθμιων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Έκτοτε έχουμε δει κάθε παραλογισμό: να κτίζονται οι πόρτες γραφείων καθηγητών, να σταματούν οι παραδόσεις γιατί έτσι επιθυμούν κάποιες… συλλογικότητες, να στέλνονται φοιτητές και καθηγητές στα νοσοκομεία κτυπημένοι από ορδές αριστεριστών ή αναρχικών, να μετατρέπονται πανεπιστήμια σε ορμητήρια ταραξιών και καταστροφέων αλλά και εστίες διακίνησης ναρκωτικών.
Και απέναντι σε όλα αυτά μια πανεπιστημιακή κοινότητα που όταν θέλει να αντιδράσει φοβάται, και δικαίως, ότι θα βρεθεί απροστάτευτη στο στόχαστρο των τραμπούκων. Τα 2,5 τελευταία χρόνια με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, και το δόγμα της ανοχής στην ανομία να κυριαρχεί, οι γνωστοί άγνωστοι έχουν αποθρασυνθεί εντελώς. Βγαίνουν από το Πολυτεχνείο ή την Πολυτεχνειούπολη στου Ζωγράφου, κατεβάζουν επιβάτες από τα λεωφορεία ή τα τρόλεϊ και τους βάζουν φωτιά, κάθε δεύτερη ή τρίτη μέρα στήνουν πάρτι με μολότοφ και πέτρες στην Πατησίων, χτυπούν αγρίως καθηγητές -όπως στο Πάντειο- όταν τολμούν να έχουν διαφορετική άποψη απ’ αυτούς. Και έρχεται η κυβέρνηση, εν μέσω θέρους, με αξιοζήλευτη σπουδή και ζέση, ξένη προς τα γενικότερα ανακλαστικά της, να ισχυροποιήσει το άσυλο της ανομίας. Ποιος έχει αμφιβολία ότι με την απόφασή της κλείνει το μάτι στα “δικά της παιδιά”, στους “Ρουβίκωνες”, που κάνουν πλέον “ντου” ανενόχλητοι ακόμη και στη Βουλή; Για τα άλλα παιδιά, όμως, την μεγάλη πλειοψηφία των νέων που ονειρεύονται ένα καλύτερο μέλλον, αυτό που δημιουργεί είναι ένα ισοπεδωμένο εκπαιδευτικό περιβάλλον, όπου επιβραβεύεται η οκνηρία και η ασυνέπεια.
Η οδυνηρή, όμως, αλήθεια είναι ότι όταν εκλείπει το κίνητρο της διάκρισης, η ευγενής άμιλλα μεταξύ των μαθητών, όταν η αριστεία παύει να συνιστά αυταξία, τότε μοιραία επέρχεται η καθίζηση, η εξομοίωση προς τα κάτω. Και χαμένοι από αυτήν την εξέλιξη θα είναι οι νέοι, που θα βγουν στην κοινωνία απαράσκευοι μορφωτικά και ψυχολογικά, αδύναμοι να ανταπεξέλθουν στην πραγματική ζωή.

Ο Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εσωτερικών της Νέας Δημοκρατίας, αρμόδιος για θέματα Προστασίας του Πολίτη, βουλευτής Λαρίσης.

Δείτε το άρθρο όπως δημοσιεύθηκε στην Εστία τη Δευτέρα  07.08.17 εδώ                                                       

Read more...